João 11

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Now wahn man nayhn Lazaros mi sik. Hihn ahn ih too sista dehn weh nayhn Mayri ahn Marta mi liv da Betani.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Dat da-mi di sayhn Mayri weh mi poar perfyoom pahn di Laad ahn waip ih fut wid ih hyaa. Wel, da-mi fi shee breda mi sik.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Soh di too sista dehn sen mesij tu Jeezas seh, “Laad, yu gud fren weh yu lov sik.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Bot wen Jeezas yehr dat, ih seh, “Lazaros noh wahn en op di ded sayka dis siknis. Dis hapm soh dat peepl ku si how wandaful Gaad wandaful, ahn dehn wahn ku si how wandaful Gaad Son tu.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 — ausente —
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 — ausente —
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Den afta dat, ih seh tu ih disaipl dehn, “Lesgoh bak da Judeeya dischrik.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Bot di disaipl dehn tel ahn seh, “Teecha, di Jooish leeda dehn da Judeeya neva jos mi-di chrai stoan yu, ahn yoo waahn goh bak deh agen?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jeezas ansa dehn seh, “Da noh twelv daylait owaz eena eech day? Peepl weh waak eena braad daylait noh wahn bok dehn fut pahn notn, kaa dehn ga di lait a dis werl fi si wid.
9 Jesus respondeu:
10 Bot if dehn waak da nait, den dehn wahn bok dehn fut, kaa dehn noh ga no lait fi help dehn si.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Den Jeezas seh, “Wi fren Lazaros gaahn sleep, bot Ah gwehn goh wayk ahn op.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Di disaipl dehn seh, “Wel Laad, if ih oanli di sleep, den dat meen ih wahn geh beta.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Di disaipl dehn mi tink dat Jeezas mi-di seh dat Lazaros jos gaahn sleep, bot Jeezas mi meen dat ih mi ded fi chroo.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 — ausente —
14 Então Jesus disse claramente:
15 — ausente —
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tamas, hoofa niknaym da-mi di Twin, tel di ada disaipl dehn, “Mek aala wi goh wid Jeezas mek wi ded wid ahn.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Wen Jeezas reech Betani, ih fain owt seh Lazaros mi don ded ahn eena ih toom fi foa dayz aredi.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 — ausente —
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 — ausente —
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Wen Marta yehr seh Jeezas mi-di kohn, ih gaahn gaahn meet ahn, bot Mayri stay hoahn.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 — ausente —
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 — ausente —
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Jeezas tel Marta, “Yu breda wahn rayz op bak, yu noh.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Marta seh, “Ai noa dat ih wahn rayz op pahn di laas Day wen evribadi rayz op bak.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 — ausente —
25 Então Jesus afirmou:
26 — ausente —
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Marta ansa seh, “Yes, Laad! Ai mi aalwayz bileev seh yoo da Gaad Son, weh da di Krais weh Gaad mi fi sen.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Den Marta lef, ahn gaahn bak gaahn kaal ih sista Mayri. Ih tek ahn wan said ahn tel ahn seh, “Di Teecha deh ya ahn ih di aks fi yu.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Wen Mayri yehr dat, ih get op kwik-wan ahn gaahn tu Jeezas.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Now Jeezas neva reech Betani yet. Ih mi stil deh wehpaa Marta mi meet ahn.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Som a di Jooish leeda dehn mi deh eena di hows wid Mayri di kansoal ahn. Wen dehn si ih get op kwik-wan ahn gaan, dehn fala ahn. Dehn mi tink seh ih mi gwehn da Lazaros grayv goh baal.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Wen Mayri reech wehpaa Jeezas mi deh ahn ih si ahn, ih neel dong bai ih fut ahn seh, “Laad, if yoo mi oanli deh ya, mi breda neva mi wahn ded.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Wen Jeezas si Mayri di baal, ahn di peepl dehn weh mi deh wid ahn di baal tu, ih mi beks, bot sayhn taim, deep dong eena ih haat ih mi sad.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Jeezas aks dehn seh, “Da wehpaa unu put Lazaros?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Den Jeezas staat tu krai.
35 Jesus chorou.
36 Di peepl dehn seh, “Hmm, hihn mosi mi lov Lazaros bad!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Bot som a dehn seh, “Dis da noh di man weh mi heel di blain man mek ih kuda mi si? Da how kom hihn kudn kip Lazaros fahn ded?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Jeezas mi don beks agen bai di taim ih reech di toom, weh da-mi wahn kayv, ahn wahn big rak mi deh fronta it.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Jeezas seh, “Moov di rak.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Jeezas tel ahn seh, “Ah neva tel yu dat if yu bileev, yu wahn si how powaful Gaad powaful?”
40 Jesus respondeu:
41 Soh dehn moov di rak. Jeezas luk op eena hevn ahn seh, “Faada, Ah tank yu dat yu don yehr mi.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ah mi noa seh dat yu aalwayz yehr mi, bot Ah seh dis sayka di krowd weh di stan op ya, soh dat dehn ku bileev dat da yoo sen mi.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Wen ih don seh dat, ih hala owt haad-wan, “Lazaros, kom owt!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Den di ded man kom owt. Ih han ahn ih fut dehn mi rap op rong ahn rong wid sohn lang pees a klaat, ahn wahn klaat mi rap rong ih fays tu.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Lata di Jooz dehn weh mi gaahn lang wid Mayri si weh Jeezas du ahn dehn bileev eena ahn.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Bot som a dehn ron gaahn tel di Farisee dehn weh Jeezas mi du.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Soh di cheef prees dehn ahn di Farisee dehn kaal op wahn meetn wid di Jooish Kongsl ahn seh, “Da weh wi wahn du now? Dis man di du aala dehn mirakl.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 If wi mek hihn goh hed laik dat, den evribadi wahn bileev eena ahn, ahn di Roaman soalja dehn wahn kohn ahn dischrai wi templ ahn wi nayshan.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Bot wan a dehn weh mi nayhn Kaiyafas, weh da-mi di hai prees da yaa, tel dehn seh, “Unu noh noa notn!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Unu noh noa seh dat ih beta fi unu fi mek wan man ded fi di peepl dehn dan fi mek di hoal nayshan geh dischrai?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 — ausente —
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 — ausente —
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Soh fahn da day goh bak, dehn mi-di plan fi kil Jeezas.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Soh fahn den aan, Jeezas stap goh bowt eena poblik da Judeeya. Ih lef fahn deh ahn gaahn da Eefraym, weh da wahn tong weh mi deh kloas di dezert, ahn ih stay deh wid ih disaipl dehn.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Now da mi nayli taim fi di Jooish peepl dehn Paasoava selibrayshan. Lata peepl fahn owt konchri gaan op da Jeroosalem sohn dayz bifoa di selibrayshan, kaa dehn mi waahn goh chroo di washin serimoni weh mi wahn mek dehn kleen eena Gaad sait.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Dehn mi-di luk fi si if dehn mi wahn si Jeezas ahn dehn mi-di aks wan anada seh, “Unu tink ih wahn kohn da di selibrayshan?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Wel, di cheef prees dehn ahn di Farisee dehn mi don gi aadaz dat if enibadi mi noa wehpaa Jeezas mi deh, dehn mi fi kohn tel dehn soh dat dehn ku ares ahn.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.