João 11

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Now wahn man nayhn Lazaros mi sik. Hihn ahn ih too sista dehn weh nayhn Mayri ahn Marta mi liv da Betani.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Dat da-mi di sayhn Mayri weh mi poar perfyoom pahn di Laad ahn waip ih fut wid ih hyaa. Wel, da-mi fi shee breda mi sik.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Soh di too sista dehn sen mesij tu Jeezas seh, “Laad, yu gud fren weh yu lov sik.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Bot wen Jeezas yehr dat, ih seh, “Lazaros noh wahn en op di ded sayka dis siknis. Dis hapm soh dat peepl ku si how wandaful Gaad wandaful, ahn dehn wahn ku si how wandaful Gaad Son tu.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 — ausente —
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Den afta dat, ih seh tu ih disaipl dehn, “Lesgoh bak da Judeeya dischrik.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Bot di disaipl dehn tel ahn seh, “Teecha, di Jooish leeda dehn da Judeeya neva jos mi-di chrai stoan yu, ahn yoo waahn goh bak deh agen?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jeezas ansa dehn seh, “Da noh twelv daylait owaz eena eech day? Peepl weh waak eena braad daylait noh wahn bok dehn fut pahn notn, kaa dehn ga di lait a dis werl fi si wid.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Bot if dehn waak da nait, den dehn wahn bok dehn fut, kaa dehn noh ga no lait fi help dehn si.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Den Jeezas seh, “Wi fren Lazaros gaahn sleep, bot Ah gwehn goh wayk ahn op.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Di disaipl dehn seh, “Wel Laad, if ih oanli di sleep, den dat meen ih wahn geh beta.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Di disaipl dehn mi tink dat Jeezas mi-di seh dat Lazaros jos gaahn sleep, bot Jeezas mi meen dat ih mi ded fi chroo.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 — ausente —
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tamas, hoofa niknaym da-mi di Twin, tel di ada disaipl dehn, “Mek aala wi goh wid Jeezas mek wi ded wid ahn.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Wen Jeezas reech Betani, ih fain owt seh Lazaros mi don ded ahn eena ih toom fi foa dayz aredi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Wen Marta yehr seh Jeezas mi-di kohn, ih gaahn gaahn meet ahn, bot Mayri stay hoahn.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 — ausente —
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 — ausente —
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jeezas tel Marta, “Yu breda wahn rayz op bak, yu noh.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta seh, “Ai noa dat ih wahn rayz op pahn di laas Day wen evribadi rayz op bak.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 — ausente —
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 — ausente —
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Marta ansa seh, “Yes, Laad! Ai mi aalwayz bileev seh yoo da Gaad Son, weh da di Krais weh Gaad mi fi sen.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Den Marta lef, ahn gaahn bak gaahn kaal ih sista Mayri. Ih tek ahn wan said ahn tel ahn seh, “Di Teecha deh ya ahn ih di aks fi yu.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Wen Mayri yehr dat, ih get op kwik-wan ahn gaahn tu Jeezas.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Now Jeezas neva reech Betani yet. Ih mi stil deh wehpaa Marta mi meet ahn.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Som a di Jooish leeda dehn mi deh eena di hows wid Mayri di kansoal ahn. Wen dehn si ih get op kwik-wan ahn gaan, dehn fala ahn. Dehn mi tink seh ih mi gwehn da Lazaros grayv goh baal.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Wen Mayri reech wehpaa Jeezas mi deh ahn ih si ahn, ih neel dong bai ih fut ahn seh, “Laad, if yoo mi oanli deh ya, mi breda neva mi wahn ded.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Wen Jeezas si Mayri di baal, ahn di peepl dehn weh mi deh wid ahn di baal tu, ih mi beks, bot sayhn taim, deep dong eena ih haat ih mi sad.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Jeezas aks dehn seh, “Da wehpaa unu put Lazaros?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Den Jeezas staat tu krai.
35 Jesus chorou.
36 Di peepl dehn seh, “Hmm, hihn mosi mi lov Lazaros bad!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Bot som a dehn seh, “Dis da noh di man weh mi heel di blain man mek ih kuda mi si? Da how kom hihn kudn kip Lazaros fahn ded?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Jeezas mi don beks agen bai di taim ih reech di toom, weh da-mi wahn kayv, ahn wahn big rak mi deh fronta it.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jeezas seh, “Moov di rak.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Jeezas tel ahn seh, “Ah neva tel yu dat if yu bileev, yu wahn si how powaful Gaad powaful?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Soh dehn moov di rak. Jeezas luk op eena hevn ahn seh, “Faada, Ah tank yu dat yu don yehr mi.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Ah mi noa seh dat yu aalwayz yehr mi, bot Ah seh dis sayka di krowd weh di stan op ya, soh dat dehn ku bileev dat da yoo sen mi.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Wen ih don seh dat, ih hala owt haad-wan, “Lazaros, kom owt!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Den di ded man kom owt. Ih han ahn ih fut dehn mi rap op rong ahn rong wid sohn lang pees a klaat, ahn wahn klaat mi rap rong ih fays tu.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Lata di Jooz dehn weh mi gaahn lang wid Mayri si weh Jeezas du ahn dehn bileev eena ahn.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Bot som a dehn ron gaahn tel di Farisee dehn weh Jeezas mi du.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Soh di cheef prees dehn ahn di Farisee dehn kaal op wahn meetn wid di Jooish Kongsl ahn seh, “Da weh wi wahn du now? Dis man di du aala dehn mirakl.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 If wi mek hihn goh hed laik dat, den evribadi wahn bileev eena ahn, ahn di Roaman soalja dehn wahn kohn ahn dischrai wi templ ahn wi nayshan.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Bot wan a dehn weh mi nayhn Kaiyafas, weh da-mi di hai prees da yaa, tel dehn seh, “Unu noh noa notn!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Unu noh noa seh dat ih beta fi unu fi mek wan man ded fi di peepl dehn dan fi mek di hoal nayshan geh dischrai?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 — ausente —
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 — ausente —
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Soh fahn da day goh bak, dehn mi-di plan fi kil Jeezas.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Soh fahn den aan, Jeezas stap goh bowt eena poblik da Judeeya. Ih lef fahn deh ahn gaahn da Eefraym, weh da wahn tong weh mi deh kloas di dezert, ahn ih stay deh wid ih disaipl dehn.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Now da mi nayli taim fi di Jooish peepl dehn Paasoava selibrayshan. Lata peepl fahn owt konchri gaan op da Jeroosalem sohn dayz bifoa di selibrayshan, kaa dehn mi waahn goh chroo di washin serimoni weh mi wahn mek dehn kleen eena Gaad sait.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Dehn mi-di luk fi si if dehn mi wahn si Jeezas ahn dehn mi-di aks wan anada seh, “Unu tink ih wahn kohn da di selibrayshan?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Wel, di cheef prees dehn ahn di Farisee dehn mi don gi aadaz dat if enibadi mi noa wehpaa Jeezas mi deh, dehn mi fi kohn tel dehn soh dat dehn ku ares ahn.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.