João 11
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NAA
1 Now wahn man nayhn Lazaros mi sik. Hihn ahn ih too sista dehn weh nayhn Mayri ahn Marta mi liv da Betani.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Dat da-mi di sayhn Mayri weh mi poar perfyoom pahn di Laad ahn waip ih fut wid ih hyaa. Wel, da-mi fi shee breda mi sik.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Soh di too sista dehn sen mesij tu Jeezas seh, “Laad, yu gud fren weh yu lov sik.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Bot wen Jeezas yehr dat, ih seh, “Lazaros noh wahn en op di ded sayka dis siknis. Dis hapm soh dat peepl ku si how wandaful Gaad wandaful, ahn dehn wahn ku si how wandaful Gaad Son tu.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 — ausente —
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Den afta dat, ih seh tu ih disaipl dehn, “Lesgoh bak da Judeeya dischrik.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Bot di disaipl dehn tel ahn seh, “Teecha, di Jooish leeda dehn da Judeeya neva jos mi-di chrai stoan yu, ahn yoo waahn goh bak deh agen?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jeezas ansa dehn seh, “Da noh twelv daylait owaz eena eech day? Peepl weh waak eena braad daylait noh wahn bok dehn fut pahn notn, kaa dehn ga di lait a dis werl fi si wid.
9 Jesus respondeu:
10 Bot if dehn waak da nait, den dehn wahn bok dehn fut, kaa dehn noh ga no lait fi help dehn si.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Den Jeezas seh, “Wi fren Lazaros gaahn sleep, bot Ah gwehn goh wayk ahn op.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Di disaipl dehn seh, “Wel Laad, if ih oanli di sleep, den dat meen ih wahn geh beta.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Di disaipl dehn mi tink dat Jeezas mi-di seh dat Lazaros jos gaahn sleep, bot Jeezas mi meen dat ih mi ded fi chroo.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 — ausente —
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tamas, hoofa niknaym da-mi di Twin, tel di ada disaipl dehn, “Mek aala wi goh wid Jeezas mek wi ded wid ahn.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Wen Jeezas reech Betani, ih fain owt seh Lazaros mi don ded ahn eena ih toom fi foa dayz aredi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Wen Marta yehr seh Jeezas mi-di kohn, ih gaahn gaahn meet ahn, bot Mayri stay hoahn.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 — ausente —
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 — ausente —
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jeezas tel Marta, “Yu breda wahn rayz op bak, yu noh.”
23 Jesus disse a ela:
24 Marta seh, “Ai noa dat ih wahn rayz op pahn di laas Day wen evribadi rayz op bak.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 — ausente —
25 Então Jesus declarou:
26 — ausente —
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marta ansa seh, “Yes, Laad! Ai mi aalwayz bileev seh yoo da Gaad Son, weh da di Krais weh Gaad mi fi sen.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Den Marta lef, ahn gaahn bak gaahn kaal ih sista Mayri. Ih tek ahn wan said ahn tel ahn seh, “Di Teecha deh ya ahn ih di aks fi yu.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Wen Mayri yehr dat, ih get op kwik-wan ahn gaahn tu Jeezas.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Now Jeezas neva reech Betani yet. Ih mi stil deh wehpaa Marta mi meet ahn.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Som a di Jooish leeda dehn mi deh eena di hows wid Mayri di kansoal ahn. Wen dehn si ih get op kwik-wan ahn gaan, dehn fala ahn. Dehn mi tink seh ih mi gwehn da Lazaros grayv goh baal.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Wen Mayri reech wehpaa Jeezas mi deh ahn ih si ahn, ih neel dong bai ih fut ahn seh, “Laad, if yoo mi oanli deh ya, mi breda neva mi wahn ded.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Wen Jeezas si Mayri di baal, ahn di peepl dehn weh mi deh wid ahn di baal tu, ih mi beks, bot sayhn taim, deep dong eena ih haat ih mi sad.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Jeezas aks dehn seh, “Da wehpaa unu put Lazaros?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Den Jeezas staat tu krai.
35 Jesus chorou.
36 Di peepl dehn seh, “Hmm, hihn mosi mi lov Lazaros bad!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Bot som a dehn seh, “Dis da noh di man weh mi heel di blain man mek ih kuda mi si? Da how kom hihn kudn kip Lazaros fahn ded?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Jeezas mi don beks agen bai di taim ih reech di toom, weh da-mi wahn kayv, ahn wahn big rak mi deh fronta it.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jeezas seh, “Moov di rak.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Jeezas tel ahn seh, “Ah neva tel yu dat if yu bileev, yu wahn si how powaful Gaad powaful?”
40 Jesus respondeu:
41 Soh dehn moov di rak. Jeezas luk op eena hevn ahn seh, “Faada, Ah tank yu dat yu don yehr mi.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ah mi noa seh dat yu aalwayz yehr mi, bot Ah seh dis sayka di krowd weh di stan op ya, soh dat dehn ku bileev dat da yoo sen mi.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Wen ih don seh dat, ih hala owt haad-wan, “Lazaros, kom owt!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Den di ded man kom owt. Ih han ahn ih fut dehn mi rap op rong ahn rong wid sohn lang pees a klaat, ahn wahn klaat mi rap rong ih fays tu.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Lata di Jooz dehn weh mi gaahn lang wid Mayri si weh Jeezas du ahn dehn bileev eena ahn.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Bot som a dehn ron gaahn tel di Farisee dehn weh Jeezas mi du.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Soh di cheef prees dehn ahn di Farisee dehn kaal op wahn meetn wid di Jooish Kongsl ahn seh, “Da weh wi wahn du now? Dis man di du aala dehn mirakl.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 If wi mek hihn goh hed laik dat, den evribadi wahn bileev eena ahn, ahn di Roaman soalja dehn wahn kohn ahn dischrai wi templ ahn wi nayshan.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Bot wan a dehn weh mi nayhn Kaiyafas, weh da-mi di hai prees da yaa, tel dehn seh, “Unu noh noa notn!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Unu noh noa seh dat ih beta fi unu fi mek wan man ded fi di peepl dehn dan fi mek di hoal nayshan geh dischrai?”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 — ausente —
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 — ausente —
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Soh fahn da day goh bak, dehn mi-di plan fi kil Jeezas.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Soh fahn den aan, Jeezas stap goh bowt eena poblik da Judeeya. Ih lef fahn deh ahn gaahn da Eefraym, weh da wahn tong weh mi deh kloas di dezert, ahn ih stay deh wid ih disaipl dehn.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Now da mi nayli taim fi di Jooish peepl dehn Paasoava selibrayshan. Lata peepl fahn owt konchri gaan op da Jeroosalem sohn dayz bifoa di selibrayshan, kaa dehn mi waahn goh chroo di washin serimoni weh mi wahn mek dehn kleen eena Gaad sait.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Dehn mi-di luk fi si if dehn mi wahn si Jeezas ahn dehn mi-di aks wan anada seh, “Unu tink ih wahn kohn da di selibrayshan?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Wel, di cheef prees dehn ahn di Farisee dehn mi don gi aadaz dat if enibadi mi noa wehpaa Jeezas mi deh, dehn mi fi kohn tel dehn soh dat dehn ku ares ahn.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.