Atos 28
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs VC
1 Wen wi reech sayf pahn shoa, wi laan seh dat di ailan mi nayhn Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Di peepl dehn weh liv pahn di ailan mi oanli frenli. Ih mi staat tu rayn ahn ih mi koal, soh dehn bil wahn faiya ahn dehn mek aala wi feel welkom.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Paal gaahn gyada op sohn faiyawud ahn ih mi-di chroa dehn pahn di faiya wen sayhn taim wahn paiznos snayk kohn fahn bitween di stik dehn ahn bait ahn pahn ih han ahn faasn aan tu it. Di heet a di faiya mosi mi jraiv ahn owt.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Di peepl dehn si di snayk faasn aan tu Paal han ahn dehn staat tu seh tu wan anada, “Dis man da mos wahn merdara! Kaaz luk how hihn neva jrongdid wen di ship gaahn dong, bot now Jostis kech op wid ahn, ahn ih kohn rait ya fi ded.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Bot wen dehn luk, Paal shayk di snayk rait aafa ih han ahn eena di faiya, ahn notn neva hapm tu ahn.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Di peepl dehn mi ekspek Paal fi swel op er jrap dong ded, bot afta dehn wayt fi wahn lang taim ahn si seh dat notn neva hapm tu ahn, dehn chaynj dehn mowt ahn staat tu seh, “Hihn da wahn Gaad!”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Noh tu faar fahn weh aala dis mi hapm, yu mi ga sohn lan weh da-mi fi di govna a di ailan. Fi hihn naym da-mi Pooblyos. Hihn invait wi fi stay wid ahn, ahn fi chree dayz wi stay deh, ahn ih oanli chreet wi gud ahn mek wi feel at hoam.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Pooblyos pa mi sik eena bed di sofa fahn feeva ahn daireeya. Paal gaan een gaahn si ahn, ahn pray far ahn, ahn ih put ih han pan ahn, ahn heel ahn.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Wen dis hapm, evribadi pahn di ailan weh mi sik yehr bowt it, soh dehn kohn tu Paal ahn aala dehn geh heel tu.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Fi shoa seh dat dehn aana wi, dehn gi wi lata gif, ahn wen wi mi redi fi lef, dehn stak op di boat wid aal weh wi mi wahn need fi di jerni.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Afta chree monts wi lef Malta pahn wahn ship weh mi dak deh pahn di ailan fi di hoal winta. Dis ship weh mi nayhn “Di Twin Gaad” da-mi fahn Alegzanjriya.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Wi reech Sirakyooz Siti ahn spen chree dayz deh.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Fahn deh wi kantinyu sayl ahn reech Regyom Siti. Di neks day wahn breez pik op fahn di sowt, ahn eena too dayz taim wi reech di tong a Putyoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Wi fain sohn bileeva deh ahn dehn aks wi fi stay wid dehn fi wahn week. Afta dat wi reech Roam.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Di bileeva dehn da Roam yehr seh dat wi mi-di kohn ahn dehn kohn way da di Maakit a Apyos ahn di tong a Chree Inz, fi kohn meet wi. Wen Paal si dehn, ih mi feel gud ahn tank di Laad fi dehn bikaa dehn inkorij ahn.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Wen wi reech Roam dehn mi alow Paal fi liv bai ihself wid oanli wan soalja di gyaad ahn.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Afta chree dayz paas, Paal kaal di Jooish leeda dehn tugeda, ahn wen dehn kohn tugeda, ih tel dehn seh, “Mi bradaz, Ah neva du notn gens fi wee peepl ner gens di kostom dehn a fi wee ansesta dehn, bot stil dehn lak mi op da Jeroosalem ahn han mi oava tu di Roamanz.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Afta dehn mi kweschan mi, di Roamanz dehn mi waahn let mi goh bikaa dehn riyalaiz seh dat Ai neva du notn fi dizerv fi ded.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Bot wen di Jooz dehn neva laik da disizhan, Ai mi foas fi kehr mi apeel tu Seeza, eevn doa mee persnali neva ga notn gens mi peepl dehn.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Dats wai Ah aks fi si unu ahn taak tu unu. In fak, Ai deh ya tai op eena chaynz bikaaz Ai bileev dat di Krais weh di peepl a Izrel di hoap fa don kohn.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Di Jooish leeda dehn tel Paal seh, “Wee neva geh no kaina leta fahn Judeeya bowt yoo. Non a fi wee peepl neva kohn fahn deh wid no kaina nyooz bowt yu, ahn dehn neva ga notn bad fi seh bowt yu needa.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Bot wi wuda laik fi yehr weh yu ga fi seh kaaz peepl aal oava di plays di taak gens di paati weh yu bilangz tu.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Soh dehn set wahn dayt wid Paal. Lat moa peepl dan di fos taim kom owt da day da di plays weh Paal mi-di stay. Fahn maanin til nait Paal eksplayn tu dehn di mesij bowt Gaad kingdom. Ih chrai fi kanvins dehn bowt Jeezas az ih koat fahn Moaziz Laa ahn di prafit dehn.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Som a dehn mi kanvins bot som a dehn neva bileev ataal.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Soh di peepl dehn lef di aagyu monks dehnself, espeshali afta Paal mi don seh, “Da mi reeli chroo weh di Hoali Spirit mi seh chroo di prafit Aizaiya tu unu ansesta dehn. Ih mi seh,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 ‘Goh ahn tel dehn peepl:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Bikaaz unu haat geh soh haad,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Den Paal kloaz aaf di seh, “Ah waahn unu noa seh dat now Gaad mesij a salvayshan wahn geh preech tu peepl weh da noh Joo. Dehn wahn lisn!”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Afta Paal seh dis, wel, di Jooz dehn lef wid big big aagyument monks dehnself.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Fi too yaaz Paal liv eena wahn plays weh ih rent fi ihself ahn dehsoh ih welkom enibadi weh kohn luk far ahn.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Paal preech bowt Gaad kingdom ahn teech bowt di Laad Jeezas Krais. Paal neva frayd fi taak ahn nobadi neva chrai fi stap ahn.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.