Atos 22
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NVT
1 Paal seh, “Mi felo Jooz, yong ahn oal, lisn mek Ah eksplayn weh hapm!”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Wen di krowd yehr Paal di taak eena fi dehn langwij, dehn geh moa kwaiyet. Den Paal kantinyu fi seh,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ai da wahn Joo weh baan da di siti a Taasos, weh deh eena di konchri a Silisya. Ah rayz op eena dis siti. Ai da-mi wan a Gamalyel styoodent dehn, an Ah mi wel ejukaytid eena evri singl laa a fi wee ansesta dehn. In fak, Ai mi az pashnayt wen ih kohn tu obay Gaad az eni a unu ya tudeh.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ai doz gi di peepl dehn weh fala di Way a di Laad Jeezas haad taim soh moch dat Ah eevn geh som a dehn kil. Ah yoostu ares man ahn uman alaik ahn put dehn eena jayl.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Yu ku aks di cheef prees er enibadi weh eena di Kongsl a leedaz, ahn dehn wahn tel yu dat dat da chroo. Dehn mi eevn gi mi sohn leta soh dat Ah ku kehr dehn tu di Jooish Kongsl da Damaskos, soh Ah ku ares peepl deh ahn bring dehn bak da Jeroosalem mek dehn ponish dehn.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Bot ih soh hapm dat wahn day wen Ah mi gwehn da Damaskos, sodn-wan wahn brait brait lait flash rong mi fahn hevn; dis da-mi rong mid-day.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ah jrap da grong, an Ah yehr wahn vais seh tu mi, ‘Saal, Saal, da wai yoo di persikyoot mi?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “An Ah ansa seh, ‘Da hoo yoo, Laad?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Di peepl dehn weh mi deh wid mi mi si di lait bot dehn neva yehr weh ih mi-di seh tu mi.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Den Ai seh, ‘Weh Ai fi du, Laad?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Di lait mi soh brait dat ih blain mi an Ah kudn si weh Ah mi gwehn, soh di man dehn weh mi deh wid mi mi hafu hoal mi han ahn leed mi da Damaskos.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Wen Ah reech Damaskos, wahn man weh nayhn Ananaiyas kohn kohn si mi. Hihn mi schrik wen ih kohn tu kip di Laa, ahn soh di Jooz dehn doz rispek ahn.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Wel, hihn kohn tu mi ahn seh, ‘Brada Saal, geh bak yu sait.’ Sayhn sayhn taim Ah luk op an Ah kuda mi si ahn.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Den Ananaiyas eksplayn tu mi seh, ‘Di Gaad a mi ansesta dehn pik yoo fi noa fi hihn wil ahn fi si di Raichos Wan, ahn fi yehr di veri werd dehn fahn ih mowt.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Yoo wahn bee fi hihn witnis fi goh aal bowt ahn tel evribadi weh yu si ahn yehr.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Soh weh yu di wayt fa? Get op ahn goh geh baptaiz ahn kaal pahn di Laad fi wash weh yu sin dehn.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Afta Ah gaahn bak da Jeroosalem, Ah gaahn da di templ fi pray. Wailz Ah mi-di pray, Ah si wahn vizhan.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ah si di Laad di seh tu mi, ‘Hori op ahn get owta Jeroosalem faas, kaaz di peepl dehn noh wahn lisn tu weh yu ga fi seh bowt mi.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Ahn den Ah seh, ‘Bot Laad, dehn wahn lisn kaaz dehn mi noa seh dat Ai neva yoostu joak wen ih kohn tu ares ahn lak op ahn beet op dehn wan weh yoostu bileev eena yoo.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ahn wen dehn mi-di merda Steeven, hoo yoostu preech bowt yu, mee mi-di stan op rait deh di agree wid dehn, an Ah eevn mi-di hoal di kloaz fi dehn wan weh mi-di stoan ahn.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Bot di Laad seh tu mi, ‘Lef Jeroosalem rait now ahn goh. Ah di sen yu faar fahn ya, tu di peepl dehn weh da noh Joo.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Di krowd mi-di lisn tu Paal gud gud-wan til ih seh dat ih gwehn da di peepl dehn weh da noh Joo. Wel, da den dehn staat hala seh, “Kil ahn! Hihn noh fit fi liv pahn ert. Kil ahn!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Soh dehn di hala, soh dehn di haal aaf dehn koat ahn chroa dos eena di ayaa.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Dat da wen di komanda aada di soalja dehn fi kehr Paal eena di baraks soh dat dehn ku beet ahn, ahn soh fain owt da weh dehn ga gens ahn.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Wail di soalja dehn mi-di tai op Paal fi beet ahn, Paal aks wan a di aafisa dehn weh mi-di stan op kloas tu ahn, “Tel mi, ih leegal fi beet wahn Roaman sitizn bifoa unu chrai ahn da koat?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Wen di aafisa yehr dis, ih hori gaahn da di komanda ahn seh, “Da weh yoo di du? Dis man da wahn Roaman sitizn.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Di komanda gaahn schrayt da Paal ahn aks ahn seh, “Tel mi, yoo da wahn Roaman sitizn?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Di komanda seh, “Wel, Ai mi pay wahn lata moni fi bee wahn Roaman sitizn.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Di man dehn weh mi wahn beet Paal ahn kweschan ahn bak aaf sayhn taim. Di komanda ihself mi fraitn wen ih riyalaiz seh dat ih put wahn Roaman sitizn eena chaynz.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Now di komanda mi reeli waahn noa fi sertn da wai di Jooz dehn mi deh afta Paal. Soh ih tek aaf di chayn dehn ahn ih aada di cheef prees dehn ahn di hoal Kongsl fi kohn tugeda. Den ih bring Paal fronta dehn.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.