Atos 22
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NTLH
1 Paal seh, “Mi felo Jooz, yong ahn oal, lisn mek Ah eksplayn weh hapm!”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Wen di krowd yehr Paal di taak eena fi dehn langwij, dehn geh moa kwaiyet. Den Paal kantinyu fi seh,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Ai da wahn Joo weh baan da di siti a Taasos, weh deh eena di konchri a Silisya. Ah rayz op eena dis siti. Ai da-mi wan a Gamalyel styoodent dehn, an Ah mi wel ejukaytid eena evri singl laa a fi wee ansesta dehn. In fak, Ai mi az pashnayt wen ih kohn tu obay Gaad az eni a unu ya tudeh.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ai doz gi di peepl dehn weh fala di Way a di Laad Jeezas haad taim soh moch dat Ah eevn geh som a dehn kil. Ah yoostu ares man ahn uman alaik ahn put dehn eena jayl.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Yu ku aks di cheef prees er enibadi weh eena di Kongsl a leedaz, ahn dehn wahn tel yu dat dat da chroo. Dehn mi eevn gi mi sohn leta soh dat Ah ku kehr dehn tu di Jooish Kongsl da Damaskos, soh Ah ku ares peepl deh ahn bring dehn bak da Jeroosalem mek dehn ponish dehn.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Bot ih soh hapm dat wahn day wen Ah mi gwehn da Damaskos, sodn-wan wahn brait brait lait flash rong mi fahn hevn; dis da-mi rong mid-day.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ah jrap da grong, an Ah yehr wahn vais seh tu mi, ‘Saal, Saal, da wai yoo di persikyoot mi?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “An Ah ansa seh, ‘Da hoo yoo, Laad?’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Di peepl dehn weh mi deh wid mi mi si di lait bot dehn neva yehr weh ih mi-di seh tu mi.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Den Ai seh, ‘Weh Ai fi du, Laad?’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Di lait mi soh brait dat ih blain mi an Ah kudn si weh Ah mi gwehn, soh di man dehn weh mi deh wid mi mi hafu hoal mi han ahn leed mi da Damaskos.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Wen Ah reech Damaskos, wahn man weh nayhn Ananaiyas kohn kohn si mi. Hihn mi schrik wen ih kohn tu kip di Laa, ahn soh di Jooz dehn doz rispek ahn.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Wel, hihn kohn tu mi ahn seh, ‘Brada Saal, geh bak yu sait.’ Sayhn sayhn taim Ah luk op an Ah kuda mi si ahn.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Den Ananaiyas eksplayn tu mi seh, ‘Di Gaad a mi ansesta dehn pik yoo fi noa fi hihn wil ahn fi si di Raichos Wan, ahn fi yehr di veri werd dehn fahn ih mowt.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Yoo wahn bee fi hihn witnis fi goh aal bowt ahn tel evribadi weh yu si ahn yehr.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Soh weh yu di wayt fa? Get op ahn goh geh baptaiz ahn kaal pahn di Laad fi wash weh yu sin dehn.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Afta Ah gaahn bak da Jeroosalem, Ah gaahn da di templ fi pray. Wailz Ah mi-di pray, Ah si wahn vizhan.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ah si di Laad di seh tu mi, ‘Hori op ahn get owta Jeroosalem faas, kaaz di peepl dehn noh wahn lisn tu weh yu ga fi seh bowt mi.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Ahn den Ah seh, ‘Bot Laad, dehn wahn lisn kaaz dehn mi noa seh dat Ai neva yoostu joak wen ih kohn tu ares ahn lak op ahn beet op dehn wan weh yoostu bileev eena yoo.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ahn wen dehn mi-di merda Steeven, hoo yoostu preech bowt yu, mee mi-di stan op rait deh di agree wid dehn, an Ah eevn mi-di hoal di kloaz fi dehn wan weh mi-di stoan ahn.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Bot di Laad seh tu mi, ‘Lef Jeroosalem rait now ahn goh. Ah di sen yu faar fahn ya, tu di peepl dehn weh da noh Joo.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Di krowd mi-di lisn tu Paal gud gud-wan til ih seh dat ih gwehn da di peepl dehn weh da noh Joo. Wel, da den dehn staat hala seh, “Kil ahn! Hihn noh fit fi liv pahn ert. Kil ahn!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Soh dehn di hala, soh dehn di haal aaf dehn koat ahn chroa dos eena di ayaa.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Dat da wen di komanda aada di soalja dehn fi kehr Paal eena di baraks soh dat dehn ku beet ahn, ahn soh fain owt da weh dehn ga gens ahn.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Wail di soalja dehn mi-di tai op Paal fi beet ahn, Paal aks wan a di aafisa dehn weh mi-di stan op kloas tu ahn, “Tel mi, ih leegal fi beet wahn Roaman sitizn bifoa unu chrai ahn da koat?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Wen di aafisa yehr dis, ih hori gaahn da di komanda ahn seh, “Da weh yoo di du? Dis man da wahn Roaman sitizn.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Di komanda gaahn schrayt da Paal ahn aks ahn seh, “Tel mi, yoo da wahn Roaman sitizn?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Di komanda seh, “Wel, Ai mi pay wahn lata moni fi bee wahn Roaman sitizn.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Di man dehn weh mi wahn beet Paal ahn kweschan ahn bak aaf sayhn taim. Di komanda ihself mi fraitn wen ih riyalaiz seh dat ih put wahn Roaman sitizn eena chaynz.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Now di komanda mi reeli waahn noa fi sertn da wai di Jooz dehn mi deh afta Paal. Soh ih tek aaf di chayn dehn ahn ih aada di cheef prees dehn ahn di hoal Kongsl fi kohn tugeda. Den ih bring Paal fronta dehn.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.