Atos 16
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs VC
1 Paal ahn Sailas gaahn da Derbi fos ahn den da Lischra wichpaa dehn meet wahn bileeva weh nayhn Timoti. Fi hihn ma da-mi wahn bileeva tu. Shee da-mi Joo bot ih pa da-mi Greek.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Di bileeva dehn da Lischra ahn Ikonyom mi taak gud bowt Timoti,
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 soh Paal mi waahn kehr ahn lang wid dehn pahn dehn jerni. Bot ih serkomsaiz Timoti fos soh dat di Jooz dehn weh mi liv eena da ayrya noh ga notn fi seh, kaa dehn mi noa seh dat Timoti pa da-mi Greek.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Den dehn chravl fahn siti tu siti fi tel di bileeva dehn weh da di roolz weh di apasl dehn ahn di elda dehn da Jeroosalem mi disaid pan fi dehn obay.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Soh di cherch dehn mi groa schranga eena dehn fayt ahn lat moa peepl jain dehn.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Neks Paal ahn Sailas, lang wid Timoti, chravl chroo Frijya ahn Galaysha, bot dehn neva gaahn da Aysha kaa di Hoali Spirit tel dehn noh fi preech deh.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Wen dehn reech di boada da Misya, dehn chrai fi goh da Bitinya, bot Jeezas Hoali Spirit neva waahn dehn goh deh.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Soh insteda goh deh, dehn gaahn chroo Misya ahn dong da Chroawaz.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Da sayhn nait Paal mi ga wahn vizhan. Ih si wahn man fahn Masidoanya di stan op ahn di bayg ahn seh, “Kohn da Masidoanya, kohn help wi.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Afta Paal si di vizhan, wi neva ways no taim fi geh redi fi goh da Masidoanya, kaaz wi mi noa seh dat da Gaad mi-di sen wi deh fi preech di Gud Nyooz tu di peepl dehn deh.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Wi lef fahn Chroawaz eena wahn ship ahn sayl schrayt kraas tu Samochrays, ahn den di neks day wi gaahn da Niyapolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Fahn deh wi gaahn da Filipai, weh da wahn Roaman kalani ahn wahn siti eena di fos dischrik a Masidoanya. Wi stay deh fi wahn fyoo dayz.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Wen di Sabat day kohn, wi gaahn bai di rivasaid weh wi noa seh wi mait fain wahn plays weh di Jooish peepl dehn mi wahn goh pray. Wen wi reech, wi sidong ahn taak tu di laydi dehn weh mi dehdeh.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Wan a di laydi weh mi dehdeh da-mi Lidya, fahn Taiyataira. Shee doz sel sohn ekspensiv perpl klaat. Shee da-mi wahn laydi weh wership Gaad ahn di Laad oapm fi shee haat fi bileev di mesij weh Paal preech.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Shee ahn evribadi eena ih hows geh baptaiz ahn den shee invait wi fi kohn stay wid ahn. Ih seh, “If unu bileev seh dat Ai da wahn chroo chroo bileeva eena di Laad, den unu stay wid mi.” Ih neva don til ih perswayd wi fi stay da ih hows.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Wahn day az wi mi-di goh da di plays fi pray, wi meet wahn slayv gyal. Shee mi ga wahn eevl spirit eena ahn weh mek ih kuda mi tel di fyoocha. Bikaaz a dis, shee doz mek lata moni fi di peepl dehn weh mi oan ahn.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ih mi-di fala Paal ahn di hala seh, “Dehnya man da di servant fi di moas hai Gaad! Dehn tel yu how yu ku geh sayv.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Shee gaan aan wid dis fi wahn gud lee wail, til Paal geh taiyad a it. Soh wahn day, ih jos ton rong ahn seh tu di spirit eena di gyal, “Eena di naym a Jeezas Krais, Ah aada yu fi kom owta ahn!” Sayhn sayhn taim di eevl spirit kom owta ahn.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Wel, wen fi shee oana dehn riyalaiz seh dat shee wahn kyaahn mek nohmoh moni fi dehn, dehn mi beks. Soh dehn grab Paal ahn Sailas ahn jreg dehn fronta di atariti dehn eena di poblik skwyaa.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Dehn bring dehn fronta di Roaman ofishal dehn ahn akyooz dehn seh, “Dehnya man da Jooz, ahn dehn di kaaz lata chrobl eena fi wee siti.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Dehn di teech tingz weh deh gens fi wee laa; wee da Roaman sitizn ahn wi kyaahn du dehndeh ting deh.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Wel, di krowd jain een fi atak Paal ahn Sailas. Den di ofishal dehn tayr di kloaz aafa Paal ahn Sailas ahn aada wahn wipin fi dehn.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Afta dehn don geh wahn gud beetn, dehn chroa dehn eena jayl ahn dehn tel di jayla fi mek shoar ih lak dehn op gud.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Soh di jayla fala di aadaz ahn soh chroa dehn eena di sel weh deh way eensaid, ahn pahn tap a dat, ih faasn dehn fut bitween too hevi blak a wud.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Rong midnait Paal ahn Sailas mi-di pray ahn sing himz tu Gaad, ahn di ada prizna dehn mi-di lisn tu dehn.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Sodn-wan wahn seeryos ertwayk shayk di jayl rait dong tu di fongdayshan. Sayhn sayhn taim aala di doa dehn oapm op ahn aala di chayn dehn jrap aafa aala di prizna dehn.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Di jayla hihn wayk op ahn wen hihn si seh dat aala di doa dehn oapm, hihn mi tink seh dat di prizna dehn mi don get weh; soh hihn haal owt ih soad ahn ih mi wahn kil ihself.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Bot Paal hala pahn di tap a ih vais seh, “Stap, noh kil yuself! Aala wi deh ya!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Di jayla hala fi wahn lait, ih dash een ahn faal dong di chrimbl da Paal ahn Sailas fut.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Den ih bring dehn owta di sel ahn aks dehn seh, “Mista, da weh Ah ku du fi geh sayv?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Dehn ansa ahn seh, “Bileev eena di Laad Jeezas ahn yoo wahn sayv—yoo ahn yu hoal famili.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Den dehn preech di Werd a Gaad tu hihn ahn di res a di peepl dehn eena ih hows.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Da mi nait, bot da sayhn taim di jayla tek dehn ahn ten tu di kot ahn brooz weh dehn mi get; den hihn ahn ih hoal famili geh baptaiz sayhn taim.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Den ih kehr Paal ahn Sailas opstayz eena ih hows ahn gi dehn ting fi eet. Di jayla ahn ih famili mi oanli hapi kaaz now dehn bileev eena Jeezas.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Di neks maanin di Roaman ofishal dehn sen sohn polees aafisa wid di aada seh, “Let goh dehn man.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Soh di jayla seh tu Paal, “Wahn aada kohn fahn di Roaman ofishal dehn seh dat yoo ahn Sailas ku goh. Soh unu ku goh, ahn goh in pees.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Bot Paal seh tu di polees aafisa dehn, “Dehn neva fain wi gilti a no kraim. Stilyet dehn beet wi eena poblik ahn chroa wi eena prizn, ahn fi si dat wee da Roaman sitizn. Now dehn waahn sen wee aaf eena seekrit. No way! Dehn beta kohn tel wee dat dehnself ahn den let wi goh.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Soh di polees aafisa dehn gaahn bak gaahn tel di Roaman ofishal dehn weh Paal mi seh. Wel, wen dehn yehr seh dat Paal ahn Sailas da-mi Roaman sitizn, dehn mi oanli fraitn.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Soh dehn gaahn dehnself gaahn tel dehn how dehn soh sari; den dehn kehr dehn dehnself owta jayl ahn aks dehn fi lef di siti.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Afta Paal ahn Sailas lef di prizn, dehn gaahn da Lidya hows. Dehn meet wid di bileeva dehn deh, ahn gi dehn werdz a inkorijment, ahn den dehn lef.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.