Atos 14
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NAA
1 Wen dehn reech Ikonyom, Paal ahn Baanabas gaahn da di Jooish meetn plays gaahn preech. Dehn preech wid soh moch faiya dat lata Jooz ahn peepl weh da noh Joo mi bileev.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Bot dehn Jooz weh neva bileev chrai fi paizn di main a dehn wan weh bileev ahn ton dehn gens Paal ahn Baanabas.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 In spait a dat, Paal ahn Baanabas stil stay deh wahn lang taim. Dehn neva frayd fi taak bowt di Laad, ahn di Laad shoa dehn seh dat hihn mi deh wid dehn bikaa ih yooz dehn fi werk sohn grayt mirakl.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Wen di peepl dehn si aala dat, dehn neva noa weh fi bileev. Sohn mi said wid di Jooish leeda dehn, ahn sohn mi said wid Paal ahn Baanabas.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Now sohn Jooz ahn peepl weh da noh Joo, lang wid dehn leeda dehn, mi-di plan fi beet op Paal ahn Baanabas ahn stoan dehn tu det.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 Bot Paal ahn Baanabas yehr bowt it, ahn dehn tayk aaf ahn gaahn da Laikonya wehpaa dehn preech da di too siti a Lischra ahn Derbi, ahn di ayrya rong deh.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 Soh dehn kantinyu fi preech di Gud Nyooz.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Wen Paal mi-di preech da Lischra, dehn mi ga dis kripl man weh mi-di sidong eena di krowd. Dis man mi kripl fahn ih baan.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 — ausente —
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 — ausente —
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Wel, wen di krowd si weh Paal du, dehn hala eena dehn langwij seh, “Dehnya man da Gaad eena hyooman badi.”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Dehn disaid seh dat Baanabas da di Greek gaad weh nayhn Zoos, ahn Paal da Hermiz bikaaz hihn da di wan weh du aal di taakin.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Pahn tap a dat, di prees fi di gaad Zoos mi ga wahn templ jos owtsaida di tong. Wel, hihn kohn now ahn bring sohn bul ahn lata flowaz da di siti gayt, ahn hihn ahn di peepl dehn mi waahn aafa wahn sakrifais tu dehn fi wership dehn.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Wel, wen Baanabas ahn Paal si weh di hapm, dehn tayr dehn kloaz fi shoa seh dat dehn neva laik weh di prees mi wahn du, ahn dehn ron eena di midl a di krowd ahn hala seh,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Man, da wai unu di du dis? Wee da man jos laik unu! Wee deh ya fi tel unu di Gud Nyooz soh dat unu ku ton fahn dehnya wotlis tingz ahn ton tu di livin Gaad weh mek hevn, ahn ert, ahn di see, ahn evriting eena it.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Way bak eena bifoa taim dayz, Gaad doz mek di nayshan dehn goh dehn oan way.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Bot ih doz aalwayz gi proof seh hihn da Gaad bikaaz a di ting dehn weh ih du. Da hihn gi unu rayn fahn hevn, ahn gi unu kraps eena dehn taim; ahn da hihn gi unu food ahn ih mek unu hapi.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Bot, cho! Eevn wid aala dat, di apasl dehn mi ga wahn haad taim fi stap di peepl dehn fahn sakrifais tu dehn.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Noh tu lang afta dat, sohn Jooz kohn fahn Antiyak ahn Ikonyom ahn ton di sayhn krowd gens Paal. Dehn stoan Paal ahn den dehn jreg ahn owta di siti kaaz dehn mi tink ih ded.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Bot wen di bileeva dehn stan op rong ahn, ih get op ahn gaahn bak eena di siti. Di neks day hihn ahn Baanabas lef ahn gaahn da Derbi.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Paal ahn Baanabas preech di Gud Nyooz da di tong a Derbi ahn wahn lata peepl bileev eena di Laad. Den Paal ahn Baanabas gaahn bak da Lischra, den da Ikonyom ahn den da Antiyak eena Pisidya.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Dehn mi gaahn gaahn inkorij di bileeva dehn fi stan op fi dehn fayt. Ih tel dehn seh, “Wi kyaahn get eena Gaad kingdom widowt goh chroo lata chroblz eena dis laif.”
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Paal ahn Baanabas pik owt eldaz eena aala di cherch dehn. Dehn pray ahn faas fi dehn ahn put dehn eena di han a di Laad weh dehn mi bileev eena.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Afta Paal ahn Baanabas gaahn chroo Pisidya, dehn kohn tu Pamfilya.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Wen dehn don preech di Werd a Gaad da Perga, dehn moov dong tu Atalya.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Fahn deh dehn sayl bak da Antiyak weh da-mi di sayhn siti weh dehn mi staat owt fram. Da dehsoh di bileeva dehn mi put dehn eena Gaad han fi du di werk weh dehn don now.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Soh wen dehn reech Antiyak, Paal ahn Baanabas gyada aala di peepl dehn tugeda ahn tel dehn bowt weh aal di Laad du wid dehn. Dehn tel dehn how di Laad mek wahn way fi mek di peepl dehn weh da noh Joo bileev eena hihn.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Dehn stay wid di bileeva dehn da Antiyak wahn lang taim.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.