Atos 13
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NAA
1 Eena di cherch da Antiyak yu mi ga sohn prafit ahn sohn teecha. Dehn da-mi Baanabas, ahn Simiyan weh dehn kaal Naijer, ahn Looshos fahn Saireen, ahn Manayen weh mi groa op wid Herod weh da-mi di roola a Gyalilee, ahn Saal.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Wail dehn mi-di wership di Laad ahn di faas, di Hoali Spirit tel dehn seh, “Ah waahn unu dedikayt Baanabas ahn Saal fi wahn speshal jab weh Ah ga fi dehn du.”
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Soh afta dehn mi faas ahn pray sohn moa, dehn put dehn han pahn dehn fi bles dehn ahn sen dehn aaf.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Soh da di Hoali Spirit sen dehn owt. Fos, dehn gaahn sowt da Silisya ahn den dehn sayl da di ailan a Saipros.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Wen dehn reech di tong a Salaamis, dehn staat tu preech tu di Jooz dehn eena di plays weh dehn meet. Jan Maak mi deh wid dehn di help dehn tu.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Dehn chravl chroo di hoal ailan ahn den dehn reech Pafos. Dehsoh dehn meet wahn Jooish man weh mi nayhn Baa-Jeezas. Hihn da-mi wahn oabyaman ahn wahn faals prafit.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Hihn mi fren op wid Serjyos Paalos, weh da-mi di govna a di ailan. Dis man Serjyos Paalos da-mi wahn intelijent man, ahn ih sen fi Baanabas ahn Saal fi yehr weh dehn ga fi seh bowt di Werd a Gaad.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Bot Baa-Jeezas, hoofa naym da-mi Elimas eena di Greek langwij, mi deh gens Baanabas ahn Saal ahn soh ih mi eevn chrai fi diskorij di govna fahn bileev eena Jeezas.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Now Saal, weh dehn kaal Paal, mi ful op a di Hoali Spirit. Ih wach Baa-Jeezas schrayt eena ih aiy ahn seh,
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 “Yoo son a di devl, yu! Yu laiyad bad, ahn aal yu du da fool op peepl. Yu deh gens evriting weh raichos. Wai yu noh stap twis op di wayz a di Laad?
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Now lisn ya. Di Laad han wahn deh hevi pahn yu, ahn yu wahn blain. Yu noh wahn si di son til wen Gaad redi fi mek yu si agen.”
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Wen di govna si weh aal hapm, ih mi reeli sopraiz bowt di teechin a di Laad ahn ih bileev eena Jeezas.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Now Paal ahn ih fren dehn set owt ahn sayl fahn Pafos tu Perga eena Pamfilya. Dehsoh Jan lef dehn ahn gaahn bak da Jeroosalem.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Wen dehn lef Perga, dehn reech Antiyak eena Pisidya. Da mi di Sabat soh dehn gaahn da di Jooish meetn plays ahn sidong deh.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Afta dehn reed fahn Moaziz Laa ahn fahn weh di oal taim prafit dehn mi rait, di leeda dehn fi di sinagag sen fi dehn ahn seh, “Bradaz, if unu ga wahn lee werd a inkorijment fi di peepl dehn, shayr it wid wi noh.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Den Paal stan op ahn hoal op ih han ahn seh, “Unu peepl a Izrel, ahn aala unu weh fyaa Gaad, lisn tu mi!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Di Gaad a Izrel pik wi ansesta dehn ahn rayz dehn op ahn mek dehn intu wahn big nayshan wail dehn mi deh da Eejip. Ahn ih bring dehn owt fahn deh wid fi hihn powa.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Fi bowt faati yaaz ih luk afta dehn ahn bayr wid dehn eena di dezert.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Ih dischrai sebm nayshan weh mi eena Kaynan fi dehn. Den ih tek dehn lan ahn ih gi di peepl a Izrel.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Aala dis hapm eena bowt foa honjrid ahn fifti yaaz.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Den afta dat dehn mi waahn wahn king, soh Gaad gi dehn Saal, weh mi rool oava dehn fi faati yaaz. Hihn da-mi Kish son weh da-mi fahn Benjamin chraib.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Den afta ih moov Saal, ih put Dayvid az dehn king. Dis da weh Gaad seh bowt Dayvid: ‘Ah fain seh dat Dayvid, weh da Jesi son, da di kaina man weh kloas tu mi haat bikaa hihn wahn du aal weh Ah tel ahn fi du.’
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 “Gaad mi pramis fi sen wahn Sayvya fi di peepl a Izrel chroo dis sayhn Dayvid famili lain, ahn dis Sayvya da Jeezas.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Bifoa Jeezas mi staat ih werk, Jan mi preech tu aala di peepl a Izrel dat dehn shuda ton fahn dehn sin dehn ahn geh baptaiz.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Den sayhn taim wen Jan mi-di finish ih werk, ih seh tu di peepl dehn, ‘Hoo unu tink mee? Mee da noh di wan weh unu di wayt fa, yu noh! Bot yehr ya! Hihn di kohn afta mee ahn fi tel yu di chroot, mee noh eevn gud nof fi tek aaf ih sandalz aafa ih fut!’
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 “Mi felo Izrelait dehn, weh da Aybraham disendant dehn, ahn aala unu peepl weh da noh Joo weh wership Gaad, unu lisn op! Da wee Gaad sen dis mesij a salvayshan tu!
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Di peepl dehn weh liv da Jeroosalem ahn dehn leeda dehn mi neva noa seh dat da hihn da di Sayvya. Dehn neva andastan di prafit dehn needa, eevn doa dehn mi-di reed weh dehn rait evri Sabat. Stilyet dehn mek di prafit werd kohn chroo wen dehn kandem Jeezas.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Ahn eevn wen dehn kudn fain no reezn fi gi ahn di det sentens, dehn stil aks Pailat fi put ahn tu det.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Den wen dehn don du evriting weh di Skripcha seh bowt ahn, dehn tek ahn dong fahn di kraas ahn beri ahn eena wahn toom.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Bot Gaad rayz ahn op bak fahn di ded.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Ahn fi lata dayz dehn wan weh mi yoostu chravl wid ahn fahn Gyalilee tu Jeroosalem si ahn bikaa ih apyaa tu dehn. Now dehn di tel aala fi wee peepl bowt hihn.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 “Soh now wee kohn bring di Gud Nyooz tu unu. Weh Gaad mi pramis wi grayt, grayt, granfaada dehn kohn chroo fi wee now. Ih mi pramis seh ih mi wahn bring Jeezas bak tu laif.
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 Dis da weh di sekant Saam di taak bowt wen ih seh,
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Bikaaz Gaad mi pramis fi bring Jeezas bak tu laif agen, ih noh wahn ded agen. Dis deh eena di Skripcha weh seh,
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Eena wahn nada Saam, ih eksplayn it klyaa-wan wen ih seh,
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 Ih kudn a mi-di seh dis bowt Dayvid bikaa afta Dayvid don du weh Gaad mi waahn ih du, hihn mi ded, ahn dehn beri ahn, ahn fi hihn badi mi ratn.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Bot dis neva hapm tu Jeezas bikaa Gaad rayz ahn op bak fahn di ded.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 “Mi bradaz, unu shuda noa dat da chroo Jeezas di mesij bowt fagivnis a sin di preech tu unu.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 Evribadi weh chros eena ahn wahn free fahn aala dehn sin dehn. Moaziz Laa kudn set unu free!
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Soh unu beta main seh dat weh di prafit dehn mi seh noh hapm tu unu. Dehn mi seh,
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Luk ya, unu weh laik tek Gaad Werd mek papishoh,
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Az Paal ahn Baanabas dehn mi-di lef di meetn plays, di peepl dehn aks dehn fi kohn bak kohn taak tu dehn bowt dehn sayhn ting di neks Sabat.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Soh afta di peepl dehn lef di meetn, wahn lata Jooz ahn peepl weh mi jain di Jooish rilijan, staat tu fala Paal ahn Baanabas. Di apasl dehn taak tu dehn ahn inkorij dehn fi kip aan fi chros eena di grays a Gaad.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Di neks Sabat nayli di hoal siti kohn fi yehr di Werd a Gaad.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Bot wen di Jooz dehn si di lata, lata peepl weh kohn, dehn geh jelos soh dehn kanchradik weh Paal seh ahn insolt ahn.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Bot Paal ahn Baanabas ansa dehn widowt frayd. Dehn seh, “Wi mi hafu preech Gaad mesij tu unu fos, bot laik how unu noh waahn yehr it, dat meen seh unu noh tink unuself gud nof fi liv wid Gaad fareva. Soh wi wahn lef unu ahn goh da di peepl dehn weh da noh Joo.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Dis da di komanment weh di Laad gi wi:
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Wen di peepl dehn weh da noh Joo yehr dis, dehn mi glad ahn dehn prayz Gaad fi ih mesij. Ahn aala dehn wan weh Gaad mi don pik fi liv wid hihn fareva, put dehn fayt eena di Laad.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Di Werd a Gaad spred rait chroo di hoal ayrya.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Bot di Jooz dehn staat tu ster op aans nes monks di rispektabl laydi dehn weh mi lov Gaad ahn di man dehn weh mi ga hai op pozishan eena di siti. Dehn mek chrobl fi Paal ahn Baanabas ahn chroa dehn owta di siti.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Soh di apasl dehn shayk di dos aafa dehn fut az wahn sain a jojment gens dehn, ahn dehn gaahn da Ikonyom.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Di bileeva dehn da Antiyak mi ful a jai ahn dehn mi ful a di Hoali Spirit.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.