2 Coríntios 7
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NAA
1 Mi dyaa fren dehn, Gaad mek aala dehn pramis tu wi, soh den, mek wi kip weh fahn evriting weh noh wahn mek wi badi ahn wi spirit kleen fahn sin. Mek wi du wi bes fi liv wahn hoali laif owta rispek fi Gaad.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Unu mos oapm op unu haat tu wi, kaa wi neva du nobadi notn, wi neva leed nobadi aschray, ahn wi neva chaans nobadi.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ah noh di seh dis fi kandem unu, kaa laik weh Ah seh, wi lov unu soh moch, dat wi wahn aalwayz deh tugeda wid unu weda wi livin er ded.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ah ga kanfidens dat Ah ku taak free tu unu. Ah oanli prowd a unu, ahn unu inkorij mi wahn lat, ahn unu oanli mek mi hapi eevn doa wi di goh chroo soh moch chroblz.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Eevn wen wi mi kohn da Masidoanya, wi badi neva ga no chaans fi res. Chroblz mi-di kom aata wi fahn aal kaana. Peepl mi-di kwaaril wid wi pahn di owtsaid, ahn eena wi haat wi mi frayd bad.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Bot Gaad, weh da di Wan weh inkorij dehn wan hoofa haat hevi, mi inkorij wi wen Taitos kohn.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ahn wi neva geh inkorij jos kaa hihn kohn, bot sayka di way how unu inkorij hihn. Ah mi oanli hapi wen ih tel mi humoch unu mi-di luk faawod fi si mi, ahn how unu mi sari bowt aal weh mi hapm, ahn how unu kudn wayt fi sopoat mi.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Eevn if di leta weh Ah mi rait tu unu mi hert unu feelinz, Ah noh sari dat Ah mi rait it. Fos, Ah mi feel bad bowt it, kaa Ah noa ih mi mek unu feel sad fi wahn lee wail.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Now Ah hapi, noh kaa Ai mi mek unu feel sari fi weh unu mi du, bot bikaaz unu unuself mi sari fi weh unu du, ahn dat mek unu ton fahn unu sin dehn. Ahn dat da di kaina sari weh Gaad waahn ih peepl dehn ga, soh wee neva du no damij tu unu eena no way.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Wen Gaad mek sohnbadi sari, ih mek dehn haat chaynj ahn den dehn ton fahn dehn sin dehn ahn geh sayv. Ah noh sari bowt dat. Bot wen yu sari laik how di peepl eena dis werl mek yu feel sari, ahn noh ton fahn yu sin dehn, ih oanli wahn leed tu spirichwal det.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Luk how Gaad yooz di saro weh unu di feel sayka aal weh mi hapm. Ih mek unu eega fi proov seh dat unu reeli waahn unu haat kleen. Ih mek unu beks ahn worid ahn frayd. Ih mek unu waahn si mi. Ih mek unu waahn si di wan weh du rang geh ponish, ahn ih mek unu kay ahn waahn du evriting fi set tingz schrayt bitween wi.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Di reezn wai Ah mi rait tu unu da neva fi paint owt hoo mi du rang er hoo mi geh rang du tu dehn. Ah mi rait tu unu soh dat Ah ku mek it playn tu unu, eena Gaad sait, humoch unu reeli kyaa fi wi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Dat da weh mi inkorij wi.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Ah mi tel Taitos how Ah mi soh prowd a unu, ahn unu neva disapaint mi. Wi mi aalwayz tel unu di chroot, ahn weh Ah mi-di boas bowt unu tu Taitos da-mi chroo.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Now hihn geh fi lov aala unu moa dan eva wen ih memba how aala unu mi redi fi du weh ih tel unu. Soh den, Taitos di lov unu moa ahn moa, wen ih di memba how aala unu mi redi fi du weh ih tel unu, ahn how unu welkom ahn wid soh moch rispek.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ah di rijais kaa Ah noa dat Ah ku pen pahn unu.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.