Romanos 4

Ġaġek Mewis (BZH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Abraham ni nebë hil behil dobahë yi. Om hil rëḳ nanër va jaḳ yi?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Yönon, nabë Abraham tu mehö yohvu raḳ yi huk, og yoh vu bë yö geḳo arë jaḳ. Gaḳ gëp Anutu mala og ma!
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 In Anutu-yi-ḳapiya nër bë, “Abraham ayo neya timu vu Anutu, lob Anutu kwa nevo benër yi nebë mehö yohvu.”
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Log nabë mehöti gevonġ huk megeḳo monë jaḳ, og hil su nanër nabë neḳo monë saga nyëmasën. Gaḳ mu neḳo raḳ yi huk.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Nebë saga, om nabë mehöti ayo na timu vu Anutu sën yoh vu bë nanër mehönon nij paya nabë sir alam yohvu lo mu, gesu kwa bo yi huk nabë Anutu rëḳ gevonġ nyëvewen doḳ nah menanër yi nabë mehö yohvu rë, og mëm Anutu rëḳ gelë nabë ayo neya timu vu yi, lob rëḳ nanër yi nabë yi mehö yohvu.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Log Davit nër raḳ mehö nebë sënë ving nebë, “Mehöti sën hen huk nivesa ma, rëḳ Anutu nenër yi nyëmasën nebë mehö yohvu lo, og mehö nebë sënë rëḳ kwa vesa rot.”
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Log nër ving bë:
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Gemehöti sën Mehöböp nër yi bë nġaa nipaya su neggëp vu yi rë lo, og kwa vesa.”
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Om alam sën denerah* navij lo, kwaj vesa in sën Anutu kevoh hir nġaa nipaya ya lo, log yiḳ alam sën su denerah* navij rë lo, og kwaj vesa in Anutu kevoh hir nġaa nipaya ya ving. Ham kwamin bo Abraham gökin rë! Hil nanër nebë: Anutu kwa nevo bë Abraham ayo neya timu vu yi lom nër yi nebë mehö yohvu.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Lob Anutu nër Abraham nebë yi mehö yohvu nangërek-a? Maḳ rah* navi ggovek ya rëḳ mëm, ma su rah* navi rë? Gaḳ su rah* navi rë geyö nahën, log Anutu nër yi nebë yi mehö yohvu.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Loḳ mëm rah* navi, lom navi tato bë ayo neya timu vu Anutu ggovek ya om sën Anutu nër yi vorot bë yi mehö yohvu. Lob tu alam pin sën su denerah* navij rë rëḳ ayoj neya timu vu Anutu lo hir dobahë, in tato nebë Anutu rëḳ nanër sir geving nabë sir alam yohvu.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Getu alam sën denerah* navij lo vahi hir dobahë ving. Sir sën denerah* navij lo rëḳ su kwaj nevo saga mu rë, gaḳ denesepa loḳ Abraham vaha bayoj neya timu vu Anutu, nebë sën Abraham su rah* navi wirek rë, rëḳ ayo neya timu vu yi lo.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Anutu su kwa vo bë Abraham nesepa loḳ horek om sën ggooin losho yi mewis lo raḳ in bë mehönon pin degevek babuj rë. Gaḳ lë bë Abraham ayo neya timu vu yi, lob nër yi bë yi mehö yohvu, lom mëm sën nër bë rëḳ gevonġ bemehönon pin degevek yi mewis lo babuj.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Rëḳ nabë mehönon pin saga degevek alam sën denesepa loḳ horek lo babuj mu, og sën hil ayod neya timu lo tu nġaa meris mu, gAnutu hen ġaġek sën joo venuh lo anon ma.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Hil araḳ ni bë horek netato bë hil rëḳ ġaḳo nyëvewen doḳ nah hil nġaa nipaya. Gaḳ bë horek nama, og hil su ayoh vu bë nanër nabë mehönon denekeyëh horek rë.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Nebë sënë, om Anutu yi ġaġek semusën rëḳ anon jaḳ vu alam sën ayoj neya timu vu yi lo. Lob vonġin bë gevonġ semusën sënë nyëmasën vu hil geving Abraham yi mewis pin benatu hil nġaa. Su rëḳ gevonġ vu Abraham yi mewis sën denesepa loḳ horek mu lo menatu hir nġaa rë, gaḳ rëḳ gevonġ vu alam pin sën ayoj neya timu vu yi nebë Abraham lo menatu hir nġaa. In Abraham tu hil pin sën hil ayod neya timu vu Yesu lo hil dobahë.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Yoh vu ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo bë: “Sa hevonġ honġ tu alam nġahiseḳë hir dobahë.” Lob Abraham tu hil dobahë ggëp Anutu mala in ayo neya timu vu yi. Gevonġ ving bë Anutu yoh vu bë nanër balam-diiḳsën dekedi jaḳ nah medemedo malaj-tumsën, geyoh vu bë nanër ġaġek jaḳ alam sën deberup vu tamusën lo geving nabë sën denedo vorot lo.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Nġaa sën Anutu nër agi su anon raḳ in Abraham lë vorot mevonġ ving niwëëk rë, gaḳ vonġ ving niwëëk bë rëḳ anon jaḳ yönon nabë sën lë raḳ mala lo. Nebë sënë, om sën tu alam nġahiseḳë hir dobahë yönon yoh vu sën Anutu nër lo bë, “Honġ mewis lo rëḳ deberönġ nabë betuheng!”
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Abraham yi nġebek dus raḳ mehödahis nemadvahi (100), lom navi su niwëëk yoh vu bë geḳo nalu rë. Lob yiḳ venë Sara nebë saga ving. Abraham raḳ sënë ni, rëḳ ma gevonġ ving niwëëk.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Anutu nër bë nġaa sagi rëḳ berup, lom Abraham su kwa neya luu luu in rë. Gaḳ vonġ ving niwëëk geḳo Anutu arë raḳ,
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 geraḳ ni bë Anutu yoh vu bë rëḳ gevonġ ġaġek sën nër lo banon jaḳ.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Lob Anutu raḳ ni bë Abraham ayo neya timu vu yi nebë sënë, lom nër yi bë yi mehö yohvu.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Log ġaġek sënë neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya bë, “Anutu nër yi bë yi mehö yohvu.” Lob sënë og su nër Abraham yö timu rë.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Gaḳ nër raḳ hil ving. Bë hil ayod na timu vu Anutu sën nër behil Mehöböp Yesu kedi raḳ yah vu bedub ggökin lo, og mëm rëḳ gelë hil nabë saga geving menanër nabë hil alam yohvu.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Anutu vonġ Yesu yam beḳo hil nġaa nipaya nyëvewen raḳ yah yi mediiḳ. Log Anutu nër mekedi raḳ yah ggökin in bë nanër hil nabë hil alam yohvu.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.