Romanos 11
Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH
1 Lob sa bë doḳ tepëḳ in ġaġek ngwë nabë maḳ Anutu ruuk yi alam-a? Ma veröḳ yi! Yiḳ sa Israel ti ving. Abraham yi mewis sa, in sa degwa vu Benyamin.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu próprio povo? É claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Log Anutu su rëḳ juuk yi alam sën ggooin sir raḳ wirek lo rë. Ma ham su raḳ ġaġek sën Anutu-yi-ḳapiya nër raḳ Elia lo ni rë? Elia su vu Anutu in alam Israel bë,
2 Deus não rejeitou o seu povo, que ele havia escolhido desde o princípio. Vocês sabem muito bem o que as Escrituras Sagradas dizem naquele trecho em que Elias acusa o povo de Israel diante de Deus. Elias diz assim:
3 “Mehöböp! Denesis honġ alam-denenër-ġaġek-ranġahsën medenediiḳ. Gedenekevoh honġ jepö ya. Geyiḳ senġo ti nahën nado, lob denesero sa in bë dengis sa mesa nadiiḳ.”
3 “Senhor, eles mataram os teus profetas e destruíram os teus altares. Eu sou o único que sobrou, e eles estão querendo me matar!”
4 Rëḳ Anutu nër yah vu yi nebë va? Nër nebë sënë, “Sehooin alam 7,000 raḳ medenedo vu sa, su deneggurek anutu-kuungsën Baal babu rë.”
4 O que foi que Deus disse a ele? Ele disse: “Eu guardei para mim sete mil homens que não adoraram o deus Baal .”
5 Lob yiḳ buk sën gwëbeng agi nebë ving. Anutu kwa pesivin alam Israel beggooin sir yu mahen teka raḳ medenedo.
5 A mesma coisa também acontece agora, isto é, por causa da graça de Deus, ainda existe um pequeno número daqueles que ele escolheu.
6 Ggooin sir raḳ in yö kwa pesiv in sir, gaḳ su ggooin sir raḳ in denevonġ huk nivesa la rë. Gaḳ nabë ggooin sir raḳ in nelë bë denevonġ nġaa nivesa, og nevonġ loḳ yah nyëvewen vu sir mu gesu kwa pesiv in sir yönon rë.
6 Essa escolha se baseia na graça de Deus e não no que eles fizeram. Porque, se a escolha de Deus se baseasse no que as pessoas fazem, então a sua graça não seria a verdadeira graça.
7 Om maḳ nebë va? Nebë sënë: Alam Israel malaj nesepa bë Anutu gelë sir nivesa, rëḳ ma gesu nelë sir pin nivesa rë. Yönon, ggooin sir yu mahen teka raḳ benelë sir nivesa, rëḳ sir vahi pin og nengaj nemir, om su detöḳ raḳ ġaġek anon rë.
7 E isso quer dizer que não foi o povo de Israel que encontrou o que estava procurando. Quem encontrou foi apenas um pequeno grupo que Deus escolheu; os outros não quiseram ouvir o chamado de Deus.
8 Yoh vu ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo bë:
8 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Deus endureceu o coração e a mente deles; deu-lhes olhos que não podem ver e ouvidos que não podem ouvir até o dia de hoje.”
9 Log Davit nër raḳ Israel ving bë:
9 E Davi disse: “Que nas suas festas eles sejam apanhados e enganados, que eles caiam e sejam castigados!
10 Malaj ḳenu doḳ gesu degelë nġaa,
10 Ó Deus, faze com que eles fiquem cegos e que fiquem sempre curvados debaixo do peso das suas dificuldades!”
11 Lob sa bë doḳ tepëḳ in ġaġek ngwë nabë: Alam Israel devës saga, om rëḳ malaj nama na veröḳ yi? Ma! Rëḳ nama! Dekeyëh ġaġek lob tum Anutu ḳo alam-yu-ngwë yom raḳ sënë. Vonġ nebë sënë in bë alam Israel ayoj ngis yi, lob mëm degërin sir nom vu yi geving.
11 Agora eu pergunto: quando os judeus tropeçaram, será que eles caíram para nunca mais se levantarem? É claro que não! Mas, porque eles pecaram, a salvação veio para os não judeus, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes deles.
12 In dekeyëh ġaġek lom sënë loḳ vu mehönon pin. Deruu demij vu Anutu, lob sënë vonġ benġaa nivesa töḳ vu alam-yu-ngwë. Om alam Israel degërin sir nom vu Anutu, og sënë rëḳ gevonġ benġaa nivesa rot natöḳ vu mehönon pin mekesuu nġaa sën verup raḳ hir keyëhsën lo.
12 O pecado dos judeus trouxe grandes bênçãos para o mundo, e a sua pobreza espiritual trouxe ricas bênçãos para os não judeus. Então, quando se completar o número de judeus que voltarão para Deus, as bênçãos serão muito maiores ainda.
13 Sa bë nanër ġaġek vu ham alam-yu-ngwë: Ham sinarë sa, lob sa kwaġ vesa in huk sënë menehevonġ.
13 Agora estou falando a vocês que não são judeus. Enquanto eu for o apóstolo dos não judeus, terei orgulho do meu trabalho.
14 Sa nehevonġin huk sënë rot in bë gevonġ mesa alam Yuda malaj anonin nġaa nivesa vesa sën ham neḳo lo, in sa ġaḳo sir la denom geving.
14 Talvez eu possa fazer com que os que são da minha própria raça fiquem com ciúmes, e assim seja possível salvar alguns deles.
15 In Anutu semu aye in mehönon raḳ sën ruuk alam Israel lo. Om buk sën Anutu geḳo alam Israel nom gökin lo, og rëḳ nabë sën dekedi raḳ yah ggökin ggëp bedub.
15 Porque, quando os judeus foram rejeitados, o resto do mundo se tornou amigo de Deus. O que acontecerá então quando eles forem aceitos? Os que estiverem mortos receberão a vida!
16 Alam Israel deneḳo parawa-brët-yi nemaj beron ti vër nemuġin medenetunġ netu seriveng vu Anutu lob mëm brët pin los dahis netu yi nġaa ving. Log nabë ḳele ġeġa tu Anutu yi nġaa, og ḳele nema pin los agga tu yi nġaa ving.
16 Pois, se o primeiro pão assado depois da colheita é dedicado a Deus, isso quer dizer que todos os outros pães também são dedicados a ele. E, se as raízes de uma árvore são oferecidas a Deus, os galhos também são dele.
17 Yönon, maḳ Anutu keyëh ḳele oliv* nema vahi bevo vër, log ḳo honġ nebë ḳele oliv* bemën nema ti megelu honġ loḳ yah nema vahi sagu lo bej. Lob ġeneḳo jeji ggëp ḳele oliv* sënë ġeġa ving nema soġek vahi lo.
17 Alguns galhos da oliveira cultivada foram quebrados, e um galho de oliveira brava foi enxertado nela. Pois vocês, os não judeus, são como aquela oliveira brava e agora tomam parte na força e na riqueza espiritual dos judeus.
18 Om su gweḳo honġ jaḳ vu nema soġek lo. Nabë gweḳo honġ jaḳ vu, og kwam bo rë. In ġenare raḳ ġeġa, gaḳ ġeġa su nare raḳ honġ rë.
18 Portanto, vocês não devem desprezar os galhos que foram quebrados. Como é que vocês podem estar orgulhosos? Vocês são somente galhos. Não são vocês que sustentam a raiz — é a raiz que sustenta vocês.
19 Rëḳ mu maḳ rëḳ ġenanër nabë, “Anutu keyëh nema pin sënë in bë gelu sa doḳ nah bej.”
19 Porém vocês dirão: “Sim, mas os galhos foram quebrados a fim de darem lugar para nós.”
20 Sënëḳ yönon, rëḳ mu ketöv sir in su ayoj neya timu vu Yesu rë. Gaḳ honġeḳ ġenare niwëëk in ayom neya timu vu yi, om su gweḳo honġ jaḳ. Gaḳ ġeġöneng megweġin honġ.
20 Isso é verdade. Mas lembrem que eles foram quebrados porque não creram; no entanto vocês continuam na oliveira porque creem. E não tenham orgulho disso; pelo contrário, tenham medo.
21 In Anutu su lë nema soġek mu menedo rë, om su rëḳ gelë honġ mu geving rë.
21 Se Deus não deixou de castigar os judeus, que são como galhos naturais, vocês acham que ele vai deixar de castigar vocês?
22 Kwam bo Anutu rë, nabë yi mehö kwa vonġinsën los mehö niwëëk ving, om su nelë nġaa nipaya mu rë. Alam sën nij nelëlin yi lo, og nevonġ nyëvewen vu sir loḳ yah. Log honġ, nabë ġeġurek babu, og rëḳ kwa gevonġin honġ, gaḳ nabë nama, og rëḳ ketöv honġ na geving.
22 Vejam como Deus é bom e também é duro. Ele é duro para os que caíram e bom para vocês, se continuarem sempre confiando na bondade dele. Se não, vocês também serão cortados.
23 Om nabë nema soġek sën nij nelëlin yi lo vahi degërin sir nom bayoj na timu vu Yesu, og Anutu rëḳ gelu sir doḳ nah aggaj gökin. In Anutu yoh vu bë gevonġ nabë saga.
23 E, se os judeus abandonarem a sua descrença, serão enxertados na oliveira cultivada, pois Deus pode enxertá-los de novo.
24 Ġeraḳ ni bë wirek og ḳele oliv* bemën nema honġ, rëḳ Anutu ketöv honġ vër megelu honġ loḳ yah oliv* nivesa, gaḳ su aggam sënë niröp rë. Om yönon rot, yoh vu bë rëḳ geḳo oliv* soġek nema lo sënë megelu sir doḳ nah yö aggaj gökin.
24 Vocês, os não judeus, são como aquele galho de oliveira brava que foi cortado e enxertado, contra a natureza, na oliveira cultivada. Os judeus são como essa oliveira cultivada. Portanto, para Deus será muito mais fácil enxertar de novo, na própria árvore deles, esses galhos quebrados.
25 Arig lo, sa bë ham su kwetul doḳ in ġaġek vunsën sënë. In rëḳ ham kwamin bo menanër ham nabë ham los kwamin. Om sa nanër ġaġek vunsën sënë ranġah vu ham. Ġaġek sënë degwa nebë: Alam Israel vahi nengaj dahis, lob demedo nabë sënë rot mena berup doḳ buk sën Anutu gooin alam-yu-ngwë jaḳ govek na bedegërin sir nom lo.
25 Meus irmãos, quero que vocês conheçam uma verdade secreta para que não pensem que são muito sábios. A verdade é esta: a teimosia do povo de Israel não durará para sempre, mas somente até que o número completo de não judeus venha para Deus.
26 Lob mëm Anutu rëḳ geḳo Israel vahi pin nom noh vu ġaġek sën neggëp loḳ yi ḳapiya lo bë:
26 É assim que todo o povo de Israel será salvo. Como dizem as Escrituras Sagradas : “O Redentor virá de e tirará toda a maldade dos descendentes de Jacó.
27 Log yi ġaġek ngwë nër bë:
27 Eu, o Senhor, farei esta aliança com eles, quando tirar os seus pecados.”
28 Alam Israel nij nelëlin Bengö Nivesa, lob denesis beġö vu Anutu in nġaa sënë, rëḳ mu saga neloḳ vu ham. Rëḳ mu Anutu ggooin sir raḳ vorot in denatu yi alam, om sën nahën ahë neving sir. In kwa nevo ḳenuj los hir dobahë lo.
28 Os judeus rejeitaram o evangelho e por isso são inimigos de Deus, para o bem de vocês, os não judeus. Mas, pela escolha de Deus, eles são amigos dele, por causa dos patriarcas .
29 In nabë Anutu gooin alam yu ti jaḳ begevonġ semusën vu sir, og su rëḳ nom pekwë ġaġek rë.
29 Porque Deus não muda de ideia a respeito de quem ele escolhe e abençoa.
30 Wirek ham kweyëh Anutu aye, rëḳ ma geham wërin ham yom, lom ham ḳo semusën gwëbeng raḳ sën alam Israel dekeyëh aga lo.
30 Mas no passado vocês, que não são judeus, desobedeceram a Deus. Porém agora vocês receberam a misericórdia de Deus por causa da desobediência dos judeus.
31 Yönon, alam Israel dekeyëh ġaġek gwëbeng in bë ham gweḳo semusën jaḳ, loḳ mëm rëḳ nom degërin sir medegeḳo semusën geving vu tamusën.
31 Assim, por causa da misericórdia que vocês receberam, os judeus agora desobedecem a Deus para que eles também possam receber agora a misericórdia dele.
32 In Anutu vuu mehönon pin ya bedenedo los hir nġaa nipaya medeġinengin sir in bë mëm rëḳ gevonġ yi ġaġek kwa vonġinsën noh vu sir pin.
32 Pois Deus fez com que todos se tornassem prisioneiros da desobediência a fim de mostrar misericórdia a todos.
33 Alam-e! Hil napisek in Anutu in kwa böpata beneraḳ nġaa pin ni los dahis kesuu mehönon pin.
33 Como são grandes as riquezas de Deus! Como são profundos o seu conhecimento e a sua sabedoria! Quem pode explicar as suas decisões? Quem pode entender os seus planos?
34 Yoh vu sën dekevu meneggëp loḳ yi ḳapiya lo bë:
34 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem pode conhecer a mente do Senhor? Quem é capaz de lhe dar conselhos?
35 “Ma re vo nġaa vu yi muġin
35 Quem já deu alguma coisa a Deus para receber dele algum pagamento?”
36 Ma! Yi yö tunġ nġaa pin.
36 Pois todas as coisas foram criadas por ele, e tudo existe por meio dele e para ele. Glória a Deus para sempre! Amém !
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.