Mateus 27

Ġaġek Mewis (BZH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Monbuk anon lob Israel hir alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta lo pin devengwënġ raḳ Yesu ggovek bë dengis yi menadiiḳ.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Log deduu yi gedeḳo meya devonġ loḳ ya kiap böp Pilatus nema.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Lob Yudas, mehö sën nër Yesu ranġah lo, lë bë dejoo ġaġek bë Yesu nadiiḳ, lob yom ayo maggin vu yi, lom ḳo monë seriva mehödahis benemadluho sën lo yah vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta,
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 genër bë, “Sa hevonġ nġaa nipaya! Senër mehö sën nipaya su neggëp vu yi rë lo ranġah, bevonġin dengis yi menadiiḳ.” Rëḳ denër yah bë, “Su he nġaa rë, gaḳ nġo honġ nġaa!”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Lob Yudas pengah monë sënë ya dub-vabuung-böp ayo, log to meya vaḳu kwa bediiḳ.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev depatu monë seriva sënë raḳ, rëḳ denër bë, “Monë hel ḳöḳ sënë, om hil su ayoh vu bë ġetunġ na geving Anutu yi monë seriveng rë!”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Lob denër ġaġek ti venuh, lob debaġo dob len ti vu mehö sën nesemu dëg lu nġaa raḳ nġaġek lo raḳ monë sënë, in bë dedev alam-yu-ngwë hir heljënġ doḳ.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Om sën denër dob len ti sënë arë nebë Dob-hel-ḳöḳ, meneggëp nebë saga begwëbeng.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Lob ġaġek sën Anutu vonġ verup mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yeremia avi wirek lo anon raḳ. Sën nër bë, “Alam Israel denër vorot bë rëḳ degevonġ monë seriva mehödahis ti benemadluho in mehö los arë sënë, lob deḳo monë sën deggooin raḳ in bë debaġo yi jaḳ agi,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 bedebaġo mehö sën nesemu dëg lu nġaa raḳ nġaġek lo yi dob len ti raḳ, yoh vu ġaġek sën Anutu nër vu sa lo.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Devarah Yesu ya kiap böp mala, lob loḳ tepëḳ in yi bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ-a?” Loḳ Yesu nër yah bë, “Ġenër ya meyoh vu!”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta denër ġaġek raḳ yi, rëḳ su nër ġaġek ti loḳ yah rë.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Nebë saga lom Pilatus nër vu yi bë, “Maḳ su genġo ġaġek pin sën denër raḳ honġ-ë rë?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Rëḳ Yesu su nër ġaġek ti loḳ yah rë, lom kiap böp kwa ya nġahi.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Alam Yuda hir Buk-ggöksën-yi* lob hir aggata neggëp nebë sënë: Neyoh vu nġebek pin, og kiap böp nevonġ alam ḳarabus ti ti vër. Bë alam detahi mehöti arë, og Pilatus nelëëin mehö timu saga neyah vu sir.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Vu buk saga mehöti nedo ḳarabus, arë nebë Barabas, galam pin denġo bengö bë mehö nevun alam kwaj.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Lob alam nġahiseḳë yam desupin sir, lob Pilatus loḳ tepëḳ in sir bë, “Ham vonġin mehö ngwë tena bë sa ġaḳo yi bër nök vu ham-a? Barabas, ma Yesu sën denenër arë nebë Kerisi* lo?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 In yö raḳ ni rot bë alam-deneḳo-seriveng ahëj nevonġ medenelë Yesu paya, besën devo yi loḳ ya nema.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Lob Pilatus raḳ nedo yi sëa-ġaġek-yi in bë genġo yi ġaġek, rëḳ venë vonġ ġaġek ya vu yi bë, “Su gwevonġ nġaa ti vu mehö niröp saga, in sa halë pesepsën raḳ yi gwëbeng, lob sa newaġ raḳ rot.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Loḳ alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta deloḳ alam ahëj bedetahi ya vu Pilatus bë dëëin Barabas bër vu sir gengis Yesu menadiiḳ.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Rëḳ kiap böp Pilatus loḳ tepëḳ yah vu sir bë, “Ham vonġin mehö luu sënë ngwë tena bë sa ġaḳo bër nök vu ham-a?” Loḳ denër yah bë, “Barabas!”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Rëḳ Pilatus loḳ tepëḳ yah vu sir ggökin bë, “Om sëḳ ġevonġ nabë va vu Yesu, mehö sën denenër yi nebë Kerisi* lo?” Lom detahi yah bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Loḳ Pilatus loḳ tepëḳ bë, “In va? Mehö sënë vonġ va paya?” Rëḳ detahi niwëëk rot bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Lom Pilatus raḳ ni bë su debë nengaj vu yi ġaġek rë, gaḳ newaj raḳ gebeġö böpata vonġin berup. Om ḳo bël beripek nema raḳ alam pin malaj genër bë, “Bë ham ngis mehö niröp sënë menadiiḳ, og su degwa neggëp vu sa rë! Gaḳ ham nġo ham nġaa!”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Lob alam pin detahi yah bë, “Degwa yö gëp vu he los he mewis!”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Lob Pilatus lëëin Barabas yah vu sir. Log nër balam-beġö-yi deveek Yesu gedeḳo medeya in dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
26 — ausente —
27 Kiap böp yi alam-beġö-yi deḳo Yesu loḳ ya kiap böp yi begganġ sën denenër arë nebë Prëtoryam lo, log desupin alam-beġö-yi yu böpata pin ya detetup yi.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Lob dekah yi tob vër, gederöp röpröp ḳöḳ ti loḳ yah yi medetahu mehö-los-bengö raḳ yi.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Debuu aggis niggin ggin tahu alam-los-bengöj hir madub gedetunġ raḳ yu, gedevo nġesinġ loḳ nema vesa, log deneyun lusej vu yi gedepelë yi bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ, mehö böp los ġayeheng!”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Gedepesuv nyëj ḳos raḳ yi, gedevo nġesinġ vër bedesis yu raḳ.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Depelë yi ggovek, log dekah tob sënë vër in yi, gederöp yö yi tob loḳ yah yi, gedeḳo yi bedeya in dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Deya lob detöḳ vu alam Kurene ti, arë nebë Simon. Lob denër niwëëk bë, “Kwerë ḳelepeḳo*!”
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Lob ya deverup ḳedu ti arë nebë Golgota. Arë sën degwa nebë ‘Nyëġ-yuseḳë’.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Lob desarömin marasin nimenġëës ving wain bedevo vu Yesu in bë nanum. Lob tep beseggi rëḳ nilëlin gesu num rë.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Desis yi raḳ ya ḳelepeḳo* ggovek, log yom detë ġelönġ mahen teka la in bë gooin sir ti ti jaḳ bedegeḳo yi tob.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Ggovek log medo denemalajin yi.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Lob dekevu yi ġaġek sën mehönon denër raḳ yi lo raḳ neggëp ḳelepeḳo* yu nebë:
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Log desis alam-beġö-hodeḳ luu raḳ ḳelepeḳo* ving. Ngwë nare ggëp nema vesa gengwë nare ggëp nema ḳëj.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Lob alam sën deneyah gedeneyom lo denenër pelë raḳ yi gedenevarah nemaj vu yi
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 gedenenër bë, “Honġeḳ-o! Ġenër bë kwevoh Anutu yi dub-vabuung-böp na, geġedev nah buk löö mu lo, om nġo ġedoḳ vu honġ! Bë Anutu Nalu honġ, og nġo ġeduḳ vu ḳelepeḳo* meġenam!”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Log alam deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi ving alam-teta denenër pelë raḳ yi nebë saga ving.
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 Denenër bë, “Neloḳ vu alam, gaḳ su yoh vu bë yö doḳ vu yi rë! Alam Israel hir mehö-los-bengö! Nabë dëëin ḳelepeḳo* geduḳ menam, og mëm rëḳ hil ġevonġ geving yi.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Nevonġ ving Anutu? Om nabë Anutu ahë ving yi yönon, og nam doḳ vu yi! In nër bë Anutu Nalu yi.”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Lob alam-beġö-hodeḳ luu sën desis luho nare Yesu vahi vahi lo denër pelë raḳ Yesu ving nebë saga.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Log hes vuheng raḳ, log malaḳenu loḳ beyoh vu dob pin beya meto 3 krök sehuksën.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Lob dus raḳ in bë 3 krök lob Yesu nġeeḳ böpata bë, “Eli, Eli, lama sabaktani?” Sënë degwa nebë, “O sa Anutu, sa Anutu, nebë va sën gwevuu sa ya-ë?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Lob alam sën denare dus vu yi lo vahi denġo lob denër bë, “Mehö sënë netahi Elia!”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Log pevis besir ti seröġ beya meḳo nġaa ayo sovinsën sën nedo loḳ loo lo ti, bedaġoo luḳ wain ahëggin sën arë nebë vinegga lo geduu ya vetii nġesinġ, gevo ya verup loḳ Yesu avi in bë sesuvin.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Rëḳ sir vahi denër bë, “Ġenaḳööḳ gehil ġalë rë, nabë Elia rëḳ nam doḳ vu yi ma rëḳ nama?”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Rëḳ Yesu nġeeḳ böpata ggökin log lëëin anon ya.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Lob pevis betob böp sën neruu dub-vabuung-böp ayo vabuung lo kweeḳ raḳ luu ggëp vavu beya metöḳ ahu. Log dob ggee geġelönġ böp böp deġo.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Gebedub avi tateḳin yi gAnutu-yi-alam sën dediiḳ ggovek lo nġahiseḳë vesaj loḳ, bedekedi raḳ los navij dahis.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Dekedi raḳ loḳ mëm Yesu kedi raḳ yah ggökin, log mëm to deyam medeloḳ ya nyëġ vabuung Yerusalem. Balam nġahiseḳë delë sir.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Log mehö neġin alam-beġö-yi ving yi alam-beġö-yi sën medo deneġin Yesu lo denġo gejemapi ggee, gedelë nġaa vahi nebë saga, lob ḳenuj verup, gedenër bë, “Yönon rot! Mehö sënëḳ Anutu nalu yi!”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Lob avëh sën denetamuin Yesu vu Galilea bedeyam in bë dedoḳ vu yi lo nġahiseḳë denare ading teka bevare denelë.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Sir ti arë nebë Maria vu Magdala. Log Maria ngwë sën Yakobus lu Yosep ataj. Log avëh ti sën Sebedi nalu luho ataj.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Log sehuk luḳ lob mehö-los-bengö-ggoreksën ti vu Arimatea beverup. Arë nebë Yosep. Yiḳ Yesu yi hur maluh ti yi ving, bemedo nesepa loḳ Yesu yi ġaġek.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Ya verup beloḳ tepëḳ vu Pilatus bë geḳo Yesu nihel. Lob Pilatus nër bedevo vu yi.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Lob Yosep ḳo nihel bebom loḳ tob veroo mewis ti.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Log ya mebë loḳ ya yö yi bedub mewis sën nahën denesap loḳ ġelönġ meris lo. Log tetolin ġelönġ böpata ti ggërin avi. Vonġ ggovek log ya.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Lob Maria vu Magdala luho arë ngwë denedo bemedo malaj neya waaḳ bedub saga.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Buk sën alam Yuda denero sir in bë dega nos Buk-ggöksën-yi* lo ggovek ya geheng to, loḳ mëm alam-deneḳo-seriveng los alam Parisai* yah denër vu Pilatus bë,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 “Mehö böp! He kwamin nevo ġaġek sën mehö ġaġek kuungsën saga nedo mala vesa genër lo bë, ‘Buk löö na govek rë, loḳ sëḳ ḳedi jaḳ nah!’
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Om ġenanër bedegeġin bedub avi noh vu buk löö. In rëḳ yi hur maluh degodeḳ yi na gedenanër vu alam nabë kedi raḳ ggökin vu bedub. Lob ġaġek kuungsën vu tamusën rëḳ kesuu sën muġinsën.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Lom Pilatus nër vu sir bë, “Ham gweḳo alam-beġö-yi la in degeġin, beham behii bedub avi niwëëk ata!”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Lob ya dekepa bedub avi niwëëk gedejegwi ḳele niḳegwi* teka raḳ ġelönġ nenga ya vetii waaḳ avi ving, gedetunġ alam-beġö-yi medo deneġin.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.