Mateus 27

Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Monbuk anon lob Israel hir alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta lo pin devengwënġ raḳ Yesu ggovek bë dengis yi menadiiḳ.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Log deduu yi gedeḳo meya devonġ loḳ ya kiap böp Pilatus nema.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Lob Yudas, mehö sën nër Yesu ranġah lo, lë bë dejoo ġaġek bë Yesu nadiiḳ, lob yom ayo maggin vu yi, lom ḳo monë seriva mehödahis benemadluho sën lo yah vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta,
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 genër bë, “Sa hevonġ nġaa nipaya! Senër mehö sën nipaya su neggëp vu yi rë lo ranġah, bevonġin dengis yi menadiiḳ.” Rëḳ denër yah bë, “Su he nġaa rë, gaḳ nġo honġ nġaa!”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Lob Yudas pengah monë sënë ya dub-vabuung-böp ayo, log to meya vaḳu kwa bediiḳ.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev depatu monë seriva sënë raḳ, rëḳ denër bë, “Monë hel ḳöḳ sënë, om hil su ayoh vu bë ġetunġ na geving Anutu yi monë seriveng rë!”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Lob denër ġaġek ti venuh, lob debaġo dob len ti vu mehö sën nesemu dëg lu nġaa raḳ nġaġek lo raḳ monë sënë, in bë dedev alam-yu-ngwë hir heljënġ doḳ.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Om sën denër dob len ti sënë arë nebë Dob-hel-ḳöḳ, meneggëp nebë saga begwëbeng.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Lob ġaġek sën Anutu vonġ verup mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yeremia avi wirek lo anon raḳ. Sën nër bë, “Alam Israel denër vorot bë rëḳ degevonġ monë seriva mehödahis ti benemadluho in mehö los arë sënë, lob deḳo monë sën deggooin raḳ in bë debaġo yi jaḳ agi,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 bedebaġo mehö sën nesemu dëg lu nġaa raḳ nġaġek lo yi dob len ti raḳ, yoh vu ġaġek sën Anutu nër vu sa lo.”
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Devarah Yesu ya kiap böp mala, lob loḳ tepëḳ in yi bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ-a?” Loḳ Yesu nër yah bë, “Ġenër ya meyoh vu!”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta denër ġaġek raḳ yi, rëḳ su nër ġaġek ti loḳ yah rë.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Nebë saga lom Pilatus nër vu yi bë, “Maḳ su genġo ġaġek pin sën denër raḳ honġ-ë rë?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Rëḳ Yesu su nër ġaġek ti loḳ yah rë, lom kiap böp kwa ya nġahi.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Alam Yuda hir Buk-ggöksën-yi* lob hir aggata neggëp nebë sënë: Neyoh vu nġebek pin, og kiap böp nevonġ alam ḳarabus ti ti vër. Bë alam detahi mehöti arë, og Pilatus nelëëin mehö timu saga neyah vu sir.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Vu buk saga mehöti nedo ḳarabus, arë nebë Barabas, galam pin denġo bengö bë mehö nevun alam kwaj.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Lob alam nġahiseḳë yam desupin sir, lob Pilatus loḳ tepëḳ in sir bë, “Ham vonġin mehö ngwë tena bë sa ġaḳo yi bër nök vu ham-a? Barabas, ma Yesu sën denenër arë nebë Kerisi* lo?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 In yö raḳ ni rot bë alam-deneḳo-seriveng ahëj nevonġ medenelë Yesu paya, besën devo yi loḳ ya nema.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Lob Pilatus raḳ nedo yi sëa-ġaġek-yi in bë genġo yi ġaġek, rëḳ venë vonġ ġaġek ya vu yi bë, “Su gwevonġ nġaa ti vu mehö niröp saga, in sa halë pesepsën raḳ yi gwëbeng, lob sa newaġ raḳ rot.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Loḳ alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta deloḳ alam ahëj bedetahi ya vu Pilatus bë dëëin Barabas bër vu sir gengis Yesu menadiiḳ.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Rëḳ kiap böp Pilatus loḳ tepëḳ yah vu sir bë, “Ham vonġin mehö luu sënë ngwë tena bë sa ġaḳo bër nök vu ham-a?” Loḳ denër yah bë, “Barabas!”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Rëḳ Pilatus loḳ tepëḳ yah vu sir ggökin bë, “Om sëḳ ġevonġ nabë va vu Yesu, mehö sën denenër yi nebë Kerisi* lo?” Lom detahi yah bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Loḳ Pilatus loḳ tepëḳ bë, “In va? Mehö sënë vonġ va paya?” Rëḳ detahi niwëëk rot bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Lom Pilatus raḳ ni bë su debë nengaj vu yi ġaġek rë, gaḳ newaj raḳ gebeġö böpata vonġin berup. Om ḳo bël beripek nema raḳ alam pin malaj genër bë, “Bë ham ngis mehö niröp sënë menadiiḳ, og su degwa neggëp vu sa rë! Gaḳ ham nġo ham nġaa!”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Lob alam pin detahi yah bë, “Degwa yö gëp vu he los he mewis!”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Lob Pilatus lëëin Barabas yah vu sir. Log nër balam-beġö-yi deveek Yesu gedeḳo medeya in dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Kiap böp yi alam-beġö-yi deḳo Yesu loḳ ya kiap böp yi begganġ sën denenër arë nebë Prëtoryam lo, log desupin alam-beġö-yi yu böpata pin ya detetup yi.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Lob dekah yi tob vër, gederöp röpröp ḳöḳ ti loḳ yah yi medetahu mehö-los-bengö raḳ yi.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Debuu aggis niggin ggin tahu alam-los-bengöj hir madub gedetunġ raḳ yu, gedevo nġesinġ loḳ nema vesa, log deneyun lusej vu yi gedepelë yi bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ, mehö böp los ġayeheng!”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Gedepesuv nyëj ḳos raḳ yi, gedevo nġesinġ vër bedesis yu raḳ.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Depelë yi ggovek, log dekah tob sënë vër in yi, gederöp yö yi tob loḳ yah yi, gedeḳo yi bedeya in dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Deya lob detöḳ vu alam Kurene ti, arë nebë Simon. Lob denër niwëëk bë, “Kwerë ḳelepeḳo*!”
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Lob ya deverup ḳedu ti arë nebë Golgota. Arë sën degwa nebë ‘Nyëġ-yuseḳë’.
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Lob desarömin marasin nimenġëës ving wain bedevo vu Yesu in bë nanum. Lob tep beseggi rëḳ nilëlin gesu num rë.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Desis yi raḳ ya ḳelepeḳo* ggovek, log yom detë ġelönġ mahen teka la in bë gooin sir ti ti jaḳ bedegeḳo yi tob.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Ggovek log medo denemalajin yi.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Lob dekevu yi ġaġek sën mehönon denër raḳ yi lo raḳ neggëp ḳelepeḳo* yu nebë:
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Log desis alam-beġö-hodeḳ luu raḳ ḳelepeḳo* ving. Ngwë nare ggëp nema vesa gengwë nare ggëp nema ḳëj.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Lob alam sën deneyah gedeneyom lo denenër pelë raḳ yi gedenevarah nemaj vu yi
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 gedenenër bë, “Honġeḳ-o! Ġenër bë kwevoh Anutu yi dub-vabuung-böp na, geġedev nah buk löö mu lo, om nġo ġedoḳ vu honġ! Bë Anutu Nalu honġ, og nġo ġeduḳ vu ḳelepeḳo* meġenam!”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Log alam deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi ving alam-teta denenër pelë raḳ yi nebë saga ving.
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Denenër bë, “Neloḳ vu alam, gaḳ su yoh vu bë yö doḳ vu yi rë! Alam Israel hir mehö-los-bengö! Nabë dëëin ḳelepeḳo* geduḳ menam, og mëm rëḳ hil ġevonġ geving yi.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Nevonġ ving Anutu? Om nabë Anutu ahë ving yi yönon, og nam doḳ vu yi! In nër bë Anutu Nalu yi.”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Lob alam-beġö-hodeḳ luu sën desis luho nare Yesu vahi vahi lo denër pelë raḳ Yesu ving nebë saga.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Log hes vuheng raḳ, log malaḳenu loḳ beyoh vu dob pin beya meto 3 krök sehuksën.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Lob dus raḳ in bë 3 krök lob Yesu nġeeḳ böpata bë, “Eli, Eli, lama sabaktani?” Sënë degwa nebë, “O sa Anutu, sa Anutu, nebë va sën gwevuu sa ya-ë?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Lob alam sën denare dus vu yi lo vahi denġo lob denër bë, “Mehö sënë netahi Elia!”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Log pevis besir ti seröġ beya meḳo nġaa ayo sovinsën sën nedo loḳ loo lo ti, bedaġoo luḳ wain ahëggin sën arë nebë vinegga lo geduu ya vetii nġesinġ, gevo ya verup loḳ Yesu avi in bë sesuvin.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Rëḳ sir vahi denër bë, “Ġenaḳööḳ gehil ġalë rë, nabë Elia rëḳ nam doḳ vu yi ma rëḳ nama?”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Rëḳ Yesu nġeeḳ böpata ggökin log lëëin anon ya.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Lob pevis betob böp sën neruu dub-vabuung-böp ayo vabuung lo kweeḳ raḳ luu ggëp vavu beya metöḳ ahu. Log dob ggee geġelönġ böp böp deġo.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Gebedub avi tateḳin yi gAnutu-yi-alam sën dediiḳ ggovek lo nġahiseḳë vesaj loḳ, bedekedi raḳ los navij dahis.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Dekedi raḳ loḳ mëm Yesu kedi raḳ yah ggökin, log mëm to deyam medeloḳ ya nyëġ vabuung Yerusalem. Balam nġahiseḳë delë sir.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Log mehö neġin alam-beġö-yi ving yi alam-beġö-yi sën medo deneġin Yesu lo denġo gejemapi ggee, gedelë nġaa vahi nebë saga, lob ḳenuj verup, gedenër bë, “Yönon rot! Mehö sënëḳ Anutu nalu yi!”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Lob avëh sën denetamuin Yesu vu Galilea bedeyam in bë dedoḳ vu yi lo nġahiseḳë denare ading teka bevare denelë.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Sir ti arë nebë Maria vu Magdala. Log Maria ngwë sën Yakobus lu Yosep ataj. Log avëh ti sën Sebedi nalu luho ataj.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Log sehuk luḳ lob mehö-los-bengö-ggoreksën ti vu Arimatea beverup. Arë nebë Yosep. Yiḳ Yesu yi hur maluh ti yi ving, bemedo nesepa loḳ Yesu yi ġaġek.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Ya verup beloḳ tepëḳ vu Pilatus bë geḳo Yesu nihel. Lob Pilatus nër bedevo vu yi.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Lob Yosep ḳo nihel bebom loḳ tob veroo mewis ti.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Log ya mebë loḳ ya yö yi bedub mewis sën nahën denesap loḳ ġelönġ meris lo. Log tetolin ġelönġ böpata ti ggërin avi. Vonġ ggovek log ya.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Lob Maria vu Magdala luho arë ngwë denedo bemedo malaj neya waaḳ bedub saga.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Buk sën alam Yuda denero sir in bë dega nos Buk-ggöksën-yi* lo ggovek ya geheng to, loḳ mëm alam-deneḳo-seriveng los alam Parisai* yah denër vu Pilatus bë,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 “Mehö böp! He kwamin nevo ġaġek sën mehö ġaġek kuungsën saga nedo mala vesa genër lo bë, ‘Buk löö na govek rë, loḳ sëḳ ḳedi jaḳ nah!’
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Om ġenanër bedegeġin bedub avi noh vu buk löö. In rëḳ yi hur maluh degodeḳ yi na gedenanër vu alam nabë kedi raḳ ggökin vu bedub. Lob ġaġek kuungsën vu tamusën rëḳ kesuu sën muġinsën.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Lom Pilatus nër vu sir bë, “Ham gweḳo alam-beġö-yi la in degeġin, beham behii bedub avi niwëëk ata!”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Lob ya dekepa bedub avi niwëëk gedejegwi ḳele niḳegwi* teka raḳ ġelönġ nenga ya vetii waaḳ avi ving, gedetunġ alam-beġö-yi medo deneġin.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.