Mateus 27

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Monbuk anon lob Israel hir alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta lo pin devengwënġ raḳ Yesu ggovek bë dengis yi menadiiḳ.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Log deduu yi gedeḳo meya devonġ loḳ ya kiap böp Pilatus nema.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Lob Yudas, mehö sën nër Yesu ranġah lo, lë bë dejoo ġaġek bë Yesu nadiiḳ, lob yom ayo maggin vu yi, lom ḳo monë seriva mehödahis benemadluho sën lo yah vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta,
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 genër bë, “Sa hevonġ nġaa nipaya! Senër mehö sën nipaya su neggëp vu yi rë lo ranġah, bevonġin dengis yi menadiiḳ.” Rëḳ denër yah bë, “Su he nġaa rë, gaḳ nġo honġ nġaa!”
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Lob Yudas pengah monë sënë ya dub-vabuung-böp ayo, log to meya vaḳu kwa bediiḳ.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev depatu monë seriva sënë raḳ, rëḳ denër bë, “Monë hel ḳöḳ sënë, om hil su ayoh vu bë ġetunġ na geving Anutu yi monë seriveng rë!”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Lob denër ġaġek ti venuh, lob debaġo dob len ti vu mehö sën nesemu dëg lu nġaa raḳ nġaġek lo raḳ monë sënë, in bë dedev alam-yu-ngwë hir heljënġ doḳ.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Om sën denër dob len ti sënë arë nebë Dob-hel-ḳöḳ, meneggëp nebë saga begwëbeng.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Lob ġaġek sën Anutu vonġ verup mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yeremia avi wirek lo anon raḳ. Sën nër bë, “Alam Israel denër vorot bë rëḳ degevonġ monë seriva mehödahis ti benemadluho in mehö los arë sënë, lob deḳo monë sën deggooin raḳ in bë debaġo yi jaḳ agi,
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 bedebaġo mehö sën nesemu dëg lu nġaa raḳ nġaġek lo yi dob len ti raḳ, yoh vu ġaġek sën Anutu nër vu sa lo.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Devarah Yesu ya kiap böp mala, lob loḳ tepëḳ in yi bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ-a?” Loḳ Yesu nër yah bë, “Ġenër ya meyoh vu!”
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta denër ġaġek raḳ yi, rëḳ su nër ġaġek ti loḳ yah rë.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Nebë saga lom Pilatus nër vu yi bë, “Maḳ su genġo ġaġek pin sën denër raḳ honġ-ë rë?”
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Rëḳ Yesu su nër ġaġek ti loḳ yah rë, lom kiap böp kwa ya nġahi.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Alam Yuda hir Buk-ggöksën-yi* lob hir aggata neggëp nebë sënë: Neyoh vu nġebek pin, og kiap böp nevonġ alam ḳarabus ti ti vër. Bë alam detahi mehöti arë, og Pilatus nelëëin mehö timu saga neyah vu sir.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Vu buk saga mehöti nedo ḳarabus, arë nebë Barabas, galam pin denġo bengö bë mehö nevun alam kwaj.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Lob alam nġahiseḳë yam desupin sir, lob Pilatus loḳ tepëḳ in sir bë, “Ham vonġin mehö ngwë tena bë sa ġaḳo yi bër nök vu ham-a? Barabas, ma Yesu sën denenër arë nebë Kerisi* lo?”
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 In yö raḳ ni rot bë alam-deneḳo-seriveng ahëj nevonġ medenelë Yesu paya, besën devo yi loḳ ya nema.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Lob Pilatus raḳ nedo yi sëa-ġaġek-yi in bë genġo yi ġaġek, rëḳ venë vonġ ġaġek ya vu yi bë, “Su gwevonġ nġaa ti vu mehö niröp saga, in sa halë pesepsën raḳ yi gwëbeng, lob sa newaġ raḳ rot.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Loḳ alam-deneḳo-seriveng hir ggev los alam-teta deloḳ alam ahëj bedetahi ya vu Pilatus bë dëëin Barabas bër vu sir gengis Yesu menadiiḳ.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Rëḳ kiap böp Pilatus loḳ tepëḳ yah vu sir bë, “Ham vonġin mehö luu sënë ngwë tena bë sa ġaḳo bër nök vu ham-a?” Loḳ denër yah bë, “Barabas!”
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Rëḳ Pilatus loḳ tepëḳ yah vu sir ggökin bë, “Om sëḳ ġevonġ nabë va vu Yesu, mehö sën denenër yi nebë Kerisi* lo?” Lom detahi yah bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Loḳ Pilatus loḳ tepëḳ bë, “In va? Mehö sënë vonġ va paya?” Rëḳ detahi niwëëk rot bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Lom Pilatus raḳ ni bë su debë nengaj vu yi ġaġek rë, gaḳ newaj raḳ gebeġö böpata vonġin berup. Om ḳo bël beripek nema raḳ alam pin malaj genër bë, “Bë ham ngis mehö niröp sënë menadiiḳ, og su degwa neggëp vu sa rë! Gaḳ ham nġo ham nġaa!”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Lob alam pin detahi yah bë, “Degwa yö gëp vu he los he mewis!”
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Lob Pilatus lëëin Barabas yah vu sir. Log nër balam-beġö-yi deveek Yesu gedeḳo medeya in dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Kiap böp yi alam-beġö-yi deḳo Yesu loḳ ya kiap böp yi begganġ sën denenër arë nebë Prëtoryam lo, log desupin alam-beġö-yi yu böpata pin ya detetup yi.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Lob dekah yi tob vër, gederöp röpröp ḳöḳ ti loḳ yah yi medetahu mehö-los-bengö raḳ yi.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Debuu aggis niggin ggin tahu alam-los-bengöj hir madub gedetunġ raḳ yu, gedevo nġesinġ loḳ nema vesa, log deneyun lusej vu yi gedepelë yi bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ, mehö böp los ġayeheng!”
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Gedepesuv nyëj ḳos raḳ yi, gedevo nġesinġ vër bedesis yu raḳ.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Depelë yi ggovek, log dekah tob sënë vër in yi, gederöp yö yi tob loḳ yah yi, gedeḳo yi bedeya in dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Deya lob detöḳ vu alam Kurene ti, arë nebë Simon. Lob denër niwëëk bë, “Kwerë ḳelepeḳo*!”
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Lob ya deverup ḳedu ti arë nebë Golgota. Arë sën degwa nebë ‘Nyëġ-yuseḳë’.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Lob desarömin marasin nimenġëës ving wain bedevo vu Yesu in bë nanum. Lob tep beseggi rëḳ nilëlin gesu num rë.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Desis yi raḳ ya ḳelepeḳo* ggovek, log yom detë ġelönġ mahen teka la in bë gooin sir ti ti jaḳ bedegeḳo yi tob.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Ggovek log medo denemalajin yi.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Lob dekevu yi ġaġek sën mehönon denër raḳ yi lo raḳ neggëp ḳelepeḳo* yu nebë:
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Log desis alam-beġö-hodeḳ luu raḳ ḳelepeḳo* ving. Ngwë nare ggëp nema vesa gengwë nare ggëp nema ḳëj.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Lob alam sën deneyah gedeneyom lo denenër pelë raḳ yi gedenevarah nemaj vu yi
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 gedenenër bë, “Honġeḳ-o! Ġenër bë kwevoh Anutu yi dub-vabuung-böp na, geġedev nah buk löö mu lo, om nġo ġedoḳ vu honġ! Bë Anutu Nalu honġ, og nġo ġeduḳ vu ḳelepeḳo* meġenam!”
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Log alam deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi ving alam-teta denenër pelë raḳ yi nebë saga ving.
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 Denenër bë, “Neloḳ vu alam, gaḳ su yoh vu bë yö doḳ vu yi rë! Alam Israel hir mehö-los-bengö! Nabë dëëin ḳelepeḳo* geduḳ menam, og mëm rëḳ hil ġevonġ geving yi.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Nevonġ ving Anutu? Om nabë Anutu ahë ving yi yönon, og nam doḳ vu yi! In nër bë Anutu Nalu yi.”
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Lob alam-beġö-hodeḳ luu sën desis luho nare Yesu vahi vahi lo denër pelë raḳ Yesu ving nebë saga.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Log hes vuheng raḳ, log malaḳenu loḳ beyoh vu dob pin beya meto 3 krök sehuksën.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Lob dus raḳ in bë 3 krök lob Yesu nġeeḳ böpata bë, “Eli, Eli, lama sabaktani?” Sënë degwa nebë, “O sa Anutu, sa Anutu, nebë va sën gwevuu sa ya-ë?”
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Lob alam sën denare dus vu yi lo vahi denġo lob denër bë, “Mehö sënë netahi Elia!”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Log pevis besir ti seröġ beya meḳo nġaa ayo sovinsën sën nedo loḳ loo lo ti, bedaġoo luḳ wain ahëggin sën arë nebë vinegga lo geduu ya vetii nġesinġ, gevo ya verup loḳ Yesu avi in bë sesuvin.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Rëḳ sir vahi denër bë, “Ġenaḳööḳ gehil ġalë rë, nabë Elia rëḳ nam doḳ vu yi ma rëḳ nama?”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Rëḳ Yesu nġeeḳ böpata ggökin log lëëin anon ya.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Lob pevis betob böp sën neruu dub-vabuung-böp ayo vabuung lo kweeḳ raḳ luu ggëp vavu beya metöḳ ahu. Log dob ggee geġelönġ böp böp deġo.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Gebedub avi tateḳin yi gAnutu-yi-alam sën dediiḳ ggovek lo nġahiseḳë vesaj loḳ, bedekedi raḳ los navij dahis.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Dekedi raḳ loḳ mëm Yesu kedi raḳ yah ggökin, log mëm to deyam medeloḳ ya nyëġ vabuung Yerusalem. Balam nġahiseḳë delë sir.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Log mehö neġin alam-beġö-yi ving yi alam-beġö-yi sën medo deneġin Yesu lo denġo gejemapi ggee, gedelë nġaa vahi nebë saga, lob ḳenuj verup, gedenër bë, “Yönon rot! Mehö sënëḳ Anutu nalu yi!”
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Lob avëh sën denetamuin Yesu vu Galilea bedeyam in bë dedoḳ vu yi lo nġahiseḳë denare ading teka bevare denelë.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Sir ti arë nebë Maria vu Magdala. Log Maria ngwë sën Yakobus lu Yosep ataj. Log avëh ti sën Sebedi nalu luho ataj.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Log sehuk luḳ lob mehö-los-bengö-ggoreksën ti vu Arimatea beverup. Arë nebë Yosep. Yiḳ Yesu yi hur maluh ti yi ving, bemedo nesepa loḳ Yesu yi ġaġek.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Ya verup beloḳ tepëḳ vu Pilatus bë geḳo Yesu nihel. Lob Pilatus nër bedevo vu yi.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Lob Yosep ḳo nihel bebom loḳ tob veroo mewis ti.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Log ya mebë loḳ ya yö yi bedub mewis sën nahën denesap loḳ ġelönġ meris lo. Log tetolin ġelönġ böpata ti ggërin avi. Vonġ ggovek log ya.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Lob Maria vu Magdala luho arë ngwë denedo bemedo malaj neya waaḳ bedub saga.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Buk sën alam Yuda denero sir in bë dega nos Buk-ggöksën-yi* lo ggovek ya geheng to, loḳ mëm alam-deneḳo-seriveng los alam Parisai* yah denër vu Pilatus bë,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 “Mehö böp! He kwamin nevo ġaġek sën mehö ġaġek kuungsën saga nedo mala vesa genër lo bë, ‘Buk löö na govek rë, loḳ sëḳ ḳedi jaḳ nah!’
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Om ġenanër bedegeġin bedub avi noh vu buk löö. In rëḳ yi hur maluh degodeḳ yi na gedenanër vu alam nabë kedi raḳ ggökin vu bedub. Lob ġaġek kuungsën vu tamusën rëḳ kesuu sën muġinsën.”
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Lom Pilatus nër vu sir bë, “Ham gweḳo alam-beġö-yi la in degeġin, beham behii bedub avi niwëëk ata!”
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Lob ya dekepa bedub avi niwëëk gedejegwi ḳele niḳegwi* teka raḳ ġelönġ nenga ya vetii waaḳ avi ving, gedetunġ alam-beġö-yi medo deneġin.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.