Marcos 9
Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT
1 Lob Yesu nër vu sir ving bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë: Ham sën nare agi vahi su rëḳ denadiiḳ rë, gaḳ rëḳ nahën demedo medegelë gAnutu yi nyëġ anon jaḳ los niwëëk.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Nahub gebuk nemadvahi-bevidek-ti ya ggovek rë, loḳ Yesu ḳo Pita lööho Yakobus lu Jon beli lööho belosho deya ḳedu ading ti beyö ya denedo. Lob Yesu nare loḳ lööho malaj, lom lööho delë genavi agga ngwë raḳ,
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 geyi tob veroo meris genepelibin, mehöti su yoh vu bë jipek tob ti meveroo jaḳ nabë sënë rë.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Lob delë Elia luho Moses yam denare ving yi gelööho denevengwënġ.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Lom Pita nër vu Yesu bë, “Sa alaġ-e! He nado mehalë nġaa sënë om mëm nivesa rot, om he dev numeng löö, ti vu honġ, gengwë vu Moses ga, ngwë vu Elia.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Lööho deneggöneng in sir rot, om sën Pita vengwënġ pevis benër nebë saga gesu kwa vo nivesa rë.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Loḳ pevis bebeggob ti yam ggërin sir, log aye ti yam loḳ beggob lo ayo bë, “Sa naluġ yiḳ sënë sën sahëġ neving yi lo, om ham gwebë nengamin vu yi.”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Nebë saga loḳ pevis belööho malaj neḳo loḳ nyëġ rëḳ su delë mehöti rë. Gaḳ Yesu perurek timu yö nare ving sir.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Lob nahën deneluḳ medeneyam vu ḳedu genër niwëëk vu lööho bë su denanër nġaa sën delë lo ranġah. Gaḳ yö gëp rot bemëm Mehönon Nalu kedi jaḳ nah vu bedub rë, loḳ mëm.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Lom devonġ yoh vu yi ġaġek sënë, loḳ yö yom medo denesap sir raḳ medenër bë, “Kedi jaḳ nah vu bedub sën nabë va?”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Lom deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Rëḳ nebë va sën alam-horek-yi denër bë Elia namuġin menom dob-ë?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Lob Yesu nër yah vu sir bë, “Yönon, Elia namuġin menom in gero nġaa pin nah. Loḳ maḳ ġaġek va ti sënë sën dekevu meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya bë mehönon rëḳ debo vanë vu Mehönon Nalu bedegeruu demij vu yi-ë?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Om mëm sa nanër vu ham nabë Elia yom ggovek, rëḳ mehönon devonġ nġaa nipaya vu yi yoh vu yö kwaj, nebë sën dekevu wirek meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Lob yah deto vu yi hur maluh vahi lo, lob delë gemehönon nġahiseḳë ya detetup sir, gelosho alam-horek-yi denemehoo sir.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Ya meto detöḳ vu sir, lob alam pin delë Yesu bedelëk in yi, lom pevis medeseröġ medeya vu yi in bë denajom nema.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Lob loḳ tepëḳ vu sir bë, “Ham hök ham in ġaġek re?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Loḳ sir ti aye raḳ menër yah vu bë, “Tatovaha! Sa haḳo naluġ ti sën yam vu honġ in memö kwa nġengöleng ti gwanġ ya ayo, lom su nevengwënġ rë.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Loḳ buk sën memö negwanġ ya yi, og nepengah yi raḳ dob, log nyë ḳataḳ netunġ genevu nengitek geni neköpeḳ, om sën sa haḳo meyam. Sa ḳetaġ vu honġ hur maluh sënë bë degetii memö geto mena in, rëḳ ma gesu deyoh vu rë.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Lob Yesu nër yah vu sir bë, “O ham mehönon sën nedo dob-ë! Ham su nevonġ ving sa rë! Om maḳ sëḳ medo geving ham buk va la geving-a? Gesëḳ medo ḳerë ham maggin noh vu kwev va la geving-a? Om maam ham gweḳo hurmahen nam vu sa rë!”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Lob deḳo maluh mahen sënë ya vu yi, lob memö nelë Yesu, lob pevis mevonġ behurmahen vës meto nesap nyëġ meggëp neyon yi genyë ḳataḳ netunġ.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ vu ama bë, “Nġaa sënë töḳ vu yi nangërek-a?” Rëḳ bë, “Yö nahën niḳöḳ lob vonġ, genevonġ menesepa loḳ rot.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Nevesi yi raḳ nengwah los netë yi luḳ ya bël beron nġahiseḳë bebë nadiiḳ. Rëḳ mëm nabë ġeyoh vu, og mëm kwam paya in aluu meġedoḳ vu.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Mu nabë nġo ġeyoh vu, og mëm! In alam sën ayoj neya timu vu Anutu lo, og deyoh vu bë degevonġ nġaa pin.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Lob ama pevis besu bë, “Yiḳ sayoġ neyök vu honġ mahen teka mu, rëḳ mu nabë mëm ġedoḳ vu sa, og sëḳ ayoġ nök timu vu honġ panġsën.”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Yesu lë bë alam nġahiseḳë desupin sir ya vu yi rot, lom pevis menër memö nipaya sën lo bë, “Honġ memö kwam nġengöleng los malam ḳenod! Sa nanër vu honġ nabë: Gwevuu hurmahen sënë gegweto ġena, gesu ġedoḳ nah gökin!”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Lob memö nġeeḳ gesesö yi rot loḳ hurmahen, log mëm to meya gehurmahen niköpeḳ meneggëp nebë heljënġ, lom alam nġahiseḳë denër bë, “Diiḳ ya veröḳ yi!”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Rëḳ Yesu jom loḳ nema beḳo yi raḳ gemëm kedi raḳ.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Log Yesu raḳ yah begganġ belosho yi hur maluh yö denedo, lob deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Nebë va sën he su ayoh vu bë ġetii memö sënë geto mena rë-ë?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Loḳ nër yah vu sir bë, “Su aggata ngwë neggëp in bë hil ġetii memö nabë sënë geto dena rë, gaḳ hil najom jaḳ mu og mëm!”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Ggovek gedekedi vu nyëġ saga bedeya raḳ meya deneḳo loḳ distrik Galilea, lom vun yi in bë alam su dejaḳ nyëġ sën nedo loḳ lo ni.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 In netateḳin ġaġek vu yi hur maluh benenër vu sir bë, “Rëḳ degetunġ Mehönon Nalu doḳ na mehönon nemaj, log dengis yi menadiiḳ. Dengis yi menadiiḳ govek gebuk löö jaḳ, loḳ mëm kedi jaḳ nah gökin.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Lob sir duġin ġaġek sënë rëḳ deneggöneng gesu deneloḳ tepëḳ in vu yi rë.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Lob yah deverup Kapernaum medeloḳ ya begganġ ayo ggovek, loḳ mëm loḳ tepëḳ vu yi hur maluh lo bë, “Sën hil nahën netetuu aggata menayam lo, log ham nevengwënġ raḳ va?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Loḳ ayej ma rot in ġaġek sën denesap sir raḳ lo. In denenër bë sir ti tena maḳ yi böp kesuu sir vahi.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Loḳ to nedo gesupin sir nemadluho-bevidek-luu lo yam benër vu sir bë, “Bë ham ti gevonġin nabë natu ham mehö böp ti begeġin ham, og mehö saga dahun yi benah natu mehö meris bedoḳ vu alam pin loḳ mëm.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Lob ḳo hurmahen ti bevarah yi loḳ sir vuheng atov gelah nema loḳ yi genër vu sir bë,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Nabë mehöti kwa bo sa begevonġ nivesa vu hurmahen nabë ti sënë, og sënëḳ vonġ vu sa; log bë mehöti gevonġ nivesa vu sa, og su vonġ vu sa mu rë, gaḳ vonġ vu Mehö sën vonġ sa meseyam lo ving.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Lob Jon nër vu Yesu bë, “Tatovaha! He halë mehöti genenër arëm los niwëëk benetii memö to deneya, loḳ he nërin yi, in hil los su nesepa hil rë!”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Ham su nanërin yi rë! Gaḳ bë mehöti gevonġ nġaa böp jaḳ sarëġ, og maḳ su rëḳ nanër ġaġek nipaya jaḳ sa rë.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 In mehöti sën su nelë hil paya rë lo, og neloḳ vu hil.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Sa nanër vu ham yönon nabë: Bë mehöti bo bël kul beham nanum, in Kerisi-yi-alam ham, og sënë su rëḳ gevonġ vu ham nyëmasën rë.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Log Yesu nër ving bë, “Nabë mehöti tahu sa alam sën ayoj neyam vu sa mahen teka mu lo ti begevonġ nġaa nipaya, og rëḳ geḳo nyëvewen böpata rot vu tamusën. Gaḳ nabë deseyu ġelönġ böpata doḳ kwa namuġin bedegetë duḳ na loo vuheng bemala nama na, og mëm nivesa in su kepë mehönon la.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Log nabë nemam gevonġ benġaa nipaya kepë honġ, og maam kwetöv na, geyiḳ ġemedo jaḳ nemam vahi ti in ġena ġemedo malam-tumsën gëp Anutu yi Nyëġ. Gaḳ nabë ġemedo los nemam vahi vahi, og rëḳ degetë honġ doḳ na Nyëġ Nipaya sën nengwah medo mega honġ gesu rëḳ nakul rë lo.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 [Nyëġ Nipaya sënë, og melë medo mega sir noh vu buk pin gesu rëḳ denadiiḳ rë,
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Log nabë vaham geli honġ na begwevonġ nġaa nipaya, og maam kwetöv na, geyiḳ ġemedo los vaham vahi ti in ġena ġemedo malam-tumsën gëp Anutu yi Nyëġ. Gaḳ nabë ġemedo los vaham vahi vahi, og rëḳ degetë honġ doḳ na Nyëġ Nipaya sën nengwah medo mega honġ lo.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 [Nyëġ Nipaya sënë, og melë medo mega sir noh vu buk pin gesu rëḳ denadiiḳ rë,
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Log nabë malam gevonġ benġaa nipaya kepë honġ, og maam ġeselupek vër megwetë na, geyiḳ ġemedo los malam vahi ti in ġena ġemedo malam-tumsën gëp Anutu yi Nyëġ. Gaḳ nabë ġemedo los malam vahi vahi, og rëḳ degetë honġ doḳ na Nyëġ Nipaya sën nengwah medo mega honġ lo.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Vu nyëġ sënë, og
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Rëḳ debo vanë vu mehönon pin nabë sën alam Yuda denekevu mamireng raḳ sipsip gedenevesi netu seriveng vu Anutu lo.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Mamireng og nġaa nivesa, rëḳ mu nabë mamireng nimöḳ jaḳ, og hil rëḳ ġevonġ benengën jaḳ nah nabë va? Nġaa niröp gëp doḳ ham ayomin nabë mamireng, log ham medo los ġaġek-mala-yes.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.