Marcos 9

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lob Yesu nër vu sir ving bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë: Ham sën nare agi vahi su rëḳ denadiiḳ rë, gaḳ rëḳ nahën demedo medegelë gAnutu yi nyëġ anon jaḳ los niwëëk.”
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Nahub gebuk nemadvahi-bevidek-ti ya ggovek rë, loḳ Yesu ḳo Pita lööho Yakobus lu Jon beli lööho belosho deya ḳedu ading ti beyö ya denedo. Lob Yesu nare loḳ lööho malaj, lom lööho delë genavi agga ngwë raḳ,
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 geyi tob veroo meris genepelibin, mehöti su yoh vu bë jipek tob ti meveroo jaḳ nabë sënë rë.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Lob delë Elia luho Moses yam denare ving yi gelööho denevengwënġ.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Lom Pita nër vu Yesu bë, “Sa alaġ-e! He nado mehalë nġaa sënë om mëm nivesa rot, om he dev numeng löö, ti vu honġ, gengwë vu Moses ga, ngwë vu Elia.”
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Lööho deneggöneng in sir rot, om sën Pita vengwënġ pevis benër nebë saga gesu kwa vo nivesa rë.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Loḳ pevis bebeggob ti yam ggërin sir, log aye ti yam loḳ beggob lo ayo bë, “Sa naluġ yiḳ sënë sën sahëġ neving yi lo, om ham gwebë nengamin vu yi.”
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Nebë saga loḳ pevis belööho malaj neḳo loḳ nyëġ rëḳ su delë mehöti rë. Gaḳ Yesu perurek timu yö nare ving sir.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Lob nahën deneluḳ medeneyam vu ḳedu genër niwëëk vu lööho bë su denanër nġaa sën delë lo ranġah. Gaḳ yö gëp rot bemëm Mehönon Nalu kedi jaḳ nah vu bedub rë, loḳ mëm.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Lom devonġ yoh vu yi ġaġek sënë, loḳ yö yom medo denesap sir raḳ medenër bë, “Kedi jaḳ nah vu bedub sën nabë va?”
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Lom deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Rëḳ nebë va sën alam-horek-yi denër bë Elia namuġin menom dob-ë?”
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Lob Yesu nër yah vu sir bë, “Yönon, Elia namuġin menom in gero nġaa pin nah. Loḳ maḳ ġaġek va ti sënë sën dekevu meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya bë mehönon rëḳ debo vanë vu Mehönon Nalu bedegeruu demij vu yi-ë?
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 Om mëm sa nanër vu ham nabë Elia yom ggovek, rëḳ mehönon devonġ nġaa nipaya vu yi yoh vu yö kwaj, nebë sën dekevu wirek meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Lob yah deto vu yi hur maluh vahi lo, lob delë gemehönon nġahiseḳë ya detetup sir, gelosho alam-horek-yi denemehoo sir.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Ya meto detöḳ vu sir, lob alam pin delë Yesu bedelëk in yi, lom pevis medeseröġ medeya vu yi in bë denajom nema.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Lob loḳ tepëḳ vu sir bë, “Ham hök ham in ġaġek re?”
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Loḳ sir ti aye raḳ menër yah vu bë, “Tatovaha! Sa haḳo naluġ ti sën yam vu honġ in memö kwa nġengöleng ti gwanġ ya ayo, lom su nevengwënġ rë.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Loḳ buk sën memö negwanġ ya yi, og nepengah yi raḳ dob, log nyë ḳataḳ netunġ genevu nengitek geni neköpeḳ, om sën sa haḳo meyam. Sa ḳetaġ vu honġ hur maluh sënë bë degetii memö geto mena in, rëḳ ma gesu deyoh vu rë.”
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Lob Yesu nër yah vu sir bë, “O ham mehönon sën nedo dob-ë! Ham su nevonġ ving sa rë! Om maḳ sëḳ medo geving ham buk va la geving-a? Gesëḳ medo ḳerë ham maggin noh vu kwev va la geving-a? Om maam ham gweḳo hurmahen nam vu sa rë!”
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Lob deḳo maluh mahen sënë ya vu yi, lob memö nelë Yesu, lob pevis mevonġ behurmahen vës meto nesap nyëġ meggëp neyon yi genyë ḳataḳ netunġ.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ vu ama bë, “Nġaa sënë töḳ vu yi nangërek-a?” Rëḳ bë, “Yö nahën niḳöḳ lob vonġ, genevonġ menesepa loḳ rot.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Nevesi yi raḳ nengwah los netë yi luḳ ya bël beron nġahiseḳë bebë nadiiḳ. Rëḳ mëm nabë ġeyoh vu, og mëm kwam paya in aluu meġedoḳ vu.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Mu nabë nġo ġeyoh vu, og mëm! In alam sën ayoj neya timu vu Anutu lo, og deyoh vu bë degevonġ nġaa pin.”
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Lob ama pevis besu bë, “Yiḳ sayoġ neyök vu honġ mahen teka mu, rëḳ mu nabë mëm ġedoḳ vu sa, og sëḳ ayoġ nök timu vu honġ panġsën.”
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Yesu lë bë alam nġahiseḳë desupin sir ya vu yi rot, lom pevis menër memö nipaya sën lo bë, “Honġ memö kwam nġengöleng los malam ḳenod! Sa nanër vu honġ nabë: Gwevuu hurmahen sënë gegweto ġena, gesu ġedoḳ nah gökin!”
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Lob memö nġeeḳ gesesö yi rot loḳ hurmahen, log mëm to meya gehurmahen niköpeḳ meneggëp nebë heljënġ, lom alam nġahiseḳë denër bë, “Diiḳ ya veröḳ yi!”
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Rëḳ Yesu jom loḳ nema beḳo yi raḳ gemëm kedi raḳ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Log Yesu raḳ yah begganġ belosho yi hur maluh yö denedo, lob deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Nebë va sën he su ayoh vu bë ġetii memö sënë geto mena rë-ë?”
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Loḳ nër yah vu sir bë, “Su aggata ngwë neggëp in bë hil ġetii memö nabë sënë geto dena rë, gaḳ hil najom jaḳ mu og mëm!”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Ggovek gedekedi vu nyëġ saga bedeya raḳ meya deneḳo loḳ distrik Galilea, lom vun yi in bë alam su dejaḳ nyëġ sën nedo loḳ lo ni.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 In netateḳin ġaġek vu yi hur maluh benenër vu sir bë, “Rëḳ degetunġ Mehönon Nalu doḳ na mehönon nemaj, log dengis yi menadiiḳ. Dengis yi menadiiḳ govek gebuk löö jaḳ, loḳ mëm kedi jaḳ nah gökin.”
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Lob sir duġin ġaġek sënë rëḳ deneggöneng gesu deneloḳ tepëḳ in vu yi rë.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Lob yah deverup Kapernaum medeloḳ ya begganġ ayo ggovek, loḳ mëm loḳ tepëḳ vu yi hur maluh lo bë, “Sën hil nahën netetuu aggata menayam lo, log ham nevengwënġ raḳ va?”
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Loḳ ayej ma rot in ġaġek sën denesap sir raḳ lo. In denenër bë sir ti tena maḳ yi böp kesuu sir vahi.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Loḳ to nedo gesupin sir nemadluho-bevidek-luu lo yam benër vu sir bë, “Bë ham ti gevonġin nabë natu ham mehö böp ti begeġin ham, og mehö saga dahun yi benah natu mehö meris bedoḳ vu alam pin loḳ mëm.”
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Lob ḳo hurmahen ti bevarah yi loḳ sir vuheng atov gelah nema loḳ yi genër vu sir bë,
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 “Nabë mehöti kwa bo sa begevonġ nivesa vu hurmahen nabë ti sënë, og sënëḳ vonġ vu sa; log bë mehöti gevonġ nivesa vu sa, og su vonġ vu sa mu rë, gaḳ vonġ vu Mehö sën vonġ sa meseyam lo ving.”
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Lob Jon nër vu Yesu bë, “Tatovaha! He halë mehöti genenër arëm los niwëëk benetii memö to deneya, loḳ he nërin yi, in hil los su nesepa hil rë!”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Ham su nanërin yi rë! Gaḳ bë mehöti gevonġ nġaa böp jaḳ sarëġ, og maḳ su rëḳ nanër ġaġek nipaya jaḳ sa rë.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 In mehöti sën su nelë hil paya rë lo, og neloḳ vu hil.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Sa nanër vu ham yönon nabë: Bë mehöti bo bël kul beham nanum, in Kerisi-yi-alam ham, og sënë su rëḳ gevonġ vu ham nyëmasën rë.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Log Yesu nër ving bë, “Nabë mehöti tahu sa alam sën ayoj neyam vu sa mahen teka mu lo ti begevonġ nġaa nipaya, og rëḳ geḳo nyëvewen böpata rot vu tamusën. Gaḳ nabë deseyu ġelönġ böpata doḳ kwa namuġin bedegetë duḳ na loo vuheng bemala nama na, og mëm nivesa in su kepë mehönon la.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Log nabë nemam gevonġ benġaa nipaya kepë honġ, og maam kwetöv na, geyiḳ ġemedo jaḳ nemam vahi ti in ġena ġemedo malam-tumsën gëp Anutu yi Nyëġ. Gaḳ nabë ġemedo los nemam vahi vahi, og rëḳ degetë honġ doḳ na Nyëġ Nipaya sën nengwah medo mega honġ gesu rëḳ nakul rë lo.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 [Nyëġ Nipaya sënë, og melë medo mega sir noh vu buk pin gesu rëḳ denadiiḳ rë,
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Log nabë vaham geli honġ na begwevonġ nġaa nipaya, og maam kwetöv na, geyiḳ ġemedo los vaham vahi ti in ġena ġemedo malam-tumsën gëp Anutu yi Nyëġ. Gaḳ nabë ġemedo los vaham vahi vahi, og rëḳ degetë honġ doḳ na Nyëġ Nipaya sën nengwah medo mega honġ lo.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 [Nyëġ Nipaya sënë, og melë medo mega sir noh vu buk pin gesu rëḳ denadiiḳ rë,
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Log nabë malam gevonġ benġaa nipaya kepë honġ, og maam ġeselupek vër megwetë na, geyiḳ ġemedo los malam vahi ti in ġena ġemedo malam-tumsën gëp Anutu yi Nyëġ. Gaḳ nabë ġemedo los malam vahi vahi, og rëḳ degetë honġ doḳ na Nyëġ Nipaya sën nengwah medo mega honġ lo.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Vu nyëġ sënë, og
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Rëḳ debo vanë vu mehönon pin nabë sën alam Yuda denekevu mamireng raḳ sipsip gedenevesi netu seriveng vu Anutu lo.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Mamireng og nġaa nivesa, rëḳ mu nabë mamireng nimöḳ jaḳ, og hil rëḳ ġevonġ benengën jaḳ nah nabë va? Nġaa niröp gëp doḳ ham ayomin nabë mamireng, log ham medo los ġaġek-mala-yes.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.