Marcos 7
Ġaġek Mewis (BZH) vs VC
1 Parisai* galam-horek-yi la vu Yerusalem desupin sir medeya vu Yesu.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Lob delë bë yi hur maluh vahi denegga nos los nemaj nipaya-sënë nebë su deneripek nemaj yoh vu alam Yuda hir horek muġin rë gema.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Denër nebë sënë in Parisai* ving alam Yuda pin denesepa loḳ alam hib wirek hir ġaġek sën nebë: Su dejipek nemaj namuġin rë, og su rëḳ dega nos.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Genġaa pin sën debaġo vu maket lo, og deneripek rë, loḳ mëm denegga. Gemedo denesepa alam hib wirek hir ġaġek muġeng nġahiseḳë nebë sënë ving, bedeneripek kap geġabum gedëg aën los nġaa pin.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Denevonġ nebë sënë, om sën Parisai* losho alam-horek-yi deloḳ tepëḳ vu Yesu bë, “Honġ hur maluh dekeyëh horek medenegga nos los nemaj nipaya gesu denesepa loḳ alam hib wirek hir ġaġek rë in va?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Lob nër yah vu sir bë, “Mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën Yesaya nër valeḳ ham yönon bë ham ayomin luu. Kevu wirek meneggëp nebë sënë:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Yö denenër mehönon hir horek mu, log denenër nebë “Anutu yi ġaġek sënë!”
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Ham lëëin Anutu yi horek ya, geham nejom mehönon hir ġaġek muġeng ahon.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Loḳ nër vu sir ggökin bë, “O yönon! Maḳ ham mehönon los kwamin, om sën ham neruu demimin vu Anutu yi horek geham nġo nesepa loḳ alam hib wirek hir ġaġek-ë?
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 In Moses nër wirek meneggëp bë, ‘Ġeġurek amam lu atam babuj!’ genër ving bë, ‘Bë mehöti nanër ġaġek nipaya jaḳ ama ma ata, og ham tengwa yi menadiiḳ.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Loḳ ham nenër bë, ‘Bë mehöti yi monë lu nġaa neggëp in bë doḳ vu ama ma ata jaḳ, rëḳ mu nanër vu luho nabë, “Sa bë doḳ vu meluu meġevonġ sa nġaa sënë nök vu meluu, rëḳ mu rëḳ nama in sehooin raḳ ggovek netu Korban (sënë nër bë tu Anutu yi seriveng).” ’
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Nenër nebë saga, lob ham nevo veyovin bë, ‘Yiḳ ggovek, su doḳ vu ama lu ata!’
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Lob sënë og ham nekweyëh Anutu yi horek meham nenër bë nġaa meris, geham nesepa loḳ alam hib wirek hen hir ġaġek menenër bë nġaa anon. Beham netahu nalumin lo loḳ ving. Geham nevonġ nġaa nġahiseḳë nebë sënë.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Ggovek, loḳ supin alam ggök yahin menër vu sir bë, “Ham pin gwenġo sa ġaġek bejaḳ ni venuh!
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Nġaa pin sën hil naha lo su yoh vu bë duḳ na mehöti ayo megevonġ benipaya jaḳ rë. Gaḳ mu nġaa sën nedo loḳ ayo meraḳ neverup avi lo mu sën nevonġ benipaya neraḳ.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 [Bë mehöti nenga neggëp og genġo mekwa bo rë!]”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Nër ġaġek sënë ggovek, log vuu alam saga geraḳ ya begganġ, loḳ mëm yi hur maluh ya deloḳ tepëḳ vu yi in ġaġek peggirinsën sënë.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Lob loḳ tepëḳ yah vu sir bë, “Ma ham nahën geham su neraḳ ni rë? Maḳ ham su raḳ ni bë nġaa pin sën hil naha meneloḳ ya hil ayod lo, og su yoh vu bë gevonġ mehöti benipaya jaḳ rë?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 In nġaa nebë sënë su negwanġ ya mehönon ayoj rë, gaḳ neluḳ ya ahëj ḳevus mu, loḳ tum to neluḳ ya asoreng.” Yesu nër vu hil loḳ ġaġek sënë nebë nos los reggu aggagga pin og nivesa.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Log mëm nër vu sir bë, “Nġaa sën nedo loḳ mehönon ayoj meneverup avij lo, sën nevonġ bemehönon nij paya neraḳ.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 In nġaa sën neggëp loḳ mehönon ayoj meraḳ neverup avij lo nebë sënë: Kwaj nevo nġaa nipaya, denevonġ baggëb, deneggodeḳ nġaa, denesis mehönon medenediiḳ,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 deneggodeḳ mehö ngwë venëj ma reggaj, malaj anonin mehö ngwë yi nġaa, denevonġ nġaa nipaya aggagga, denetetuhin mehö ngwë, kwaj nevo nġaa nipaya yoh vu buk pin netu hir nġaanon, ahëj sengën, denenër ġaġek pelësën raḳ mehönon, deneḳo sir raḳ, denevonġ jeggin jeggin.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Nġaa nipaya pin sënë loḳ neggëp mehönon ayoj, besën raḳ neverup avij menevonġ benij paya neraḳ.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Lob Yesu kedi raḳ loḳ saga meya Ture los Sidon hir nyëġ, beya nedo loḳ begganġ ti. Vonġin bë bun yi, rëḳ ma gesu yoh vu bë dah bengö vun rë.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Loḳ avëh ti vu sagu nġo bë Yesu nedo, lom ya vu yi pevis. In memö nipaya ti gwanġ ya nalu avëh ayo menevonġ yi, lom ya pevis mepetev meneggëp loḳ Yesu vaha.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Avëh sënë og avëh yu ngwë, ata Grik avëh beḳo yi vu Ponisia vu distrik Suria benedo, lob ya ketaġ vu Yesu bë getii memö geto mena in nalu.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Lob Yesu nër raḳ ġaġek peggirinsën yah vu yi bë, “Hil abet hurmahen namuġin rë, in su yoh vu bë hil ġaḳo hurmahen hir nos vër meġetë na vu anöö rë!”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Loḳ avëh sepa loḳ yi ġaġek menër yah vu yi nebë, “Ëë-ë, Mehöböp yönon! Gaḳ mëm hurmahen hir nos sën denegga gemetes to neluḳ ya reek len lo, og mëm anöö yam denepatu medenegga.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Lom mëm Yesu nër yah vu yi bë, “Ġenër ġaġek los kwam saga, om ġenah meġena böm in memö nipaya vuu nalum geto meya gwëbeng!”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Lom yah meya ben genalu raḳ neggëp ḳanyë gememö to meya veröḳ yi yoh vu sën Yesu nër lo.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Lob Yesu vu Ture hir nyëġ meyoh ya Sidon meneya nġaggee böp Galilea nenga meya neḳo loḳ nyëġ sën denenër arë nebë Begganġ-bu-nemadluho lo hir dob.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Lob deḳo mehöti nenga mir gekwa nġengöleng bedeya vu yi medeketaġ bë gebë nema jaḳ yi.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Mehönon nġahiseḳë denedo saga, lom li yi meya nenga tahsën, loḳ mëm gelu nema deggis loḳ ya mehö lo nenga len, log pesuv nyë ḳos metunġ raḳ daggen.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Yesu mala ya yaġek gerov saheng in kwa pesivin mehö sënë lo, log nër vu bë, “Epata!” (Degwa nebë “Nengam natöḳ!”).
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Lom nenga töḳ menġo ġaġek gedaggen neggee menevengwënġ nivesa.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Lob mëm Yesu vo ḳoo vu sir pin saga bë su dena denanër ġaġek sënë ranġah vu mehö la. Yesu vo ḳoo vu sir niwëëk, rëḳ ma gedekeyëh aye genij wëëk beya denër ranġah.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Alam denġo lob ḳenuj ya rot medenër bë, “Mehö sënë nevonġ nġaa pin nivesa. Om sën nevonġ balam nengaj mirsën denenġo ġaġek, genevonġ balam kwaj nġengöleng denevengwënġ nivesa.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.