Marcos 6

Ġaġek Mewis (BZH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ggovek log Yesu yah meya yi nyëġ, lom yi hur maluh deya ving yi.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Lob Buk-sewahsën-yi* lom luḳ ya dub-supinsën-yi menetahu alam. Sir nġahi denedo, lom denġo aye bavij töḳ medenër vu sir nebë, “Mehö sënë neḳo ġaġek sënë vu tena? Maḳ re vonġ ġaġek los kwa sënë vu yi? Re loḳ vu yi om sën nevonġ nġaa böp böp nebë agi?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Sënëḳ yiḳ Maria nalu, mehö sën nelev begganġ lo? Gari lo sën Yakobus luho Yoses geYudas lu Simon agi lo? Gavëhnö lo sën yiḳ nahën denedo ving hil-ë lo?” Lom denelë yi paya.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Nebë sënë lob Yesu nër vu sir bë, “Alam vu nyëġ pin deneḳo mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën arëj raḳ, gaḳ yö hir alam, gehir degwa, gesir sën losho begganġ-bu timu lo, og ma!”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Lom Yesu su yoh vu bë gevonġ nġaa böp vu saga rë. Gaḳ yiḳ nebë nema raḳ alam nijraḳsën ti ti mu benijvesa neraḳ.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Lob avi töḳ meranġa nema in su denevonġ ving yi rë gema. Lom ya neḳo loḳ begganġ-bu sën denedo dus raḳ lo metateḳin Anutu yi ġaġek vu sir.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Lob supin yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu sën lo genër vu sir bë dena jaḳ. Nevonġ sir luu luu ya genër vu sir bë degetii memö nipaya lo geto dena.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Lob nër ġaġek vu sir ving bë denatohin atohenġ mu gedena meris. Su degeḳo nos sepa, gevahek los monë gëp.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Gaḳ yiḳ dejöp suu beröpröp ading timu gesu degeḳo ngwë sepa.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Log yiḳ nër yah vu sir ggökin bë, “Bë mehöti geḳo ham luu luu sënë doḳ na yi begganġ megeġin ham, og ham naḳööḳ doḳ begganġ saga rot beham na jaḳ.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Rëḳ nabë begganġ-bu ti su degeġin ham los degenġo ham ġaġek nivesa rë, og ham tetëhin kebus in vahamin, in dejaḳ ni nabë devonġ paya, log ham gwevuu begganġ ti saga na geham na jaḳ.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Lob mëm deya raḳ meya denër Anutu yi ġaġek sënë ranġah vu mehönon bë degevuu hir nġaa nipaya na gedegërin sir nom vu Anutu.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Gedenetii memö nġahiseḳë to deneya, gedenerikin wël* ḳele-oliv* raḳ mehönon nġahiseḳë sën nij neraḳ lo ving, benijvesa neraḳ.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Alam pin denġo Yesu bengö medenër ya meyoh vu alam pin, beMehö-los-bengö Herot* nġo ving bë nevonġ nġaa böp nebë sënë, lom alam vahi denenër bë yiḳ sënëḳ Mehö-neripek-alam Jon sën diiḳ lo rëḳ vesa loḳ yah, om sën nevonġ huk los niwëëk nebë agi.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Rëḳ mu alam vahi denenër bë, “Mu maḳ Elia.” Galam vahi denenër bë, “Mu mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti nebë alam sën denenër ġaġek ranġah wirek lo.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Rëḳ mu Herot* nenġo bengö nebë sënë lob nër bë, “Mu yiḳ Jon sën sa ḳetöv kwa lo sën kedi raḳ yah.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 In wirek og Herot* yö vonġ mehö la ya dejom Mehö-neripek-alam Jon ahon medetunġ loḳ ya ḳarabus raḳ degwa nebë sënë: Herot* ggodeḳ ari Pilip venë Herodias, betum neḳo netu venë,
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 lom Jon nër vu Herot* bë, “Ġehodeḳ arim avëh, sënë su yoh vu rë, ġekweyëh horek!”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Lob Herodias ahë sengën vu Jon bebë ngis yi nadiiḳ rëḳ ma, gaggata su neggëp rë, in Herot* neggönengin Jon.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 In neraḳ ni bë su nevonġ nġaa nipaya ti rë, gaḳ yi mehö yohvu beyi vabuung, lom neġin yi nivesa. Nenġo Jon yi ġaġek lom kwa neya nġahi gayo maggin, rëḳ ahë neving panġsën bë genġo yi ġaġek rot.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Nebë sënë geHerodias yö medo mekwa nevo bë buk ti rë. Lob mëm buk ti, lob Herot* kwa vo yi buk sën ata ḳo yi wirek lo, lob nevonġ nos böpata ti vu yi ggev losho yi alam sën deneġin beġö lo hir ggev, gevu alam böp böp vu distrik Galilea pin.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Medo denegga nos sënë geHerodias nalu avëh avö ti lo ya nelöö loḳ malaj, geHerot* losho yi vatëveḳ sën ahëj nivesa rot vu yi, lom Mehö-los-bengö Herot* nër vu bë, “Ġenanër nġaa ti sën ahëm neving rot lo ranġah vu sa, lob sëḳ bo nök vu honġ.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Lom tato nema ya vavunë genër yönon rot bë, “Nġaa ti sën ġenanër vu sa lo, og yiḳ sëḳ bo noh vu nök vu honġ. Gaḳ bë ġenanër sa nġaa pin sënë vewen, og sa su rëḳ ġulin rë.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Lob avëh avö to meyah dobnë beya meloḳ tepëḳ vu ata bë, “Senah mena nanër va?” Rëḳ bë, “Mehö-neripek-alam Jon yu!”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Lom pevis meloḳ yah humeḳ ayo menewa newa meneya vu mehö-los-bengö menër vu yi bë, “Sa bë gwevonġ Mehö-neripek-alam Jon yu vu sa! Gwetunġ doḳ medo ġabum ti meġebo vu sa pevis.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Lob mehö-los-bengö ayo maggin rot, rëḳ ggöneng vu ġaġek sën nër ranġah vu avëh lo, lob su bë rëḳ keyëh ġaġek rë in nër yönon getato nema ya vavunë, beyi alam vatëveḳ pin denġo.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Lom pevis mevonġ alam-beġö-yi ti ya in Jon yu loḳ ḳarabus ayo. Lob ketöv Jon kwa,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 betunġ loḳ ġabum ti, beḳo yom vu avëh avö sënë lo, loḳ mëm ḳo meyah vo vu ata.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Ggovek saga lob Jon yi hur maluh denġo bengö bë desis yi mediiḳ, lob ya deḳo meya debë loḳ waaḳ heljënġ yi ti.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Lob sinarë sën Yesu vonġ sir ya lo yom deverup vu yi, bedenër huk sën denevonġ lo los ġaġek pin sën denenër vu alam lo vu yi.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Galam nġahiseḳë deneyah gedeneyom vu sir besu deyoh vu bë dega nos rë, lom Yesu nër vu yi hur maluh lo bë, “Ham nam hil nġo ana medo nyëġ-yumeris tahsën geham sewah teka rë!”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Lom mëm sir yö anon deraḳ ya yaġ medeya nyëġ-yumeris tahsën ti.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Rëḳ alam nġahi delë bë deneya raḳ, lob deraḳ nyëġ sën bë dena lo ni, lob alam vu nyëġ böp pin saga deneseröġ medeneyoh roneḳ medenemuġin meya deneġin Yesu losho yi hur maluh vu nġaggee böp nenga vahi sagu.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Yesu pesönġ ya roneḳ loḳ lë bë sir nġahiseḳë, lob kwa vonġin sir rot, in sir nebë sipsip sën alaj main sir, lom mëm tateḳin ġaġek nġahiseḳë vu sir rot,
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 besehuk luḳ, lom yi hur maluh ya denër vu yi bë, “Sënëḳ nyëġ-yumeris tahsën sënë genyëġ ggovek ya,
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 om gwevonġ sir medenah medena begganġ-bu ti ti sën neggëp dus agi medebaġo hir nos.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Loḳ nër yah vu sir bë, “Mu ham nġo gwevonġ nos vu sir!” Loḳ deloḳ tepëḳ yah vu bë, “Gemonë K200 tena in he na baġo brët noh vu sir medega?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Lom mëm loḳ tepëḳ vu sir bë, “Ham brët va la neggëp-a? Ham nah gwelë rë!” Lob yah delë beyom denër vu bë, “Brët nemadvahi, geġël luu!”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Nebë saga, lob mëm nër vu alam pin bë, “Ham gweto medo yu ti ti jaḳ pahup sën nimewis aga, beham medo rë!”
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Lob to denedo yu yu raḳ neggëp alam mehödahis nemadvahi vahi, geraḳ neggëp alam mehödahis löö löö.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ggovek ya, lob mëm nejom brët nemadvahi saga geġël luu lo raḳ, bemëm varah mala raḳ yaġek gejom raḳ in los ahë nivesa ya vu Anutu, log mëm deġo brët bevo vu yi hur maluh bemëm ya devo ggelek yoh vu alam pin. Lob heḳ ġël mevo yoh vu sir pin nebë saga ving.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Lom degga beyoh vu sir pin bahëj pup ya.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Degga ggovek, log desupin brët los ġël sën nedo lo loḳ sap nemadluho-bevidek-luu bepup ya.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Log alam sën degga nos lo, sir maluh 5,000.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ggovek ya log Yesu vonġ yi hur maluh bë dejaḳ na yaġ medenamuġin medena nġaggee vahi medena Betsaida, geyiḳ medo megevonġ alam pin sën deketëḳin medena rë.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Lob vonġ sir ya, log ya los ḳedu in bë najom jaḳ.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Nebë saga lob sehuk luḳ geyaġ to meya nġaggee vuheng atov geYesu yö ti nahën nedo ḳedu.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Loḳ nelë bë denevimengin yaġ rot in sanġ neruuk sir los yaġ yom. Loḳ nyëġ neggovek in bë geheng, lob Yesu vare neya raḳ nġaggee vavunë beya meto vu sir bevonġ in bë kesuu sir gena.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Rëḳ delë bë vare neya raḳ nġaggee vavunë meneya, lob dekuung bë alam-diiḳsën ḳenuj ti, lom denġeeḳ.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 In sir pin delë medeggönengin yi medelëk rot, rëḳ Yesu vengwënġ ya vu sir pevis bë, “Ham su newamin jaḳ! Yiḳ sa sënë, om ham su ġöneng!”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Lom raḳ ya yaġ ving sir, log sanġ maya avuti, lom tum avij netöḳ mederanġa nemaj
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 in su kwaj nevo brët sën vet alam raḳ lo rë gema. In nahën gesu kwaj töḳ raḳ degwa rë.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Lob deraḳ yaġ medetöḳ ya Genesaret*, lom mëm deseyu yaġ ahon ya nġaggee nenga menedo.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Log depesönġ mederaḳ ya roneḳ, lom alam vu nyëġ sagi delë Yesu mederaḳ ni pevis.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Lom mëm deneseröġ medeneyoh vu nyëġ saga pin medenevaḳu alam nijraḳsën loḳ hir ḳanyë medeneya nyëġ sën denenġo bë Yesu ya meto nedo lo.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Vu begganġ yu böp geyu mahen geyoh vu nyëġ sën Yesu neyoh lo pin, og denebë alam nijraḳsën ya deneggëp telig, log deneketaġ vu yi bë yoh vu bë degebë nemaj jaḳ yi röpröp ading nenga mu. Lom alam pin sënë sën denebë nemaj raḳ yi tob lo, og nijvesa neraḳ.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.