Marcos 6
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARA
1 Ggovek log Yesu yah meya yi nyëġ, lom yi hur maluh deya ving yi.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Lob Buk-sewahsën-yi* lom luḳ ya dub-supinsën-yi menetahu alam. Sir nġahi denedo, lom denġo aye bavij töḳ medenër vu sir nebë, “Mehö sënë neḳo ġaġek sënë vu tena? Maḳ re vonġ ġaġek los kwa sënë vu yi? Re loḳ vu yi om sën nevonġ nġaa böp böp nebë agi?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Sënëḳ yiḳ Maria nalu, mehö sën nelev begganġ lo? Gari lo sën Yakobus luho Yoses geYudas lu Simon agi lo? Gavëhnö lo sën yiḳ nahën denedo ving hil-ë lo?” Lom denelë yi paya.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Nebë sënë lob Yesu nër vu sir bë, “Alam vu nyëġ pin deneḳo mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën arëj raḳ, gaḳ yö hir alam, gehir degwa, gesir sën losho begganġ-bu timu lo, og ma!”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Lom Yesu su yoh vu bë gevonġ nġaa böp vu saga rë. Gaḳ yiḳ nebë nema raḳ alam nijraḳsën ti ti mu benijvesa neraḳ.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Lob avi töḳ meranġa nema in su denevonġ ving yi rë gema. Lom ya neḳo loḳ begganġ-bu sën denedo dus raḳ lo metateḳin Anutu yi ġaġek vu sir.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Lob supin yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu sën lo genër vu sir bë dena jaḳ. Nevonġ sir luu luu ya genër vu sir bë degetii memö nipaya lo geto dena.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Lob nër ġaġek vu sir ving bë denatohin atohenġ mu gedena meris. Su degeḳo nos sepa, gevahek los monë gëp.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Gaḳ yiḳ dejöp suu beröpröp ading timu gesu degeḳo ngwë sepa.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Log yiḳ nër yah vu sir ggökin bë, “Bë mehöti geḳo ham luu luu sënë doḳ na yi begganġ megeġin ham, og ham naḳööḳ doḳ begganġ saga rot beham na jaḳ.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Rëḳ nabë begganġ-bu ti su degeġin ham los degenġo ham ġaġek nivesa rë, og ham tetëhin kebus in vahamin, in dejaḳ ni nabë devonġ paya, log ham gwevuu begganġ ti saga na geham na jaḳ.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Lob mëm deya raḳ meya denër Anutu yi ġaġek sënë ranġah vu mehönon bë degevuu hir nġaa nipaya na gedegërin sir nom vu Anutu.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Gedenetii memö nġahiseḳë to deneya, gedenerikin wël* ḳele-oliv* raḳ mehönon nġahiseḳë sën nij neraḳ lo ving, benijvesa neraḳ.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Alam pin denġo Yesu bengö medenër ya meyoh vu alam pin, beMehö-los-bengö Herot* nġo ving bë nevonġ nġaa böp nebë sënë, lom alam vahi denenër bë yiḳ sënëḳ Mehö-neripek-alam Jon sën diiḳ lo rëḳ vesa loḳ yah, om sën nevonġ huk los niwëëk nebë agi.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Rëḳ mu alam vahi denenër bë, “Mu maḳ Elia.” Galam vahi denenër bë, “Mu mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti nebë alam sën denenër ġaġek ranġah wirek lo.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Rëḳ mu Herot* nenġo bengö nebë sënë lob nër bë, “Mu yiḳ Jon sën sa ḳetöv kwa lo sën kedi raḳ yah.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 In wirek og Herot* yö vonġ mehö la ya dejom Mehö-neripek-alam Jon ahon medetunġ loḳ ya ḳarabus raḳ degwa nebë sënë: Herot* ggodeḳ ari Pilip venë Herodias, betum neḳo netu venë,
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 lom Jon nër vu Herot* bë, “Ġehodeḳ arim avëh, sënë su yoh vu rë, ġekweyëh horek!”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Lob Herodias ahë sengën vu Jon bebë ngis yi nadiiḳ rëḳ ma, gaggata su neggëp rë, in Herot* neggönengin Jon.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 In neraḳ ni bë su nevonġ nġaa nipaya ti rë, gaḳ yi mehö yohvu beyi vabuung, lom neġin yi nivesa. Nenġo Jon yi ġaġek lom kwa neya nġahi gayo maggin, rëḳ ahë neving panġsën bë genġo yi ġaġek rot.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Nebë sënë geHerodias yö medo mekwa nevo bë buk ti rë. Lob mëm buk ti, lob Herot* kwa vo yi buk sën ata ḳo yi wirek lo, lob nevonġ nos böpata ti vu yi ggev losho yi alam sën deneġin beġö lo hir ggev, gevu alam böp böp vu distrik Galilea pin.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Medo denegga nos sënë geHerodias nalu avëh avö ti lo ya nelöö loḳ malaj, geHerot* losho yi vatëveḳ sën ahëj nivesa rot vu yi, lom Mehö-los-bengö Herot* nër vu bë, “Ġenanër nġaa ti sën ahëm neving rot lo ranġah vu sa, lob sëḳ bo nök vu honġ.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Lom tato nema ya vavunë genër yönon rot bë, “Nġaa ti sën ġenanër vu sa lo, og yiḳ sëḳ bo noh vu nök vu honġ. Gaḳ bë ġenanër sa nġaa pin sënë vewen, og sa su rëḳ ġulin rë.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Lob avëh avö to meyah dobnë beya meloḳ tepëḳ vu ata bë, “Senah mena nanër va?” Rëḳ bë, “Mehö-neripek-alam Jon yu!”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Lom pevis meloḳ yah humeḳ ayo menewa newa meneya vu mehö-los-bengö menër vu yi bë, “Sa bë gwevonġ Mehö-neripek-alam Jon yu vu sa! Gwetunġ doḳ medo ġabum ti meġebo vu sa pevis.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Lob mehö-los-bengö ayo maggin rot, rëḳ ggöneng vu ġaġek sën nër ranġah vu avëh lo, lob su bë rëḳ keyëh ġaġek rë in nër yönon getato nema ya vavunë, beyi alam vatëveḳ pin denġo.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Lom pevis mevonġ alam-beġö-yi ti ya in Jon yu loḳ ḳarabus ayo. Lob ketöv Jon kwa,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 betunġ loḳ ġabum ti, beḳo yom vu avëh avö sënë lo, loḳ mëm ḳo meyah vo vu ata.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Ggovek saga lob Jon yi hur maluh denġo bengö bë desis yi mediiḳ, lob ya deḳo meya debë loḳ waaḳ heljënġ yi ti.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Lob sinarë sën Yesu vonġ sir ya lo yom deverup vu yi, bedenër huk sën denevonġ lo los ġaġek pin sën denenër vu alam lo vu yi.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Galam nġahiseḳë deneyah gedeneyom vu sir besu deyoh vu bë dega nos rë, lom Yesu nër vu yi hur maluh lo bë, “Ham nam hil nġo ana medo nyëġ-yumeris tahsën geham sewah teka rë!”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Lom mëm sir yö anon deraḳ ya yaġ medeya nyëġ-yumeris tahsën ti.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Rëḳ alam nġahi delë bë deneya raḳ, lob deraḳ nyëġ sën bë dena lo ni, lob alam vu nyëġ böp pin saga deneseröġ medeneyoh roneḳ medenemuġin meya deneġin Yesu losho yi hur maluh vu nġaggee böp nenga vahi sagu.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Yesu pesönġ ya roneḳ loḳ lë bë sir nġahiseḳë, lob kwa vonġin sir rot, in sir nebë sipsip sën alaj main sir, lom mëm tateḳin ġaġek nġahiseḳë vu sir rot,
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 besehuk luḳ, lom yi hur maluh ya denër vu yi bë, “Sënëḳ nyëġ-yumeris tahsën sënë genyëġ ggovek ya,
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 om gwevonġ sir medenah medena begganġ-bu ti ti sën neggëp dus agi medebaġo hir nos.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Loḳ nër yah vu sir bë, “Mu ham nġo gwevonġ nos vu sir!” Loḳ deloḳ tepëḳ yah vu bë, “Gemonë K200 tena in he na baġo brët noh vu sir medega?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Lom mëm loḳ tepëḳ vu sir bë, “Ham brët va la neggëp-a? Ham nah gwelë rë!” Lob yah delë beyom denër vu bë, “Brët nemadvahi, geġël luu!”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Nebë saga, lob mëm nër vu alam pin bë, “Ham gweto medo yu ti ti jaḳ pahup sën nimewis aga, beham medo rë!”
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Lob to denedo yu yu raḳ neggëp alam mehödahis nemadvahi vahi, geraḳ neggëp alam mehödahis löö löö.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ggovek ya, lob mëm nejom brët nemadvahi saga geġël luu lo raḳ, bemëm varah mala raḳ yaġek gejom raḳ in los ahë nivesa ya vu Anutu, log mëm deġo brët bevo vu yi hur maluh bemëm ya devo ggelek yoh vu alam pin. Lob heḳ ġël mevo yoh vu sir pin nebë saga ving.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Lom degga beyoh vu sir pin bahëj pup ya.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Degga ggovek, log desupin brët los ġël sën nedo lo loḳ sap nemadluho-bevidek-luu bepup ya.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Log alam sën degga nos lo, sir maluh 5,000.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Ggovek ya log Yesu vonġ yi hur maluh bë dejaḳ na yaġ medenamuġin medena nġaggee vahi medena Betsaida, geyiḳ medo megevonġ alam pin sën deketëḳin medena rë.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Lob vonġ sir ya, log ya los ḳedu in bë najom jaḳ.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Nebë saga lob sehuk luḳ geyaġ to meya nġaggee vuheng atov geYesu yö ti nahën nedo ḳedu.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Loḳ nelë bë denevimengin yaġ rot in sanġ neruuk sir los yaġ yom. Loḳ nyëġ neggovek in bë geheng, lob Yesu vare neya raḳ nġaggee vavunë beya meto vu sir bevonġ in bë kesuu sir gena.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Rëḳ delë bë vare neya raḳ nġaggee vavunë meneya, lob dekuung bë alam-diiḳsën ḳenuj ti, lom denġeeḳ.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 In sir pin delë medeggönengin yi medelëk rot, rëḳ Yesu vengwënġ ya vu sir pevis bë, “Ham su newamin jaḳ! Yiḳ sa sënë, om ham su ġöneng!”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Lom raḳ ya yaġ ving sir, log sanġ maya avuti, lom tum avij netöḳ mederanġa nemaj
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 in su kwaj nevo brët sën vet alam raḳ lo rë gema. In nahën gesu kwaj töḳ raḳ degwa rë.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Lob deraḳ yaġ medetöḳ ya Genesaret*, lom mëm deseyu yaġ ahon ya nġaggee nenga menedo.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Log depesönġ mederaḳ ya roneḳ, lom alam vu nyëġ sagi delë Yesu mederaḳ ni pevis.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Lom mëm deneseröġ medeneyoh vu nyëġ saga pin medenevaḳu alam nijraḳsën loḳ hir ḳanyë medeneya nyëġ sën denenġo bë Yesu ya meto nedo lo.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Vu begganġ yu böp geyu mahen geyoh vu nyëġ sën Yesu neyoh lo pin, og denebë alam nijraḳsën ya deneggëp telig, log deneketaġ vu yi bë yoh vu bë degebë nemaj jaḳ yi röpröp ading nenga mu. Lom alam pin sënë sën denebë nemaj raḳ yi tob lo, og nijvesa neraḳ.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.