Marcos 6
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB
1 Ggovek log Yesu yah meya yi nyëġ, lom yi hur maluh deya ving yi.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Lob Buk-sewahsën-yi* lom luḳ ya dub-supinsën-yi menetahu alam. Sir nġahi denedo, lom denġo aye bavij töḳ medenër vu sir nebë, “Mehö sënë neḳo ġaġek sënë vu tena? Maḳ re vonġ ġaġek los kwa sënë vu yi? Re loḳ vu yi om sën nevonġ nġaa böp böp nebë agi?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Sënëḳ yiḳ Maria nalu, mehö sën nelev begganġ lo? Gari lo sën Yakobus luho Yoses geYudas lu Simon agi lo? Gavëhnö lo sën yiḳ nahën denedo ving hil-ë lo?” Lom denelë yi paya.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Nebë sënë lob Yesu nër vu sir bë, “Alam vu nyëġ pin deneḳo mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën arëj raḳ, gaḳ yö hir alam, gehir degwa, gesir sën losho begganġ-bu timu lo, og ma!”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Lom Yesu su yoh vu bë gevonġ nġaa böp vu saga rë. Gaḳ yiḳ nebë nema raḳ alam nijraḳsën ti ti mu benijvesa neraḳ.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Lob avi töḳ meranġa nema in su denevonġ ving yi rë gema. Lom ya neḳo loḳ begganġ-bu sën denedo dus raḳ lo metateḳin Anutu yi ġaġek vu sir.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Lob supin yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu sën lo genër vu sir bë dena jaḳ. Nevonġ sir luu luu ya genër vu sir bë degetii memö nipaya lo geto dena.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Lob nër ġaġek vu sir ving bë denatohin atohenġ mu gedena meris. Su degeḳo nos sepa, gevahek los monë gëp.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Gaḳ yiḳ dejöp suu beröpröp ading timu gesu degeḳo ngwë sepa.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Log yiḳ nër yah vu sir ggökin bë, “Bë mehöti geḳo ham luu luu sënë doḳ na yi begganġ megeġin ham, og ham naḳööḳ doḳ begganġ saga rot beham na jaḳ.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Rëḳ nabë begganġ-bu ti su degeġin ham los degenġo ham ġaġek nivesa rë, og ham tetëhin kebus in vahamin, in dejaḳ ni nabë devonġ paya, log ham gwevuu begganġ ti saga na geham na jaḳ.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Lob mëm deya raḳ meya denër Anutu yi ġaġek sënë ranġah vu mehönon bë degevuu hir nġaa nipaya na gedegërin sir nom vu Anutu.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Gedenetii memö nġahiseḳë to deneya, gedenerikin wël* ḳele-oliv* raḳ mehönon nġahiseḳë sën nij neraḳ lo ving, benijvesa neraḳ.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Alam pin denġo Yesu bengö medenër ya meyoh vu alam pin, beMehö-los-bengö Herot* nġo ving bë nevonġ nġaa böp nebë sënë, lom alam vahi denenër bë yiḳ sënëḳ Mehö-neripek-alam Jon sën diiḳ lo rëḳ vesa loḳ yah, om sën nevonġ huk los niwëëk nebë agi.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Rëḳ mu alam vahi denenër bë, “Mu maḳ Elia.” Galam vahi denenër bë, “Mu mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti nebë alam sën denenër ġaġek ranġah wirek lo.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Rëḳ mu Herot* nenġo bengö nebë sënë lob nër bë, “Mu yiḳ Jon sën sa ḳetöv kwa lo sën kedi raḳ yah.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 In wirek og Herot* yö vonġ mehö la ya dejom Mehö-neripek-alam Jon ahon medetunġ loḳ ya ḳarabus raḳ degwa nebë sënë: Herot* ggodeḳ ari Pilip venë Herodias, betum neḳo netu venë,
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 lom Jon nër vu Herot* bë, “Ġehodeḳ arim avëh, sënë su yoh vu rë, ġekweyëh horek!”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Lob Herodias ahë sengën vu Jon bebë ngis yi nadiiḳ rëḳ ma, gaggata su neggëp rë, in Herot* neggönengin Jon.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 In neraḳ ni bë su nevonġ nġaa nipaya ti rë, gaḳ yi mehö yohvu beyi vabuung, lom neġin yi nivesa. Nenġo Jon yi ġaġek lom kwa neya nġahi gayo maggin, rëḳ ahë neving panġsën bë genġo yi ġaġek rot.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Nebë sënë geHerodias yö medo mekwa nevo bë buk ti rë. Lob mëm buk ti, lob Herot* kwa vo yi buk sën ata ḳo yi wirek lo, lob nevonġ nos böpata ti vu yi ggev losho yi alam sën deneġin beġö lo hir ggev, gevu alam böp böp vu distrik Galilea pin.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Medo denegga nos sënë geHerodias nalu avëh avö ti lo ya nelöö loḳ malaj, geHerot* losho yi vatëveḳ sën ahëj nivesa rot vu yi, lom Mehö-los-bengö Herot* nër vu bë, “Ġenanër nġaa ti sën ahëm neving rot lo ranġah vu sa, lob sëḳ bo nök vu honġ.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Lom tato nema ya vavunë genër yönon rot bë, “Nġaa ti sën ġenanër vu sa lo, og yiḳ sëḳ bo noh vu nök vu honġ. Gaḳ bë ġenanër sa nġaa pin sënë vewen, og sa su rëḳ ġulin rë.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Lob avëh avö to meyah dobnë beya meloḳ tepëḳ vu ata bë, “Senah mena nanër va?” Rëḳ bë, “Mehö-neripek-alam Jon yu!”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Lom pevis meloḳ yah humeḳ ayo menewa newa meneya vu mehö-los-bengö menër vu yi bë, “Sa bë gwevonġ Mehö-neripek-alam Jon yu vu sa! Gwetunġ doḳ medo ġabum ti meġebo vu sa pevis.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Lob mehö-los-bengö ayo maggin rot, rëḳ ggöneng vu ġaġek sën nër ranġah vu avëh lo, lob su bë rëḳ keyëh ġaġek rë in nër yönon getato nema ya vavunë, beyi alam vatëveḳ pin denġo.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Lom pevis mevonġ alam-beġö-yi ti ya in Jon yu loḳ ḳarabus ayo. Lob ketöv Jon kwa,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 betunġ loḳ ġabum ti, beḳo yom vu avëh avö sënë lo, loḳ mëm ḳo meyah vo vu ata.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Ggovek saga lob Jon yi hur maluh denġo bengö bë desis yi mediiḳ, lob ya deḳo meya debë loḳ waaḳ heljënġ yi ti.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Lob sinarë sën Yesu vonġ sir ya lo yom deverup vu yi, bedenër huk sën denevonġ lo los ġaġek pin sën denenër vu alam lo vu yi.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Galam nġahiseḳë deneyah gedeneyom vu sir besu deyoh vu bë dega nos rë, lom Yesu nër vu yi hur maluh lo bë, “Ham nam hil nġo ana medo nyëġ-yumeris tahsën geham sewah teka rë!”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Lom mëm sir yö anon deraḳ ya yaġ medeya nyëġ-yumeris tahsën ti.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Rëḳ alam nġahi delë bë deneya raḳ, lob deraḳ nyëġ sën bë dena lo ni, lob alam vu nyëġ böp pin saga deneseröġ medeneyoh roneḳ medenemuġin meya deneġin Yesu losho yi hur maluh vu nġaggee böp nenga vahi sagu.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Yesu pesönġ ya roneḳ loḳ lë bë sir nġahiseḳë, lob kwa vonġin sir rot, in sir nebë sipsip sën alaj main sir, lom mëm tateḳin ġaġek nġahiseḳë vu sir rot,
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 besehuk luḳ, lom yi hur maluh ya denër vu yi bë, “Sënëḳ nyëġ-yumeris tahsën sënë genyëġ ggovek ya,
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 om gwevonġ sir medenah medena begganġ-bu ti ti sën neggëp dus agi medebaġo hir nos.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Loḳ nër yah vu sir bë, “Mu ham nġo gwevonġ nos vu sir!” Loḳ deloḳ tepëḳ yah vu bë, “Gemonë K200 tena in he na baġo brët noh vu sir medega?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Lom mëm loḳ tepëḳ vu sir bë, “Ham brët va la neggëp-a? Ham nah gwelë rë!” Lob yah delë beyom denër vu bë, “Brët nemadvahi, geġël luu!”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Nebë saga, lob mëm nër vu alam pin bë, “Ham gweto medo yu ti ti jaḳ pahup sën nimewis aga, beham medo rë!”
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Lob to denedo yu yu raḳ neggëp alam mehödahis nemadvahi vahi, geraḳ neggëp alam mehödahis löö löö.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ggovek ya, lob mëm nejom brët nemadvahi saga geġël luu lo raḳ, bemëm varah mala raḳ yaġek gejom raḳ in los ahë nivesa ya vu Anutu, log mëm deġo brët bevo vu yi hur maluh bemëm ya devo ggelek yoh vu alam pin. Lob heḳ ġël mevo yoh vu sir pin nebë saga ving.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Lom degga beyoh vu sir pin bahëj pup ya.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Degga ggovek, log desupin brët los ġël sën nedo lo loḳ sap nemadluho-bevidek-luu bepup ya.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Log alam sën degga nos lo, sir maluh 5,000.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ggovek ya log Yesu vonġ yi hur maluh bë dejaḳ na yaġ medenamuġin medena nġaggee vahi medena Betsaida, geyiḳ medo megevonġ alam pin sën deketëḳin medena rë.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Lob vonġ sir ya, log ya los ḳedu in bë najom jaḳ.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Nebë saga lob sehuk luḳ geyaġ to meya nġaggee vuheng atov geYesu yö ti nahën nedo ḳedu.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Loḳ nelë bë denevimengin yaġ rot in sanġ neruuk sir los yaġ yom. Loḳ nyëġ neggovek in bë geheng, lob Yesu vare neya raḳ nġaggee vavunë beya meto vu sir bevonġ in bë kesuu sir gena.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Rëḳ delë bë vare neya raḳ nġaggee vavunë meneya, lob dekuung bë alam-diiḳsën ḳenuj ti, lom denġeeḳ.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 In sir pin delë medeggönengin yi medelëk rot, rëḳ Yesu vengwënġ ya vu sir pevis bë, “Ham su newamin jaḳ! Yiḳ sa sënë, om ham su ġöneng!”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Lom raḳ ya yaġ ving sir, log sanġ maya avuti, lom tum avij netöḳ mederanġa nemaj
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 in su kwaj nevo brët sën vet alam raḳ lo rë gema. In nahën gesu kwaj töḳ raḳ degwa rë.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Lob deraḳ yaġ medetöḳ ya Genesaret*, lom mëm deseyu yaġ ahon ya nġaggee nenga menedo.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Log depesönġ mederaḳ ya roneḳ, lom alam vu nyëġ sagi delë Yesu mederaḳ ni pevis.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Lom mëm deneseröġ medeneyoh vu nyëġ saga pin medenevaḳu alam nijraḳsën loḳ hir ḳanyë medeneya nyëġ sën denenġo bë Yesu ya meto nedo lo.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Vu begganġ yu böp geyu mahen geyoh vu nyëġ sën Yesu neyoh lo pin, og denebë alam nijraḳsën ya deneggëp telig, log deneketaġ vu yi bë yoh vu bë degebë nemaj jaḳ yi röpröp ading nenga mu. Lom alam pin sënë sën denebë nemaj raḳ yi tob lo, og nijvesa neraḳ.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.