Marcos 5
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB
1 Nebë saga, lom ya detöḳ ya nġaggee nenga vahi, sën alam Garasa hir nyëġ lo.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Lob Yesu raḳ nedo yaġ meya pesönġ ya roneḳ, lob mehöti kedi ggëp waaḳ sën denebë mehönon seḳëj loḳ lo meluḳ to vu yi, lob memö nipaya nedo loḳ ayo.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Mehö sënë ben loḳ neggëp waaḳ ving mehönon seḳëj gemehöti su yoh vu bë naduu yi ahon jaḳ sëng ma nġaa ti rë gema.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Gaḳ deneduu nema los vaha raḳ sëng wirek wirek, loḳ nevepul sëng in nema genekeluġin sëng benepepöö in vaha, gemehöti su yoh vu bë gevonġ bemala yes jaḳ rë.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Nedo nyëġ heljënġ los ḳedu, log medo nenġeeḳ buk los ranġah genesis yi raḳ ġelönġ.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Mehö sën nahën nedo adingnë menelë Yesu, loḳ seröġ meyam petev neggëp loḳ Yesu vaha,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 genġeeḳ bë, “Yesu, Anutu Vavunë nalu honġ. Ġeyam in-a? Bë gwevonġ va vu sa? Sa ḳetaġ yök vu honġ niwëëk neggëp Anutu mala nebë su ġebasap sa!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 In Yesu nër vu memö sënë bë, “Memö nipaya-e! Gwevuu mehö sënë na gegweto ġena!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Lob mëm Yesu loḳ tepëḳ ya vu mehö sënë bë, “Arëm re?” Rëḳ bë, “Sarëġ nebë Mehömehö in he nġahiseḳë.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Loḳ mëm pasanġ neketaġ vu Yesu nebë Yesu su getii sir na gedegevuu nyëġ sagi.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Log bööḳ yu ti vare deneruuk raḳ ḳedu sënë vewen,
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 lom tum memö deketaġ vu yi bë, “Gwevonġ he mehe na ġegwanġ na bööḳ sagu ayoj.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Lob yoġekin bë yoh vu bë degegwanġ na, lom mëm memö nipaya sën devuu mehö lo ya geto deya degwanġ ya bööḳ; lob bööḳ saga sir 2,000, lob mëm deseröġ meya deluḳ nyëġ vaha degwa ti meya devës ya nġaggee benġaggee rehöö sir pin bemalaj maya veröḳ yi.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Lob alam sën deneġin bööḳ lo deveya meya denër nġaa sënë ranġah vu alam pin sën denedo loḳ nyëġ böp los mahen mahen lo ving. Lob alam saga deyah in bë degelë nġaa sën to meya lo.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Lob deyah vu Yesu medelë mehö sën memö to deya in yi lo. Delë mehö sën Mehömehö gwanġ ya yi wirek lo vëh tob benedo nivesa gekwa nevo nġaa nivesa, loḳ tum deneggönengin sir rot.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Lob alam sën delë nġaa agi raḳ malaj lo, denetateḳin nġaa pin sën töḳ vu mehö los memö nipaya gebööḳ lo pin vu sir ving.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Lom mëm alam pin deketaġ vu Yesu bë gevuu hir nyëġ gena.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Lom Yesu nahën neraḳ yah yaġ, log mehö sën memö to deya in yi lo ya ketaġ vu yi bë na geving yi.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Rëḳ Yesu vonġ yi yah genër vu yi bë, “Mu ġenah meġena vu honġ alam meġena ġenanër nġaa böp sën Mehöböp vonġ vu honġ los kwa pesivin honġ lo ranġah vu sir.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Lob yah meya medo nenër ġaġek sënë ranġah vu alam ggëp nyëġ sën denenër arë nebë Begganġ-bu-nemadluho lo nebë Yesu vonġ nġaa böp sën sënë vu yi, lom tum alam pin avij netöḳ.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yesu raḳ yaġ meyah meya nġaggee vahi galam nġahiseḳë desupin sir meyam detetup yi loḳ nġaggee nenga.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Nahën nedo nġaggee böp nenga lob dub-supinsën-yi ala ti, arë nebë Yairus, to metöḳ vu yi, lob petev meto neggëp loḳ vaha,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 log ketaġ niwëëk vu yi bë, “Sa naluġ avëh dus raḳ in nadiiḳ. Om ġenam gwebë nemam jaḳ yi in vesa doḳ bemedo.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Lom Yesu ya ving yi beluho deya, lob alam nġahiseḳë rot desepa luho medepeḳa raḳ yi medeya ving.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Lob avëh ti niḳöḳ medo neyam yoh vu ta nemadluho-bevidek-luu.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Yi sënë neya vu dokta nġahiseḳë in bë degevonġ benivesa jaḳ, rëḳ ma gesu deyoh vu rë, geneḳo vanë rot. Baġo sir raḳ yi monë los yi nġaa pin bemaya veröḳ yi, rëḳ su nivesa neraḳ rë geniḳöḳ neyam ata.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Avëh sënë lo nenġo Yesu bengö nebë nevonġ mehönon benijvesa neraḳ, lob mëm sepa yi begwanġ ya alam nġahiseḳë sënë lo vuheng atov, beyam to nare Yesu demi gebë nema raḳ yi tob, in kwa nevo loḳ ayo nebë,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 “Nabë sa ġebë nemaġ jaḳ yi tob mu, og rëḳ sa niġ kelöḳ jaḳ.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Kwa vo loḳ ayo nebë sënë, gebë nema raḳ tob genenġo loḳ ayo nebë niḳöḳ tewii ya benivesa raḳ pevis.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Lob Yesu nġo bë niwëëk la to meya in yi, loḳ peggirin yi pevis loḳ alam sagi lo vuheng atov meloḳ tepëḳ vu sir nebë, “Re bë nema raḳ sa tob-a?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Rëḳ yi hur maluh denër yah vu yi bë, “Ġenelë bë alam nġahi sën denepeḳa raḳ honġ rot, loḳ ġeloḳ tepëḳ bë re bë nema raḳ honġ in va?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Rëḳ Yesu mala neḳo loḳ menelë sir in bë jaḳ mehöti sën vonġ nebë agi ni.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Loḳ avëh raḳ nġaa sën töḳ vu yi lo ni, om ggöneng menelëk, lom yam petev meneggëp loḳ Yesu vaha genër yi ġaġek pin sënë ranġah vu yi.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Lob Yesu nër yah vu yi bë, “Naluġ-e! Ayom yam timu vu sa, lob vonġ benim vesa raḳ, om ġena los ayom sepëp genim raḳsën sënë rëḳ nama na veröḳ yi.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Yesu nahën nevengwënġ vu avëh sënë, log mehö la deḳo ġaġek ggëp dub ala Yairus yi begganġ beyam denër vu dub ala sënë bë, “Nalum diiḳ ya gwëbeng, om su gweḳo Tatovaha mala seggi rë.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Loḳ Yesu su bë nenga vu hir ġaġek rë, genër vu dub-supinsën-yi ala bë, “Su newam jaḳ! Gaḳ ayom nam timu vu sa!”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Lob nërin alam pin saga bedenedo, geyiḳ losho Pita geYakobus luho ari Jon, gavëh avö sën diiḳ lo ama, medeya.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ya deto dub ala sënë yi begganġ, lob mëm nelë bë alam nġahiseḳë denedo genenġo bë denevonġ dedun böpata gedenesu medenesis sir rot.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Nebë sënë rëḳ Yesu loḳ ya begganġ ayo benër vu sir bë, “Ham nevonġ dedun böpata los ham nesu rot nebë sënë in va? Hurmahen sënë su diiḳ rë, gaḳ neggëp yiing mu!”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Loḳ denöp raḳ yi, lom tii sir pin to deya dobnë gemëm losho hurmahen sënë ama lu ata, geyi hur maluh lööho sën deya ving yi lo, medeloḳ ya begganġ ayo sën hur avëh diiḳ meneggëp loḳ lo,
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 lob jom loḳ nema genër vu loḳ ayej bë, “Talita kumi!” (Degwa nebë, “Avëh mahen-e! Kwedi jaḳ!”)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Lom mëm avëh mahen lo kedi raḳ pevis meneggee meneya, in yi ta nemadluho-bevidek-luu. Gemem sir pin ḳenuj ya rot in.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Log Yesu vo ḳoo vu sir bë su dena denanër nġaa sënë ranġah vu mehö la, genër ving bë degevonġ nos vu avëh mahen sënë.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.