Marcos 4
Ġaġek Mewis (BZH) vs VC
1 Buk ngwë rë, loḳ Yesu yah meya nġaggee böp lo nenga, lom tateḳin ġaġek vu mehönon ggökin yah. Mehönon nġahiseḳë rot desup sir medeneteḳing raḳ sir, lom raḳ ya nedo yaġ ti raḳ nġaggee vavunë galam pin denedo nġaggee nenga.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Lom mëm nenër ġaġek peggirinsën nġahiseḳë vu sir, genër bë,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Ham gwenġo rë! Mehö netetëhin nos ġahis ti to meya huk anon in bë tetëhin yi nos ġahis.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Netetëhin nos ġahis, lob vahi to nedo loḳ aggata sën neyoh huk vuheng lo, lob soḳ yam pevis medegga.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Log ġahis vahi to meraḳ nedo dob mahen teka sën raḳ neggëp ġelönġ vavunë lo, om kip pevis in dob mahen teka mu.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Lob hes verup netum bevev raḳ, lob meran ya pevis in ġeġa su luḳ ya dob rë.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Log ġahis vahi to meloḳ ya nedo vos niggin ggin ayo, lob vos niggin ggin sënë kip merig, lob ggök nos besu sis anon rë gema.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Log ġahis vahi to meluḳ ya nedo dob jeji lob kip verup merig mesis anon. Vahi sis dahis ti benemadluho, gevahi sis dahis löö, gevahi sis dahis nemadvahi.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Log nër ving bë, “Mehöti bë nenga neggëp, og genġo ġaġek sënë.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Ya nedo tahsën, loḳ yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu sën losho alam sën denesepa yi lo, yam deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Ġaġek peggirinsën sën ġenër-ë degwa nebë va?”
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Loḳ nër yah vu sir bë, “Anutu netateḳin ġaġek vunsën raḳ yi nyëġ degwa vu ham, gaḳ alam vahi sën denedo nenga lo, og Anutu nenër vu sir loḳ ġaġek peggirinsën mu,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 ‘in bë su rëḳ degërin sir nah vu Anutu mekevoh hir nġaa nipaya na rë.
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Lob loḳ tepëḳ yah vu sir nebë, “Ma ham su raḳ ġaġek peggirinsën sënë degwa ni rë? Om maḳ ham rëḳ jaḳ ġaġek peggirinsën pin ni nabë va?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Mehöti sën netetëhin nos ġahis lo nebë mehö nenër Anutu yi ġaġek.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Log ġahis vahi sën to nedo loḳ aggata lo nebë alam sën denġo Anutu yi ġaġek ggovek, loḳ tum Satan yam pevis meḳo vër in ayoj lo.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Geġahis vahi sën to meraḳ nedo dob los ġelönġ lo nebë mehönon vahi sën denġo Anutu yi ġaġek log ahëj nivesa medeḳo raḳ pevis.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Rëḳ mu sir nebë nos ġeġa sën neraḳ vu ġelönġ lo om denedo teka, loḳ nġaa maggin töḳ vu sir, ma, alam denenër pelësën raḳ sir in denesepa loḳ Anutu yi ġaġek, lom tum delëëin pevis.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Log ġahis vahi sën loḳ nedo vos niggin ggin ayo lo nebë alam sën denenġo Anutu yi ġaġek ggovek lo.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Loḳ newaj neraḳ in nġaa-dob-yi rot gahëj neving monë bedenelev vahaj in ḳupeḳ lu nġaa, lob mëm nġaa pin sënë neggök Anutu yi ġaġek banon nema.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Log ġahis sën to meluḳ ya dob jeji lo nebë alam sën denġo yi ġaġek medevasu loḳ ayoj medenevonġ yoh vu banon neraḳ lo. Sënë nebë nos rig menesis anon nivesa; vahi nesis dahis ti benemadluho, gevahi nesis dahis löö, gevahi nesis dahis nemadvahi.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Lob nër vu sir bë, “Bë hil ġelu doḳ ram buk, og maḳ yoh vu bë hil abun duḳ na dëg ayo ti, ma, hil ġetunġ duḳ na reek ġebinë? Ma! Hil ġetunġ jaḳ medo reek vavunë in natum nivesa behil ġalë nyëġ jaḳ.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Lob nġaa pin sën neggëp vunsën lo, najeeng rëḳ tato yi ranġah, genġaa pin sën debom meneggëp loḳ ġobeng gwëbeng agi, og najeeng rëḳ alam pin dejaḳ ni.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Bë ham nengamin neggëp, og ham gwenġo ġaġek sënë meham kwamin bo!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Loḳ nër vu sir ggökin bë, “Ham kwamin bo ġaġek sën ham nenġo lo nivesa rë. Nġaa sën ham nevonġ vu mehö ngwë lo, og rëḳ Anutu bo doḳ nah vu ham nabë, gebo la geving mesevöḳ.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Mehöti sën neraḳ ġaġek degwa ni lo, og rëḳ jaḳ la degwa ni geving rot. Gemehöti sën su neraḳ ġaġek degwa ni rë lo, og rëḳ kwa birekin teka sën neraḳ ni lo benama na veröḳ yi.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Log nër bë, “Sën Anutu yi Nyëġ anon jaḳ lo, og yiḳ nebë mehöti tetëhin nos ġahis luḳ ya dob.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Lom neggëp buk genekedi raḳ monbuk benedo yoh vu buk nġahi, log nos ġahis lo kip berig geyi duġin degwa sën nos nerig raḳ lo.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Ġahis yö kip verup dob. Neru verup muġinsën, lob tunġ ris raḳ genema ggol raḳ, lom mëm vuuḳ anon.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Loḳ nelë bë anon loḳ beris nebunġ, lob mëm neḳo paggëpek beketöv anon in anon loḳ ggovek lo. Kë! Lob Anutu yi Nyëġ anon neraḳ nebë sënë.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Log nër ggökin yah bë, “Hil nanër nabë Anutu neġin hil nebë va? Gehil nanër ġaġek peggirinsën jaḳ yi nyëġ nabë anon neraḳ nebë va?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Hil nanër nabë: Sën yi Nyëġ anon jaḳ lo, og yiḳ nebë mastet* ġahis sën hil nehehin lo. Mastet* ġahis sënë og mahen teka rot genos ġahis pin kesuu.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Loḳ nabë hil ġehin, og nakip bejig böpata bekesuu jojeng pin, bemëm nema böp gol doḳ og soḳ sën denevëëng medeneya agi rëḳ nam dejegwi newisej doḳ nema gedejivin kuu. Kë! Lob Anutu yi Nyëġ anon neraḳ nebë sënë!”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Yesu nenër vu sir loḳ ġaġek peggirinsën nġahi yoh vu sën bë dejaḳ ni.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Nenër yi ġaġek vu mehönon pin loḳ ġaġek peggirinsën nebë sënë, rëḳ mëm losho yi hur maluh yö ya denedo tahsën, log netateḳin ġaġek sën pin ranġah vu sir.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Loḳ buk timu saga, lob nyëġ luḳ ya, lob nër vu yi hur maluh nebë, “Hil ana nġaggee vahi sagu rë.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Yesu raḳ nedo yaġ lo vorot, lom yi hur maluh deraḳ ya ving medeya, gedevuu alam saga lo ya. Gelosho yaġ vahi desepa sir medeya.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Lob sanġ böpata nevë genġaggee nesis böp meneluḳ ya yaġ ayo bevuuḳ loḳ, bevonġin bë napup.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 GeYesu bë kwa raḳ nġadoheng dus ti meneggëp yiing ggëp yaġ hus, loḳ mëm yi hur maluh deggee vu yi medenër vu bë, “Tatovaha! Su kwam nevo hil bë vonġin hil malad nama rë?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Lom kedi raḳ pevis bepetupek raḳ sanġ los nġaggee bë, “Ggovek ya! Ahëm yes jaḳ!” Lom sanġ ahë yes raḳ pevis gededun ma geneggëp.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Lob mëm nër vu sir bë, “Ham newamin raḳ in-a? Maḳ su ham ayomin neyam timu vu sa rë?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Lom ḳenuj ya rot gedeneloḳ tepëḳ vu sir nebë, “Maḳ mehö sënë yi nebë va? Om sën sanġ los nġaggee denġo aye-ë?”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.