Marcos 4

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Buk ngwë rë, loḳ Yesu yah meya nġaggee böp lo nenga, lom tateḳin ġaġek vu mehönon ggökin yah. Mehönon nġahiseḳë rot desup sir medeneteḳing raḳ sir, lom raḳ ya nedo yaġ ti raḳ nġaggee vavunë galam pin denedo nġaggee nenga.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Lom mëm nenër ġaġek peggirinsën nġahiseḳë vu sir, genër bë,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Ham gwenġo rë! Mehö netetëhin nos ġahis ti to meya huk anon in bë tetëhin yi nos ġahis.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Netetëhin nos ġahis, lob vahi to nedo loḳ aggata sën neyoh huk vuheng lo, lob soḳ yam pevis medegga.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Log ġahis vahi to meraḳ nedo dob mahen teka sën raḳ neggëp ġelönġ vavunë lo, om kip pevis in dob mahen teka mu.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Lob hes verup netum bevev raḳ, lob meran ya pevis in ġeġa su luḳ ya dob rë.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Log ġahis vahi to meloḳ ya nedo vos niggin ggin ayo, lob vos niggin ggin sënë kip merig, lob ggök nos besu sis anon rë gema.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Log ġahis vahi to meluḳ ya nedo dob jeji lob kip verup merig mesis anon. Vahi sis dahis ti benemadluho, gevahi sis dahis löö, gevahi sis dahis nemadvahi.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Log nër ving bë, “Mehöti bë nenga neggëp, og genġo ġaġek sënë.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ya nedo tahsën, loḳ yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu sën losho alam sën denesepa yi lo, yam deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Ġaġek peggirinsën sën ġenër-ë degwa nebë va?”
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Loḳ nër yah vu sir bë, “Anutu netateḳin ġaġek vunsën raḳ yi nyëġ degwa vu ham, gaḳ alam vahi sën denedo nenga lo, og Anutu nenër vu sir loḳ ġaġek peggirinsën mu,
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 ‘in bë su rëḳ degërin sir nah vu Anutu mekevoh hir nġaa nipaya na rë.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Lob loḳ tepëḳ yah vu sir nebë, “Ma ham su raḳ ġaġek peggirinsën sënë degwa ni rë? Om maḳ ham rëḳ jaḳ ġaġek peggirinsën pin ni nabë va?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Mehöti sën netetëhin nos ġahis lo nebë mehö nenër Anutu yi ġaġek.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Log ġahis vahi sën to nedo loḳ aggata lo nebë alam sën denġo Anutu yi ġaġek ggovek, loḳ tum Satan yam pevis meḳo vër in ayoj lo.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Geġahis vahi sën to meraḳ nedo dob los ġelönġ lo nebë mehönon vahi sën denġo Anutu yi ġaġek log ahëj nivesa medeḳo raḳ pevis.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Rëḳ mu sir nebë nos ġeġa sën neraḳ vu ġelönġ lo om denedo teka, loḳ nġaa maggin töḳ vu sir, ma, alam denenër pelësën raḳ sir in denesepa loḳ Anutu yi ġaġek, lom tum delëëin pevis.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Log ġahis vahi sën loḳ nedo vos niggin ggin ayo lo nebë alam sën denenġo Anutu yi ġaġek ggovek lo.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Loḳ newaj neraḳ in nġaa-dob-yi rot gahëj neving monë bedenelev vahaj in ḳupeḳ lu nġaa, lob mëm nġaa pin sënë neggök Anutu yi ġaġek banon nema.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Log ġahis sën to meluḳ ya dob jeji lo nebë alam sën denġo yi ġaġek medevasu loḳ ayoj medenevonġ yoh vu banon neraḳ lo. Sënë nebë nos rig menesis anon nivesa; vahi nesis dahis ti benemadluho, gevahi nesis dahis löö, gevahi nesis dahis nemadvahi.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Lob nër vu sir bë, “Bë hil ġelu doḳ ram buk, og maḳ yoh vu bë hil abun duḳ na dëg ayo ti, ma, hil ġetunġ duḳ na reek ġebinë? Ma! Hil ġetunġ jaḳ medo reek vavunë in natum nivesa behil ġalë nyëġ jaḳ.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Lob nġaa pin sën neggëp vunsën lo, najeeng rëḳ tato yi ranġah, genġaa pin sën debom meneggëp loḳ ġobeng gwëbeng agi, og najeeng rëḳ alam pin dejaḳ ni.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Bë ham nengamin neggëp, og ham gwenġo ġaġek sënë meham kwamin bo!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Loḳ nër vu sir ggökin bë, “Ham kwamin bo ġaġek sën ham nenġo lo nivesa rë. Nġaa sën ham nevonġ vu mehö ngwë lo, og rëḳ Anutu bo doḳ nah vu ham nabë, gebo la geving mesevöḳ.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Mehöti sën neraḳ ġaġek degwa ni lo, og rëḳ jaḳ la degwa ni geving rot. Gemehöti sën su neraḳ ġaġek degwa ni rë lo, og rëḳ kwa birekin teka sën neraḳ ni lo benama na veröḳ yi.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Log nër bë, “Sën Anutu yi Nyëġ anon jaḳ lo, og yiḳ nebë mehöti tetëhin nos ġahis luḳ ya dob.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Lom neggëp buk genekedi raḳ monbuk benedo yoh vu buk nġahi, log nos ġahis lo kip berig geyi duġin degwa sën nos nerig raḳ lo.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ġahis yö kip verup dob. Neru verup muġinsën, lob tunġ ris raḳ genema ggol raḳ, lom mëm vuuḳ anon.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Loḳ nelë bë anon loḳ beris nebunġ, lob mëm neḳo paggëpek beketöv anon in anon loḳ ggovek lo. Kë! Lob Anutu yi Nyëġ anon neraḳ nebë sënë.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Log nër ggökin yah bë, “Hil nanër nabë Anutu neġin hil nebë va? Gehil nanër ġaġek peggirinsën jaḳ yi nyëġ nabë anon neraḳ nebë va?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Hil nanër nabë: Sën yi Nyëġ anon jaḳ lo, og yiḳ nebë mastet* ġahis sën hil nehehin lo. Mastet* ġahis sënë og mahen teka rot genos ġahis pin kesuu.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Loḳ nabë hil ġehin, og nakip bejig böpata bekesuu jojeng pin, bemëm nema böp gol doḳ og soḳ sën denevëëng medeneya agi rëḳ nam dejegwi newisej doḳ nema gedejivin kuu. Kë! Lob Anutu yi Nyëġ anon neraḳ nebë sënë!”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Yesu nenër vu sir loḳ ġaġek peggirinsën nġahi yoh vu sën bë dejaḳ ni.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Nenër yi ġaġek vu mehönon pin loḳ ġaġek peggirinsën nebë sënë, rëḳ mëm losho yi hur maluh yö ya denedo tahsën, log netateḳin ġaġek sën pin ranġah vu sir.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Loḳ buk timu saga, lob nyëġ luḳ ya, lob nër vu yi hur maluh nebë, “Hil ana nġaggee vahi sagu rë.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Yesu raḳ nedo yaġ lo vorot, lom yi hur maluh deraḳ ya ving medeya, gedevuu alam saga lo ya. Gelosho yaġ vahi desepa sir medeya.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Lob sanġ böpata nevë genġaggee nesis böp meneluḳ ya yaġ ayo bevuuḳ loḳ, bevonġin bë napup.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 GeYesu bë kwa raḳ nġadoheng dus ti meneggëp yiing ggëp yaġ hus, loḳ mëm yi hur maluh deggee vu yi medenër vu bë, “Tatovaha! Su kwam nevo hil bë vonġin hil malad nama rë?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Lom kedi raḳ pevis bepetupek raḳ sanġ los nġaggee bë, “Ggovek ya! Ahëm yes jaḳ!” Lom sanġ ahë yes raḳ pevis gededun ma geneggëp.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Lob mëm nër vu sir bë, “Ham newamin raḳ in-a? Maḳ su ham ayomin neyam timu vu sa rë?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Lom ḳenuj ya rot gedeneloḳ tepëḳ vu sir nebë, “Maḳ mehö sënë yi nebë va? Om sën sanġ los nġaggee denġo aye-ë?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.