Marcos 4

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Buk ngwë rë, loḳ Yesu yah meya nġaggee böp lo nenga, lom tateḳin ġaġek vu mehönon ggökin yah. Mehönon nġahiseḳë rot desup sir medeneteḳing raḳ sir, lom raḳ ya nedo yaġ ti raḳ nġaggee vavunë galam pin denedo nġaggee nenga.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Lom mëm nenër ġaġek peggirinsën nġahiseḳë vu sir, genër bë,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ham gwenġo rë! Mehö netetëhin nos ġahis ti to meya huk anon in bë tetëhin yi nos ġahis.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Netetëhin nos ġahis, lob vahi to nedo loḳ aggata sën neyoh huk vuheng lo, lob soḳ yam pevis medegga.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Log ġahis vahi to meraḳ nedo dob mahen teka sën raḳ neggëp ġelönġ vavunë lo, om kip pevis in dob mahen teka mu.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Lob hes verup netum bevev raḳ, lob meran ya pevis in ġeġa su luḳ ya dob rë.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Log ġahis vahi to meloḳ ya nedo vos niggin ggin ayo, lob vos niggin ggin sënë kip merig, lob ggök nos besu sis anon rë gema.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Log ġahis vahi to meluḳ ya nedo dob jeji lob kip verup merig mesis anon. Vahi sis dahis ti benemadluho, gevahi sis dahis löö, gevahi sis dahis nemadvahi.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Log nër ving bë, “Mehöti bë nenga neggëp, og genġo ġaġek sënë.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Ya nedo tahsën, loḳ yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu sën losho alam sën denesepa yi lo, yam deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Ġaġek peggirinsën sën ġenër-ë degwa nebë va?”
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Loḳ nër yah vu sir bë, “Anutu netateḳin ġaġek vunsën raḳ yi nyëġ degwa vu ham, gaḳ alam vahi sën denedo nenga lo, og Anutu nenër vu sir loḳ ġaġek peggirinsën mu,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 ‘in bë su rëḳ degërin sir nah vu Anutu mekevoh hir nġaa nipaya na rë.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Lob loḳ tepëḳ yah vu sir nebë, “Ma ham su raḳ ġaġek peggirinsën sënë degwa ni rë? Om maḳ ham rëḳ jaḳ ġaġek peggirinsën pin ni nabë va?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Mehöti sën netetëhin nos ġahis lo nebë mehö nenër Anutu yi ġaġek.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Log ġahis vahi sën to nedo loḳ aggata lo nebë alam sën denġo Anutu yi ġaġek ggovek, loḳ tum Satan yam pevis meḳo vër in ayoj lo.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Geġahis vahi sën to meraḳ nedo dob los ġelönġ lo nebë mehönon vahi sën denġo Anutu yi ġaġek log ahëj nivesa medeḳo raḳ pevis.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Rëḳ mu sir nebë nos ġeġa sën neraḳ vu ġelönġ lo om denedo teka, loḳ nġaa maggin töḳ vu sir, ma, alam denenër pelësën raḳ sir in denesepa loḳ Anutu yi ġaġek, lom tum delëëin pevis.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Log ġahis vahi sën loḳ nedo vos niggin ggin ayo lo nebë alam sën denenġo Anutu yi ġaġek ggovek lo.
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Loḳ newaj neraḳ in nġaa-dob-yi rot gahëj neving monë bedenelev vahaj in ḳupeḳ lu nġaa, lob mëm nġaa pin sënë neggök Anutu yi ġaġek banon nema.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Log ġahis sën to meluḳ ya dob jeji lo nebë alam sën denġo yi ġaġek medevasu loḳ ayoj medenevonġ yoh vu banon neraḳ lo. Sënë nebë nos rig menesis anon nivesa; vahi nesis dahis ti benemadluho, gevahi nesis dahis löö, gevahi nesis dahis nemadvahi.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Lob nër vu sir bë, “Bë hil ġelu doḳ ram buk, og maḳ yoh vu bë hil abun duḳ na dëg ayo ti, ma, hil ġetunġ duḳ na reek ġebinë? Ma! Hil ġetunġ jaḳ medo reek vavunë in natum nivesa behil ġalë nyëġ jaḳ.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Lob nġaa pin sën neggëp vunsën lo, najeeng rëḳ tato yi ranġah, genġaa pin sën debom meneggëp loḳ ġobeng gwëbeng agi, og najeeng rëḳ alam pin dejaḳ ni.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Bë ham nengamin neggëp, og ham gwenġo ġaġek sënë meham kwamin bo!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Loḳ nër vu sir ggökin bë, “Ham kwamin bo ġaġek sën ham nenġo lo nivesa rë. Nġaa sën ham nevonġ vu mehö ngwë lo, og rëḳ Anutu bo doḳ nah vu ham nabë, gebo la geving mesevöḳ.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Mehöti sën neraḳ ġaġek degwa ni lo, og rëḳ jaḳ la degwa ni geving rot. Gemehöti sën su neraḳ ġaġek degwa ni rë lo, og rëḳ kwa birekin teka sën neraḳ ni lo benama na veröḳ yi.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Log nër bë, “Sën Anutu yi Nyëġ anon jaḳ lo, og yiḳ nebë mehöti tetëhin nos ġahis luḳ ya dob.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Lom neggëp buk genekedi raḳ monbuk benedo yoh vu buk nġahi, log nos ġahis lo kip berig geyi duġin degwa sën nos nerig raḳ lo.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ġahis yö kip verup dob. Neru verup muġinsën, lob tunġ ris raḳ genema ggol raḳ, lom mëm vuuḳ anon.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Loḳ nelë bë anon loḳ beris nebunġ, lob mëm neḳo paggëpek beketöv anon in anon loḳ ggovek lo. Kë! Lob Anutu yi Nyëġ anon neraḳ nebë sënë.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Log nër ggökin yah bë, “Hil nanër nabë Anutu neġin hil nebë va? Gehil nanër ġaġek peggirinsën jaḳ yi nyëġ nabë anon neraḳ nebë va?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Hil nanër nabë: Sën yi Nyëġ anon jaḳ lo, og yiḳ nebë mastet* ġahis sën hil nehehin lo. Mastet* ġahis sënë og mahen teka rot genos ġahis pin kesuu.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Loḳ nabë hil ġehin, og nakip bejig böpata bekesuu jojeng pin, bemëm nema böp gol doḳ og soḳ sën denevëëng medeneya agi rëḳ nam dejegwi newisej doḳ nema gedejivin kuu. Kë! Lob Anutu yi Nyëġ anon neraḳ nebë sënë!”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Yesu nenër vu sir loḳ ġaġek peggirinsën nġahi yoh vu sën bë dejaḳ ni.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Nenër yi ġaġek vu mehönon pin loḳ ġaġek peggirinsën nebë sënë, rëḳ mëm losho yi hur maluh yö ya denedo tahsën, log netateḳin ġaġek sën pin ranġah vu sir.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Loḳ buk timu saga, lob nyëġ luḳ ya, lob nër vu yi hur maluh nebë, “Hil ana nġaggee vahi sagu rë.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Yesu raḳ nedo yaġ lo vorot, lom yi hur maluh deraḳ ya ving medeya, gedevuu alam saga lo ya. Gelosho yaġ vahi desepa sir medeya.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Lob sanġ böpata nevë genġaggee nesis böp meneluḳ ya yaġ ayo bevuuḳ loḳ, bevonġin bë napup.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 GeYesu bë kwa raḳ nġadoheng dus ti meneggëp yiing ggëp yaġ hus, loḳ mëm yi hur maluh deggee vu yi medenër vu bë, “Tatovaha! Su kwam nevo hil bë vonġin hil malad nama rë?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Lom kedi raḳ pevis bepetupek raḳ sanġ los nġaggee bë, “Ggovek ya! Ahëm yes jaḳ!” Lom sanġ ahë yes raḳ pevis gededun ma geneggëp.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Lob mëm nër vu sir bë, “Ham newamin raḳ in-a? Maḳ su ham ayomin neyam timu vu sa rë?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Lom ḳenuj ya rot gedeneloḳ tepëḳ vu sir nebë, “Maḳ mehö sënë yi nebë va? Om sën sanġ los nġaggee denġo aye-ë?”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.