Marcos 15

Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Monbuk anon lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam teta, galam-horek-yi, gekaunsor pin bedevengwënġ raḳ Yesu, log mëm deduu yah meya devo loḳ ya Pilatus nema.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Lob Pilatus loḳ tepëḳ vu yi bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ-a?” Loḳ nër yah vu bë, “Ġenër ya meyoh vu!”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev denër ġaġek nġahiseḳë raḳ yi.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Lom Pilatus loḳ tepëḳ ggök yahin bë, “Su ġënër ġaġek ti yom rë? Ġenġo bë denenër ġaġek nġahiseḳë raḳ honġ-a?”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Rëḳ Yesu su nenër ġaġek ti yah rë gema, lom Pilatus kwa ya nġahi rot.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Alam Yuda hir Buk-ggöksën-yi* lob hir aggata neggëp nebë sënë neyoh vu nġebek pin bë Pilatus nelëëin ḳarabus ti ti vër. Bë detahi mehöti arë, og Pilatus nelëëin mehö timu saga neyah vu sir.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Lob vu buk saga alam sën denesis beġö vu gavman, gesir vahi sën denesis mehö la medenediiḳ beya denedo ḳarabus lo, lob sir ti arë nebë Barabas.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Lob alam yu böpata verup deya vu Pilatus medeketaġ vu bë, “Gwevonġ nabë sën ġenevonġ yoh vu ta lo!”
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Loḳ Pilatus nër yah vu sir bë, “Ham vonġin bë sa ḳevelekin alam Yuda hir mehö-los-bengö sënë lo vër nök vu ham ma ma?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 In raḳ ni bë alam-deneḳo-seriveng hir ggev ahëj nevonġ medenelë Yesu paya, om sën devo yi loḳ ya nema.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Rëḳ alam-deneḳo-seriveng hir ggev deloḳ alam pin ahëj bë denanër vu Pilatus bekevelekin Barabas vër.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Loḳ Pilatus loḳ tepëḳ yah vu sir ggökin bë, “Log sëḳ ġevonġ va vu mehö sënë, sën ham nenër yi bë alam Yuda hir mehö-los-bengö lo?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Rëḳ detahi yah vu bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Lom Pilatus loḳ tepëḳ vu sir bë, “In va? Mehö sënë vonġ va paya?” Rëḳ pasanġ detahi ya niḳelap bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Lob mëm Pilatus nġo hir ġaġek bevonġin bë alam ahëj nivesa jaḳ, lom kevelekin Barabas vër, gevonġ Yesu ya in bë alam-beġö-yi debeek yi, loḳ mëm dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Lob alam-beġö-yi vahi deḳo Yesu medeloḳ ya Pilatus yi begganġ-ġaġek-yi ayo ti (Rom ayej nebë Prëtoryam), log detahi alam-beġö-yi vahi bedesupin sir ya ving.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Lob deröp tob mala saġap ti loḳ Yesu gedebuu aggis niggin ggin tahu alam-los-bengöj hir madub gedetunġ raḳ yu.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Log depelë yi gedesis nemaj vu gedenër bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ, mehö böp los ġayeheng!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Log desis yu raḳ atohenġ nġesinġ gedepesuv nyëj ḳos raḳ yi gedeyun lusej vu yi.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Denër pelësën raḳ yi ggovek, log dekah tob mala saġap sën vër gederöp yö yi tob loḳ yah, log deḳo yi yah meya dobnë in dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Deḳo medeya lob detöḳ vu mehöti loḳ aggata geverup. Simon vu Kurene, sën Aleksander lu Rupus amaj lo, verup in bë doḳ na nyëġ böp Yerusalem, lob alam-beġö-yi dejom yi ahon gedenër bë, “Kwerë ḳelepeḳo*!”
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Lob deḳo Yesu medeya nyëġ ti sënë arë nebë Golgota (sënë nebë Nyëġ-yuseḳë).
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Lob dekeseh mur* teka loḳ ya wain medeggee loḳ gedevo vu, rëḳ nilëlin gesu num rë.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Lob desis yi raḳ ya ḳelepeḳo*, log detë ġelönġ mahen teka la in bë gooin sir ti ti jaḳ bedegeḳo yi tob.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Log 9 krök monbuk lob desis yi raḳ ya ḳelepeḳo*.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Gedekevu yi ġaġek sën mehönon denenër raḳ yi lo raḳ neggëp ḳelepeḳo* yu nebë: ALAM YUDA HIR MEHÖ-LOS-BENGÖ SËNË!
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Log desis alam beġö hodeḳ luu raḳ ḳelepeḳo* ving. Ngwë nare ggëp nema vesa gengwë nare ggëp nema ḳëj.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 [Nebë saga lob Anutu yi ġaġek wirek hen lo anon raḳ, sën nebë: “Detevin yi ving alam nij paya sën denekeyëh horek lo.”]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Lob alam sën deneyah gedeneyom lo, denenër pelë raḳ yi gedenevarah nemaj vu yi gedenenër bë, “Honġeḳ-o! Ġenër bë kwevoh Anutu yi dub-vabuung-böp na, geġedev nah buk löö mu?
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Om nġo ġedoḳ vu honġ meġeduḳ vu ḳelepeḳo* meġenam!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Galam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi denenër pelë raḳ yi ving bedenenër vu sir bë, “Neloḳ vu alam, gaḳ su yoh vu bë yö doḳ vu yi rë.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Nabë yi Kerisi, balam Israel hir mehö-los-bengö yönon, og gevuu ḳelepeḳo* geduḳ menam. Hil ġalë nabë saga loḳ mëm hil ġevonġ geving yi!” Gemehö luu sën desis luho nare raḳ ḳelepeḳo* vahi vahi lo denepelë yi ving.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Log hes vuheng raḳ, loḳ malaḳenu loḳ beyoh vu dob pin beyam to 3 krök sehuksën.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Lob 3 krök sehuksën lob mëm Yesu nġeeḳ böpata bë, “Eloi, Eloi, lama sabaktani!” —sënë degwa nebë: “Sa Anutu! Sa Anutu! Nebë va sën ġevuu sa ya-ë?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Lob alam sën denare dus vu yi lo vahi denġo lob denër bë, “Ham nġo! Netahi Elia!”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Loḳ mehöti tup meḳo nġaa ayo sovinsën sën nedo loḳ loo lo ti bedaġoo loḳ wain ahëggin sën arë nebë vinegga lo, geduu raḳ ġagwëḳ gevo ya verup loḳ Yesu avi in bë sesuvin, loḳ mehö sënë nër bë, “Ham naḳööḳ! Hil ġalë rë nabë Elia rëḳ nam geḳo yi vër in ḳelepeḳo* ma rëḳ nama!”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Lob Yesu nġeeḳ böpata log diiḳ ya,
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 lob tob böp sën neruu dub-vabuung-böp ayo vabuung lo kweeḳ raḳ luu ggëp vavu beya metöḳ ahu.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Lob Rom hir alam-beġö-yi hir ggev ti sën nare Yesu mala lo lë bë diiḳ ya, lom nër bë, “Mehö sënë og Anutu Nalu yönon rot!”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Gavëh la denare ading teka mevare denelë. Sir lo sënë Maria vu Magdala, geMaria ngwë sën Yakobus mahen luho Yoses ataj, geSalome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Vu buk sën Yesu nahën nedo Galilea lo, lom lööho sënë denesepa yi medeneloḳ vu yi. Gavëh vahi sën denesepa yi belosho deraḳ medeya Yerusalem lo denare ving.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Log hes ggovek in bë duḳ na, lom alam Yuda kwaj nevo bë degero sir in dega nos doḳ Buk-sewahsën-yi* monbuk.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Lom Yosep vu Arimatea sën kaunsor böp ti los arë, beyi mehö sën medo netunġ mala in buk sën Anutu-yi-nyëġ anon jaḳ lo. Sën kedi raḳ los niwëëk meya vu Pilatus meketaġ vu yi bë juh Yesu nihel vër in ḳelepeḳo*.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Lob Pilatus lëk in, gekwa vo bë maḳ diiḳ pevis ma va? Lom vonġ ġaġek ya vu alam-beġö-yi hir ggev yam, beloḳ tepëḳ vu bë, “Mehö sënë lo diiḳ ya veröḳ yi ma ma?”
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Rëḳ alam-beġö-yi hir ggev vonġ ġaġek yom vu, lob raḳ ni bë diiḳ ya veröḳ yi, lob mëm nër vu Yosep bë juh heljënġ vër begeḳo mena.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Lom Yosep baġo tob veroo nivesa ti, beruh Yesu nihel vër in ḳelepeḳo* mebom loḳ, gebë loḳ ya waaḳ ti sën yö desap loḳ ġelönġ meris, log tetolin ġelönġ böpata yah ggërin avi.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 GeMaria vu Magdala, geMaria sën Yoses ata lo, luho delë nyëġ sën debë heljënġ loḳ ya neggëp lo.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.