Marcos 15

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Monbuk anon lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam teta, galam-horek-yi, gekaunsor pin bedevengwënġ raḳ Yesu, log mëm deduu yah meya devo loḳ ya Pilatus nema.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Lob Pilatus loḳ tepëḳ vu yi bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ-a?” Loḳ nër yah vu bë, “Ġenër ya meyoh vu!”
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev denër ġaġek nġahiseḳë raḳ yi.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Lom Pilatus loḳ tepëḳ ggök yahin bë, “Su ġënër ġaġek ti yom rë? Ġenġo bë denenër ġaġek nġahiseḳë raḳ honġ-a?”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Rëḳ Yesu su nenër ġaġek ti yah rë gema, lom Pilatus kwa ya nġahi rot.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Alam Yuda hir Buk-ggöksën-yi* lob hir aggata neggëp nebë sënë neyoh vu nġebek pin bë Pilatus nelëëin ḳarabus ti ti vër. Bë detahi mehöti arë, og Pilatus nelëëin mehö timu saga neyah vu sir.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Lob vu buk saga alam sën denesis beġö vu gavman, gesir vahi sën denesis mehö la medenediiḳ beya denedo ḳarabus lo, lob sir ti arë nebë Barabas.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Lob alam yu böpata verup deya vu Pilatus medeketaġ vu bë, “Gwevonġ nabë sën ġenevonġ yoh vu ta lo!”
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Loḳ Pilatus nër yah vu sir bë, “Ham vonġin bë sa ḳevelekin alam Yuda hir mehö-los-bengö sënë lo vër nök vu ham ma ma?”
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 In raḳ ni bë alam-deneḳo-seriveng hir ggev ahëj nevonġ medenelë Yesu paya, om sën devo yi loḳ ya nema.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Rëḳ alam-deneḳo-seriveng hir ggev deloḳ alam pin ahëj bë denanër vu Pilatus bekevelekin Barabas vër.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Loḳ Pilatus loḳ tepëḳ yah vu sir ggökin bë, “Log sëḳ ġevonġ va vu mehö sënë, sën ham nenër yi bë alam Yuda hir mehö-los-bengö lo?”
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Rëḳ detahi yah vu bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Lom Pilatus loḳ tepëḳ vu sir bë, “In va? Mehö sënë vonġ va paya?” Rëḳ pasanġ detahi ya niḳelap bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Lob mëm Pilatus nġo hir ġaġek bevonġin bë alam ahëj nivesa jaḳ, lom kevelekin Barabas vër, gevonġ Yesu ya in bë alam-beġö-yi debeek yi, loḳ mëm dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Lob alam-beġö-yi vahi deḳo Yesu medeloḳ ya Pilatus yi begganġ-ġaġek-yi ayo ti (Rom ayej nebë Prëtoryam), log detahi alam-beġö-yi vahi bedesupin sir ya ving.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Lob deröp tob mala saġap ti loḳ Yesu gedebuu aggis niggin ggin tahu alam-los-bengöj hir madub gedetunġ raḳ yu.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Log depelë yi gedesis nemaj vu gedenër bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ, mehö böp los ġayeheng!”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Log desis yu raḳ atohenġ nġesinġ gedepesuv nyëj ḳos raḳ yi gedeyun lusej vu yi.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Denër pelësën raḳ yi ggovek, log dekah tob mala saġap sën vër gederöp yö yi tob loḳ yah, log deḳo yi yah meya dobnë in dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Deḳo medeya lob detöḳ vu mehöti loḳ aggata geverup. Simon vu Kurene, sën Aleksander lu Rupus amaj lo, verup in bë doḳ na nyëġ böp Yerusalem, lob alam-beġö-yi dejom yi ahon gedenër bë, “Kwerë ḳelepeḳo*!”
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Lob deḳo Yesu medeya nyëġ ti sënë arë nebë Golgota (sënë nebë Nyëġ-yuseḳë).
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Lob dekeseh mur* teka loḳ ya wain medeggee loḳ gedevo vu, rëḳ nilëlin gesu num rë.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Lob desis yi raḳ ya ḳelepeḳo*, log detë ġelönġ mahen teka la in bë gooin sir ti ti jaḳ bedegeḳo yi tob.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Log 9 krök monbuk lob desis yi raḳ ya ḳelepeḳo*.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Gedekevu yi ġaġek sën mehönon denenër raḳ yi lo raḳ neggëp ḳelepeḳo* yu nebë: ALAM YUDA HIR MEHÖ-LOS-BENGÖ SËNË!
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Log desis alam beġö hodeḳ luu raḳ ḳelepeḳo* ving. Ngwë nare ggëp nema vesa gengwë nare ggëp nema ḳëj.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 [Nebë saga lob Anutu yi ġaġek wirek hen lo anon raḳ, sën nebë: “Detevin yi ving alam nij paya sën denekeyëh horek lo.”]
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Lob alam sën deneyah gedeneyom lo, denenër pelë raḳ yi gedenevarah nemaj vu yi gedenenër bë, “Honġeḳ-o! Ġenër bë kwevoh Anutu yi dub-vabuung-böp na, geġedev nah buk löö mu?
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Om nġo ġedoḳ vu honġ meġeduḳ vu ḳelepeḳo* meġenam!”
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Galam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi denenër pelë raḳ yi ving bedenenër vu sir bë, “Neloḳ vu alam, gaḳ su yoh vu bë yö doḳ vu yi rë.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Nabë yi Kerisi, balam Israel hir mehö-los-bengö yönon, og gevuu ḳelepeḳo* geduḳ menam. Hil ġalë nabë saga loḳ mëm hil ġevonġ geving yi!” Gemehö luu sën desis luho nare raḳ ḳelepeḳo* vahi vahi lo denepelë yi ving.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Log hes vuheng raḳ, loḳ malaḳenu loḳ beyoh vu dob pin beyam to 3 krök sehuksën.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Lob 3 krök sehuksën lob mëm Yesu nġeeḳ böpata bë, “Eloi, Eloi, lama sabaktani!” —sënë degwa nebë: “Sa Anutu! Sa Anutu! Nebë va sën ġevuu sa ya-ë?”
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Lob alam sën denare dus vu yi lo vahi denġo lob denër bë, “Ham nġo! Netahi Elia!”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Loḳ mehöti tup meḳo nġaa ayo sovinsën sën nedo loḳ loo lo ti bedaġoo loḳ wain ahëggin sën arë nebë vinegga lo, geduu raḳ ġagwëḳ gevo ya verup loḳ Yesu avi in bë sesuvin, loḳ mehö sënë nër bë, “Ham naḳööḳ! Hil ġalë rë nabë Elia rëḳ nam geḳo yi vër in ḳelepeḳo* ma rëḳ nama!”
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Lob Yesu nġeeḳ böpata log diiḳ ya,
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 lob tob böp sën neruu dub-vabuung-böp ayo vabuung lo kweeḳ raḳ luu ggëp vavu beya metöḳ ahu.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Lob Rom hir alam-beġö-yi hir ggev ti sën nare Yesu mala lo lë bë diiḳ ya, lom nër bë, “Mehö sënë og Anutu Nalu yönon rot!”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Gavëh la denare ading teka mevare denelë. Sir lo sënë Maria vu Magdala, geMaria ngwë sën Yakobus mahen luho Yoses ataj, geSalome.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Vu buk sën Yesu nahën nedo Galilea lo, lom lööho sënë denesepa yi medeneloḳ vu yi. Gavëh vahi sën denesepa yi belosho deraḳ medeya Yerusalem lo denare ving.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Log hes ggovek in bë duḳ na, lom alam Yuda kwaj nevo bë degero sir in dega nos doḳ Buk-sewahsën-yi* monbuk.
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Lom Yosep vu Arimatea sën kaunsor böp ti los arë, beyi mehö sën medo netunġ mala in buk sën Anutu-yi-nyëġ anon jaḳ lo. Sën kedi raḳ los niwëëk meya vu Pilatus meketaġ vu yi bë juh Yesu nihel vër in ḳelepeḳo*.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Lob Pilatus lëk in, gekwa vo bë maḳ diiḳ pevis ma va? Lom vonġ ġaġek ya vu alam-beġö-yi hir ggev yam, beloḳ tepëḳ vu bë, “Mehö sënë lo diiḳ ya veröḳ yi ma ma?”
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Rëḳ alam-beġö-yi hir ggev vonġ ġaġek yom vu, lob raḳ ni bë diiḳ ya veröḳ yi, lob mëm nër vu Yosep bë juh heljënġ vër begeḳo mena.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Lom Yosep baġo tob veroo nivesa ti, beruh Yesu nihel vër in ḳelepeḳo* mebom loḳ, gebë loḳ ya waaḳ ti sën yö desap loḳ ġelönġ meris, log tetolin ġelönġ böpata yah ggërin avi.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 GeMaria vu Magdala, geMaria sën Yoses ata lo, luho delë nyëġ sën debë heljënġ loḳ ya neggëp lo.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.