Marcos 15
Ġaġek Mewis (BZH) vs NAA
1 Monbuk anon lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam teta, galam-horek-yi, gekaunsor pin bedevengwënġ raḳ Yesu, log mëm deduu yah meya devo loḳ ya Pilatus nema.
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Lob Pilatus loḳ tepëḳ vu yi bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ-a?” Loḳ nër yah vu bë, “Ġenër ya meyoh vu!”
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev denër ġaġek nġahiseḳë raḳ yi.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Lom Pilatus loḳ tepëḳ ggök yahin bë, “Su ġënër ġaġek ti yom rë? Ġenġo bë denenër ġaġek nġahiseḳë raḳ honġ-a?”
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Rëḳ Yesu su nenër ġaġek ti yah rë gema, lom Pilatus kwa ya nġahi rot.
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Alam Yuda hir Buk-ggöksën-yi* lob hir aggata neggëp nebë sënë neyoh vu nġebek pin bë Pilatus nelëëin ḳarabus ti ti vër. Bë detahi mehöti arë, og Pilatus nelëëin mehö timu saga neyah vu sir.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 Lob vu buk saga alam sën denesis beġö vu gavman, gesir vahi sën denesis mehö la medenediiḳ beya denedo ḳarabus lo, lob sir ti arë nebë Barabas.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Lob alam yu böpata verup deya vu Pilatus medeketaġ vu bë, “Gwevonġ nabë sën ġenevonġ yoh vu ta lo!”
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 Loḳ Pilatus nër yah vu sir bë, “Ham vonġin bë sa ḳevelekin alam Yuda hir mehö-los-bengö sënë lo vër nök vu ham ma ma?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 In raḳ ni bë alam-deneḳo-seriveng hir ggev ahëj nevonġ medenelë Yesu paya, om sën devo yi loḳ ya nema.
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Rëḳ alam-deneḳo-seriveng hir ggev deloḳ alam pin ahëj bë denanër vu Pilatus bekevelekin Barabas vër.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Loḳ Pilatus loḳ tepëḳ yah vu sir ggökin bë, “Log sëḳ ġevonġ va vu mehö sënë, sën ham nenër yi bë alam Yuda hir mehö-los-bengö lo?”
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 Rëḳ detahi yah vu bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Lom Pilatus loḳ tepëḳ vu sir bë, “In va? Mehö sënë vonġ va paya?” Rëḳ pasanġ detahi ya niḳelap bë, “Ġengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*!”
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Lob mëm Pilatus nġo hir ġaġek bevonġin bë alam ahëj nivesa jaḳ, lom kevelekin Barabas vër, gevonġ Yesu ya in bë alam-beġö-yi debeek yi, loḳ mëm dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Lob alam-beġö-yi vahi deḳo Yesu medeloḳ ya Pilatus yi begganġ-ġaġek-yi ayo ti (Rom ayej nebë Prëtoryam), log detahi alam-beġö-yi vahi bedesupin sir ya ving.
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 Lob deröp tob mala saġap ti loḳ Yesu gedebuu aggis niggin ggin tahu alam-los-bengöj hir madub gedetunġ raḳ yu.
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 Log depelë yi gedesis nemaj vu gedenër bë, “Alam Yuda hir mehö-los-bengö honġ, mehö böp los ġayeheng!”
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 Log desis yu raḳ atohenġ nġesinġ gedepesuv nyëj ḳos raḳ yi gedeyun lusej vu yi.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Denër pelësën raḳ yi ggovek, log dekah tob mala saġap sën vër gederöp yö yi tob loḳ yah, log deḳo yi yah meya dobnë in dengis yi jaḳ na ḳelepeḳo*.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 Deḳo medeya lob detöḳ vu mehöti loḳ aggata geverup. Simon vu Kurene, sën Aleksander lu Rupus amaj lo, verup in bë doḳ na nyëġ böp Yerusalem, lob alam-beġö-yi dejom yi ahon gedenër bë, “Kwerë ḳelepeḳo*!”
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 Lob deḳo Yesu medeya nyëġ ti sënë arë nebë Golgota (sënë nebë Nyëġ-yuseḳë).
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 Lob dekeseh mur* teka loḳ ya wain medeggee loḳ gedevo vu, rëḳ nilëlin gesu num rë.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 Lob desis yi raḳ ya ḳelepeḳo*, log detë ġelönġ mahen teka la in bë gooin sir ti ti jaḳ bedegeḳo yi tob.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 Log 9 krök monbuk lob desis yi raḳ ya ḳelepeḳo*.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Gedekevu yi ġaġek sën mehönon denenër raḳ yi lo raḳ neggëp ḳelepeḳo* yu nebë: ALAM YUDA HIR MEHÖ-LOS-BENGÖ SËNË!
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 Log desis alam beġö hodeḳ luu raḳ ḳelepeḳo* ving. Ngwë nare ggëp nema vesa gengwë nare ggëp nema ḳëj.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 [Nebë saga lob Anutu yi ġaġek wirek hen lo anon raḳ, sën nebë: “Detevin yi ving alam nij paya sën denekeyëh horek lo.”]
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 Lob alam sën deneyah gedeneyom lo, denenër pelë raḳ yi gedenevarah nemaj vu yi gedenenër bë, “Honġeḳ-o! Ġenër bë kwevoh Anutu yi dub-vabuung-böp na, geġedev nah buk löö mu?
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 Om nġo ġedoḳ vu honġ meġeduḳ vu ḳelepeḳo* meġenam!”
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 Galam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi denenër pelë raḳ yi ving bedenenër vu sir bë, “Neloḳ vu alam, gaḳ su yoh vu bë yö doḳ vu yi rë.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Nabë yi Kerisi, balam Israel hir mehö-los-bengö yönon, og gevuu ḳelepeḳo* geduḳ menam. Hil ġalë nabë saga loḳ mëm hil ġevonġ geving yi!” Gemehö luu sën desis luho nare raḳ ḳelepeḳo* vahi vahi lo denepelë yi ving.
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Log hes vuheng raḳ, loḳ malaḳenu loḳ beyoh vu dob pin beyam to 3 krök sehuksën.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 Lob 3 krök sehuksën lob mëm Yesu nġeeḳ böpata bë, “Eloi, Eloi, lama sabaktani!” —sënë degwa nebë: “Sa Anutu! Sa Anutu! Nebë va sën ġevuu sa ya-ë?”
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 Lob alam sën denare dus vu yi lo vahi denġo lob denër bë, “Ham nġo! Netahi Elia!”
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Loḳ mehöti tup meḳo nġaa ayo sovinsën sën nedo loḳ loo lo ti bedaġoo loḳ wain ahëggin sën arë nebë vinegga lo, geduu raḳ ġagwëḳ gevo ya verup loḳ Yesu avi in bë sesuvin, loḳ mehö sënë nër bë, “Ham naḳööḳ! Hil ġalë rë nabë Elia rëḳ nam geḳo yi vër in ḳelepeḳo* ma rëḳ nama!”
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Lob Yesu nġeeḳ böpata log diiḳ ya,
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 lob tob böp sën neruu dub-vabuung-böp ayo vabuung lo kweeḳ raḳ luu ggëp vavu beya metöḳ ahu.
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Lob Rom hir alam-beġö-yi hir ggev ti sën nare Yesu mala lo lë bë diiḳ ya, lom nër bë, “Mehö sënë og Anutu Nalu yönon rot!”
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Gavëh la denare ading teka mevare denelë. Sir lo sënë Maria vu Magdala, geMaria ngwë sën Yakobus mahen luho Yoses ataj, geSalome.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 Vu buk sën Yesu nahën nedo Galilea lo, lom lööho sënë denesepa yi medeneloḳ vu yi. Gavëh vahi sën denesepa yi belosho deraḳ medeya Yerusalem lo denare ving.
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Log hes ggovek in bë duḳ na, lom alam Yuda kwaj nevo bë degero sir in dega nos doḳ Buk-sewahsën-yi* monbuk.
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Lom Yosep vu Arimatea sën kaunsor böp ti los arë, beyi mehö sën medo netunġ mala in buk sën Anutu-yi-nyëġ anon jaḳ lo. Sën kedi raḳ los niwëëk meya vu Pilatus meketaġ vu yi bë juh Yesu nihel vër in ḳelepeḳo*.
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Lob Pilatus lëk in, gekwa vo bë maḳ diiḳ pevis ma va? Lom vonġ ġaġek ya vu alam-beġö-yi hir ggev yam, beloḳ tepëḳ vu bë, “Mehö sënë lo diiḳ ya veröḳ yi ma ma?”
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 Rëḳ alam-beġö-yi hir ggev vonġ ġaġek yom vu, lob raḳ ni bë diiḳ ya veröḳ yi, lob mëm nër vu Yosep bë juh heljënġ vër begeḳo mena.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Lom Yosep baġo tob veroo nivesa ti, beruh Yesu nihel vër in ḳelepeḳo* mebom loḳ, gebë loḳ ya waaḳ ti sën yö desap loḳ ġelönġ meris, log tetolin ġelönġ böpata yah ggërin avi.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 GeMaria vu Magdala, geMaria sën Yoses ata lo, luho delë nyëġ sën debë heljënġ loḳ ya neggëp lo.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.