Marcos 14

Ġaġek Mewis (BZH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lob yiḳ buk luu mu nahën in bë alam Yuda hir buk-vabuung-ggöksën-yi sën denegga brët sën yiist* nema in lo. Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi denesero aggata rot in bë denadëġek medenajom yi ahon. Denevonġ in bë denaduu yi gedengis menadiiḳ.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Loḳ denër bë, “Hil su ġevonġ doḳ alam sën denegga nos böp agi malaj, in rëḳ dedun böpata.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Log Yesu ya verup Betania benedo mehö sevuuḳnyë Simon ben. Denedo bemedo denegga nos, loḳ avëh ti ḳo buayo ti beya begganġ ayo vu sir. Dero buayo sënë raḳ ġelönġ alabasta* gewël reggu nivesa loḳ nare. Wël nart sënë sën denerikin raḳ heljënġ beyi monë böpata rot, rëḳ avëh saga ḳo meloḳ ya vu beveröp buayo raḳ gekeseh raḳ Yesu yu.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Rëḳ alam la sën denedo ving sir lo ahëj sengën meyö denër vu sir bë, “Nevasap wël nivesa sënë in va?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Gaḳ nabë mëm mehöti baġo wël sagi jaḳ K300 vu hil og mëm, in hil adoḳ vu alam-ḳupeḳ-masën jaḳ!” Gedenër avëh saga rot.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Rëḳ Yesu nër vu sir bë, “Gëpin! Ham su nanër yi! Yö semu sa raḳ nġaa nivesa.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Gaḳ alam-ḳupeḳ-masën og rëḳ demedo noh vu buk geving ham gesu rëḳ nama na rë, lob bë ham kwamin bo nabë ham doḳ vu sir, og mëm ham yoh vu. Gaḳ saḳ su rëḳ medo geving ham hus ading rë.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Huk sënë yoh vu avëh sënë bë gevonġ. Rikin marasin sënë raḳ sa vorot in gero sa naviġ namuġin in sëḳ nadiiḳ mededev sa.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Gesa nanër vu ham yönon nabë: Rëḳ denanër Bengö Nivesa ranġah na menoh vu dob pin bedenanër nġaa sën avëh vonġ vu sa agi geving, in alam pin degenġo mekwaj bo.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Lob Yudas Iskariot sën sir nemadluho-bevidek-luu lo ti ya vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev in bë nanër Yesu ranġah begevonġ doḳ na nemaj.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Denġo yi ġaġek sënë, lob ahëj nivesa medenër bë rëḳ debaġo yi, lom mëm Yudas kwa nesero buk los aggata sën bë gevonġ Yesu doḳ na nemaj lo.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Log buk vabuung sën alam Yuda denegga brët sën yiist* nema in lo yi buk muġinsën verup ggovek ya. Yiḳ buk sën denesis sipsip nalu ggöksën-yi loḳ lo sënë, lob Yesu yi hur maluh ya deloḳ tepëḳ vu yi bë, “He na ġero nyëġ vu tena in ġegwa nos los reggu ggöksën-yi dok-a?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Lob vonġ yi hur maluh luu ya genër vu luho bë, “Melu doḳ na nyëġ böp Yerusalem, og mëm melu rëḳ natöḳ vu mehöti genakud bël doḳ dëg ti, lom melu tamuin mena.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Lob jaḳ na begganġ ti, og melu nanër vu begganġ saga ala nabë, ‘Tatovaha nër bë, “Sa begganġ ayo vatëveḳ yi tena in sa los sa hur maluh lo aġa nos los reggu ggöksën-yi dok-a?” ’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Loḳ rëḳ tato ayo böp ti sën detonġin medero ggovek ggëp vavunë lo vu meluu, lom melu gwero nos los reggu vu hil doḳ saga.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Nër vu luho nebë saga, log luho deya raḳ medeloḳ ya Yerusalem meya detöḳ vu nġaa pin yoh vu sën nër lo, lob mëm luho dero nos los reggu ggöksën-yi loḳ begganġ ayo ti saga.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ggovek, log sehuksën lob Yesu losho yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo verup deya begganġ ti saga.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Lob nahën denegga nos los reggu, loḳ Yesu nër vu sir bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë ham sën newa nos ving sa agi ti rëḳ gevonġ sa doḳ na alam sën denelë sa paya lo nemaj.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Lom ayoj maggin mesir ti ti deneloḳ tepëḳ in yi mesepa loḳ bë, “Maḳ sa?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Loḳ nër yah vu sir bë, “Yiḳ ham nemadluho-bevidek-luu sënë ti. Ham sën hil nedaġoo brët loḳ ġabum agi lo ti.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Mehönon Nalu rëḳ nadiiḳ nabë sën dekevu meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya wirek lo, rëḳ mu gëp in mehöti sën rëḳ nanër Mehönon Nalu ranġah vu alam bedengis yi lo. Ko nabë ata su geḳo yi-ḳa?”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Nahën medo denegga nos, loḳ Yesu ḳo brët raḳ gejom raḳ in los ahë nivesa ya vu Anutu. Log debu bevo ggelek yoh vu sir genër bë, “Ham gweḳo nök gwa! Sa reggos sënë!”.
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Log ḳo wain kap ti raḳ, gejom raḳ in los ahë nivesa ya vu Anutu, log vo vu sir pin medenum.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Log nër vu sir bë, “Sa ḳöḳ sënë, sën sa ḳeseh loḳ yah mehönon nġahiseḳë in bë tato nabë ġaġek mewis sën sejoo in doḳ vu sir lo rëḳ anon jaḳ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Sa nanër vu ham yönon nabë sa su rëḳ nanum wain nabë sënë gökin nah rë, rot bena berup doḳ buk sën sëḳ nanum wain agga ngwë doḳ Anutu-yi-nyëġ.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ggovek log devonġ raro ti, log to deyah dobnë medeyah Ḳedu Ḳele-oliv.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Deya raḳ lob Yesu nër vu sir bë, “Ham pin rëḳ gwevuu sa geham beya mena. In dekevu wirek meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Om rëḳ nabë saga, loḳ sëḳ ḳedi jaḳ nah gökin, lob sëḳ namuġin mena distrik Galilea, loḳ ham rëḳ tamuin sa.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Lom Pita nër yah bë, “Sir pin sënë og maḳ rëḳ degevuu honġ gedebeya medena, gaḳ saḳ su rëḳ ġevonġ nabë sënë rë!”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Lob Yesu nër yah vu yi bë, “Sa nanër vu honġ yönon nabë pehi sënë og ḳöḳrëëh su rëḳ ngu beron luu rë, log rëḳ ġedah sa vun beron löö!”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Loḳ Pita nër niwëëk bë, “Seyoh vu bë sëḳ nadiiḳ geving honġ, gaḳ sesu rëḳ dah honġ vun rë, gerëḳ nama veröḳ yi!” Lob yiḳ sir pin denër nebë sënë.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Lob Yesu losho yi hur maluh ya deverup nyëġ ti sën denenër arë nebë Getsemane lo, lob nër vu sir bë, “Ham medo sënë, gesena najom jaḳ rë!”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Lob ḳo Pita geYakobus luho Jon medetah ya teka, loḳ ayo maggin rot gekwa ketuin yi.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Lob nër vu lööho bë, “Sayoġ maggin rot vonġin bë sa nadiiḳ, om melöö naḳööḳ medo sënë bemedo malamin natum beġadu sa.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Log tah teka, lob petev meneggëp dob, log jom raḳ meketaġ bë yoh vu, og Anutu gevonġ buk-maggin-yi sënë noh nenga in yi.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Lob nër bë, “Aba-e! nebë Amaġ-e! Ġeyoh vu bë gwevonġ nġaa pin, om gweḳo nġaa maggin sënë vër in sa. Rëḳ mu su ġesepa doḳ sa ġaġek, gaḳ nġo kwam!”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Loḳ yah meya vu lööho melë gedeneggëp yiing, lob nër vu Pita bë, “Simon, ġëëwëp-a? Su ġeyoh vu bë medo malam natum dus ti rë?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Ham gweġin ham, beham malamin natum geham najom jaḳ nabë nġaa ti su kepë ham. Yönon, ham ayomin niyes raḳ, rëḳ mu navimin ni tebö!”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Lob yah meya ketaġ vu Anutu beron ngwë ggökin menër ġaġek timu nebë sën nër muġin lo.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Loḳ yom to vu sir ggök yahin belë bë deneggëp yah, in malaj neggëp lo. Lom su deyoh vu bë denanër ġaġek ti nah vu yi rë.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Lom nevonġ nebë saga netu beron löö, loḳ nër vu sir bë, “Ham nġo nahën newëp geham su malamin netum rë? Maam yiḳ ggovek, in sa buk yam töḳ vu sa ggovek ya! Devo Mehönon Nalu loḳ ya alam nij paya lo nemaj yönon!
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Om ham kwedi jaḳ mehil ana! Ham lë! Mehöti sën gevonġ sa doḳ na nemaj lo yam dus raḳ!”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yesu nahën medo nenër bë saga log Yudas verup. Yi sën sir nemadluho-bevidek-luu lo ti, lob ḳo alam yu böpata ti medeyam los paëp-yu-anil gebeġö. Alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi, galam teta devonġ sir yam.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Lob mehö sën bë tato yi ranġah lo nër vu sir vorot bë, “Sëḳ tato Yesu vu ham nabë sënë: Nabë sa ġemul* mehöti, og ham najom yi ahon beham gweġin yi nivesa megweḳo mena.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Lob Yudas ya verup sesor meya vu Yesu pevis menër bë, “Tatovaha!” log mul* yi.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Lob dejom yi ahon bededuu.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Lob alam sën denare ving Yesu lo ti dadii yi paëp-yu-anil vër in newis besap alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi hur ti nenga ris vahi ya.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Lom Yesu loḳ tepëḳ vu sir bë, “Ham yam in bë sero mehö-beġö-hodeḳ-yi, om sën ham ḳo paëp-yu-anil los beġö meyam in bë najom ahon-ë?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Sa netateḳin ġaġek vu ham loḳ dub-vabuung-böp yoh vu buk, rëḳ ham su nejom sa ahon rë! Rëḳ maam Anutu yi ġaġek sën dekevu wirek meneggëp lo anon jaḳ rë!”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Lom yi hur maluh pin devuu yi gedeveya medeya.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Loḳ hur maġëm ti sepa Yesu meya. Bom yi loḳ tob meris ti gesepa, lom dejom loḳ tob in bë denajom yi ahon.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Rëḳ vuu tob loḳ nemaj geveya meya ahë töḳsën.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Log deḳo Yesu ya vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp, geggev pin losho alam teta galam-horek-yi pin denesupin sir.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Lob Pita tamuin sir meneya, rëḳ nevun yi in sir meneyam ggëp ading, meya verup alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi begganġ beloḳ ya tete ayo menedo telig. Lob medo nevenguh nengwah ving ahëvavu sën denare medenemalajin nyëġ lo.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho kaunsor pin denesero mehö la in bë denanër ġaġek jaḳ Yesu gemëm dengis yi menadiiḳ, rëḳ ma gesu detöḳ vu rë.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Alam nġahiseḳë denenër ġaġek tetuhinsën raḳ yi, rëḳ ma gedenenër jeggin jeggin, gehir ġaġek su neggëp ti rë.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Gesir vahi kedi denër ġaġek tetuhinsën raḳ yi bë,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “He hanġo bë yi sënë nër bë, ‘Sëḳ ḳevoh Anutu yi dub-vabuung-böp sën mehönon delev raḳ nemaj lo na, loḳ buk natu löö lob sëḳ dev ngwë sën mehönon su denelev raḳ nemaj rë lo bebare nah.’”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Rëḳ ma gehir ġaġek sën denër agi su neggëp ti ving rë.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp kedi nare loḳ sir vuheng atov geloḳ tepëḳ ya vu Yesu bë, “Su ġënër ġaġek ti yom rë? Mehönon sënë denenër ġaġek va sën raḳ honġ-ë?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Rëḳ Yesu aye ma gesu nër ġaġek ti yah rë. Loḳ alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp loḳ tepëḳ vu yi ggökin bë, “Honġ Kerisi* ma ma? Mehö sën hil nehaḳo arë raḳ lo nalu honġ-a? Ġenanër!”
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Loḳ Yesu nër yah bë, “Yiḳ sa lo sënë! Lob ham rëḳ gwelë Mehönon Nalu gemedo gëp Mehö Niwëëk nema vesa, gerëḳ jaḳ medo beggob vu yaġek menom.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp kweeḳ yi röpröp ading getahi bë, “Hil medo nesero mehönon sën denanër ġaġek jaḳ yi lo in va?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Ham nġo bë ḳo yi raḳ besevöḳ Anutu? Om ham kwamin nevo bë?” Loḳ sir pin denër bë vonġ paya om nadiiḳ.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Lob depesuv nyëj ḳos raḳ yi gedevaḳu tob ggërin mala gedepëëng yi gedeloḳ tepëḳ in bë, “Re sis honġ-a? Ġenanër!” Lob ahëvavu sën deneġin yi lo depetap yi ving.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Log Pita nahën nedo raḳ telig, log alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi hur avëh ti yam to vu sir
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 belë bë Pita medo nevenguh nengwah, lob gët yi panġsën genër bë, “Honġ sënëḳ melu Yesu Nasaret nesepa ham!”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Rëḳ lah yi vun bë, “Ma! Sa su raḳ ni rë! Sa duġin honġ ġaġek sënë.” Lob kedi raḳ meyah nare loḳ tete avi, log ḳöḳrëëh ti su.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Loḳ hur avëh ti sën lo lë yi ggökin genare loḳ tete avi, lom nër vu alam sën denare dus vu yi lo bë, “Mehö saga yiḳ sir ti saga!”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Rëḳ nër ggökin yah bë, “Ma!”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Rëḳ Pita du ġaġek in yi benër niwëëk rot neggëp Anutu mala bë, “Yönon vavunë! Sa duġin mehöti sën ham nenër agi! Bë sa ġekuung jaḳ og Anutu ngis sa mesa nadiiḳ.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Log pevis beḳöḳrëëh su netu beron luu, lob Pita kwa vo yah Yesu yi ġaġek sën nër lo bë, “Ḳöḳrëëh su rëḳ ngu beron luu rë, log rëḳ ġedah sa vun beron löö.” Pita kwa vo lob kwa paya besu rot.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.