Marcos 14

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Lob yiḳ buk luu mu nahën in bë alam Yuda hir buk-vabuung-ggöksën-yi sën denegga brët sën yiist* nema in lo. Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi denesero aggata rot in bë denadëġek medenajom yi ahon. Denevonġ in bë denaduu yi gedengis menadiiḳ.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Loḳ denër bë, “Hil su ġevonġ doḳ alam sën denegga nos böp agi malaj, in rëḳ dedun böpata.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Log Yesu ya verup Betania benedo mehö sevuuḳnyë Simon ben. Denedo bemedo denegga nos, loḳ avëh ti ḳo buayo ti beya begganġ ayo vu sir. Dero buayo sënë raḳ ġelönġ alabasta* gewël reggu nivesa loḳ nare. Wël nart sënë sën denerikin raḳ heljënġ beyi monë böpata rot, rëḳ avëh saga ḳo meloḳ ya vu beveröp buayo raḳ gekeseh raḳ Yesu yu.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Rëḳ alam la sën denedo ving sir lo ahëj sengën meyö denër vu sir bë, “Nevasap wël nivesa sënë in va?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Gaḳ nabë mëm mehöti baġo wël sagi jaḳ K300 vu hil og mëm, in hil adoḳ vu alam-ḳupeḳ-masën jaḳ!” Gedenër avëh saga rot.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Rëḳ Yesu nër vu sir bë, “Gëpin! Ham su nanër yi! Yö semu sa raḳ nġaa nivesa.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Gaḳ alam-ḳupeḳ-masën og rëḳ demedo noh vu buk geving ham gesu rëḳ nama na rë, lob bë ham kwamin bo nabë ham doḳ vu sir, og mëm ham yoh vu. Gaḳ saḳ su rëḳ medo geving ham hus ading rë.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Huk sënë yoh vu avëh sënë bë gevonġ. Rikin marasin sënë raḳ sa vorot in gero sa naviġ namuġin in sëḳ nadiiḳ mededev sa.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Gesa nanër vu ham yönon nabë: Rëḳ denanër Bengö Nivesa ranġah na menoh vu dob pin bedenanër nġaa sën avëh vonġ vu sa agi geving, in alam pin degenġo mekwaj bo.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Lob Yudas Iskariot sën sir nemadluho-bevidek-luu lo ti ya vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev in bë nanër Yesu ranġah begevonġ doḳ na nemaj.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Denġo yi ġaġek sënë, lob ahëj nivesa medenër bë rëḳ debaġo yi, lom mëm Yudas kwa nesero buk los aggata sën bë gevonġ Yesu doḳ na nemaj lo.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Log buk vabuung sën alam Yuda denegga brët sën yiist* nema in lo yi buk muġinsën verup ggovek ya. Yiḳ buk sën denesis sipsip nalu ggöksën-yi loḳ lo sënë, lob Yesu yi hur maluh ya deloḳ tepëḳ vu yi bë, “He na ġero nyëġ vu tena in ġegwa nos los reggu ggöksën-yi dok-a?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Lob vonġ yi hur maluh luu ya genër vu luho bë, “Melu doḳ na nyëġ böp Yerusalem, og mëm melu rëḳ natöḳ vu mehöti genakud bël doḳ dëg ti, lom melu tamuin mena.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Lob jaḳ na begganġ ti, og melu nanër vu begganġ saga ala nabë, ‘Tatovaha nër bë, “Sa begganġ ayo vatëveḳ yi tena in sa los sa hur maluh lo aġa nos los reggu ggöksën-yi dok-a?” ’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Loḳ rëḳ tato ayo böp ti sën detonġin medero ggovek ggëp vavunë lo vu meluu, lom melu gwero nos los reggu vu hil doḳ saga.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Nër vu luho nebë saga, log luho deya raḳ medeloḳ ya Yerusalem meya detöḳ vu nġaa pin yoh vu sën nër lo, lob mëm luho dero nos los reggu ggöksën-yi loḳ begganġ ayo ti saga.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Ggovek, log sehuksën lob Yesu losho yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo verup deya begganġ ti saga.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Lob nahën denegga nos los reggu, loḳ Yesu nër vu sir bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë ham sën newa nos ving sa agi ti rëḳ gevonġ sa doḳ na alam sën denelë sa paya lo nemaj.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Lom ayoj maggin mesir ti ti deneloḳ tepëḳ in yi mesepa loḳ bë, “Maḳ sa?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Loḳ nër yah vu sir bë, “Yiḳ ham nemadluho-bevidek-luu sënë ti. Ham sën hil nedaġoo brët loḳ ġabum agi lo ti.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Mehönon Nalu rëḳ nadiiḳ nabë sën dekevu meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya wirek lo, rëḳ mu gëp in mehöti sën rëḳ nanër Mehönon Nalu ranġah vu alam bedengis yi lo. Ko nabë ata su geḳo yi-ḳa?”
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Nahën medo denegga nos, loḳ Yesu ḳo brët raḳ gejom raḳ in los ahë nivesa ya vu Anutu. Log debu bevo ggelek yoh vu sir genër bë, “Ham gweḳo nök gwa! Sa reggos sënë!”.
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Log ḳo wain kap ti raḳ, gejom raḳ in los ahë nivesa ya vu Anutu, log vo vu sir pin medenum.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Log nër vu sir bë, “Sa ḳöḳ sënë, sën sa ḳeseh loḳ yah mehönon nġahiseḳë in bë tato nabë ġaġek mewis sën sejoo in doḳ vu sir lo rëḳ anon jaḳ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Sa nanër vu ham yönon nabë sa su rëḳ nanum wain nabë sënë gökin nah rë, rot bena berup doḳ buk sën sëḳ nanum wain agga ngwë doḳ Anutu-yi-nyëġ.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Ggovek log devonġ raro ti, log to deyah dobnë medeyah Ḳedu Ḳele-oliv.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Deya raḳ lob Yesu nër vu sir bë, “Ham pin rëḳ gwevuu sa geham beya mena. In dekevu wirek meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë:
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Om rëḳ nabë saga, loḳ sëḳ ḳedi jaḳ nah gökin, lob sëḳ namuġin mena distrik Galilea, loḳ ham rëḳ tamuin sa.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Lom Pita nër yah bë, “Sir pin sënë og maḳ rëḳ degevuu honġ gedebeya medena, gaḳ saḳ su rëḳ ġevonġ nabë sënë rë!”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Lob Yesu nër yah vu yi bë, “Sa nanër vu honġ yönon nabë pehi sënë og ḳöḳrëëh su rëḳ ngu beron luu rë, log rëḳ ġedah sa vun beron löö!”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Loḳ Pita nër niwëëk bë, “Seyoh vu bë sëḳ nadiiḳ geving honġ, gaḳ sesu rëḳ dah honġ vun rë, gerëḳ nama veröḳ yi!” Lob yiḳ sir pin denër nebë sënë.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Lob Yesu losho yi hur maluh ya deverup nyëġ ti sën denenër arë nebë Getsemane lo, lob nër vu sir bë, “Ham medo sënë, gesena najom jaḳ rë!”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Lob ḳo Pita geYakobus luho Jon medetah ya teka, loḳ ayo maggin rot gekwa ketuin yi.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Lob nër vu lööho bë, “Sayoġ maggin rot vonġin bë sa nadiiḳ, om melöö naḳööḳ medo sënë bemedo malamin natum beġadu sa.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Log tah teka, lob petev meneggëp dob, log jom raḳ meketaġ bë yoh vu, og Anutu gevonġ buk-maggin-yi sënë noh nenga in yi.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Lob nër bë, “Aba-e! nebë Amaġ-e! Ġeyoh vu bë gwevonġ nġaa pin, om gweḳo nġaa maggin sënë vër in sa. Rëḳ mu su ġesepa doḳ sa ġaġek, gaḳ nġo kwam!”
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Loḳ yah meya vu lööho melë gedeneggëp yiing, lob nër vu Pita bë, “Simon, ġëëwëp-a? Su ġeyoh vu bë medo malam natum dus ti rë?
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ham gweġin ham, beham malamin natum geham najom jaḳ nabë nġaa ti su kepë ham. Yönon, ham ayomin niyes raḳ, rëḳ mu navimin ni tebö!”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Lob yah meya ketaġ vu Anutu beron ngwë ggökin menër ġaġek timu nebë sën nër muġin lo.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Loḳ yom to vu sir ggök yahin belë bë deneggëp yah, in malaj neggëp lo. Lom su deyoh vu bë denanër ġaġek ti nah vu yi rë.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Lom nevonġ nebë saga netu beron löö, loḳ nër vu sir bë, “Ham nġo nahën newëp geham su malamin netum rë? Maam yiḳ ggovek, in sa buk yam töḳ vu sa ggovek ya! Devo Mehönon Nalu loḳ ya alam nij paya lo nemaj yönon!
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Om ham kwedi jaḳ mehil ana! Ham lë! Mehöti sën gevonġ sa doḳ na nemaj lo yam dus raḳ!”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Yesu nahën medo nenër bë saga log Yudas verup. Yi sën sir nemadluho-bevidek-luu lo ti, lob ḳo alam yu böpata ti medeyam los paëp-yu-anil gebeġö. Alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi, galam teta devonġ sir yam.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Lob mehö sën bë tato yi ranġah lo nër vu sir vorot bë, “Sëḳ tato Yesu vu ham nabë sënë: Nabë sa ġemul* mehöti, og ham najom yi ahon beham gweġin yi nivesa megweḳo mena.”
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Lob Yudas ya verup sesor meya vu Yesu pevis menër bë, “Tatovaha!” log mul* yi.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Lob dejom yi ahon bededuu.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Lob alam sën denare ving Yesu lo ti dadii yi paëp-yu-anil vër in newis besap alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi hur ti nenga ris vahi ya.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Lom Yesu loḳ tepëḳ vu sir bë, “Ham yam in bë sero mehö-beġö-hodeḳ-yi, om sën ham ḳo paëp-yu-anil los beġö meyam in bë najom ahon-ë?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Sa netateḳin ġaġek vu ham loḳ dub-vabuung-böp yoh vu buk, rëḳ ham su nejom sa ahon rë! Rëḳ maam Anutu yi ġaġek sën dekevu wirek meneggëp lo anon jaḳ rë!”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Lom yi hur maluh pin devuu yi gedeveya medeya.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Loḳ hur maġëm ti sepa Yesu meya. Bom yi loḳ tob meris ti gesepa, lom dejom loḳ tob in bë denajom yi ahon.
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 Rëḳ vuu tob loḳ nemaj geveya meya ahë töḳsën.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Log deḳo Yesu ya vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp, geggev pin losho alam teta galam-horek-yi pin denesupin sir.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Lob Pita tamuin sir meneya, rëḳ nevun yi in sir meneyam ggëp ading, meya verup alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi begganġ beloḳ ya tete ayo menedo telig. Lob medo nevenguh nengwah ving ahëvavu sën denare medenemalajin nyëġ lo.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho kaunsor pin denesero mehö la in bë denanër ġaġek jaḳ Yesu gemëm dengis yi menadiiḳ, rëḳ ma gesu detöḳ vu rë.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Alam nġahiseḳë denenër ġaġek tetuhinsën raḳ yi, rëḳ ma gedenenër jeggin jeggin, gehir ġaġek su neggëp ti rë.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Gesir vahi kedi denër ġaġek tetuhinsën raḳ yi bë,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 “He hanġo bë yi sënë nër bë, ‘Sëḳ ḳevoh Anutu yi dub-vabuung-böp sën mehönon delev raḳ nemaj lo na, loḳ buk natu löö lob sëḳ dev ngwë sën mehönon su denelev raḳ nemaj rë lo bebare nah.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Rëḳ ma gehir ġaġek sën denër agi su neggëp ti ving rë.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp kedi nare loḳ sir vuheng atov geloḳ tepëḳ ya vu Yesu bë, “Su ġënër ġaġek ti yom rë? Mehönon sënë denenër ġaġek va sën raḳ honġ-ë?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Rëḳ Yesu aye ma gesu nër ġaġek ti yah rë. Loḳ alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp loḳ tepëḳ vu yi ggökin bë, “Honġ Kerisi* ma ma? Mehö sën hil nehaḳo arë raḳ lo nalu honġ-a? Ġenanër!”
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Loḳ Yesu nër yah bë, “Yiḳ sa lo sënë! Lob ham rëḳ gwelë Mehönon Nalu gemedo gëp Mehö Niwëëk nema vesa, gerëḳ jaḳ medo beggob vu yaġek menom.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp kweeḳ yi röpröp ading getahi bë, “Hil medo nesero mehönon sën denanër ġaġek jaḳ yi lo in va?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Ham nġo bë ḳo yi raḳ besevöḳ Anutu? Om ham kwamin nevo bë?” Loḳ sir pin denër bë vonġ paya om nadiiḳ.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Lob depesuv nyëj ḳos raḳ yi gedevaḳu tob ggërin mala gedepëëng yi gedeloḳ tepëḳ in bë, “Re sis honġ-a? Ġenanër!” Lob ahëvavu sën deneġin yi lo depetap yi ving.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Log Pita nahën nedo raḳ telig, log alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi hur avëh ti yam to vu sir
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 belë bë Pita medo nevenguh nengwah, lob gët yi panġsën genër bë, “Honġ sënëḳ melu Yesu Nasaret nesepa ham!”
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Rëḳ lah yi vun bë, “Ma! Sa su raḳ ni rë! Sa duġin honġ ġaġek sënë.” Lob kedi raḳ meyah nare loḳ tete avi, log ḳöḳrëëh ti su.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Loḳ hur avëh ti sën lo lë yi ggökin genare loḳ tete avi, lom nër vu alam sën denare dus vu yi lo bë, “Mehö saga yiḳ sir ti saga!”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Rëḳ nër ggökin yah bë, “Ma!”
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Rëḳ Pita du ġaġek in yi benër niwëëk rot neggëp Anutu mala bë, “Yönon vavunë! Sa duġin mehöti sën ham nenër agi! Bë sa ġekuung jaḳ og Anutu ngis sa mesa nadiiḳ.”
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Log pevis beḳöḳrëëh su netu beron luu, lob Pita kwa vo yah Yesu yi ġaġek sën nër lo bë, “Ḳöḳrëëh su rëḳ ngu beron luu rë, log rëḳ ġedah sa vun beron löö.” Pita kwa vo lob kwa paya besu rot.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.