Marcos 14

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lob yiḳ buk luu mu nahën in bë alam Yuda hir buk-vabuung-ggöksën-yi sën denegga brët sën yiist* nema in lo. Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi denesero aggata rot in bë denadëġek medenajom yi ahon. Denevonġ in bë denaduu yi gedengis menadiiḳ.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Loḳ denër bë, “Hil su ġevonġ doḳ alam sën denegga nos böp agi malaj, in rëḳ dedun böpata.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Log Yesu ya verup Betania benedo mehö sevuuḳnyë Simon ben. Denedo bemedo denegga nos, loḳ avëh ti ḳo buayo ti beya begganġ ayo vu sir. Dero buayo sënë raḳ ġelönġ alabasta* gewël reggu nivesa loḳ nare. Wël nart sënë sën denerikin raḳ heljënġ beyi monë böpata rot, rëḳ avëh saga ḳo meloḳ ya vu beveröp buayo raḳ gekeseh raḳ Yesu yu.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Rëḳ alam la sën denedo ving sir lo ahëj sengën meyö denër vu sir bë, “Nevasap wël nivesa sënë in va?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Gaḳ nabë mëm mehöti baġo wël sagi jaḳ K300 vu hil og mëm, in hil adoḳ vu alam-ḳupeḳ-masën jaḳ!” Gedenër avëh saga rot.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Rëḳ Yesu nër vu sir bë, “Gëpin! Ham su nanër yi! Yö semu sa raḳ nġaa nivesa.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Gaḳ alam-ḳupeḳ-masën og rëḳ demedo noh vu buk geving ham gesu rëḳ nama na rë, lob bë ham kwamin bo nabë ham doḳ vu sir, og mëm ham yoh vu. Gaḳ saḳ su rëḳ medo geving ham hus ading rë.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Huk sënë yoh vu avëh sënë bë gevonġ. Rikin marasin sënë raḳ sa vorot in gero sa naviġ namuġin in sëḳ nadiiḳ mededev sa.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Gesa nanër vu ham yönon nabë: Rëḳ denanër Bengö Nivesa ranġah na menoh vu dob pin bedenanër nġaa sën avëh vonġ vu sa agi geving, in alam pin degenġo mekwaj bo.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Lob Yudas Iskariot sën sir nemadluho-bevidek-luu lo ti ya vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev in bë nanër Yesu ranġah begevonġ doḳ na nemaj.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Denġo yi ġaġek sënë, lob ahëj nivesa medenër bë rëḳ debaġo yi, lom mëm Yudas kwa nesero buk los aggata sën bë gevonġ Yesu doḳ na nemaj lo.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Log buk vabuung sën alam Yuda denegga brët sën yiist* nema in lo yi buk muġinsën verup ggovek ya. Yiḳ buk sën denesis sipsip nalu ggöksën-yi loḳ lo sënë, lob Yesu yi hur maluh ya deloḳ tepëḳ vu yi bë, “He na ġero nyëġ vu tena in ġegwa nos los reggu ggöksën-yi dok-a?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Lob vonġ yi hur maluh luu ya genër vu luho bë, “Melu doḳ na nyëġ böp Yerusalem, og mëm melu rëḳ natöḳ vu mehöti genakud bël doḳ dëg ti, lom melu tamuin mena.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Lob jaḳ na begganġ ti, og melu nanër vu begganġ saga ala nabë, ‘Tatovaha nër bë, “Sa begganġ ayo vatëveḳ yi tena in sa los sa hur maluh lo aġa nos los reggu ggöksën-yi dok-a?” ’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Loḳ rëḳ tato ayo böp ti sën detonġin medero ggovek ggëp vavunë lo vu meluu, lom melu gwero nos los reggu vu hil doḳ saga.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Nër vu luho nebë saga, log luho deya raḳ medeloḳ ya Yerusalem meya detöḳ vu nġaa pin yoh vu sën nër lo, lob mëm luho dero nos los reggu ggöksën-yi loḳ begganġ ayo ti saga.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Ggovek, log sehuksën lob Yesu losho yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo verup deya begganġ ti saga.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Lob nahën denegga nos los reggu, loḳ Yesu nër vu sir bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë ham sën newa nos ving sa agi ti rëḳ gevonġ sa doḳ na alam sën denelë sa paya lo nemaj.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Lom ayoj maggin mesir ti ti deneloḳ tepëḳ in yi mesepa loḳ bë, “Maḳ sa?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Loḳ nër yah vu sir bë, “Yiḳ ham nemadluho-bevidek-luu sënë ti. Ham sën hil nedaġoo brët loḳ ġabum agi lo ti.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Mehönon Nalu rëḳ nadiiḳ nabë sën dekevu meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya wirek lo, rëḳ mu gëp in mehöti sën rëḳ nanër Mehönon Nalu ranġah vu alam bedengis yi lo. Ko nabë ata su geḳo yi-ḳa?”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Nahën medo denegga nos, loḳ Yesu ḳo brët raḳ gejom raḳ in los ahë nivesa ya vu Anutu. Log debu bevo ggelek yoh vu sir genër bë, “Ham gweḳo nök gwa! Sa reggos sënë!”.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Log ḳo wain kap ti raḳ, gejom raḳ in los ahë nivesa ya vu Anutu, log vo vu sir pin medenum.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Log nër vu sir bë, “Sa ḳöḳ sënë, sën sa ḳeseh loḳ yah mehönon nġahiseḳë in bë tato nabë ġaġek mewis sën sejoo in doḳ vu sir lo rëḳ anon jaḳ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Sa nanër vu ham yönon nabë sa su rëḳ nanum wain nabë sënë gökin nah rë, rot bena berup doḳ buk sën sëḳ nanum wain agga ngwë doḳ Anutu-yi-nyëġ.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ggovek log devonġ raro ti, log to deyah dobnë medeyah Ḳedu Ḳele-oliv.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Deya raḳ lob Yesu nër vu sir bë, “Ham pin rëḳ gwevuu sa geham beya mena. In dekevu wirek meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë:
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Om rëḳ nabë saga, loḳ sëḳ ḳedi jaḳ nah gökin, lob sëḳ namuġin mena distrik Galilea, loḳ ham rëḳ tamuin sa.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Lom Pita nër yah bë, “Sir pin sënë og maḳ rëḳ degevuu honġ gedebeya medena, gaḳ saḳ su rëḳ ġevonġ nabë sënë rë!”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Lob Yesu nër yah vu yi bë, “Sa nanër vu honġ yönon nabë pehi sënë og ḳöḳrëëh su rëḳ ngu beron luu rë, log rëḳ ġedah sa vun beron löö!”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Loḳ Pita nër niwëëk bë, “Seyoh vu bë sëḳ nadiiḳ geving honġ, gaḳ sesu rëḳ dah honġ vun rë, gerëḳ nama veröḳ yi!” Lob yiḳ sir pin denër nebë sënë.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Lob Yesu losho yi hur maluh ya deverup nyëġ ti sën denenër arë nebë Getsemane lo, lob nër vu sir bë, “Ham medo sënë, gesena najom jaḳ rë!”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Lob ḳo Pita geYakobus luho Jon medetah ya teka, loḳ ayo maggin rot gekwa ketuin yi.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Lob nër vu lööho bë, “Sayoġ maggin rot vonġin bë sa nadiiḳ, om melöö naḳööḳ medo sënë bemedo malamin natum beġadu sa.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Log tah teka, lob petev meneggëp dob, log jom raḳ meketaġ bë yoh vu, og Anutu gevonġ buk-maggin-yi sënë noh nenga in yi.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Lob nër bë, “Aba-e! nebë Amaġ-e! Ġeyoh vu bë gwevonġ nġaa pin, om gweḳo nġaa maggin sënë vër in sa. Rëḳ mu su ġesepa doḳ sa ġaġek, gaḳ nġo kwam!”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Loḳ yah meya vu lööho melë gedeneggëp yiing, lob nër vu Pita bë, “Simon, ġëëwëp-a? Su ġeyoh vu bë medo malam natum dus ti rë?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Ham gweġin ham, beham malamin natum geham najom jaḳ nabë nġaa ti su kepë ham. Yönon, ham ayomin niyes raḳ, rëḳ mu navimin ni tebö!”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Lob yah meya ketaġ vu Anutu beron ngwë ggökin menër ġaġek timu nebë sën nër muġin lo.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Loḳ yom to vu sir ggök yahin belë bë deneggëp yah, in malaj neggëp lo. Lom su deyoh vu bë denanër ġaġek ti nah vu yi rë.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Lom nevonġ nebë saga netu beron löö, loḳ nër vu sir bë, “Ham nġo nahën newëp geham su malamin netum rë? Maam yiḳ ggovek, in sa buk yam töḳ vu sa ggovek ya! Devo Mehönon Nalu loḳ ya alam nij paya lo nemaj yönon!
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Om ham kwedi jaḳ mehil ana! Ham lë! Mehöti sën gevonġ sa doḳ na nemaj lo yam dus raḳ!”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Yesu nahën medo nenër bë saga log Yudas verup. Yi sën sir nemadluho-bevidek-luu lo ti, lob ḳo alam yu böpata ti medeyam los paëp-yu-anil gebeġö. Alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi, galam teta devonġ sir yam.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Lob mehö sën bë tato yi ranġah lo nër vu sir vorot bë, “Sëḳ tato Yesu vu ham nabë sënë: Nabë sa ġemul* mehöti, og ham najom yi ahon beham gweġin yi nivesa megweḳo mena.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Lob Yudas ya verup sesor meya vu Yesu pevis menër bë, “Tatovaha!” log mul* yi.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Lob dejom yi ahon bededuu.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Lob alam sën denare ving Yesu lo ti dadii yi paëp-yu-anil vër in newis besap alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi hur ti nenga ris vahi ya.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Lom Yesu loḳ tepëḳ vu sir bë, “Ham yam in bë sero mehö-beġö-hodeḳ-yi, om sën ham ḳo paëp-yu-anil los beġö meyam in bë najom ahon-ë?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Sa netateḳin ġaġek vu ham loḳ dub-vabuung-böp yoh vu buk, rëḳ ham su nejom sa ahon rë! Rëḳ maam Anutu yi ġaġek sën dekevu wirek meneggëp lo anon jaḳ rë!”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Lom yi hur maluh pin devuu yi gedeveya medeya.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Loḳ hur maġëm ti sepa Yesu meya. Bom yi loḳ tob meris ti gesepa, lom dejom loḳ tob in bë denajom yi ahon.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Rëḳ vuu tob loḳ nemaj geveya meya ahë töḳsën.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Log deḳo Yesu ya vu alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp, geggev pin losho alam teta galam-horek-yi pin denesupin sir.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Lob Pita tamuin sir meneya, rëḳ nevun yi in sir meneyam ggëp ading, meya verup alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi begganġ beloḳ ya tete ayo menedo telig. Lob medo nevenguh nengwah ving ahëvavu sën denare medenemalajin nyëġ lo.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho kaunsor pin denesero mehö la in bë denanër ġaġek jaḳ Yesu gemëm dengis yi menadiiḳ, rëḳ ma gesu detöḳ vu rë.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Alam nġahiseḳë denenër ġaġek tetuhinsën raḳ yi, rëḳ ma gedenenër jeggin jeggin, gehir ġaġek su neggëp ti rë.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Gesir vahi kedi denër ġaġek tetuhinsën raḳ yi bë,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “He hanġo bë yi sënë nër bë, ‘Sëḳ ḳevoh Anutu yi dub-vabuung-böp sën mehönon delev raḳ nemaj lo na, loḳ buk natu löö lob sëḳ dev ngwë sën mehönon su denelev raḳ nemaj rë lo bebare nah.’”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Rëḳ ma gehir ġaġek sën denër agi su neggëp ti ving rë.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp kedi nare loḳ sir vuheng atov geloḳ tepëḳ ya vu Yesu bë, “Su ġënër ġaġek ti yom rë? Mehönon sënë denenër ġaġek va sën raḳ honġ-ë?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Rëḳ Yesu aye ma gesu nër ġaġek ti yah rë. Loḳ alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp loḳ tepëḳ vu yi ggökin bë, “Honġ Kerisi* ma ma? Mehö sën hil nehaḳo arë raḳ lo nalu honġ-a? Ġenanër!”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Loḳ Yesu nër yah bë, “Yiḳ sa lo sënë! Lob ham rëḳ gwelë Mehönon Nalu gemedo gëp Mehö Niwëëk nema vesa, gerëḳ jaḳ medo beggob vu yaġek menom.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp kweeḳ yi röpröp ading getahi bë, “Hil medo nesero mehönon sën denanër ġaġek jaḳ yi lo in va?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Ham nġo bë ḳo yi raḳ besevöḳ Anutu? Om ham kwamin nevo bë?” Loḳ sir pin denër bë vonġ paya om nadiiḳ.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Lob depesuv nyëj ḳos raḳ yi gedevaḳu tob ggërin mala gedepëëng yi gedeloḳ tepëḳ in bë, “Re sis honġ-a? Ġenanër!” Lob ahëvavu sën deneġin yi lo depetap yi ving.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Log Pita nahën nedo raḳ telig, log alam-deneḳo-seriveng hir ggev böp yi hur avëh ti yam to vu sir
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 belë bë Pita medo nevenguh nengwah, lob gët yi panġsën genër bë, “Honġ sënëḳ melu Yesu Nasaret nesepa ham!”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Rëḳ lah yi vun bë, “Ma! Sa su raḳ ni rë! Sa duġin honġ ġaġek sënë.” Lob kedi raḳ meyah nare loḳ tete avi, log ḳöḳrëëh ti su.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Loḳ hur avëh ti sën lo lë yi ggökin genare loḳ tete avi, lom nër vu alam sën denare dus vu yi lo bë, “Mehö saga yiḳ sir ti saga!”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Rëḳ nër ggökin yah bë, “Ma!”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Rëḳ Pita du ġaġek in yi benër niwëëk rot neggëp Anutu mala bë, “Yönon vavunë! Sa duġin mehöti sën ham nenër agi! Bë sa ġekuung jaḳ og Anutu ngis sa mesa nadiiḳ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Log pevis beḳöḳrëëh su netu beron luu, lob Pita kwa vo yah Yesu yi ġaġek sën nër lo bë, “Ḳöḳrëëh su rëḳ ngu beron luu rë, log rëḳ ġedah sa vun beron löö.” Pita kwa vo lob kwa paya besu rot.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.