Marcos 12
Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT
1 Lob Yesu nër ġaġek peggirinsën ti vu sir bë, “Mehöti varoh huk wain ti, gejegelin ġelönġ netu heek, log semu nyëġ ti in napip wain anon doḳ. Log lev begganġ ading ti sën debare jaḳ medemalajin wain lo. Loḳ tum vo huk sënë loḳ ya mehö la nemaj in bë degeġin, loḳ mëm anon vahi natu yiyi gevahi natu hej. Ggovek log tah yi ya meya nyëġ ading ti meya nedo.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Gebuk sën wain anon nemoneḳ lo dus raḳ, lob huk ala sënë nevonġ yi hur ti ya vu mehönon sën deneġin huk lo, in bë geḳo yi wain anon vahi.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Rëḳ dejom yi ahon medeveek yi gedevonġ yi yah meya nema meris.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Loḳ huk wain ala lo vonġ yi hur ngwë yah ggökin, loḳ desis yu raḳ beġö, bedevonġ paya vu yi rot.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Lom yiḳ vonġ hur ngwë ya, loḳ desis yi mediiḳ ya; genevonġ yi hur nġahiseḳë deya ggök ggökin nebë saga, lob deneveek vahi, gedenesis vahi medenediiḳ.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Nebë saga lob yi hur pin maya geyiḳ nalu perurek timu sën ahë neving yi rot lo nahën nedo ving yi. Lom kwa vo nebë, ‘Sa naluġ sënë, om rëḳ degurek babu!’ lom vonġ yi ya raḳ neggëp hus.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Rëḳ alam sën deneġin yi huk lo, yö denër vu sir nebë, ‘Mehö sënë rëḳ doḳ nah ama ben begeḳo yi nġaa pin, om ham-o! Hil angis yi menadiiḳ gehuk sënë natu hil nġaa!’
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Lom dejom yi ahon medesis mediiḳ, log detë yah dobnë.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Nebë saga, om huk wain ala sënë maḳ rëḳ gevonġ nabë va vu sir-a? Rëḳ na bekevoh alam sën deneġin yi huk lo bemalaj nama na veröḳ yi, log mëm gevonġ huk sënë vu alam mewis la medegeġin.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Ma maḳ ham su tevin ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo rë? Nebë:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Mehöböp vonġ sënë
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Lob alam Yuda hir ggev deraḳ ni bë nenër ġaġek peggirinsën raḳ sir, lom devonġ in bë denaduu yi na ḳarabus, rëḳ deggöneng in alam nġahiseḳë sën denedo lo, lom devuu yi gedeyah medeya.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Lob devonġ Parisai* la losho Herot* yi alam la to deya vu Yesu in bë deseggi yi, in bë nabë nanër ġaġek ti paya, og denajom yi ahon nabë sën mehönon denesis soḳ loḳ leḳ lo.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Ya deto vu yi lom deloḳ tepëḳ vu bë, “Tatovaha! He raḳ nim bë honġ mehö niröp, gesu ġenehöneng in mehönon meġenër ġaġek yah nenga rë! Gesu ġenehöneng in alam malaj rë, gaḳ ġenenër ġaġek neggëp ti vu alam meris gevu alam los arëj ving, log ġenatateḳin Anutu yi ġaġek vu alam los anon mu. Om ġenanër vu he rë nabë hil ġetë takës na vu alam Rom hir mehö-los-bengö Sisar* ma nama? Hil rëḳ ġetunġ ma hil su rëḳ ġetunġ rë?”
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Rëḳ Yesu raḳ nij bë kwaj luu, lom nër vu sir bë, “Ham neseggi sa in va? Ham gweḳo monë ġahis ti nam sa ġalë rë!”
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Lom deḳo ti ya vu, loḳ loḳ tepëḳ vu sir bë, “Re ḳenu los arë sën raḳ neggëp agi?” Rëḳ bë, “Sisar*!”
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Lom Yesu nër vu sir bë, “Om ham gwevonġ Sisar* yi nġaa nah vu Sisar*, log Anutu yi nġaa og ham bo nah vu Anutu!” Lob tum delëk rot gavij netöḳ in nër ġaġek sënë los kwa.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Alam Sadukai* denenër bë alam-diiḳsën og su rëḳ dekedi jaḳ nah rë. Lob sir la deya vu Yesu medeloḳ tepëḳ vu yi bë,
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 “Tatovaha! Moses kevu horek sënë vu hil meneggëp bë, ‘Bë mehöti ari ti nadiiḳ geyi alov nedo, rëḳ mu luho su deḳo naluj rë, og mëm ari geḳo yi alov natu venë meluho degeḳo naluj vu ari sën diiḳ lo’.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Lob hur maġëm ti losho ari lo, sir nemadvahi-bevidek-luu denedo, lob arij aġuu ḳo avëh,
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 loḳ diiḳ geluho su deḳo naluj rë. Lom tum ari amon ḳo yi alov, rëḳ luho su deḳo naluj rë, log amon diiḳ ving. Log gwee nebë saga, ḳo alov rëḳ diiḳ geluho naluj ma. Beyiḳ sir pin devonġ nebë sënë metöḳ ya arij meggi, gesir pin naluj ma.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Log avëh sënë diiḳ raḳ neggëp hus.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Om ġenanër nabë najeeng sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, og avëh sënë rëḳ natu arij ti tena venë? In sir pin deḳo avëh timu saga netu venëj.”
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham duġin Anutu yi ġaġek sën neggëp loḳ yi ḳapiya lo, geham duġin Anutu niwëëk ving.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Vu Buk-tamusën sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, og maluh su rëḳ degeḳo avëh rë, gavëh su rëḳ dejaḳ maluh rë. Gaḳ rëḳ demedo nabë angër lo vu yaġek.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Ġaġek sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, maḳ ham su tevin ḳapiya sën Moses kevu lo rë? Sën nengwah medo netum loḳ ḳele yu dabun ti log Anutu nër vu Moses bë, ‘Sa Abraham yi Anutu sa, gIsaak yi Anutu sa, geYakop yi Anutu sa!’
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Nabë alam-diiḳsën denadiiḳ bemalaj nama na veröḳ yi, og su yoh vu bë nanër nabë lööho hir Anutu yi rë. Gaḳ lööho denedo malaj-tumsën, in Anutu og alam malaj vesa los malaj-tumsën hir Anutu yi. Rëḳ ham nekwetul loḳ.”
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Lob alam-horek-yi ti verup menġo bë denesap sir nebë sënë, lob nenġo bë Yesu nër ġaġek los kwa vu sir lom loḳ tepëḳ vu yi bë, “Horek ti tena sën kesuu horek vahi pin-a?”
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Loḳ Yesu nër yah bë, “Horek sën kesuu lo nebë: Honġ Israel! Gwenġo rë! Anutu sën hil Mehöböp lo, yiḳ Mehöböp perurek timu,
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 om ahëm geving Mehöböp honġ Anutu los ayom dahis. Ḳenum natu yi nġaa, gekwam los dahis na vu yi timu, gahëm geving yi los nim wëëk pin.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Lob horek böp ngwë sën netu luu nebë: Ahëm geving alam sën denedo dus vu honġ nabë sën nġo ahëm neving honġ lo. Behorek ngwë su kesuu horek luu sënë rë!”
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Loḳ mehö-horek-yi sënë nër yah vu yi bë, “Ġenër niröp, tatovaha! Ġenër yönon nebë Anutu yö timu, gAnutu ngwë su nedo rë.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Log bë hil ahëd geving yi los ayod dahis gehil kwad los dahis na vu yi timu, gehil ahëd geving yi los nid wëëk, log hil ahëd geving alam sën denedo dus vu hil lo nabë sën hil nġo ahëd neving hil, og mëm nġaa sënë kesuu seriveng sën hil nehetunġ medenevesi vu Anutu lo los seriveng vahi pin.”
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Lom Yesu nġo bë mehö sënë nër ġaġek los kwa lom nër vu bë, “Su ġenedo ading in Anutu-yi-nyëġ rë!” Lob tum alam pin deggöneng in sir gesu deloḳ tepëḳ yah vu Yesu in ġaġek ngwë rë.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Loḳ tum Yesu medo nenër ġaġek vu mehönon loḳ Anutu yi dub-vabuung-böp, loḳ loḳ tepëḳ bë, “Nebë va sën alam-horek-yi denenër Mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo hil nah lo bë degwa vu Davit*-ë?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Anon Vabuung vo kwa vu Davit menër bë:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Yi degwa vu Davit*, loḳ nebë tena sën Davit nër yi bë yi Mehöböp-ë?” Lob alam nġahiseḳë rot denenġo yi ġaġek bekwaj vesa.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Lob lev horek vu sir bë, “Ham gweġin ham in alam-horek-yi. In ahëj neving bë dejöp tob ading nivesa vesa, log ahëj neving bë alam debengwënġ vu sir bedegeḳo arëj jaḳ doḳ alam tabaaḳ,
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 gahëj neving bë demedo lël mala doḳ dub-supinsën-yi los jaḳ na dega nos namuġin gëp nyëġ-nos-böp-yi.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Alam sënë su kwaj nevonġin avëh alov rë, gaḳ deneggodeḳ hir nġaa, log denejom raḳ hus ading meris mu raḳ alam malaj. Om nyëvewen rëḳ natöḳ vu sir mekesuu rot.”
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Log Yesu to nedo dus vu keröng sën denetunġ monë seriveng loḳ vu Anutu lo, benelë alam sën denetunġ lo. Lob lë mehönon los bengöj-ggoreksën nġahiseḳë gedenetunġ monë böpata loḳ ya keröng,
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 log avëh alov ti hen monë ma, lob yiḳ ḳo monë mahen ḳöḳ luu mu beto metunġ luḳ ya ving. Monë ḳöḳ luu sënë yoh vu bë nah natu toea ti.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Lob Yesu supin yi hur maluh lo ya menër vu sir bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë: Avëh alov ti sënë tunġ seriveng böpata rot kesuu seriveng pin sën alam denetunġ loḳ ya keröng-seriveng-yi lo.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Senër nebë sënë in sir mehönon los bengöj-ggoreksën behir nġaa nġahiseḳë nedo vu sir, gaḳ sën denetunġ lo og yiḳ metes. Gaḳ avëh sënë og su hen vahi nedo rë, rëḳ yö keyoveḳin keröng ahë degwa raḳ metunġ yi nġaa pin tu seriveng gehen monë nos yi ma.”
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.