Marcos 12
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARA
1 Lob Yesu nër ġaġek peggirinsën ti vu sir bë, “Mehöti varoh huk wain ti, gejegelin ġelönġ netu heek, log semu nyëġ ti in napip wain anon doḳ. Log lev begganġ ading ti sën debare jaḳ medemalajin wain lo. Loḳ tum vo huk sënë loḳ ya mehö la nemaj in bë degeġin, loḳ mëm anon vahi natu yiyi gevahi natu hej. Ggovek log tah yi ya meya nyëġ ading ti meya nedo.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Gebuk sën wain anon nemoneḳ lo dus raḳ, lob huk ala sënë nevonġ yi hur ti ya vu mehönon sën deneġin huk lo, in bë geḳo yi wain anon vahi.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Rëḳ dejom yi ahon medeveek yi gedevonġ yi yah meya nema meris.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Loḳ huk wain ala lo vonġ yi hur ngwë yah ggökin, loḳ desis yu raḳ beġö, bedevonġ paya vu yi rot.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Lom yiḳ vonġ hur ngwë ya, loḳ desis yi mediiḳ ya; genevonġ yi hur nġahiseḳë deya ggök ggökin nebë saga, lob deneveek vahi, gedenesis vahi medenediiḳ.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Nebë saga lob yi hur pin maya geyiḳ nalu perurek timu sën ahë neving yi rot lo nahën nedo ving yi. Lom kwa vo nebë, ‘Sa naluġ sënë, om rëḳ degurek babu!’ lom vonġ yi ya raḳ neggëp hus.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Rëḳ alam sën deneġin yi huk lo, yö denër vu sir nebë, ‘Mehö sënë rëḳ doḳ nah ama ben begeḳo yi nġaa pin, om ham-o! Hil angis yi menadiiḳ gehuk sënë natu hil nġaa!’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Lom dejom yi ahon medesis mediiḳ, log detë yah dobnë.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Nebë saga, om huk wain ala sënë maḳ rëḳ gevonġ nabë va vu sir-a? Rëḳ na bekevoh alam sën deneġin yi huk lo bemalaj nama na veröḳ yi, log mëm gevonġ huk sënë vu alam mewis la medegeġin.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Ma maḳ ham su tevin ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo rë? Nebë:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Mehöböp vonġ sënë
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Lob alam Yuda hir ggev deraḳ ni bë nenër ġaġek peggirinsën raḳ sir, lom devonġ in bë denaduu yi na ḳarabus, rëḳ deggöneng in alam nġahiseḳë sën denedo lo, lom devuu yi gedeyah medeya.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Lob devonġ Parisai* la losho Herot* yi alam la to deya vu Yesu in bë deseggi yi, in bë nabë nanër ġaġek ti paya, og denajom yi ahon nabë sën mehönon denesis soḳ loḳ leḳ lo.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ya deto vu yi lom deloḳ tepëḳ vu bë, “Tatovaha! He raḳ nim bë honġ mehö niröp, gesu ġenehöneng in mehönon meġenër ġaġek yah nenga rë! Gesu ġenehöneng in alam malaj rë, gaḳ ġenenër ġaġek neggëp ti vu alam meris gevu alam los arëj ving, log ġenatateḳin Anutu yi ġaġek vu alam los anon mu. Om ġenanër vu he rë nabë hil ġetë takës na vu alam Rom hir mehö-los-bengö Sisar* ma nama? Hil rëḳ ġetunġ ma hil su rëḳ ġetunġ rë?”
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Rëḳ Yesu raḳ nij bë kwaj luu, lom nër vu sir bë, “Ham neseggi sa in va? Ham gweḳo monë ġahis ti nam sa ġalë rë!”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Lom deḳo ti ya vu, loḳ loḳ tepëḳ vu sir bë, “Re ḳenu los arë sën raḳ neggëp agi?” Rëḳ bë, “Sisar*!”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Lom Yesu nër vu sir bë, “Om ham gwevonġ Sisar* yi nġaa nah vu Sisar*, log Anutu yi nġaa og ham bo nah vu Anutu!” Lob tum delëk rot gavij netöḳ in nër ġaġek sënë los kwa.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Alam Sadukai* denenër bë alam-diiḳsën og su rëḳ dekedi jaḳ nah rë. Lob sir la deya vu Yesu medeloḳ tepëḳ vu yi bë,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Tatovaha! Moses kevu horek sënë vu hil meneggëp bë, ‘Bë mehöti ari ti nadiiḳ geyi alov nedo, rëḳ mu luho su deḳo naluj rë, og mëm ari geḳo yi alov natu venë meluho degeḳo naluj vu ari sën diiḳ lo’.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Lob hur maġëm ti losho ari lo, sir nemadvahi-bevidek-luu denedo, lob arij aġuu ḳo avëh,
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 loḳ diiḳ geluho su deḳo naluj rë. Lom tum ari amon ḳo yi alov, rëḳ luho su deḳo naluj rë, log amon diiḳ ving. Log gwee nebë saga, ḳo alov rëḳ diiḳ geluho naluj ma. Beyiḳ sir pin devonġ nebë sënë metöḳ ya arij meggi, gesir pin naluj ma.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Log avëh sënë diiḳ raḳ neggëp hus.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Om ġenanër nabë najeeng sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, og avëh sënë rëḳ natu arij ti tena venë? In sir pin deḳo avëh timu saga netu venëj.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham duġin Anutu yi ġaġek sën neggëp loḳ yi ḳapiya lo, geham duġin Anutu niwëëk ving.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Vu Buk-tamusën sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, og maluh su rëḳ degeḳo avëh rë, gavëh su rëḳ dejaḳ maluh rë. Gaḳ rëḳ demedo nabë angër lo vu yaġek.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Ġaġek sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, maḳ ham su tevin ḳapiya sën Moses kevu lo rë? Sën nengwah medo netum loḳ ḳele yu dabun ti log Anutu nër vu Moses bë, ‘Sa Abraham yi Anutu sa, gIsaak yi Anutu sa, geYakop yi Anutu sa!’
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Nabë alam-diiḳsën denadiiḳ bemalaj nama na veröḳ yi, og su yoh vu bë nanër nabë lööho hir Anutu yi rë. Gaḳ lööho denedo malaj-tumsën, in Anutu og alam malaj vesa los malaj-tumsën hir Anutu yi. Rëḳ ham nekwetul loḳ.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Lob alam-horek-yi ti verup menġo bë denesap sir nebë sënë, lob nenġo bë Yesu nër ġaġek los kwa vu sir lom loḳ tepëḳ vu yi bë, “Horek ti tena sën kesuu horek vahi pin-a?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Loḳ Yesu nër yah bë, “Horek sën kesuu lo nebë: Honġ Israel! Gwenġo rë! Anutu sën hil Mehöböp lo, yiḳ Mehöböp perurek timu,
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 om ahëm geving Mehöböp honġ Anutu los ayom dahis. Ḳenum natu yi nġaa, gekwam los dahis na vu yi timu, gahëm geving yi los nim wëëk pin.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Lob horek böp ngwë sën netu luu nebë: Ahëm geving alam sën denedo dus vu honġ nabë sën nġo ahëm neving honġ lo. Behorek ngwë su kesuu horek luu sënë rë!”
31 O segundo é:
32 Loḳ mehö-horek-yi sënë nër yah vu yi bë, “Ġenër niröp, tatovaha! Ġenër yönon nebë Anutu yö timu, gAnutu ngwë su nedo rë.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Log bë hil ahëd geving yi los ayod dahis gehil kwad los dahis na vu yi timu, gehil ahëd geving yi los nid wëëk, log hil ahëd geving alam sën denedo dus vu hil lo nabë sën hil nġo ahëd neving hil, og mëm nġaa sënë kesuu seriveng sën hil nehetunġ medenevesi vu Anutu lo los seriveng vahi pin.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Lom Yesu nġo bë mehö sënë nër ġaġek los kwa lom nër vu bë, “Su ġenedo ading in Anutu-yi-nyëġ rë!” Lob tum alam pin deggöneng in sir gesu deloḳ tepëḳ yah vu Yesu in ġaġek ngwë rë.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Loḳ tum Yesu medo nenër ġaġek vu mehönon loḳ Anutu yi dub-vabuung-böp, loḳ loḳ tepëḳ bë, “Nebë va sën alam-horek-yi denenër Mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo hil nah lo bë degwa vu Davit*-ë?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Anon Vabuung vo kwa vu Davit menër bë:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Yi degwa vu Davit*, loḳ nebë tena sën Davit nër yi bë yi Mehöböp-ë?” Lob alam nġahiseḳë rot denenġo yi ġaġek bekwaj vesa.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Lob lev horek vu sir bë, “Ham gweġin ham in alam-horek-yi. In ahëj neving bë dejöp tob ading nivesa vesa, log ahëj neving bë alam debengwënġ vu sir bedegeḳo arëj jaḳ doḳ alam tabaaḳ,
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 gahëj neving bë demedo lël mala doḳ dub-supinsën-yi los jaḳ na dega nos namuġin gëp nyëġ-nos-böp-yi.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Alam sënë su kwaj nevonġin avëh alov rë, gaḳ deneggodeḳ hir nġaa, log denejom raḳ hus ading meris mu raḳ alam malaj. Om nyëvewen rëḳ natöḳ vu sir mekesuu rot.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Log Yesu to nedo dus vu keröng sën denetunġ monë seriveng loḳ vu Anutu lo, benelë alam sën denetunġ lo. Lob lë mehönon los bengöj-ggoreksën nġahiseḳë gedenetunġ monë böpata loḳ ya keröng,
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 log avëh alov ti hen monë ma, lob yiḳ ḳo monë mahen ḳöḳ luu mu beto metunġ luḳ ya ving. Monë ḳöḳ luu sënë yoh vu bë nah natu toea ti.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Lob Yesu supin yi hur maluh lo ya menër vu sir bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë: Avëh alov ti sënë tunġ seriveng böpata rot kesuu seriveng pin sën alam denetunġ loḳ ya keröng-seriveng-yi lo.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Senër nebë sënë in sir mehönon los bengöj-ggoreksën behir nġaa nġahiseḳë nedo vu sir, gaḳ sën denetunġ lo og yiḳ metes. Gaḳ avëh sënë og su hen vahi nedo rë, rëḳ yö keyoveḳin keröng ahë degwa raḳ metunġ yi nġaa pin tu seriveng gehen monë nos yi ma.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.