Marcos 12

Ġaġek Mewis (BZH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Lob Yesu nër ġaġek peggirinsën ti vu sir bë, “Mehöti varoh huk wain ti, gejegelin ġelönġ netu heek, log semu nyëġ ti in napip wain anon doḳ. Log lev begganġ ading ti sën debare jaḳ medemalajin wain lo. Loḳ tum vo huk sënë loḳ ya mehö la nemaj in bë degeġin, loḳ mëm anon vahi natu yiyi gevahi natu hej. Ggovek log tah yi ya meya nyëġ ading ti meya nedo.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-
2 Gebuk sën wain anon nemoneḳ lo dus raḳ, lob huk ala sënë nevonġ yi hur ti ya vu mehönon sën deneġin huk lo, in bë geḳo yi wain anon vahi.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Rëḳ dejom yi ahon medeveek yi gedevonġ yi yah meya nema meris.
3 Mas estes, apoderando-se dele,
4 Loḳ huk wain ala lo vonġ yi hur ngwë yah ggökin, loḳ desis yu raḳ beġö, bedevonġ paya vu yi rot.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o,
5 Lom yiḳ vonġ hur ngwë ya, loḳ desis yi mediiḳ ya; genevonġ yi hur nġahiseḳë deya ggök ggökin nebë saga, lob deneveek vahi, gedenesis vahi medenediiḳ.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Nebë saga lob yi hur pin maya geyiḳ nalu perurek timu sën ahë neving yi rot lo nahën nedo ving yi. Lom kwa vo nebë, ‘Sa naluġ sënë, om rëḳ degurek babu!’ lom vonġ yi ya raḳ neggëp hus.
6 Tendo ele, pois, ainda um, seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Rëḳ alam sën deneġin yi huk lo, yö denër vu sir nebë, ‘Mehö sënë rëḳ doḳ nah ama ben begeḳo yi nġaa pin, om ham-o! Hil angis yi menadiiḳ gehuk sënë natu hil nġaa!’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Lom dejom yi ahon medesis mediiḳ, log detë yah dobnë.
8 E, agarrando-o,
9 Nebë saga, om huk wain ala sënë maḳ rëḳ gevonġ nabë va vu sir-a? Rëḳ na bekevoh alam sën deneġin yi huk lo bemalaj nama na veröḳ yi, log mëm gevonġ huk sënë vu alam mewis la medegeġin.
9 Que fará, pois, o Senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Ma maḳ ham su tevin ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo rë? Nebë:
10 Ainda não lestes esta Escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, esta foi posta por cabeça da esquina;
11 Mehöböp vonġ sënë
11 isso foi feito pelo Senhor e é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Lob alam Yuda hir ggev deraḳ ni bë nenër ġaġek peggirinsën raḳ sir, lom devonġ in bë denaduu yi na ḳarabus, rëḳ deggöneng in alam nġahiseḳë sën denedo lo, lom devuu yi gedeyah medeya.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão, porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Lob devonġ Parisai* la losho Herot* yi alam la to deya vu Yesu in bë deseggi yi, in bë nabë nanër ġaġek ti paya, og denajom yi ahon nabë sën mehönon denesis soḳ loḳ leḳ lo.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ya deto vu yi lom deloḳ tepëḳ vu bë, “Tatovaha! He raḳ nim bë honġ mehö niröp, gesu ġenehöneng in mehönon meġenër ġaġek yah nenga rë! Gesu ġenehöneng in alam malaj rë, gaḳ ġenenër ġaġek neggëp ti vu alam meris gevu alam los arëj ving, log ġenatateḳin Anutu yi ġaġek vu alam los anon mu. Om ġenanër vu he rë nabë hil ġetë takës na vu alam Rom hir mehö-los-bengö Sisar* ma nama? Hil rëḳ ġetunġ ma hil su rëḳ ġetunġ rë?”
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens, antes, com verdade, ensinas o caminho de Deus. É lícito pagar tributo a César ou não? Pagaremos ou não pagaremos?
15 Rëḳ Yesu raḳ nij bë kwaj luu, lom nër vu sir bë, “Ham neseggi sa in va? Ham gweḳo monë ġahis ti nam sa ġalë rë!”
15 Então, ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me
16 Lom deḳo ti ya vu, loḳ loḳ tepëḳ vu sir bë, “Re ḳenu los arë sën raḳ neggëp agi?” Rëḳ bë, “Sisar*!”
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Lom Yesu nër vu sir bë, “Om ham gwevonġ Sisar* yi nġaa nah vu Sisar*, log Anutu yi nġaa og ham bo nah vu Anutu!” Lob tum delëk rot gavij netöḳ in nër ġaġek sënë los kwa.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai, E maravilharam-se dele.
18 Alam Sadukai* denenër bë alam-diiḳsën og su rëḳ dekedi jaḳ nah rë. Lob sir la deya vu Yesu medeloḳ tepëḳ vu yi bë,
18 Então, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele e perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Tatovaha! Moses kevu horek sënë vu hil meneggëp bë, ‘Bë mehöti ari ti nadiiḳ geyi alov nedo, rëḳ mu luho su deḳo naluj rë, og mëm ari geḳo yi alov natu venë meluho degeḳo naluj vu ari sën diiḳ lo’.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse mulher, e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Lob hur maġëm ti losho ari lo, sir nemadvahi-bevidek-luu denedo, lob arij aġuu ḳo avëh,
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem deixar descendência;
21 loḳ diiḳ geluho su deḳo naluj rë. Lom tum ari amon ḳo yi alov, rëḳ luho su deḳo naluj rë, log amon diiḳ ving. Log gwee nebë saga, ḳo alov rëḳ diiḳ geluho naluj ma. Beyiḳ sir pin devonġ nebë sënë metöḳ ya arij meggi, gesir pin naluj ma.
21 e o segundo também a tomou, e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro, da mesma maneira.
22 Log avëh sënë diiḳ raḳ neggëp hus.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Om ġenanër nabë najeeng sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, og avëh sënë rëḳ natu arij ti tena venë? In sir pin deḳo avëh timu saga netu venëj.”
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham duġin Anutu yi ġaġek sën neggëp loḳ yi ḳapiya lo, geham duġin Anutu niwëëk ving.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura, não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Vu Buk-tamusën sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, og maluh su rëḳ degeḳo avëh rë, gavëh su rëḳ dejaḳ maluh rë. Gaḳ rëḳ demedo nabë angër lo vu yaġek.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dos mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ġaġek sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, maḳ ham su tevin ḳapiya sën Moses kevu lo rë? Sën nengwah medo netum loḳ ḳele yu dabun ti log Anutu nër vu Moses bë, ‘Sa Abraham yi Anutu sa, gIsaak yi Anutu sa, geYakop yi Anutu sa!’
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Nabë alam-diiḳsën denadiiḳ bemalaj nama na veröḳ yi, og su yoh vu bë nanër nabë lööho hir Anutu yi rë. Gaḳ lööho denedo malaj-tumsën, in Anutu og alam malaj vesa los malaj-tumsën hir Anutu yi. Rëḳ ham nekwetul loḳ.”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim é Deus de vivos. Por isso, vós errais muito.
28 Lob alam-horek-yi ti verup menġo bë denesap sir nebë sënë, lob nenġo bë Yesu nër ġaġek los kwa vu sir lom loḳ tepëḳ vu yi bë, “Horek ti tena sën kesuu horek vahi pin-a?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar e, sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Loḳ Yesu nër yah bë, “Horek sën kesuu lo nebë: Honġ Israel! Gwenġo rë! Anutu sën hil Mehöböp lo, yiḳ Mehöböp perurek timu,
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos Israel, o Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 om ahëm geving Mehöböp honġ Anutu los ayom dahis. Ḳenum natu yi nġaa, gekwam los dahis na vu yi timu, gahëm geving yi los nim wëëk pin.
30 Amarás, pois, ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este
31 Lob horek böp ngwë sën netu luu nebë: Ahëm geving alam sën denedo dus vu honġ nabë sën nġo ahëm neving honġ lo. Behorek ngwë su kesuu horek luu sënë rë!”
31 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Loḳ mehö-horek-yi sënë nër yah vu yi bë, “Ġenër niröp, tatovaha! Ġenër yönon nebë Anutu yö timu, gAnutu ngwë su nedo rë.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus e que não há outro além dele;
33 Log bë hil ahëd geving yi los ayod dahis gehil kwad los dahis na vu yi timu, gehil ahëd geving yi los nid wëëk, log hil ahëd geving alam sën denedo dus vu hil lo nabë sën hil nġo ahëd neving hil, og mëm nġaa sënë kesuu seriveng sën hil nehetunġ medenevesi vu Anutu lo los seriveng vahi pin.”
33 e que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Lom Yesu nġo bë mehö sënë nër ġaġek los kwa lom nër vu bë, “Su ġenedo ading in Anutu-yi-nyëġ rë!” Lob tum alam pin deggöneng in sir gesu deloḳ tepëḳ yah vu Yesu in ġaġek ngwë rë.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Loḳ tum Yesu medo nenër ġaġek vu mehönon loḳ Anutu yi dub-vabuung-böp, loḳ loḳ tepëḳ bë, “Nebë va sën alam-horek-yi denenër Mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo hil nah lo bë degwa vu Davit*-ë?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é Filho de Davi?
36 Anon Vabuung vo kwa vu Davit menër bë:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O Senhor disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Yi degwa vu Davit*, loḳ nebë tena sën Davit nër yi bë yi Mehöböp-ë?” Lob alam nġahiseḳë rot denenġo yi ġaġek bekwaj vesa.
37 Pois, E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Lob lev horek vu sir bë, “Ham gweġin ham in alam-horek-yi. In ahëj neving bë dejöp tob ading nivesa vesa, log ahëj neving bë alam debengwënġ vu sir bedegeḳo arëj jaḳ doḳ alam tabaaḳ,
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 gahëj neving bë demedo lël mala doḳ dub-supinsën-yi los jaḳ na dega nos namuġin gëp nyëġ-nos-böp-yi.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Alam sënë su kwaj nevonġin avëh alov rë, gaḳ deneggodeḳ hir nġaa, log denejom raḳ hus ading meris mu raḳ alam malaj. Om nyëvewen rëḳ natöḳ vu sir mekesuu rot.”
40 que devoram as casas das viúvas e
41 Log Yesu to nedo dus vu keröng sën denetunġ monë seriveng loḳ vu Anutu lo, benelë alam sën denetunġ lo. Lob lë mehönon los bengöj-ggoreksën nġahiseḳë gedenetunġ monë böpata loḳ ya keröng,
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 log avëh alov ti hen monë ma, lob yiḳ ḳo monë mahen ḳöḳ luu mu beto metunġ luḳ ya ving. Monë ḳöḳ luu sënë yoh vu bë nah natu toea ti.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, depositou duas pequenas moedas, que valiam cinco réis.
43 Lob Yesu supin yi hur maluh lo ya menër vu sir bë, “Sa nanër vu ham yönon nabë: Avëh alov ti sënë tunġ seriveng böpata rot kesuu seriveng pin sën alam denetunġ loḳ ya keröng-seriveng-yi lo.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva depositou mais do que todos os que depositaram na arca do tesouro;
44 Senër nebë sënë in sir mehönon los bengöj-ggoreksën behir nġaa nġahiseḳë nedo vu sir, gaḳ sën denetunġ lo og yiḳ metes. Gaḳ avëh sënë og su hen vahi nedo rë, rëḳ yö keyoveḳin keröng ahë degwa raḳ metunġ yi nġaa pin tu seriveng gehen monë nos yi ma.”
44 porque todos que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.