Marcos 11
Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH
1 Lob ya deverup dus vu Yerusalem meya deto Betpage los Betania ggëp Ḳedu Ḳele-oliv, lob vonġ yi hur maluh luu deya,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 genër vu luho bë, “Melu na begganġ-bu ti sën melu malamin neya agu. Lob melu na berup aggatavi loḳ melu rëḳ gwelë nabë deseyu dogi nalu ti menare loḳ sagu. Dogi nalu ti sën su mehöti raḳ wirek rë geyö nahën nare, lob melu kwevelekin begweli nom.
2 com a seguinte ordem:
3 Genabë mehöti bare gelë meluu, bedoḳ tepëḳ vu meluu nabë, ‘Melu nevonġ va saga?’ og melu nanër nah vu nabë, ‘Mehöböp bë jaḳ mena!’ lob mëm rëḳ gevonġ nam pevis.” Nër vu luho nebë saga, log vonġ luho ya.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Luho deya lob detöḳ vu dogi nalu yoh vu sën nër lo. Deseyu meloḳ nare aggatavi benare ranġah loḳ aggata böp, lom luho dekevelekin.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Galam vare denelë luho, lob deloḳ tepëḳ vu luho bë, “Melu gwevonġ va vu dogi nalu saga sën melu nekwevelekin-ë?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Rëḳ luho denër Yesu aye vu sir, lom mëm delëëin dogi ya vu luho.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Lob luho deli dogi nalu yah verup vu Yesu, log delah hir röpröp raḳ demi, log mëm Yesu raḳ ya nedo.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Lob alam nġahiseḳë dekah hir tob medevah loḳ aggata, gesir vahi deneseröġ medeneya aggata vahi vahi medenesap ḳapah medenevah aggatata ving, geYesu neraḳ dogi meneggök.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Lob alam sën denemuġin gesën denetamuin yi lo denepisek in medenetahi bë,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Anutu semu hil ḳenud Davit yi buk sënë, sën vonġin nom berup vu hil gökin.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Lob Yesu ya metöḳ ya Yerusalem beloḳ ya Anutu yi dub-vabuung-böp beḳo loḳ belë nġaa pin, loḳ hes mala ggovek ya lom losho yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo to deyah dobnë medeyah medeya Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Heng to lob sir vu Betania medeyam lom diiḳahë,
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 lob nelë ḳele pik* ti nare adingnë geris nġahiseḳë rot, lob ya dus in bë sero anon. Ya deverup vu lom lë rëḳ ris meris ganon ma, in yi buk nahën gesu nesis anon rë.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Lob nër vu ḳele bë, “Su rëḳ ġengis anom bemehönon dega gök nahin rë!” Geyi hur maluh vare denenġo nebë sënë.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Yah deverup Yerusalem, lob loḳ yah Anutu yi dub-vabuung-böp ggökin, lob tii alam sën denevonġ huk baġosën loḳ lo. Log keyoveḳin alam sën denepekwë* monë lo hir tevor, los alam sën denetunġ nuung in bë alam debaġo bedebesi natu hir seriveng lo hir sëa.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Log nërin mehönon pin bë su degeḳo hir nġaa medenah medenom nabë aggata doḳ dub vabuung.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Log nër vu sir bë, “Ġaġek neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi sën denġo bë Yesu nër ġaġek nebë sënë lob desero aggata in bë dengis yi menadiiḳ. In deneggöneng in yi, in alam pin avij netöḳ in yi ġaġek bemedo denenġo.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Nebë saga lob hes luḳ ya lob devuu Yerusalem ya gedeyah.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Lob monbuk loḳ yom deverup, loḳ delë ḳele pik* sënë bë meran ya. Ris meran geġeġa gilin gebebov ya.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Lob Pita kwa vo Yesu yi ġaġek menër vu bë, “Tatovaha! Gwelë! Ḳele pik* sën ġeterot lo meran bebebov ya!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham gwevonġ geving Anutu!
22 Jesus respondeu:
23 Sa nanër vu ham yönon nabë: Bë mehöti nanër vu ḳedu sënë nabë, ‘Kwedi gwetë honġ duḳ na loo vuheng!’ gesu medo ayo luu luu rë, gaḳ gevonġ geving nabë yi ġaġek sënë rëḳ anon jaḳ, og rëḳ anon jaḳ.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Om sa nanër vu ham nabë: Nġaa sën ġenejom raḳ meġenekwetaġ in vu Anutu lo, og gwevonġ geving yi nabë rëḳ gweḳo anon, og rëḳ bo vu honġ yönon.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Log nabë ham bare najom jaḳ na vu Anutu, rëḳ ham ahëmin sengën neggëp vu mehö la, beham kwamin nevo nebë devonġ nġaa nipaya vu ham, og ham dahun hir nġaa nipaya sën lo na benama na veröḳ yi, geham su kwamin bo gök nahin. Ham gwevonġ nabë saga, og mëm ham Amamin sën nedo yaġek lo rëḳ dahun ham hömin nġaa nipaya na geving.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 [Gaḳ nabë ham su dahun hir nġaa nipaya na rë, og ham Amamin sën nedo yaġek lo su rëḳ dahun ham nġaa nipaya na rë, gaḳ yö rëḳ gëp vu ham.]”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Lob ya detöḳ yah Yerusalem lob neḳo loḳ Anutu yi dub-vabuung-böp lo ggökin, lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev, galam-horek-yi los alam teta detöḳ vu yi.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Lob deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Re vo niwëëk vu honġ benër bë gwevonġ huk nabë sënë? Re ggooin honġ raḳ-a?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Kë, om sa bë doḳ tepëḳ in ġaġek ti nök vu ham rë, loḳ nabë ham nanër nom, og mëm sëḳ nanër mehö sën ggooin sa raḳ in bë sa ġevonġ huk agi nök vu ham.
29 Jesus respondeu:
30 Ham nanër ġaġek sënë vu sa rë nabë: Jon neripek alam, og yam vu yaġek, ma, sepa loḳ mehönon vu dob kwaj?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Lom yö yah denesap sir raḳ medenenër vu sir nebë, “Bë hil nanër nabë yam vu yaġek, og rëḳ doḳ tepëḳ nom nabë, ‘Rëḳ nebë va sën ham su vonġ ving yi rë-ë?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Log nabë hil nanër nabë sepa loḳ mehönon vu dob kwaj...?” Rëḳ su yoh vu bë denanër ġaġek sënë rë, in deneggöneng in alam sën vare denenġo lo bë rëḳ dengis sir. In alam pin kwaj nevo Jon bë yi mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti yönon.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Lom denër yah vu Yesu bë, “He duġin degwa-o!” Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Nebë saga, om sa su rëḳ nanër mehö sën ggooin sa raḳ lo vu ham rë!”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.