Marcos 11

Ġaġek Mewis (BZH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Lob ya deverup dus vu Yerusalem meya deto Betpage los Betania ggëp Ḳedu Ḳele-oliv, lob vonġ yi hur maluh luu deya,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 genër vu luho bë, “Melu na begganġ-bu ti sën melu malamin neya agu. Lob melu na berup aggatavi loḳ melu rëḳ gwelë nabë deseyu dogi nalu ti menare loḳ sagu. Dogi nalu ti sën su mehöti raḳ wirek rë geyö nahën nare, lob melu kwevelekin begweli nom.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Genabë mehöti bare gelë meluu, bedoḳ tepëḳ vu meluu nabë, ‘Melu nevonġ va saga?’ og melu nanër nah vu nabë, ‘Mehöböp bë jaḳ mena!’ lob mëm rëḳ gevonġ nam pevis.” Nër vu luho nebë saga, log vonġ luho ya.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Luho deya lob detöḳ vu dogi nalu yoh vu sën nër lo. Deseyu meloḳ nare aggatavi benare ranġah loḳ aggata böp, lom luho dekevelekin.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Galam vare denelë luho, lob deloḳ tepëḳ vu luho bë, “Melu gwevonġ va vu dogi nalu saga sën melu nekwevelekin-ë?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Rëḳ luho denër Yesu aye vu sir, lom mëm delëëin dogi ya vu luho.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Lob luho deli dogi nalu yah verup vu Yesu, log delah hir röpröp raḳ demi, log mëm Yesu raḳ ya nedo.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Lob alam nġahiseḳë dekah hir tob medevah loḳ aggata, gesir vahi deneseröġ medeneya aggata vahi vahi medenesap ḳapah medenevah aggatata ving, geYesu neraḳ dogi meneggök.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Lob alam sën denemuġin gesën denetamuin yi lo denepisek in medenetahi bë,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Anutu semu hil ḳenud Davit yi buk sënë, sën vonġin nom berup vu hil gökin.
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Lob Yesu ya metöḳ ya Yerusalem beloḳ ya Anutu yi dub-vabuung-böp beḳo loḳ belë nġaa pin, loḳ hes mala ggovek ya lom losho yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo to deyah dobnë medeyah medeya Betania.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Heng to lob sir vu Betania medeyam lom diiḳahë,
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 lob nelë ḳele pik* ti nare adingnë geris nġahiseḳë rot, lob ya dus in bë sero anon. Ya deverup vu lom lë rëḳ ris meris ganon ma, in yi buk nahën gesu nesis anon rë.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Lob nër vu ḳele bë, “Su rëḳ ġengis anom bemehönon dega gök nahin rë!” Geyi hur maluh vare denenġo nebë sënë.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Yah deverup Yerusalem, lob loḳ yah Anutu yi dub-vabuung-böp ggökin, lob tii alam sën denevonġ huk baġosën loḳ lo. Log keyoveḳin alam sën denepekwë* monë lo hir tevor, los alam sën denetunġ nuung in bë alam debaġo bedebesi natu hir seriveng lo hir sëa.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Log nërin mehönon pin bë su degeḳo hir nġaa medenah medenom nabë aggata doḳ dub vabuung.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Log nër vu sir bë, “Ġaġek neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi sën denġo bë Yesu nër ġaġek nebë sënë lob desero aggata in bë dengis yi menadiiḳ. In deneggöneng in yi, in alam pin avij netöḳ in yi ġaġek bemedo denenġo.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Nebë saga lob hes luḳ ya lob devuu Yerusalem ya gedeyah.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Lob monbuk loḳ yom deverup, loḳ delë ḳele pik* sënë bë meran ya. Ris meran geġeġa gilin gebebov ya.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Lob Pita kwa vo Yesu yi ġaġek menër vu bë, “Tatovaha! Gwelë! Ḳele pik* sën ġeterot lo meran bebebov ya!”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham gwevonġ geving Anutu!
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Sa nanër vu ham yönon nabë: Bë mehöti nanër vu ḳedu sënë nabë, ‘Kwedi gwetë honġ duḳ na loo vuheng!’ gesu medo ayo luu luu rë, gaḳ gevonġ geving nabë yi ġaġek sënë rëḳ anon jaḳ, og rëḳ anon jaḳ.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Om sa nanër vu ham nabë: Nġaa sën ġenejom raḳ meġenekwetaġ in vu Anutu lo, og gwevonġ geving yi nabë rëḳ gweḳo anon, og rëḳ bo vu honġ yönon.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Log nabë ham bare najom jaḳ na vu Anutu, rëḳ ham ahëmin sengën neggëp vu mehö la, beham kwamin nevo nebë devonġ nġaa nipaya vu ham, og ham dahun hir nġaa nipaya sën lo na benama na veröḳ yi, geham su kwamin bo gök nahin. Ham gwevonġ nabë saga, og mëm ham Amamin sën nedo yaġek lo rëḳ dahun ham hömin nġaa nipaya na geving.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Gaḳ nabë ham su dahun hir nġaa nipaya na rë, og ham Amamin sën nedo yaġek lo su rëḳ dahun ham nġaa nipaya na rë, gaḳ yö rëḳ gëp vu ham.]”
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Lob ya detöḳ yah Yerusalem lob neḳo loḳ Anutu yi dub-vabuung-böp lo ggökin, lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev, galam-horek-yi los alam teta detöḳ vu yi.
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 Lob deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Re vo niwëëk vu honġ benër bë gwevonġ huk nabë sënë? Re ggooin honġ raḳ-a?”
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Kë, om sa bë doḳ tepëḳ in ġaġek ti nök vu ham rë, loḳ nabë ham nanër nom, og mëm sëḳ nanër mehö sën ggooin sa raḳ in bë sa ġevonġ huk agi nök vu ham.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 Ham nanër ġaġek sënë vu sa rë nabë: Jon neripek alam, og yam vu yaġek, ma, sepa loḳ mehönon vu dob kwaj?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Lom yö yah denesap sir raḳ medenenër vu sir nebë, “Bë hil nanër nabë yam vu yaġek, og rëḳ doḳ tepëḳ nom nabë, ‘Rëḳ nebë va sën ham su vonġ ving yi rë-ë?’
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Log nabë hil nanër nabë sepa loḳ mehönon vu dob kwaj...?” Rëḳ su yoh vu bë denanër ġaġek sënë rë, in deneggöneng in alam sën vare denenġo lo bë rëḳ dengis sir. In alam pin kwaj nevo Jon bë yi mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti yönon.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Lom denër yah vu Yesu bë, “He duġin degwa-o!” Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Nebë saga, om sa su rëḳ nanër mehö sën ggooin sa raḳ lo vu ham rë!”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.