Marcos 11
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB
1 Lob ya deverup dus vu Yerusalem meya deto Betpage los Betania ggëp Ḳedu Ḳele-oliv, lob vonġ yi hur maluh luu deya,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 genër vu luho bë, “Melu na begganġ-bu ti sën melu malamin neya agu. Lob melu na berup aggatavi loḳ melu rëḳ gwelë nabë deseyu dogi nalu ti menare loḳ sagu. Dogi nalu ti sën su mehöti raḳ wirek rë geyö nahën nare, lob melu kwevelekin begweli nom.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Genabë mehöti bare gelë meluu, bedoḳ tepëḳ vu meluu nabë, ‘Melu nevonġ va saga?’ og melu nanër nah vu nabë, ‘Mehöböp bë jaḳ mena!’ lob mëm rëḳ gevonġ nam pevis.” Nër vu luho nebë saga, log vonġ luho ya.
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Luho deya lob detöḳ vu dogi nalu yoh vu sën nër lo. Deseyu meloḳ nare aggatavi benare ranġah loḳ aggata böp, lom luho dekevelekin.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Galam vare denelë luho, lob deloḳ tepëḳ vu luho bë, “Melu gwevonġ va vu dogi nalu saga sën melu nekwevelekin-ë?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Rëḳ luho denër Yesu aye vu sir, lom mëm delëëin dogi ya vu luho.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Lob luho deli dogi nalu yah verup vu Yesu, log delah hir röpröp raḳ demi, log mëm Yesu raḳ ya nedo.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Lob alam nġahiseḳë dekah hir tob medevah loḳ aggata, gesir vahi deneseröġ medeneya aggata vahi vahi medenesap ḳapah medenevah aggatata ving, geYesu neraḳ dogi meneggök.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Lob alam sën denemuġin gesën denetamuin yi lo denepisek in medenetahi bë,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Anutu semu hil ḳenud Davit yi buk sënë, sën vonġin nom berup vu hil gökin.
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Lob Yesu ya metöḳ ya Yerusalem beloḳ ya Anutu yi dub-vabuung-böp beḳo loḳ belë nġaa pin, loḳ hes mala ggovek ya lom losho yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo to deyah dobnë medeyah medeya Betania.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Heng to lob sir vu Betania medeyam lom diiḳahë,
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 lob nelë ḳele pik* ti nare adingnë geris nġahiseḳë rot, lob ya dus in bë sero anon. Ya deverup vu lom lë rëḳ ris meris ganon ma, in yi buk nahën gesu nesis anon rë.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Lob nër vu ḳele bë, “Su rëḳ ġengis anom bemehönon dega gök nahin rë!” Geyi hur maluh vare denenġo nebë sënë.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Yah deverup Yerusalem, lob loḳ yah Anutu yi dub-vabuung-böp ggökin, lob tii alam sën denevonġ huk baġosën loḳ lo. Log keyoveḳin alam sën denepekwë* monë lo hir tevor, los alam sën denetunġ nuung in bë alam debaġo bedebesi natu hir seriveng lo hir sëa.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Log nërin mehönon pin bë su degeḳo hir nġaa medenah medenom nabë aggata doḳ dub vabuung.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Log nër vu sir bë, “Ġaġek neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya nebë:
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi sën denġo bë Yesu nër ġaġek nebë sënë lob desero aggata in bë dengis yi menadiiḳ. In deneggöneng in yi, in alam pin avij netöḳ in yi ġaġek bemedo denenġo.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Nebë saga lob hes luḳ ya lob devuu Yerusalem ya gedeyah.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Lob monbuk loḳ yom deverup, loḳ delë ḳele pik* sënë bë meran ya. Ris meran geġeġa gilin gebebov ya.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Lob Pita kwa vo Yesu yi ġaġek menër vu bë, “Tatovaha! Gwelë! Ḳele pik* sën ġeterot lo meran bebebov ya!”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham gwevonġ geving Anutu!
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Sa nanër vu ham yönon nabë: Bë mehöti nanër vu ḳedu sënë nabë, ‘Kwedi gwetë honġ duḳ na loo vuheng!’ gesu medo ayo luu luu rë, gaḳ gevonġ geving nabë yi ġaġek sënë rëḳ anon jaḳ, og rëḳ anon jaḳ.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Om sa nanër vu ham nabë: Nġaa sën ġenejom raḳ meġenekwetaġ in vu Anutu lo, og gwevonġ geving yi nabë rëḳ gweḳo anon, og rëḳ bo vu honġ yönon.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Log nabë ham bare najom jaḳ na vu Anutu, rëḳ ham ahëmin sengën neggëp vu mehö la, beham kwamin nevo nebë devonġ nġaa nipaya vu ham, og ham dahun hir nġaa nipaya sën lo na benama na veröḳ yi, geham su kwamin bo gök nahin. Ham gwevonġ nabë saga, og mëm ham Amamin sën nedo yaġek lo rëḳ dahun ham hömin nġaa nipaya na geving.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Gaḳ nabë ham su dahun hir nġaa nipaya na rë, og ham Amamin sën nedo yaġek lo su rëḳ dahun ham nġaa nipaya na rë, gaḳ yö rëḳ gëp vu ham.]”
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Lob ya detöḳ yah Yerusalem lob neḳo loḳ Anutu yi dub-vabuung-böp lo ggökin, lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev, galam-horek-yi los alam teta detöḳ vu yi.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Lob deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Re vo niwëëk vu honġ benër bë gwevonġ huk nabë sënë? Re ggooin honġ raḳ-a?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Kë, om sa bë doḳ tepëḳ in ġaġek ti nök vu ham rë, loḳ nabë ham nanër nom, og mëm sëḳ nanër mehö sën ggooin sa raḳ in bë sa ġevonġ huk agi nök vu ham.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ham nanër ġaġek sënë vu sa rë nabë: Jon neripek alam, og yam vu yaġek, ma, sepa loḳ mehönon vu dob kwaj?”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Lom yö yah denesap sir raḳ medenenër vu sir nebë, “Bë hil nanër nabë yam vu yaġek, og rëḳ doḳ tepëḳ nom nabë, ‘Rëḳ nebë va sën ham su vonġ ving yi rë-ë?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Log nabë hil nanër nabë sepa loḳ mehönon vu dob kwaj...?” Rëḳ su yoh vu bë denanër ġaġek sënë rë, in deneggöneng in alam sën vare denenġo lo bë rëḳ dengis sir. In alam pin kwaj nevo Jon bë yi mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti yönon.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Lom denër yah vu Yesu bë, “He duġin degwa-o!” Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Nebë saga, om sa su rëḳ nanër mehö sën ggooin sa raḳ lo vu ham rë!”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.