Lucas 9
Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT
1 Log tahi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo deyam vu yi bevo niwëëk vu sir in bë denoh vu bedegetii memö geto dena, gedegevonġ meniraḳsën nama na.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Log vonġ sir ya in bë denanër ġaġek jaḳ Anutu-yi-nyëġ, gedegevonġ balam nijraḳsën nijvesa jaḳ nah.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Log nër vu sir bë, “Ham na, rëḳ mu ham su gweḳo ḳupeḳ sepa ham. Ham su natohin atohenġ, ga, gweje vahek, ma gweḳo nos, ma monë sepa. Geham su gweḳo röpröp luu luu sepa.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Log nabë mehöti geḳo ham luu luu sënë doḳ na yi begganġ megeġin ham, og ham naḳööḳ doḳ begganġ timu saga rot beham nom jaḳ.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Gaḳ nabë su degeḳo ham doḳ na hir begganġ rë, og ham tetëhin kebus in vahamin in dejaḳ ni nabë devonġ paya, log ham na jaḳ.”
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Nër nebë sënë ggovek, log ya deyoh vu nyëġ pin. Bedenenër Bengö Nivesa ranġah, gedenevonġ balam nijraḳsën nijvesa neraḳ yoh vu nyëġ pin.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Log dob ala Herot* nġo nġaa pin sën Yesu nevonġ lo bengö, lob kwa neya nġahi in mehö la denenër bë Jon kedi vu bedub ggökin.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Log la denenër bë Elia yom verup. Log la denenër bë alam sën denenër ġaġek ranġah wirek lo ti kedi raḳ yah ggökin.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Rëḳ Herot* nër bë, “Joneḳ sa ḳetöv kwa lo. Gaḳ maḳ mehö re sën sa nehanġo bengö nebë agi?” Lob kwa nevo bë gelë yi jaḳ mala.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Sinarë lo deya geyom deverup, lob denër nġaa pin sën devonġ lo vu Yesu. Lob ḳo sir raḳ belosho yö detah sir ya nyëġ-yumeris ti dus vu Betsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Loḳ alam saga deraḳ ni lob desepa yi medeya. Ya detöḳ vu yi, lob vengwënġ vu sir los kwa vesa, benër Bengö Nivesa raḳ sën Anutu bë natu ala megeġin sir lo. Genevonġ balam nijraḳsën nijvesa neraḳ ving.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Log sehuk luḳ, lob yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo ya denër vu yi bë, “Gwevonġ alam sënë dena in dedoḳ na begganġ-bu böp los mahen sën denedo dus dus lo bena degëp, in denatöḳ vu nos lu nġaa rë. In hil nado sënëḳ nyëġ-yumeris tahsën.”
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Rëḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham nġo rëḳ bet sir.” Loḳ denër yah bë, “Nos nġahi su nedo vu he rë. Gaḳ yiḳ brët nemadvahi ga, ġël luu mu nedo. Ma he yoh vu bë ana baġo nos in alam pin sënë?”
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 In alam nġahi rot denedo bemaluh yoh vu 5,000.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Yi hur maluh devonġ nebë sënë balam pin to denedo.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Log Yesu ḳo brët nemadvahi ga, ġël luu lo raḳ, gevarah mala raḳ yaġek gejom raḳ in los kwa vesa ya vu Anutu; log debu bevo vu yi hur maluh lo bë na debo gelek alam.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Lob sir pin degga meyoh vu, log desupin vahi sën nedo lo loḳ ya sap nemadluho-bevidek-luu.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Lob buk ti rë lob Yesu medo nejom raḳ, geyi hur maluh denedo ving yi, lob loḳ tepëḳ in sir bë, “Alam denenër sa bë sa re?”
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Loḳ denër yah vu yi bë, “Sir la denenër honġ bë Mehö-neripek-alam Jon. Gela denenër honġ bë Elia. Gela denenër bë alam-denenër-ġaġek-ranġahsën wirek ti kedi raḳ yah ggökin.”
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Loḳ loḳ tepëḳ in sir ggökin bë, “Gaḳ hameḳ nenër bë sa re?” Loḳ Pita nër yah bë, “Anutu yi Kerisi* honġ.”
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Lob Yesu vo ḳooin niwëëk vu sir bë, “Om ham su na nanër ġaġek sënë ranġah vu mehöti.”
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Log nër ving bë, “Mehönon Nalu rëḳ geḳo maggin nġahiseḳë, galam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi lo rëḳ degeruu demij vu yi, gerëḳ dengis yi menadiiḳ, gebuk natu löö loḳ kedi jaḳ nah gökin.”
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Log nër vu sir pin bë, “Mehöti bë natu sa hur, og kwa birek in yi gekerë yi ḳelepeḳo* noh vu buk metamuin sa.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Mehöti bë kwa bo yi begeġin nivesa, og rëḳ anon mala nama. Gaḳ mehöti bë kwa birek in yi menadiiḳ in sa, og rëḳ na medo mala-tumsën.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Gaḳ nabë mehöti yö geḳo yi jaḳ in nġaa dob yi pin bemedo loḳ nadiiḳ, og yi nġaa sënë rëḳ doḳ vu yi nabë va?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Log nabë mehöti göneng in mehönon bedah sa los sa ġaġek vun, og Mehönon Nalu rëḳ dah yi vun doḳ buk sën nom los Ama yö niwëëk garë böpata, gelos angër vabuung nij wëëk gevuneḳ vuneḳ yaġek yi lo.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Sa nanër vu ham yönon nabë alam sën denare agi vahi su rëḳ denadiiḳ rë, gaḳ rëḳ nahën demedo medegelë gAnutu nam in geġin hil.”
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Yesu nër ġaġek sënë ggovek bebuk nemadvahi-mevidek-löö ya ggovek, loḳ ḳo Pita lööho Jon lu Yakobus medeya ḳedu, in bë najom jaḳ.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Medo nejom raḳ, lob mala agga ngwë raḳ, geyi röpröp veroo meris nebë davës.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Log pevis bemehö luu yam vare denevengwënġ ving yi. Yiḳ Moses lu Elia.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Luho deyam los nij ḳapiik, meyam denenër nġaa pin sën Yesu rëḳ gevonġ gëp Yerusalem begovek genah mena lo tato vu yi.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Pita lööho malaj neggëp panġsën rot bë degëp yiing. Rëḳ su deneggëp yiing rë, lob delë Yesu niḳapiik ving mehö luu sën lööho denare lo.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Lob luho bë degevuu Yesu gedenah jaḳ, lob Pita nër vu Yesu bë, “Sa alaġ-e! He nado mehalë nġaa sënë om mëm nivesa rot. Om he dev numeng löö: Ti vu honġ, gengwë vu Moses, gengwë vu Elia.” Pita su kwa vo mero rë, gaḳ newa raḳ om pevis menër nebë sënë.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Nahën nenër ġaġek sënë, log beggob ti yam kebu sir. Loḳ yam rot beggërin sir, lob newaj raḳ rot.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Log ġaġek ti yam loḳ beggob ayo bë, “Sënëḳ sa naluġ. Sehooin yi raḳ ggovek ya. Om ham gwebë nengamin vu yi.”
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Denġo ġaġek sënë ggovek, log delë bë Yesu yö ti nedo. Lob ayej ma gesu denër nġaa sën delë agi lo vu mehöti loḳ buk saga rë.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Log heng to, lob sir vu ḳedu beyah deto, loḳ alam yu böpata ti yam debuu Yesu ggëp aggata.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Lob sir ti pevis metahi ya bë, “Tatovaha, sa ḳetaġ vu honġ nabë gwelë sa naluġ aġuu sënë. In yiḳ sa naluġ perurek anon timu.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Rëḳ memö nipaya ti nepesönġ raḳ yi pevis avuti, lob nenġeeḳ böpata. Log memö sënë nesesesin raḳ yi panġsën rot lob nyë ḳataḳ netunġ. Beyö nevasap yi rot, gesu nevuu yi pevis rë.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Lob sa verup su vu honġ hur maluh lo bë degetii memö nipaya sënë geto mena, rëḳ ma gesu deyoh vu rë.”
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Loḳ Yesu nër yah bë, “Oo ham alam vu buk sënë, ham ayomin su neyam timu rë, log ham ayomin su neggëp niröp rë. Om sëḳ nahën medo geving ham buk va la geving meḳerë ham maggin-a? Maam gweḳo nalum nam.”
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Hurmahen sënë nahën neya vu Yesu, log memö lo të yi to mesap nyëġ, genesesesin raḳ yi panġsën. Loḳ Yesu petupek raḳ memö lo, gevonġ behurmahen nivesa raḳ, log vonġ yah vu ama.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Lob alam pin delë Anutu niwëëk sënë, lob delëk anon mederanġa nemaj.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 “Ham gwebë nengamin vu ġaġek sënë megwero! Nahub rëḳ rëḳ debo Mehönon Nalu doḳ na mehönon nemaj.”
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Rëḳ su deraḳ ġaġek sënë ni rë. Ġaġek sënë degwa vun yi in sir, besu kwaj töḳ vu rë. Rëḳ deggöneng in yi gesu deloḳ tepëḳ in degwa rë.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Log yi hur maluh deḳo ġaġek ti raḳ medemehoo sir in bë sir ti tena böp kesuu sir vahi.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Loḳ Yesu raḳ ġaġek sën kwaj nevo loḳ ayoj lo ni, lob ḳo hurmahen ti yam nare ving yi
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 genër vu sir bë, “Mehöti bë kwa bo sa begevonġ nivesa vu hurmahen teka nabë sënë, og nevonġ nivesa vu sa. Log mehöti sën gevonġ nivesa vu sa lo, og nevonġ nivesa vu yi sën vonġ sa meseyam lo. Om ham ti sën dahun yi benevonġ nivesa vu ham pin lo, og tu böp vorot ggëp Anutu mala.
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Loḳ Jon nër yah vu yi bë, “Sa alaġ-e! He halë mehöti genenër arëm los niwëëk benetii memö to deneya, loḳ he nërin yi in hil los su nesepa hil rë.”
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Rëḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham su nanërin yi, in mehöti sën su nelë ham paya rë lo, og neloḳ vu ham.”
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Buk sën Anutu geḳo Yesu jaḳ nah yaġek lo dus raḳ, lob Yesu kwa veröḳ raḳ bë na Yerusalem.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Lob vonġ yi hur maluh luu medeḳo ġaġek muġin meya deloḳ ya Samaria* hir nyëġ ti in bë degero nġaa vu yi.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Rëḳ alam vu nyëġ sagu nij lël bë su rëḳ degeḳo Yesu doḳ na hir begganġ rë. In deraḳ ni bë yö rëḳ berup na Yerusalem.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Hur maluh luu sënë, Jon lu Yakobus, delë nġaa sënë, lob luho denër bë, “Mehöböp, maḳ hil tahi nengwah vu yaġek duḳ nam ga alam sënë?”
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Loḳ Yesu ggërin yah bevonġ ġaġek raḳ luho.
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Log deya raḳ medeya begganġ-bu ngwë.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Nahën medo deneyök aggata, lob mehöti nër vu Yesu bë, “Nyëġ pin sën ġena lo, og sëḳ sepa honġ mena geving.”
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Loḳ Yesu nër yah vu bë, “Anöösik lej neggëp, gesoḳ newisej nedo, gaḳ Mehönon Nalu, og ben sën gëp doḳ lo ma.”
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Log nër vu mehö ngwë bë, “Ġenam ġesepa sa.” Loḳ nër bë, “Amaġ nadiiḳ besedev rë loḳ mëm.”
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Loḳ Yesu nër vu bë, “Alam diiḳsën yö rëḳ dedev hir heljënġ. Gaḳ honġ, og ġena ġenanër ġaġek jaḳ sën Anutu natu ala megeġin hil lo.”
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Loḳ mehö ngwë nër vu yi bë, “Mehöböp, sa hevonġin bë nök sepa honġ, om ġenaḳööḳ gesenah najom sa alam nemaj rë.
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Loḳ Yesu nër vu bë, “Mehö sën ḳo huk raḳ rëḳ kwa luu luu in lo, og su yoh vu bë doḳ na Anutu-yi-nyëġ rë.”
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.