Lucas 9

Ġaġek Mewis (BZH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Log tahi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo deyam vu yi bevo niwëëk vu sir in bë denoh vu bedegetii memö geto dena, gedegevonġ meniraḳsën nama na.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Log vonġ sir ya in bë denanër ġaġek jaḳ Anutu-yi-nyëġ, gedegevonġ balam nijraḳsën nijvesa jaḳ nah.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Log nër vu sir bë, “Ham na, rëḳ mu ham su gweḳo ḳupeḳ sepa ham. Ham su natohin atohenġ, ga, gweje vahek, ma gweḳo nos, ma monë sepa. Geham su gweḳo röpröp luu luu sepa.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Log nabë mehöti geḳo ham luu luu sënë doḳ na yi begganġ megeġin ham, og ham naḳööḳ doḳ begganġ timu saga rot beham nom jaḳ.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Gaḳ nabë su degeḳo ham doḳ na hir begganġ rë, og ham tetëhin kebus in vahamin in dejaḳ ni nabë devonġ paya, log ham na jaḳ.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Nër nebë sënë ggovek, log ya deyoh vu nyëġ pin. Bedenenër Bengö Nivesa ranġah, gedenevonġ balam nijraḳsën nijvesa neraḳ yoh vu nyëġ pin.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Log dob ala Herot* nġo nġaa pin sën Yesu nevonġ lo bengö, lob kwa neya nġahi in mehö la denenër bë Jon kedi vu bedub ggökin.
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Log la denenër bë Elia yom verup. Log la denenër bë alam sën denenër ġaġek ranġah wirek lo ti kedi raḳ yah ggökin.
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Rëḳ Herot* nër bë, “Joneḳ sa ḳetöv kwa lo. Gaḳ maḳ mehö re sën sa nehanġo bengö nebë agi?” Lob kwa nevo bë gelë yi jaḳ mala.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Sinarë lo deya geyom deverup, lob denër nġaa pin sën devonġ lo vu Yesu. Lob ḳo sir raḳ belosho yö detah sir ya nyëġ-yumeris ti dus vu Betsaida.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Loḳ alam saga deraḳ ni lob desepa yi medeya. Ya detöḳ vu yi, lob vengwënġ vu sir los kwa vesa, benër Bengö Nivesa raḳ sën Anutu bë natu ala megeġin sir lo. Genevonġ balam nijraḳsën nijvesa neraḳ ving.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Log sehuk luḳ, lob yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo ya denër vu yi bë, “Gwevonġ alam sënë dena in dedoḳ na begganġ-bu böp los mahen sën denedo dus dus lo bena degëp, in denatöḳ vu nos lu nġaa rë. In hil nado sënëḳ nyëġ-yumeris tahsën.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Rëḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham nġo rëḳ bet sir.” Loḳ denër yah bë, “Nos nġahi su nedo vu he rë. Gaḳ yiḳ brët nemadvahi ga, ġël luu mu nedo. Ma he yoh vu bë ana baġo nos in alam pin sënë?”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 In alam nġahi rot denedo bemaluh yoh vu 5,000.
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Yi hur maluh devonġ nebë sënë balam pin to denedo.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Log Yesu ḳo brët nemadvahi ga, ġël luu lo raḳ, gevarah mala raḳ yaġek gejom raḳ in los kwa vesa ya vu Anutu; log debu bevo vu yi hur maluh lo bë na debo gelek alam.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Lob sir pin degga meyoh vu, log desupin vahi sën nedo lo loḳ ya sap nemadluho-bevidek-luu.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Lob buk ti rë lob Yesu medo nejom raḳ, geyi hur maluh denedo ving yi, lob loḳ tepëḳ in sir bë, “Alam denenër sa bë sa re?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Loḳ denër yah vu yi bë, “Sir la denenër honġ bë Mehö-neripek-alam Jon. Gela denenër honġ bë Elia. Gela denenër bë alam-denenër-ġaġek-ranġahsën wirek ti kedi raḳ yah ggökin.”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Loḳ loḳ tepëḳ in sir ggökin bë, “Gaḳ hameḳ nenër bë sa re?” Loḳ Pita nër yah bë, “Anutu yi Kerisi* honġ.”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Lob Yesu vo ḳooin niwëëk vu sir bë, “Om ham su na nanër ġaġek sënë ranġah vu mehöti.”
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Log nër ving bë, “Mehönon Nalu rëḳ geḳo maggin nġahiseḳë, galam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi lo rëḳ degeruu demij vu yi, gerëḳ dengis yi menadiiḳ, gebuk natu löö loḳ kedi jaḳ nah gökin.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Log nër vu sir pin bë, “Mehöti bë natu sa hur, og kwa birek in yi gekerë yi ḳelepeḳo* noh vu buk metamuin sa.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Mehöti bë kwa bo yi begeġin nivesa, og rëḳ anon mala nama. Gaḳ mehöti bë kwa birek in yi menadiiḳ in sa, og rëḳ na medo mala-tumsën.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Gaḳ nabë mehöti yö geḳo yi jaḳ in nġaa dob yi pin bemedo loḳ nadiiḳ, og yi nġaa sënë rëḳ doḳ vu yi nabë va?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Log nabë mehöti göneng in mehönon bedah sa los sa ġaġek vun, og Mehönon Nalu rëḳ dah yi vun doḳ buk sën nom los Ama yö niwëëk garë böpata, gelos angër vabuung nij wëëk gevuneḳ vuneḳ yaġek yi lo.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Sa nanër vu ham yönon nabë alam sën denare agi vahi su rëḳ denadiiḳ rë, gaḳ rëḳ nahën demedo medegelë gAnutu nam in geġin hil.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Yesu nër ġaġek sënë ggovek bebuk nemadvahi-mevidek-löö ya ggovek, loḳ ḳo Pita lööho Jon lu Yakobus medeya ḳedu, in bë najom jaḳ.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Medo nejom raḳ, lob mala agga ngwë raḳ, geyi röpröp veroo meris nebë davës.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Log pevis bemehö luu yam vare denevengwënġ ving yi. Yiḳ Moses lu Elia.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Luho deyam los nij ḳapiik, meyam denenër nġaa pin sën Yesu rëḳ gevonġ gëp Yerusalem begovek genah mena lo tato vu yi.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Pita lööho malaj neggëp panġsën rot bë degëp yiing. Rëḳ su deneggëp yiing rë, lob delë Yesu niḳapiik ving mehö luu sën lööho denare lo.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Lob luho bë degevuu Yesu gedenah jaḳ, lob Pita nër vu Yesu bë, “Sa alaġ-e! He nado mehalë nġaa sënë om mëm nivesa rot. Om he dev numeng löö: Ti vu honġ, gengwë vu Moses, gengwë vu Elia.” Pita su kwa vo mero rë, gaḳ newa raḳ om pevis menër nebë sënë.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Nahën nenër ġaġek sënë, log beggob ti yam kebu sir. Loḳ yam rot beggërin sir, lob newaj raḳ rot.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Log ġaġek ti yam loḳ beggob ayo bë, “Sënëḳ sa naluġ. Sehooin yi raḳ ggovek ya. Om ham gwebë nengamin vu yi.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Denġo ġaġek sënë ggovek, log delë bë Yesu yö ti nedo. Lob ayej ma gesu denër nġaa sën delë agi lo vu mehöti loḳ buk saga rë.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Log heng to, lob sir vu ḳedu beyah deto, loḳ alam yu böpata ti yam debuu Yesu ggëp aggata.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Lob sir ti pevis metahi ya bë, “Tatovaha, sa ḳetaġ vu honġ nabë gwelë sa naluġ aġuu sënë. In yiḳ sa naluġ perurek anon timu.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Rëḳ memö nipaya ti nepesönġ raḳ yi pevis avuti, lob nenġeeḳ böpata. Log memö sënë nesesesin raḳ yi panġsën rot lob nyë ḳataḳ netunġ. Beyö nevasap yi rot, gesu nevuu yi pevis rë.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Lob sa verup su vu honġ hur maluh lo bë degetii memö nipaya sënë geto mena, rëḳ ma gesu deyoh vu rë.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Loḳ Yesu nër yah bë, “Oo ham alam vu buk sënë, ham ayomin su neyam timu rë, log ham ayomin su neggëp niröp rë. Om sëḳ nahën medo geving ham buk va la geving meḳerë ham maggin-a? Maam gweḳo nalum nam.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Hurmahen sënë nahën neya vu Yesu, log memö lo të yi to mesap nyëġ, genesesesin raḳ yi panġsën. Loḳ Yesu petupek raḳ memö lo, gevonġ behurmahen nivesa raḳ, log vonġ yah vu ama.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Lob alam pin delë Anutu niwëëk sënë, lob delëk anon mederanġa nemaj.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Ham gwebë nengamin vu ġaġek sënë megwero! Nahub rëḳ rëḳ debo Mehönon Nalu doḳ na mehönon nemaj.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Rëḳ su deraḳ ġaġek sënë ni rë. Ġaġek sënë degwa vun yi in sir, besu kwaj töḳ vu rë. Rëḳ deggöneng in yi gesu deloḳ tepëḳ in degwa rë.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Log yi hur maluh deḳo ġaġek ti raḳ medemehoo sir in bë sir ti tena böp kesuu sir vahi.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Loḳ Yesu raḳ ġaġek sën kwaj nevo loḳ ayoj lo ni, lob ḳo hurmahen ti yam nare ving yi
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 genër vu sir bë, “Mehöti bë kwa bo sa begevonġ nivesa vu hurmahen teka nabë sënë, og nevonġ nivesa vu sa. Log mehöti sën gevonġ nivesa vu sa lo, og nevonġ nivesa vu yi sën vonġ sa meseyam lo. Om ham ti sën dahun yi benevonġ nivesa vu ham pin lo, og tu böp vorot ggëp Anutu mala.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Loḳ Jon nër yah vu yi bë, “Sa alaġ-e! He halë mehöti genenër arëm los niwëëk benetii memö to deneya, loḳ he nërin yi in hil los su nesepa hil rë.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Rëḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham su nanërin yi, in mehöti sën su nelë ham paya rë lo, og neloḳ vu ham.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Buk sën Anutu geḳo Yesu jaḳ nah yaġek lo dus raḳ, lob Yesu kwa veröḳ raḳ bë na Yerusalem.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Lob vonġ yi hur maluh luu medeḳo ġaġek muġin meya deloḳ ya Samaria* hir nyëġ ti in bë degero nġaa vu yi.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Rëḳ alam vu nyëġ sagu nij lël bë su rëḳ degeḳo Yesu doḳ na hir begganġ rë. In deraḳ ni bë yö rëḳ berup na Yerusalem.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Hur maluh luu sënë, Jon lu Yakobus, delë nġaa sënë, lob luho denër bë, “Mehöböp, maḳ hil tahi nengwah vu yaġek duḳ nam ga alam sënë?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Loḳ Yesu ggërin yah bevonġ ġaġek raḳ luho.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Log deya raḳ medeya begganġ-bu ngwë.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Nahën medo deneyök aggata, lob mehöti nër vu Yesu bë, “Nyëġ pin sën ġena lo, og sëḳ sepa honġ mena geving.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Loḳ Yesu nër yah vu bë, “Anöösik lej neggëp, gesoḳ newisej nedo, gaḳ Mehönon Nalu, og ben sën gëp doḳ lo ma.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Log nër vu mehö ngwë bë, “Ġenam ġesepa sa.” Loḳ nër bë, “Amaġ nadiiḳ besedev rë loḳ mëm.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Loḳ Yesu nër vu bë, “Alam diiḳsën yö rëḳ dedev hir heljënġ. Gaḳ honġ, og ġena ġenanër ġaġek jaḳ sën Anutu natu ala megeġin hil lo.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Loḳ mehö ngwë nër vu yi bë, “Mehöböp, sa hevonġin bë nök sepa honġ, om ġenaḳööḳ gesenah najom sa alam nemaj rë.
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Loḳ Yesu nër vu bë, “Mehö sën ḳo huk raḳ rëḳ kwa luu luu in lo, og su yoh vu bë doḳ na Anutu-yi-nyëġ rë.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.