Lucas 9
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARC
1 Log tahi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo deyam vu yi bevo niwëëk vu sir in bë denoh vu bedegetii memö geto dena, gedegevonġ meniraḳsën nama na.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 Log vonġ sir ya in bë denanër ġaġek jaḳ Anutu-yi-nyëġ, gedegevonġ balam nijraḳsën nijvesa jaḳ nah.
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Log nër vu sir bë, “Ham na, rëḳ mu ham su gweḳo ḳupeḳ sepa ham. Ham su natohin atohenġ, ga, gweje vahek, ma gweḳo nos, ma monë sepa. Geham su gweḳo röpröp luu luu sepa.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 Log nabë mehöti geḳo ham luu luu sënë doḳ na yi begganġ megeġin ham, og ham naḳööḳ doḳ begganġ timu saga rot beham nom jaḳ.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Gaḳ nabë su degeḳo ham doḳ na hir begganġ rë, og ham tetëhin kebus in vahamin in dejaḳ ni nabë devonġ paya, log ham na jaḳ.”
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Nër nebë sënë ggovek, log ya deyoh vu nyëġ pin. Bedenenër Bengö Nivesa ranġah, gedenevonġ balam nijraḳsën nijvesa neraḳ yoh vu nyëġ pin.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 Log dob ala Herot* nġo nġaa pin sën Yesu nevonġ lo bengö, lob kwa neya nġahi in mehö la denenër bë Jon kedi vu bedub ggökin.
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 Log la denenër bë Elia yom verup. Log la denenër bë alam sën denenër ġaġek ranġah wirek lo ti kedi raḳ yah ggökin.
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Rëḳ Herot* nër bë, “Joneḳ sa ḳetöv kwa lo. Gaḳ maḳ mehö re sën sa nehanġo bengö nebë agi?” Lob kwa nevo bë gelë yi jaḳ mala.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Sinarë lo deya geyom deverup, lob denër nġaa pin sën devonġ lo vu Yesu. Lob ḳo sir raḳ belosho yö detah sir ya nyëġ-yumeris ti dus vu Betsaida.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Loḳ alam saga deraḳ ni lob desepa yi medeya. Ya detöḳ vu yi, lob vengwënġ vu sir los kwa vesa, benër Bengö Nivesa raḳ sën Anutu bë natu ala megeġin sir lo. Genevonġ balam nijraḳsën nijvesa neraḳ ving.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Log sehuk luḳ, lob yi hur maluh nemadluho-bevidek-luu lo ya denër vu yi bë, “Gwevonġ alam sënë dena in dedoḳ na begganġ-bu böp los mahen sën denedo dus dus lo bena degëp, in denatöḳ vu nos lu nġaa rë. In hil nado sënëḳ nyëġ-yumeris tahsën.”
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Rëḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham nġo rëḳ bet sir.” Loḳ denër yah bë, “Nos nġahi su nedo vu he rë. Gaḳ yiḳ brët nemadvahi ga, ġël luu mu nedo. Ma he yoh vu bë ana baġo nos in alam pin sënë?”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 In alam nġahi rot denedo bemaluh yoh vu 5,000.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 Yi hur maluh devonġ nebë sënë balam pin to denedo.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 Log Yesu ḳo brët nemadvahi ga, ġël luu lo raḳ, gevarah mala raḳ yaġek gejom raḳ in los kwa vesa ya vu Anutu; log debu bevo vu yi hur maluh lo bë na debo gelek alam.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Lob sir pin degga meyoh vu, log desupin vahi sën nedo lo loḳ ya sap nemadluho-bevidek-luu.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Lob buk ti rë lob Yesu medo nejom raḳ, geyi hur maluh denedo ving yi, lob loḳ tepëḳ in sir bë, “Alam denenër sa bë sa re?”
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Loḳ denër yah vu yi bë, “Sir la denenër honġ bë Mehö-neripek-alam Jon. Gela denenër honġ bë Elia. Gela denenër bë alam-denenër-ġaġek-ranġahsën wirek ti kedi raḳ yah ggökin.”
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Loḳ loḳ tepëḳ in sir ggökin bë, “Gaḳ hameḳ nenër bë sa re?” Loḳ Pita nër yah bë, “Anutu yi Kerisi* honġ.”
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Lob Yesu vo ḳooin niwëëk vu sir bë, “Om ham su na nanër ġaġek sënë ranġah vu mehöti.”
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Log nër ving bë, “Mehönon Nalu rëḳ geḳo maggin nġahiseḳë, galam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi lo rëḳ degeruu demij vu yi, gerëḳ dengis yi menadiiḳ, gebuk natu löö loḳ kedi jaḳ nah gökin.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Log nër vu sir pin bë, “Mehöti bë natu sa hur, og kwa birek in yi gekerë yi ḳelepeḳo* noh vu buk metamuin sa.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Mehöti bë kwa bo yi begeġin nivesa, og rëḳ anon mala nama. Gaḳ mehöti bë kwa birek in yi menadiiḳ in sa, og rëḳ na medo mala-tumsën.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 Gaḳ nabë mehöti yö geḳo yi jaḳ in nġaa dob yi pin bemedo loḳ nadiiḳ, og yi nġaa sënë rëḳ doḳ vu yi nabë va?
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Log nabë mehöti göneng in mehönon bedah sa los sa ġaġek vun, og Mehönon Nalu rëḳ dah yi vun doḳ buk sën nom los Ama yö niwëëk garë böpata, gelos angër vabuung nij wëëk gevuneḳ vuneḳ yaġek yi lo.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 Sa nanër vu ham yönon nabë alam sën denare agi vahi su rëḳ denadiiḳ rë, gaḳ rëḳ nahën demedo medegelë gAnutu nam in geġin hil.”
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Yesu nër ġaġek sënë ggovek bebuk nemadvahi-mevidek-löö ya ggovek, loḳ ḳo Pita lööho Jon lu Yakobus medeya ḳedu, in bë najom jaḳ.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 Medo nejom raḳ, lob mala agga ngwë raḳ, geyi röpröp veroo meris nebë davës.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 Log pevis bemehö luu yam vare denevengwënġ ving yi. Yiḳ Moses lu Elia.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Luho deyam los nij ḳapiik, meyam denenër nġaa pin sën Yesu rëḳ gevonġ gëp Yerusalem begovek genah mena lo tato vu yi.
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Pita lööho malaj neggëp panġsën rot bë degëp yiing. Rëḳ su deneggëp yiing rë, lob delë Yesu niḳapiik ving mehö luu sën lööho denare lo.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 Lob luho bë degevuu Yesu gedenah jaḳ, lob Pita nër vu Yesu bë, “Sa alaġ-e! He nado mehalë nġaa sënë om mëm nivesa rot. Om he dev numeng löö: Ti vu honġ, gengwë vu Moses, gengwë vu Elia.” Pita su kwa vo mero rë, gaḳ newa raḳ om pevis menër nebë sënë.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Nahën nenër ġaġek sënë, log beggob ti yam kebu sir. Loḳ yam rot beggërin sir, lob newaj raḳ rot.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Log ġaġek ti yam loḳ beggob ayo bë, “Sënëḳ sa naluġ. Sehooin yi raḳ ggovek ya. Om ham gwebë nengamin vu yi.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Denġo ġaġek sënë ggovek, log delë bë Yesu yö ti nedo. Lob ayej ma gesu denër nġaa sën delë agi lo vu mehöti loḳ buk saga rë.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Log heng to, lob sir vu ḳedu beyah deto, loḳ alam yu böpata ti yam debuu Yesu ggëp aggata.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Lob sir ti pevis metahi ya bë, “Tatovaha, sa ḳetaġ vu honġ nabë gwelë sa naluġ aġuu sënë. In yiḳ sa naluġ perurek anon timu.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Rëḳ memö nipaya ti nepesönġ raḳ yi pevis avuti, lob nenġeeḳ böpata. Log memö sënë nesesesin raḳ yi panġsën rot lob nyë ḳataḳ netunġ. Beyö nevasap yi rot, gesu nevuu yi pevis rë.
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Lob sa verup su vu honġ hur maluh lo bë degetii memö nipaya sënë geto mena, rëḳ ma gesu deyoh vu rë.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Loḳ Yesu nër yah bë, “Oo ham alam vu buk sënë, ham ayomin su neyam timu rë, log ham ayomin su neggëp niröp rë. Om sëḳ nahën medo geving ham buk va la geving meḳerë ham maggin-a? Maam gweḳo nalum nam.”
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Hurmahen sënë nahën neya vu Yesu, log memö lo të yi to mesap nyëġ, genesesesin raḳ yi panġsën. Loḳ Yesu petupek raḳ memö lo, gevonġ behurmahen nivesa raḳ, log vonġ yah vu ama.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Lob alam pin delë Anutu niwëëk sënë, lob delëk anon mederanġa nemaj.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 “Ham gwebë nengamin vu ġaġek sënë megwero! Nahub rëḳ rëḳ debo Mehönon Nalu doḳ na mehönon nemaj.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Rëḳ su deraḳ ġaġek sënë ni rë. Ġaġek sënë degwa vun yi in sir, besu kwaj töḳ vu rë. Rëḳ deggöneng in yi gesu deloḳ tepëḳ in degwa rë.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 Log yi hur maluh deḳo ġaġek ti raḳ medemehoo sir in bë sir ti tena böp kesuu sir vahi.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Loḳ Yesu raḳ ġaġek sën kwaj nevo loḳ ayoj lo ni, lob ḳo hurmahen ti yam nare ving yi
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 genër vu sir bë, “Mehöti bë kwa bo sa begevonġ nivesa vu hurmahen teka nabë sënë, og nevonġ nivesa vu sa. Log mehöti sën gevonġ nivesa vu sa lo, og nevonġ nivesa vu yi sën vonġ sa meseyam lo. Om ham ti sën dahun yi benevonġ nivesa vu ham pin lo, og tu böp vorot ggëp Anutu mala.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 Loḳ Jon nër yah vu yi bë, “Sa alaġ-e! He halë mehöti genenër arëm los niwëëk benetii memö to deneya, loḳ he nërin yi in hil los su nesepa hil rë.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Rëḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Ham su nanërin yi, in mehöti sën su nelë ham paya rë lo, og neloḳ vu ham.”
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Buk sën Anutu geḳo Yesu jaḳ nah yaġek lo dus raḳ, lob Yesu kwa veröḳ raḳ bë na Yerusalem.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Lob vonġ yi hur maluh luu medeḳo ġaġek muġin meya deloḳ ya Samaria* hir nyëġ ti in bë degero nġaa vu yi.
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 Rëḳ alam vu nyëġ sagu nij lël bë su rëḳ degeḳo Yesu doḳ na hir begganġ rë. In deraḳ ni bë yö rëḳ berup na Yerusalem.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Hur maluh luu sënë, Jon lu Yakobus, delë nġaa sënë, lob luho denër bë, “Mehöböp, maḳ hil tahi nengwah vu yaġek duḳ nam ga alam sënë?”
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Loḳ Yesu ggërin yah bevonġ ġaġek raḳ luho.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Log deya raḳ medeya begganġ-bu ngwë.
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 Nahën medo deneyök aggata, lob mehöti nër vu Yesu bë, “Nyëġ pin sën ġena lo, og sëḳ sepa honġ mena geving.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Loḳ Yesu nër yah vu bë, “Anöösik lej neggëp, gesoḳ newisej nedo, gaḳ Mehönon Nalu, og ben sën gëp doḳ lo ma.”
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Log nër vu mehö ngwë bë, “Ġenam ġesepa sa.” Loḳ nër bë, “Amaġ nadiiḳ besedev rë loḳ mëm.”
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 Loḳ Yesu nër vu bë, “Alam diiḳsën yö rëḳ dedev hir heljënġ. Gaḳ honġ, og ġena ġenanër ġaġek jaḳ sën Anutu natu ala megeġin hil lo.”
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Loḳ mehö ngwë nër vu yi bë, “Mehöböp, sa hevonġin bë nök sepa honġ, om ġenaḳööḳ gesenah najom sa alam nemaj rë.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Loḳ Yesu nër vu bë, “Mehö sën ḳo huk raḳ rëḳ kwa luu luu in lo, og su yoh vu bë doḳ na Anutu-yi-nyëġ rë.”
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.