Lucas 24

Ġaġek Mewis (BZH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Log loḳ soda saga yi buk muġinsën monbuk anon lob avëh dekedi bedeḳo wël los nġaa reggu nivesa vesa sën dero menedo vorot lo medeya.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Loḳ delë geġelönġ sën neggërin bedub avi lo tetolin meyö ya nare ya nenga.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Lob deloḳ ya delë rëḳ Mehöböp Yesu nihel su neggëp rë.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Lob vare mekwaj neya nġahi in, medeneketul loḳ, loḳ mehö luu depevis beyam denare ving sir geluho hir tob nevër.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Avëh delë, lob ḳenuj verup bedepetev bemalaj ya dob. Rëḳ luho denër vu sir bë, “Ham nesero mehö mala-tumsën sënë loḳ alam-diiḳsën hir nyëġ in va? Su nedo sënë rë. Gaḳ kedi raḳ meya gwëbeng!
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Ham kwamin bo nah ġaġek sën nahën nedo ggëp distrik Galilea genër vu ham lo rë.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Nër vu ham bë debo Mehönon Nalu doḳ na alam nij paya nemaj bedengis yi na betii ḳelepeḳo*, log buk natu löö, lob rëḳ kedi jaḳ nah gökin.”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Lob kwaj vo yah ġaġek sën Yesu nër wirek lo.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Lob sir vu bedub bedeyah, beya denër nġaa pin sënë ranġah vu hur maluh nemadluho-bevidek-ti sën lo losho alam vahi pin.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Yiḳ sir lo sënë: Maria vu Magdala ga, Yoana, geMaria sën Yakobus ata lo, gavëh vahi sën losho deya lo, bedenër ġaġek sënë vu sinarë nyëdahis lo.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Rëḳ sinarë lo kwaj nevo bë yiḳ avëh om maḳ yö denenër ġaġek kuungsën mu, lob su devonġ ving ayej rë.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Rëḳ Pita kedi seröġ meyah bedub beya meto nare gekeḳooin melë waaḳ ayo, rëḳ lë bë tob meris yö nedo. Lob yah meya rëḳ kwa neya nġahi in nġaa sënë rot.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Loḳ yiḳ sir sënë luu medo denetetuu aggata loḳ yiḳ buk saga medeneya nyëġ mahen ti arë nebë Emaus. Aggata sën vu Yerusalem meneya Emaus lo, og yiḳ yoh vu kilomita nemadluho.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Lob luho medo denetetuu aggata gedenevengwënġ raḳ nġaa pin sën lo.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Luho denevengwënġ raḳ gedeneloḳ tepëḳ in sir gedeneya, lob Yesu verup ving luho, belööho deneya loḳ ti.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Rëḳ luho su deraḳ ni bë Yesu rë.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Lob loḳ tepëḳ vu luho bë, “Melu nevengwënġ raḳ va meneya?” Nër nebë sënë, lob luho denare gayoj maggin rot, gemalaj seluh.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Loḳ ngwë sën arë nebë Kleopas loḳ tepëḳ yah bë, “Alam pin sën yam denedo Yerusalem lo deraḳ nġaa sën verup ggëp Yerusalem loḳ buk agi ni, gaḳ maḳ yiḳ nġo timu sënë sën honġ duġin-a?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah bë, “Va ti?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Lob hil alam-deneḳo-seriveng hir ggev lo, losho hil ggev pin devo yi loḳ ya alam Rom nemaj. Lob alam Rom denër ġaġek venuh bë nadiiḳ, lob desis yi raḳ ya ḳelepeḳo*.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 He hekuung bë yi mehö sën rëḳ geḳo alam Israel vër in alam Rom nemaj lo. Kë’! Log ġaġek ngwë sënë: Nġaa pin sënë töḳ vu yi ngöp, log buk netu löö sën gwëbeng agi,
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 lob he sënagi avëh la ya delë medenër vu he lob he ḳenumin ya. In dekedi raḳ monbuk anon medeya bedub,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 lob desero Yesu nihel, lob yom verup denër vu he bë delë angër la, lob angër denër vu sir bë Yesu nedo vesa.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Lob he sënagi la deyah medeya bedub, loḳ delë nġaa yoh vu sën avëh denër lo. Gaḳ su detöḳ raḳ yi rë.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Lob Yesu nër vu luho bë, “Oo, melu kwamin ma! Melu su pasanġ nevonġ ving alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ġaġek pin sën denenër lo rë.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Ma melu su raḳ ni bë Kerisi* og rëḳ geḳo vanë menadiiḳ, loḳ mëm vesa doḳ nah megeḳo arë böpata los vuneḳ vuneḳ yaġek yi rë?”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Lob ḳo ġaġek raḳ loḳ Moses yi ġaġek los alam-denenër-ġaġek-ranġahsën pin hir ġaġek betateḳin ġaġek pin sën neraḳ yi meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo degwa vu luho.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Lob deya rot beya deverup dus vu begganġ-bu ti sën luho deneya agi, lob Yesu vonġ in bë kesuu luho gena.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Rëḳ luho denërin yi bë, “Ġemedo geving aluu in hes luḳ ya bevonġin ḳenu doḳ.” Lob loḳ ya nedo ving luho.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Ggovek gebë dega nos, lob Yesu nedo ving luho. Lob ḳo brët raḳ bejom raḳ ya vu Anutu los kwa vesa, log debu bevo vu luho.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Vonġ nebë sënë, lob mëm luho malaj ranġah raḳ mederaḳ ni. Log mehor pevis geluho su delë yi ggökin rë.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Lob luho yö yom denër vu sir bë, “Yönon, alöö medo nesepa hil menayam aggata, lob netateḳin Anutu-yi-ḳapiya degwa ranġah vu aluu, lob alu ayod tee yi in rot.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Lob luho pevis bedekedi loḳ buk bedeyah medeya Yerusalem ggökin. Luho yah to detöḳ vu sir nemadluho-bevidek-ti sën lo ving hir alam vahi, gedesupin sir medenedo.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Lob denër vu luho bë, “Mehöböp kedi raḳ ggökin yönon beSimon lë yi ggovek ya!”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Nebë saga loḳ luho deturin nġaa pin sën töḳ vu luho loḳ aggata lo vu sir. Geluho denër bë deraḳ ni loḳ sën debu brët bevo vu luho lo.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Medo denenër ġaġek sënë, log Yesu verup nare ranġah loḳ sir vuheng atov [benër vu sir bë, “Ham ayomin gëp revuh.”]
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Lob deggöneng rot beḳenuj verup. In dekuung bë mehöti ḳenu nare ranġah vu sir.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Loḳ nër vu sir bë, “Ham ḳenumin neverup in va? Geham kwamin neya nġahi in va?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Ham gwelë sa vahaġ los nemaġ sagi. Yiḳ sa sënë. Ham gwebë nemamin jaḳ sa geham gwelë. Gaḳ mehönon ḳenuj og nijreggos los nijpeḳooḳ nema, gaḳ su nebë sën ham lë sa agi rë.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 [Nër vu sir nebë sënë, log tato nema los vaha vu sir.]
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Lob kwaj vesa rot, rëḳ mu yö denahën gesu devonġ ving rë, gaḳ kwaj neya nġahi. Lob nër vu sir bë, “Maḳ ham nos la neggëp-a?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Lob devo ġël sën devesi lo dus ti vu yi.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Lob vo vër megga gedelë raḳ malaj.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Lob nër vu sir bë, “Wirek sën sa nahën nado ving ham lo, log senër vu ham bë: Ġaġek pin sën dekevu raḳ sa meneggëp loḳ Moses yi horek, geneggëp loḳ alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ḳapiya, geneggëp loḳ Saam lo, og ġaġek pin sënë rëḳ anon jaḳ.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Mëm tateḳin kwaj, lob deraḳ Anutu yi ġaġek sën neggëp loḳ ḳapiya lo degwa ni.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Loḳ nër vu sir bë, “Dekevu ġaġek meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya bë: Kerisi* geḳo vanë, gebuk natu löö, lob kedi jaḳ nah gëp bedub.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Lob rëḳ denanër arë gëp Yerusalem namuġin bena menoh vu dob pin, in mehönon degërin sir, lob Anutu dahun hir nġaa nipaya na.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ham lë nġaa pin sënë raḳ malamin, om ham na nanër ranġah.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Log sëḳ ġevonġ nġaa sën Amaġ nër bë rëḳ bo vu ham lo, nök vu ham. Om ham nġo naḳööḳ medo nyëġ sënë, rot bemëm niwëëk yaġek yi duḳ nam vu ham lom mëm.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Log li sir meya deverup Betania. Lob varah nema raḳ, gevenġev raḳ in sir bë Anutu geġin sir nivesa.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Nahën nejom raḳ in sir, lob vuu sir, gAnutu ḳo yi raḳ yah yaġek.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Log deḳo arë raḳ gedeyah medeya Yerusalem los kwaj vesa rot.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Lob denesupin sir loḳ dub-vabuung-böp raḳ buk pin bedeneḳo Anutu arë raḳ.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.