Lucas 24

Ġaġek Mewis (BZH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Log loḳ soda saga yi buk muġinsën monbuk anon lob avëh dekedi bedeḳo wël los nġaa reggu nivesa vesa sën dero menedo vorot lo medeya.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Loḳ delë geġelönġ sën neggërin bedub avi lo tetolin meyö ya nare ya nenga.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Lob deloḳ ya delë rëḳ Mehöböp Yesu nihel su neggëp rë.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Lob vare mekwaj neya nġahi in, medeneketul loḳ, loḳ mehö luu depevis beyam denare ving sir geluho hir tob nevër.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Avëh delë, lob ḳenuj verup bedepetev bemalaj ya dob. Rëḳ luho denër vu sir bë, “Ham nesero mehö mala-tumsën sënë loḳ alam-diiḳsën hir nyëġ in va? Su nedo sënë rë. Gaḳ kedi raḳ meya gwëbeng!
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Ham kwamin bo nah ġaġek sën nahën nedo ggëp distrik Galilea genër vu ham lo rë.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Nër vu ham bë debo Mehönon Nalu doḳ na alam nij paya nemaj bedengis yi na betii ḳelepeḳo*, log buk natu löö, lob rëḳ kedi jaḳ nah gökin.”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Lob kwaj vo yah ġaġek sën Yesu nër wirek lo.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Lob sir vu bedub bedeyah, beya denër nġaa pin sënë ranġah vu hur maluh nemadluho-bevidek-ti sën lo losho alam vahi pin.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Yiḳ sir lo sënë: Maria vu Magdala ga, Yoana, geMaria sën Yakobus ata lo, gavëh vahi sën losho deya lo, bedenër ġaġek sënë vu sinarë nyëdahis lo.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Rëḳ sinarë lo kwaj nevo bë yiḳ avëh om maḳ yö denenër ġaġek kuungsën mu, lob su devonġ ving ayej rë.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Rëḳ Pita kedi seröġ meyah bedub beya meto nare gekeḳooin melë waaḳ ayo, rëḳ lë bë tob meris yö nedo. Lob yah meya rëḳ kwa neya nġahi in nġaa sënë rot.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Loḳ yiḳ sir sënë luu medo denetetuu aggata loḳ yiḳ buk saga medeneya nyëġ mahen ti arë nebë Emaus. Aggata sën vu Yerusalem meneya Emaus lo, og yiḳ yoh vu kilomita nemadluho.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Lob luho medo denetetuu aggata gedenevengwënġ raḳ nġaa pin sën lo.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Luho denevengwënġ raḳ gedeneloḳ tepëḳ in sir gedeneya, lob Yesu verup ving luho, belööho deneya loḳ ti.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Rëḳ luho su deraḳ ni bë Yesu rë.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Lob loḳ tepëḳ vu luho bë, “Melu nevengwënġ raḳ va meneya?” Nër nebë sënë, lob luho denare gayoj maggin rot, gemalaj seluh.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Loḳ ngwë sën arë nebë Kleopas loḳ tepëḳ yah bë, “Alam pin sën yam denedo Yerusalem lo deraḳ nġaa sën verup ggëp Yerusalem loḳ buk agi ni, gaḳ maḳ yiḳ nġo timu sënë sën honġ duġin-a?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah bë, “Va ti?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Lob hil alam-deneḳo-seriveng hir ggev lo, losho hil ggev pin devo yi loḳ ya alam Rom nemaj. Lob alam Rom denër ġaġek venuh bë nadiiḳ, lob desis yi raḳ ya ḳelepeḳo*.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 He hekuung bë yi mehö sën rëḳ geḳo alam Israel vër in alam Rom nemaj lo. Kë’! Log ġaġek ngwë sënë: Nġaa pin sënë töḳ vu yi ngöp, log buk netu löö sën gwëbeng agi,
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 lob he sënagi avëh la ya delë medenër vu he lob he ḳenumin ya. In dekedi raḳ monbuk anon medeya bedub,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 lob desero Yesu nihel, lob yom verup denër vu he bë delë angër la, lob angër denër vu sir bë Yesu nedo vesa.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Lob he sënagi la deyah medeya bedub, loḳ delë nġaa yoh vu sën avëh denër lo. Gaḳ su detöḳ raḳ yi rë.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Lob Yesu nër vu luho bë, “Oo, melu kwamin ma! Melu su pasanġ nevonġ ving alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ġaġek pin sën denenër lo rë.
25 Então ele lhes disse:
26 Ma melu su raḳ ni bë Kerisi* og rëḳ geḳo vanë menadiiḳ, loḳ mëm vesa doḳ nah megeḳo arë böpata los vuneḳ vuneḳ yaġek yi rë?”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Lob ḳo ġaġek raḳ loḳ Moses yi ġaġek los alam-denenër-ġaġek-ranġahsën pin hir ġaġek betateḳin ġaġek pin sën neraḳ yi meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo degwa vu luho.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Lob deya rot beya deverup dus vu begganġ-bu ti sën luho deneya agi, lob Yesu vonġ in bë kesuu luho gena.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Rëḳ luho denërin yi bë, “Ġemedo geving aluu in hes luḳ ya bevonġin ḳenu doḳ.” Lob loḳ ya nedo ving luho.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Ggovek gebë dega nos, lob Yesu nedo ving luho. Lob ḳo brët raḳ bejom raḳ ya vu Anutu los kwa vesa, log debu bevo vu luho.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Vonġ nebë sënë, lob mëm luho malaj ranġah raḳ mederaḳ ni. Log mehor pevis geluho su delë yi ggökin rë.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Lob luho yö yom denër vu sir bë, “Yönon, alöö medo nesepa hil menayam aggata, lob netateḳin Anutu-yi-ḳapiya degwa ranġah vu aluu, lob alu ayod tee yi in rot.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Lob luho pevis bedekedi loḳ buk bedeyah medeya Yerusalem ggökin. Luho yah to detöḳ vu sir nemadluho-bevidek-ti sën lo ving hir alam vahi, gedesupin sir medenedo.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Lob denër vu luho bë, “Mehöböp kedi raḳ ggökin yönon beSimon lë yi ggovek ya!”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Nebë saga loḳ luho deturin nġaa pin sën töḳ vu luho loḳ aggata lo vu sir. Geluho denër bë deraḳ ni loḳ sën debu brët bevo vu luho lo.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Medo denenër ġaġek sënë, log Yesu verup nare ranġah loḳ sir vuheng atov [benër vu sir bë, “Ham ayomin gëp revuh.”]
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Lob deggöneng rot beḳenuj verup. In dekuung bë mehöti ḳenu nare ranġah vu sir.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Loḳ nër vu sir bë, “Ham ḳenumin neverup in va? Geham kwamin neya nġahi in va?
38 Mas ele lhes disse:
39 Ham gwelë sa vahaġ los nemaġ sagi. Yiḳ sa sënë. Ham gwebë nemamin jaḳ sa geham gwelë. Gaḳ mehönon ḳenuj og nijreggos los nijpeḳooḳ nema, gaḳ su nebë sën ham lë sa agi rë.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 [Nër vu sir nebë sënë, log tato nema los vaha vu sir.]
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Lob kwaj vesa rot, rëḳ mu yö denahën gesu devonġ ving rë, gaḳ kwaj neya nġahi. Lob nër vu sir bë, “Maḳ ham nos la neggëp-a?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Lob devo ġël sën devesi lo dus ti vu yi.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Lob vo vër megga gedelë raḳ malaj.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Lob nër vu sir bë, “Wirek sën sa nahën nado ving ham lo, log senër vu ham bë: Ġaġek pin sën dekevu raḳ sa meneggëp loḳ Moses yi horek, geneggëp loḳ alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ḳapiya, geneggëp loḳ Saam lo, og ġaġek pin sënë rëḳ anon jaḳ.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Mëm tateḳin kwaj, lob deraḳ Anutu yi ġaġek sën neggëp loḳ ḳapiya lo degwa ni.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Loḳ nër vu sir bë, “Dekevu ġaġek meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya bë: Kerisi* geḳo vanë, gebuk natu löö, lob kedi jaḳ nah gëp bedub.
46 E disse-lhes:
47 Lob rëḳ denanër arë gëp Yerusalem namuġin bena menoh vu dob pin, in mehönon degërin sir, lob Anutu dahun hir nġaa nipaya na.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ham lë nġaa pin sënë raḳ malamin, om ham na nanër ranġah.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Log sëḳ ġevonġ nġaa sën Amaġ nër bë rëḳ bo vu ham lo, nök vu ham. Om ham nġo naḳööḳ medo nyëġ sënë, rot bemëm niwëëk yaġek yi duḳ nam vu ham lom mëm.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Log li sir meya deverup Betania. Lob varah nema raḳ, gevenġev raḳ in sir bë Anutu geġin sir nivesa.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Nahën nejom raḳ in sir, lob vuu sir, gAnutu ḳo yi raḳ yah yaġek.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Log deḳo arë raḳ gedeyah medeya Yerusalem los kwaj vesa rot.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Lob denesupin sir loḳ dub-vabuung-böp raḳ buk pin bedeneḳo Anutu arë raḳ.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.