Lucas 24

Ġaġek Mewis (BZH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Log loḳ soda saga yi buk muġinsën monbuk anon lob avëh dekedi bedeḳo wël los nġaa reggu nivesa vesa sën dero menedo vorot lo medeya.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Loḳ delë geġelönġ sën neggërin bedub avi lo tetolin meyö ya nare ya nenga.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Lob deloḳ ya delë rëḳ Mehöböp Yesu nihel su neggëp rë.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Lob vare mekwaj neya nġahi in, medeneketul loḳ, loḳ mehö luu depevis beyam denare ving sir geluho hir tob nevër.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Avëh delë, lob ḳenuj verup bedepetev bemalaj ya dob. Rëḳ luho denër vu sir bë, “Ham nesero mehö mala-tumsën sënë loḳ alam-diiḳsën hir nyëġ in va? Su nedo sënë rë. Gaḳ kedi raḳ meya gwëbeng!
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Ham kwamin bo nah ġaġek sën nahën nedo ggëp distrik Galilea genër vu ham lo rë.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Nër vu ham bë debo Mehönon Nalu doḳ na alam nij paya nemaj bedengis yi na betii ḳelepeḳo*, log buk natu löö, lob rëḳ kedi jaḳ nah gökin.”
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Lob kwaj vo yah ġaġek sën Yesu nër wirek lo.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Lob sir vu bedub bedeyah, beya denër nġaa pin sënë ranġah vu hur maluh nemadluho-bevidek-ti sën lo losho alam vahi pin.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Yiḳ sir lo sënë: Maria vu Magdala ga, Yoana, geMaria sën Yakobus ata lo, gavëh vahi sën losho deya lo, bedenër ġaġek sënë vu sinarë nyëdahis lo.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Rëḳ sinarë lo kwaj nevo bë yiḳ avëh om maḳ yö denenër ġaġek kuungsën mu, lob su devonġ ving ayej rë.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Rëḳ Pita kedi seröġ meyah bedub beya meto nare gekeḳooin melë waaḳ ayo, rëḳ lë bë tob meris yö nedo. Lob yah meya rëḳ kwa neya nġahi in nġaa sënë rot.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Loḳ yiḳ sir sënë luu medo denetetuu aggata loḳ yiḳ buk saga medeneya nyëġ mahen ti arë nebë Emaus. Aggata sën vu Yerusalem meneya Emaus lo, og yiḳ yoh vu kilomita nemadluho.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Lob luho medo denetetuu aggata gedenevengwënġ raḳ nġaa pin sën lo.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Luho denevengwënġ raḳ gedeneloḳ tepëḳ in sir gedeneya, lob Yesu verup ving luho, belööho deneya loḳ ti.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Rëḳ luho su deraḳ ni bë Yesu rë.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Lob loḳ tepëḳ vu luho bë, “Melu nevengwënġ raḳ va meneya?” Nër nebë sënë, lob luho denare gayoj maggin rot, gemalaj seluh.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Loḳ ngwë sën arë nebë Kleopas loḳ tepëḳ yah bë, “Alam pin sën yam denedo Yerusalem lo deraḳ nġaa sën verup ggëp Yerusalem loḳ buk agi ni, gaḳ maḳ yiḳ nġo timu sënë sën honġ duġin-a?”
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah bë, “Va ti?”
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Lob hil alam-deneḳo-seriveng hir ggev lo, losho hil ggev pin devo yi loḳ ya alam Rom nemaj. Lob alam Rom denër ġaġek venuh bë nadiiḳ, lob desis yi raḳ ya ḳelepeḳo*.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 He hekuung bë yi mehö sën rëḳ geḳo alam Israel vër in alam Rom nemaj lo. Kë’! Log ġaġek ngwë sënë: Nġaa pin sënë töḳ vu yi ngöp, log buk netu löö sën gwëbeng agi,
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 lob he sënagi avëh la ya delë medenër vu he lob he ḳenumin ya. In dekedi raḳ monbuk anon medeya bedub,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 lob desero Yesu nihel, lob yom verup denër vu he bë delë angër la, lob angër denër vu sir bë Yesu nedo vesa.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Lob he sënagi la deyah medeya bedub, loḳ delë nġaa yoh vu sën avëh denër lo. Gaḳ su detöḳ raḳ yi rë.”
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Lob Yesu nër vu luho bë, “Oo, melu kwamin ma! Melu su pasanġ nevonġ ving alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ġaġek pin sën denenër lo rë.
25 Então Jesus lhes disse:
26 Ma melu su raḳ ni bë Kerisi* og rëḳ geḳo vanë menadiiḳ, loḳ mëm vesa doḳ nah megeḳo arë böpata los vuneḳ vuneḳ yaġek yi rë?”
26 Pois era preciso que o
27 Lob ḳo ġaġek raḳ loḳ Moses yi ġaġek los alam-denenër-ġaġek-ranġahsën pin hir ġaġek betateḳin ġaġek pin sën neraḳ yi meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo degwa vu luho.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Lob deya rot beya deverup dus vu begganġ-bu ti sën luho deneya agi, lob Yesu vonġ in bë kesuu luho gena.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Rëḳ luho denërin yi bë, “Ġemedo geving aluu in hes luḳ ya bevonġin ḳenu doḳ.” Lob loḳ ya nedo ving luho.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Ggovek gebë dega nos, lob Yesu nedo ving luho. Lob ḳo brët raḳ bejom raḳ ya vu Anutu los kwa vesa, log debu bevo vu luho.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Vonġ nebë sënë, lob mëm luho malaj ranġah raḳ mederaḳ ni. Log mehor pevis geluho su delë yi ggökin rë.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Lob luho yö yom denër vu sir bë, “Yönon, alöö medo nesepa hil menayam aggata, lob netateḳin Anutu-yi-ḳapiya degwa ranġah vu aluu, lob alu ayod tee yi in rot.”
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Lob luho pevis bedekedi loḳ buk bedeyah medeya Yerusalem ggökin. Luho yah to detöḳ vu sir nemadluho-bevidek-ti sën lo ving hir alam vahi, gedesupin sir medenedo.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Lob denër vu luho bë, “Mehöböp kedi raḳ ggökin yönon beSimon lë yi ggovek ya!”
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Nebë saga loḳ luho deturin nġaa pin sën töḳ vu luho loḳ aggata lo vu sir. Geluho denër bë deraḳ ni loḳ sën debu brët bevo vu luho lo.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Medo denenër ġaġek sënë, log Yesu verup nare ranġah loḳ sir vuheng atov [benër vu sir bë, “Ham ayomin gëp revuh.”]
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Lob deggöneng rot beḳenuj verup. In dekuung bë mehöti ḳenu nare ranġah vu sir.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Loḳ nër vu sir bë, “Ham ḳenumin neverup in va? Geham kwamin neya nġahi in va?
38 Mas ele disse:
39 Ham gwelë sa vahaġ los nemaġ sagi. Yiḳ sa sënë. Ham gwebë nemamin jaḳ sa geham gwelë. Gaḳ mehönon ḳenuj og nijreggos los nijpeḳooḳ nema, gaḳ su nebë sën ham lë sa agi rë.
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 [Nër vu sir nebë sënë, log tato nema los vaha vu sir.]
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Lob kwaj vesa rot, rëḳ mu yö denahën gesu devonġ ving rë, gaḳ kwaj neya nġahi. Lob nër vu sir bë, “Maḳ ham nos la neggëp-a?”
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Lob devo ġël sën devesi lo dus ti vu yi.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Lob vo vër megga gedelë raḳ malaj.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Lob nër vu sir bë, “Wirek sën sa nahën nado ving ham lo, log senër vu ham bë: Ġaġek pin sën dekevu raḳ sa meneggëp loḳ Moses yi horek, geneggëp loḳ alam-denenër-ġaġek-ranġahsën hir ḳapiya, geneggëp loḳ Saam lo, og ġaġek pin sënë rëḳ anon jaḳ.”
44 Depois disse:
45 Mëm tateḳin kwaj, lob deraḳ Anutu yi ġaġek sën neggëp loḳ ḳapiya lo degwa ni.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Loḳ nër vu sir bë, “Dekevu ġaġek meneggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya bë: Kerisi* geḳo vanë, gebuk natu löö, lob kedi jaḳ nah gëp bedub.
46 e disse:
47 Lob rëḳ denanër arë gëp Yerusalem namuġin bena menoh vu dob pin, in mehönon degërin sir, lob Anutu dahun hir nġaa nipaya na.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ham lë nġaa pin sënë raḳ malamin, om ham na nanër ranġah.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Log sëḳ ġevonġ nġaa sën Amaġ nër bë rëḳ bo vu ham lo, nök vu ham. Om ham nġo naḳööḳ medo nyëġ sënë, rot bemëm niwëëk yaġek yi duḳ nam vu ham lom mëm.”
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Log li sir meya deverup Betania. Lob varah nema raḳ, gevenġev raḳ in sir bë Anutu geġin sir nivesa.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Nahën nejom raḳ in sir, lob vuu sir, gAnutu ḳo yi raḳ yah yaġek.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Log deḳo arë raḳ gedeyah medeya Yerusalem los kwaj vesa rot.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Lob denesupin sir loḳ dub-vabuung-böp raḳ buk pin bedeneḳo Anutu arë raḳ.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.