Lucas 20

Ġaġek Mewis (BZH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Buk ti, lob Yesu medo netateḳin ġaġek vu alam loḳ dub-vabuung-böp genenër Bengö Nivesa ranġah vu sir. Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi, galam ggev, bedeya vu yi.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Bedeloḳ tepëḳ vu yi bë, “Ġenanër vu he nabë: Re vo niwëëk vu honġ benër bë gwevonġ huk nabë sënë? Re ggooin honġ raḳ-a?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Loḳ nër yah vu sir bë, “Kë, om sa bë doḳ tepëḳ in ġaġek ti nök vu ham rë. Ham nanër vu sa nabë:
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Sën Jon neripek alam lo, og yam vu yaġek, ma sepa loḳ mehönon vu dob kwaj?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Lob yö desap sir raḳ medenër bë, “Nabë hil nanër nah nabë: ‘Yam vu yaġek’, og rëḳ doḳ tepëḳ nom nabë: ‘Rëḳ nebë va sën ham su nevonġ ving yi rë-ë?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Log nabë hil nanër nabë: ‘Sepa loḳ mehönon vu dob kwaj’, og rëḳ alam detengwa hil jaḳ ġelönġ. In kwaj neya niwëëk vu yi bë yi mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Lob maam denër yah vu Yesu bë, “He duġin degwa-o!”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Lob Yesu nër yah vu sir bë, “Nebë saga, om sa su rëḳ nanër mehö sën ggooin sa raḳ lo vu ham rë.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Nër nebë saga, log nër ġaġek peggirinsën sënë vu alam bë, “Mehöti varoh huk wain bengö ti, lob vo huk sënë loḳ ya alam la nemaj in bë degeġin medegeḳo anon vahi natu yiyi gevahi natu hej. Log tah yi ya nedo nyëġ ading ti beya nedo hus ading rot.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Log buk sën wain anon nemoneḳ lo dus raḳ, lob vonġ yi hur ti ya vu alam sën deneġin yi huk wain lo in bë debo yiyi la behur geḳo nah vu yi. Rëḳ alam lo deveek hur saga, gedevonġ yi yah meya nema meris.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Loḳ vonġ hur ngwë yah meya vu sir ggökin. Rëḳ desis yi ving bedevonġ paya vu yi, gedevonġ yi yah meya nema meris.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Lob yiḳ vonġ hur ti yah ggökin netu beron löö. Rëḳ desis yi gedepengah, log detë yi yah dobnë.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Devonġ nebë sënë, lob huk ala kwa vo bë, ‘Maḳ sëḳ ġevonġ nabë tena? Maam sa ġevonġ senġo naluġ sën sahëġ neving yi lo na, in mëm maḳ rëḳ degurek babu.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Rëḳ alam lo delë bë nalu ya verup, lob yö denër vu sir bë, ‘Mehö sën agi rëḳ doḳ nah ama ben begeḳo ama yi nġaa pin, om ham-o! Hil angis yi menadiiḳ. In mëm huk sënë natu hil nġaa.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Lob derot yi yah dobnë, beyah desis mediiḳ. Om huk wain ala sënë maḳ rëḳ gevonġ nabë va vu sir-a?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Rëḳ na, lom kevoh alam sën deneġin huk wain agi bemalaj nama na, log bo huk wain sënë vu alam mewis la bedegeġin.” Alam denġo ġaġek sënë lob denër bë, “Maam nġaa nabë saga og nök gëp!”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Rëḳ Yesu gët sir geloḳ tepëḳ in sir bë, “Bë nama og ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo nër bë va? Sën nër bë:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Mehönon pin bë debës bedengis sir jaḳ ġelönġ sënë, og rëḳ deḳataḳ jaḳ pin. Log nabë ġelönġ sënë geto mejaḳ gëp mehöti, og rëḳ natul mehö sënë bemetes na.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Lob alam-horek-yi losho alam-deneḳo-seriveng hir ggev deraḳ ni bë Yesu nenër ġaġek peggirinsën sënë raḳ sir. Lob devonġin bë denajom yi ahon doḳ buk sënë, rëḳ deggönengin alam.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Lob tum alam ggev medo deneġin yi. Log devonġ hir mehö la ya deloḳ yi medenelë. Lob ya detetuhin bë sir alam yohvu, in bë denajom yi ahon jaḳ ġaġek la bedegevonġ doḳ nah nemaj gena ġaġek vu kiap böp.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Lob deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Tatovaha, he nehanġo honġ ġaġek bë honġ ġaġek neya niröp, beġenenër ġaġek niröp vu alam. Su ġenehönengin alam sën los arëj lo malaj rë. Gaḳ ġenetateḳin Anutu yi ġaġek vu alam los anon mu.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Om kwam nevo bë? Yoh vu bë hil ġetunġ takës vu alam Rom hir mehö-los-bengö Sisar* ma nama?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Rëḳ Yesu raḳ hir ġaġek tetuhinsën sënë ni, lom nër yah vu sir bë,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Ham tato monë ġahis ti nam besa ġalë rë.” Devo ya lob nër bë, “Re ḳenu los arë sën raḳ neggëp agi?” Loḳ denër yah bë “Sisar*.”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Lob nër yah vu sir bë, “Om ham gwevonġ Sisar* yi nġaa nah vu Sisar*. Log Anutu yi nġaa, og ham bo nah vu Anutu.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Lob su deyoh vu bë denatöḳ vu ġaġek ti jaḳ yi gëp alam malaj medenajom yi ahon rë. Gaḳ ḳenuj ya in ġaġek sën nër lo, lob ayej ma.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Alam Sadukai* denenër bë alam-diiḳsën og su rëḳ dekedi jaḳ nah rë. Lob sir la deya vu Yesu,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 bedeloḳ tepëḳ vu yi bë, “Tatovaha, Moses kevu horek ti vu hil meneggëp bë, ‘Nabë mehöti geḳo avëh, rëḳ nadiiḳ geluho naluj nama, og ari geḳo yi alov natu venë beluho degeḳo naluj vu ari sën diiḳ lo.’
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Lob hur maġëm ti losho ari lo, sir nemadvahi-bevidek-luu denedo. Lob arij aġuu ḳo avëh, lob nalu ma gediiḳ.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Lob ari amon ḳo yi alov loḳ diiḳ ving.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Lob ari gwee vonġ nebë saga ving, beya metöḳ meggi. Besir pin deḳo avëh timu sënë, rëḳ naluj ma, gedediiḳ pin.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Log mëm avëh diiḳ raḳ neggëp hus.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Om ġenanër nabë najeeng sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, og avëh sënë rëḳ natu arij ti tena venë? In sir pin deḳo avëh timu sënë netu venëj.”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Maluh los avëh deneḳo sir loḳ buk sënë.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Gaḳ maluh los avëh sën Anutu nër bë yoh vu bë rëḳ dekedi jaḳ nah medemedo malaj-tumsën lo, og su rëḳ degeḳo sir doḳ Buk-tamusën rë.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 In su deyoh vu bë denadiiḳ gökin rë. Gaḳ rëḳ demedo nabë angër lo. Anutu rëḳ gevonġ bedekedi jaḳ nah gëp bedub, om rëḳ denatu yö nalu lo.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Log Moses tato vu hil ving bë alam-diiḳsën denekedi raḳ yah ggëp bedub. In kevu raḳ Mehöböp meneggëp loḳ ġaġek sën nengwah netum loḳ ḳele yu dabun ti lo bë, ‘Abraham yi Anutu, gIsaak yi Anutu ga, Yakop yi Anutu.’
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Om nabë mehönon denadiiḳ bemalaj nama na veröḳ yi, og su yoh vu bë rëḳ nanër nabë lööho hir Anutu yi rë. Gaḳ lööho denedo malaj-tumsën, in Anutu og alam malaj vesa los malaj-tumsën hir Anutu yi. In nelë mehönon pin bë sir pin denedo malaj-tumsën.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Nër nebë sënë, lob alam-horek-yi la denër yah vu bë, “Tatovaha, ġenër ya meyoh vu.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Lob nij nemum in yi besu deloḳ tepëḳ in yi ggökin yah rë.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah vu sir bë, “Log nebë tena sën denenër Kerisi* bë degwa vu Davit*-ë?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 In Davit yö nër raḳ avi beneggëp loḳ ḳapiya Saam bë:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 Gevu tamusën og sëḳ ġetunġ alam sën denelë honġ paya lo
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Yi degwa vu Davit*, loḳ nebë tena sën Davit nër yi bë yi Mehöböp-ë?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Alam pin nahën medo denenġo Yesu yi ġaġek, lob nër vu yi hur maluh bë,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Ham gweġin ham in alam-horek-yi. In ahëj neving bë dejöp tob ading nivesa vesa. Log ahëj neving bë alam debengwënġ vu sir medegeḳo sir jaḳ doḳ alam tabaaḳ. Gahëj neving panġsën bë na demedo lël mala gëp alam malaj doḳ dub-supinsën-yi ayo, gahëj neving bë jaḳ na dega nos namuġin gëp nyëġ-nos-böp-yi.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Alam sënë deneraa avëh alov hir begganġ yah vu sir, log denekuung raḳ bedenevenġev raḳ hus ading. Om doḳ buk-ġaġek-yi, og rëḳ denatöḳ vu maggin böpata rot mekesuu.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.