Lucas 20
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARIB
1 Buk ti, lob Yesu medo netateḳin ġaġek vu alam loḳ dub-vabuung-böp genenër Bengö Nivesa ranġah vu sir. Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi, galam ggev, bedeya vu yi.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Bedeloḳ tepëḳ vu yi bë, “Ġenanër vu he nabë: Re vo niwëëk vu honġ benër bë gwevonġ huk nabë sënë? Re ggooin honġ raḳ-a?”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Loḳ nër yah vu sir bë, “Kë, om sa bë doḳ tepëḳ in ġaġek ti nök vu ham rë. Ham nanër vu sa nabë:
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Sën Jon neripek alam lo, og yam vu yaġek, ma sepa loḳ mehönon vu dob kwaj?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Lob yö desap sir raḳ medenër bë, “Nabë hil nanër nah nabë: ‘Yam vu yaġek’, og rëḳ doḳ tepëḳ nom nabë: ‘Rëḳ nebë va sën ham su nevonġ ving yi rë-ë?’
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Log nabë hil nanër nabë: ‘Sepa loḳ mehönon vu dob kwaj’, og rëḳ alam detengwa hil jaḳ ġelönġ. In kwaj neya niwëëk vu yi bë yi mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Lob maam denër yah vu Yesu bë, “He duġin degwa-o!”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Lob Yesu nër yah vu sir bë, “Nebë saga, om sa su rëḳ nanër mehö sën ggooin sa raḳ lo vu ham rë.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Nër nebë saga, log nër ġaġek peggirinsën sënë vu alam bë, “Mehöti varoh huk wain bengö ti, lob vo huk sënë loḳ ya alam la nemaj in bë degeġin medegeḳo anon vahi natu yiyi gevahi natu hej. Log tah yi ya nedo nyëġ ading ti beya nedo hus ading rot.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Log buk sën wain anon nemoneḳ lo dus raḳ, lob vonġ yi hur ti ya vu alam sën deneġin yi huk wain lo in bë debo yiyi la behur geḳo nah vu yi. Rëḳ alam lo deveek hur saga, gedevonġ yi yah meya nema meris.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Loḳ vonġ hur ngwë yah meya vu sir ggökin. Rëḳ desis yi ving bedevonġ paya vu yi, gedevonġ yi yah meya nema meris.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Lob yiḳ vonġ hur ti yah ggökin netu beron löö. Rëḳ desis yi gedepengah, log detë yi yah dobnë.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Devonġ nebë sënë, lob huk ala kwa vo bë, ‘Maḳ sëḳ ġevonġ nabë tena? Maam sa ġevonġ senġo naluġ sën sahëġ neving yi lo na, in mëm maḳ rëḳ degurek babu.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Rëḳ alam lo delë bë nalu ya verup, lob yö denër vu sir bë, ‘Mehö sën agi rëḳ doḳ nah ama ben begeḳo ama yi nġaa pin, om ham-o! Hil angis yi menadiiḳ. In mëm huk sënë natu hil nġaa.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Lob derot yi yah dobnë, beyah desis mediiḳ. Om huk wain ala sënë maḳ rëḳ gevonġ nabë va vu sir-a?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Rëḳ na, lom kevoh alam sën deneġin huk wain agi bemalaj nama na, log bo huk wain sënë vu alam mewis la bedegeġin.” Alam denġo ġaġek sënë lob denër bë, “Maam nġaa nabë saga og nök gëp!”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Rëḳ Yesu gët sir geloḳ tepëḳ in sir bë, “Bë nama og ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo nër bë va? Sën nër bë:
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Mehönon pin bë debës bedengis sir jaḳ ġelönġ sënë, og rëḳ deḳataḳ jaḳ pin. Log nabë ġelönġ sënë geto mejaḳ gëp mehöti, og rëḳ natul mehö sënë bemetes na.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Lob alam-horek-yi losho alam-deneḳo-seriveng hir ggev deraḳ ni bë Yesu nenër ġaġek peggirinsën sënë raḳ sir. Lob devonġin bë denajom yi ahon doḳ buk sënë, rëḳ deggönengin alam.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Lob tum alam ggev medo deneġin yi. Log devonġ hir mehö la ya deloḳ yi medenelë. Lob ya detetuhin bë sir alam yohvu, in bë denajom yi ahon jaḳ ġaġek la bedegevonġ doḳ nah nemaj gena ġaġek vu kiap böp.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Lob deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Tatovaha, he nehanġo honġ ġaġek bë honġ ġaġek neya niröp, beġenenër ġaġek niröp vu alam. Su ġenehönengin alam sën los arëj lo malaj rë. Gaḳ ġenetateḳin Anutu yi ġaġek vu alam los anon mu.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Om kwam nevo bë? Yoh vu bë hil ġetunġ takës vu alam Rom hir mehö-los-bengö Sisar* ma nama?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Rëḳ Yesu raḳ hir ġaġek tetuhinsën sënë ni, lom nër yah vu sir bë,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Ham tato monë ġahis ti nam besa ġalë rë.” Devo ya lob nër bë, “Re ḳenu los arë sën raḳ neggëp agi?” Loḳ denër yah bë “Sisar*.”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Lob nër yah vu sir bë, “Om ham gwevonġ Sisar* yi nġaa nah vu Sisar*. Log Anutu yi nġaa, og ham bo nah vu Anutu.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Lob su deyoh vu bë denatöḳ vu ġaġek ti jaḳ yi gëp alam malaj medenajom yi ahon rë. Gaḳ ḳenuj ya in ġaġek sën nër lo, lob ayej ma.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Alam Sadukai* denenër bë alam-diiḳsën og su rëḳ dekedi jaḳ nah rë. Lob sir la deya vu Yesu,
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 bedeloḳ tepëḳ vu yi bë, “Tatovaha, Moses kevu horek ti vu hil meneggëp bë, ‘Nabë mehöti geḳo avëh, rëḳ nadiiḳ geluho naluj nama, og ari geḳo yi alov natu venë beluho degeḳo naluj vu ari sën diiḳ lo.’
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Lob hur maġëm ti losho ari lo, sir nemadvahi-bevidek-luu denedo. Lob arij aġuu ḳo avëh, lob nalu ma gediiḳ.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Lob ari amon ḳo yi alov loḳ diiḳ ving.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Lob ari gwee vonġ nebë saga ving, beya metöḳ meggi. Besir pin deḳo avëh timu sënë, rëḳ naluj ma, gedediiḳ pin.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Log mëm avëh diiḳ raḳ neggëp hus.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Om ġenanër nabë najeeng sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, og avëh sënë rëḳ natu arij ti tena venë? In sir pin deḳo avëh timu sënë netu venëj.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Maluh los avëh deneḳo sir loḳ buk sënë.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Gaḳ maluh los avëh sën Anutu nër bë yoh vu bë rëḳ dekedi jaḳ nah medemedo malaj-tumsën lo, og su rëḳ degeḳo sir doḳ Buk-tamusën rë.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 In su deyoh vu bë denadiiḳ gökin rë. Gaḳ rëḳ demedo nabë angër lo. Anutu rëḳ gevonġ bedekedi jaḳ nah gëp bedub, om rëḳ denatu yö nalu lo.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Log Moses tato vu hil ving bë alam-diiḳsën denekedi raḳ yah ggëp bedub. In kevu raḳ Mehöböp meneggëp loḳ ġaġek sën nengwah netum loḳ ḳele yu dabun ti lo bë, ‘Abraham yi Anutu, gIsaak yi Anutu ga, Yakop yi Anutu.’
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Om nabë mehönon denadiiḳ bemalaj nama na veröḳ yi, og su yoh vu bë rëḳ nanër nabë lööho hir Anutu yi rë. Gaḳ lööho denedo malaj-tumsën, in Anutu og alam malaj vesa los malaj-tumsën hir Anutu yi. In nelë mehönon pin bë sir pin denedo malaj-tumsën.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Nër nebë sënë, lob alam-horek-yi la denër yah vu bë, “Tatovaha, ġenër ya meyoh vu.”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Lob nij nemum in yi besu deloḳ tepëḳ in yi ggökin yah rë.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah vu sir bë, “Log nebë tena sën denenër Kerisi* bë degwa vu Davit*-ë?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 In Davit yö nër raḳ avi beneggëp loḳ ḳapiya Saam bë:
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 Gevu tamusën og sëḳ ġetunġ alam sën denelë honġ paya lo
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Yi degwa vu Davit*, loḳ nebë tena sën Davit nër yi bë yi Mehöböp-ë?”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Alam pin nahën medo denenġo Yesu yi ġaġek, lob nër vu yi hur maluh bë,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Ham gweġin ham in alam-horek-yi. In ahëj neving bë dejöp tob ading nivesa vesa. Log ahëj neving bë alam debengwënġ vu sir medegeḳo sir jaḳ doḳ alam tabaaḳ. Gahëj neving panġsën bë na demedo lël mala gëp alam malaj doḳ dub-supinsën-yi ayo, gahëj neving bë jaḳ na dega nos namuġin gëp nyëġ-nos-böp-yi.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Alam sënë deneraa avëh alov hir begganġ yah vu sir, log denekuung raḳ bedenevenġev raḳ hus ading. Om doḳ buk-ġaġek-yi, og rëḳ denatöḳ vu maggin böpata rot mekesuu.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.