Lucas 20
Ġaġek Mewis (BZH) vs NVT
1 Buk ti, lob Yesu medo netateḳin ġaġek vu alam loḳ dub-vabuung-böp genenër Bengö Nivesa ranġah vu sir. Lob alam-deneḳo-seriveng hir ggev losho alam-horek-yi, galam ggev, bedeya vu yi.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Bedeloḳ tepëḳ vu yi bë, “Ġenanër vu he nabë: Re vo niwëëk vu honġ benër bë gwevonġ huk nabë sënë? Re ggooin honġ raḳ-a?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Loḳ nër yah vu sir bë, “Kë, om sa bë doḳ tepëḳ in ġaġek ti nök vu ham rë. Ham nanër vu sa nabë:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Sën Jon neripek alam lo, og yam vu yaġek, ma sepa loḳ mehönon vu dob kwaj?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Lob yö desap sir raḳ medenër bë, “Nabë hil nanër nah nabë: ‘Yam vu yaġek’, og rëḳ doḳ tepëḳ nom nabë: ‘Rëḳ nebë va sën ham su nevonġ ving yi rë-ë?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Log nabë hil nanër nabë: ‘Sepa loḳ mehönon vu dob kwaj’, og rëḳ alam detengwa hil jaḳ ġelönġ. In kwaj neya niwëëk vu yi bë yi mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Lob maam denër yah vu Yesu bë, “He duġin degwa-o!”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Lob Yesu nër yah vu sir bë, “Nebë saga, om sa su rëḳ nanër mehö sën ggooin sa raḳ lo vu ham rë.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Nër nebë saga, log nër ġaġek peggirinsën sënë vu alam bë, “Mehöti varoh huk wain bengö ti, lob vo huk sënë loḳ ya alam la nemaj in bë degeġin medegeḳo anon vahi natu yiyi gevahi natu hej. Log tah yi ya nedo nyëġ ading ti beya nedo hus ading rot.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Log buk sën wain anon nemoneḳ lo dus raḳ, lob vonġ yi hur ti ya vu alam sën deneġin yi huk wain lo in bë debo yiyi la behur geḳo nah vu yi. Rëḳ alam lo deveek hur saga, gedevonġ yi yah meya nema meris.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Loḳ vonġ hur ngwë yah meya vu sir ggökin. Rëḳ desis yi ving bedevonġ paya vu yi, gedevonġ yi yah meya nema meris.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Lob yiḳ vonġ hur ti yah ggökin netu beron löö. Rëḳ desis yi gedepengah, log detë yi yah dobnë.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Devonġ nebë sënë, lob huk ala kwa vo bë, ‘Maḳ sëḳ ġevonġ nabë tena? Maam sa ġevonġ senġo naluġ sën sahëġ neving yi lo na, in mëm maḳ rëḳ degurek babu.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Rëḳ alam lo delë bë nalu ya verup, lob yö denër vu sir bë, ‘Mehö sën agi rëḳ doḳ nah ama ben begeḳo ama yi nġaa pin, om ham-o! Hil angis yi menadiiḳ. In mëm huk sënë natu hil nġaa.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Lob derot yi yah dobnë, beyah desis mediiḳ. Om huk wain ala sënë maḳ rëḳ gevonġ nabë va vu sir-a?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Rëḳ na, lom kevoh alam sën deneġin huk wain agi bemalaj nama na, log bo huk wain sënë vu alam mewis la bedegeġin.” Alam denġo ġaġek sënë lob denër bë, “Maam nġaa nabë saga og nök gëp!”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Rëḳ Yesu gët sir geloḳ tepëḳ in sir bë, “Bë nama og ġaġek sën neggëp loḳ Anutu-yi-ḳapiya lo nër bë va? Sën nër bë:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Mehönon pin bë debës bedengis sir jaḳ ġelönġ sënë, og rëḳ deḳataḳ jaḳ pin. Log nabë ġelönġ sënë geto mejaḳ gëp mehöti, og rëḳ natul mehö sënë bemetes na.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Lob alam-horek-yi losho alam-deneḳo-seriveng hir ggev deraḳ ni bë Yesu nenër ġaġek peggirinsën sënë raḳ sir. Lob devonġin bë denajom yi ahon doḳ buk sënë, rëḳ deggönengin alam.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Lob tum alam ggev medo deneġin yi. Log devonġ hir mehö la ya deloḳ yi medenelë. Lob ya detetuhin bë sir alam yohvu, in bë denajom yi ahon jaḳ ġaġek la bedegevonġ doḳ nah nemaj gena ġaġek vu kiap böp.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Lob deloḳ tepëḳ vu yi bë, “Tatovaha, he nehanġo honġ ġaġek bë honġ ġaġek neya niröp, beġenenër ġaġek niröp vu alam. Su ġenehönengin alam sën los arëj lo malaj rë. Gaḳ ġenetateḳin Anutu yi ġaġek vu alam los anon mu.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Om kwam nevo bë? Yoh vu bë hil ġetunġ takës vu alam Rom hir mehö-los-bengö Sisar* ma nama?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Rëḳ Yesu raḳ hir ġaġek tetuhinsën sënë ni, lom nër yah vu sir bë,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Ham tato monë ġahis ti nam besa ġalë rë.” Devo ya lob nër bë, “Re ḳenu los arë sën raḳ neggëp agi?” Loḳ denër yah bë “Sisar*.”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Lob nër yah vu sir bë, “Om ham gwevonġ Sisar* yi nġaa nah vu Sisar*. Log Anutu yi nġaa, og ham bo nah vu Anutu.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Lob su deyoh vu bë denatöḳ vu ġaġek ti jaḳ yi gëp alam malaj medenajom yi ahon rë. Gaḳ ḳenuj ya in ġaġek sën nër lo, lob ayej ma.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Alam Sadukai* denenër bë alam-diiḳsën og su rëḳ dekedi jaḳ nah rë. Lob sir la deya vu Yesu,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 bedeloḳ tepëḳ vu yi bë, “Tatovaha, Moses kevu horek ti vu hil meneggëp bë, ‘Nabë mehöti geḳo avëh, rëḳ nadiiḳ geluho naluj nama, og ari geḳo yi alov natu venë beluho degeḳo naluj vu ari sën diiḳ lo.’
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Lob hur maġëm ti losho ari lo, sir nemadvahi-bevidek-luu denedo. Lob arij aġuu ḳo avëh, lob nalu ma gediiḳ.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Lob ari amon ḳo yi alov loḳ diiḳ ving.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Lob ari gwee vonġ nebë saga ving, beya metöḳ meggi. Besir pin deḳo avëh timu sënë, rëḳ naluj ma, gedediiḳ pin.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Log mëm avëh diiḳ raḳ neggëp hus.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Om ġenanër nabë najeeng sën mehönon diiḳsën dekedi jaḳ nah lo, og avëh sënë rëḳ natu arij ti tena venë? In sir pin deḳo avëh timu sënë netu venëj.”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Loḳ Yesu nër yah vu sir bë, “Maluh los avëh deneḳo sir loḳ buk sënë.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Gaḳ maluh los avëh sën Anutu nër bë yoh vu bë rëḳ dekedi jaḳ nah medemedo malaj-tumsën lo, og su rëḳ degeḳo sir doḳ Buk-tamusën rë.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 In su deyoh vu bë denadiiḳ gökin rë. Gaḳ rëḳ demedo nabë angër lo. Anutu rëḳ gevonġ bedekedi jaḳ nah gëp bedub, om rëḳ denatu yö nalu lo.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Log Moses tato vu hil ving bë alam-diiḳsën denekedi raḳ yah ggëp bedub. In kevu raḳ Mehöböp meneggëp loḳ ġaġek sën nengwah netum loḳ ḳele yu dabun ti lo bë, ‘Abraham yi Anutu, gIsaak yi Anutu ga, Yakop yi Anutu.’
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Om nabë mehönon denadiiḳ bemalaj nama na veröḳ yi, og su yoh vu bë rëḳ nanër nabë lööho hir Anutu yi rë. Gaḳ lööho denedo malaj-tumsën, in Anutu og alam malaj vesa los malaj-tumsën hir Anutu yi. In nelë mehönon pin bë sir pin denedo malaj-tumsën.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Nër nebë sënë, lob alam-horek-yi la denër yah vu bë, “Tatovaha, ġenër ya meyoh vu.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Lob nij nemum in yi besu deloḳ tepëḳ in yi ggökin yah rë.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Loḳ Yesu loḳ tepëḳ yah vu sir bë, “Log nebë tena sën denenër Kerisi* bë degwa vu Davit*-ë?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 In Davit yö nër raḳ avi beneggëp loḳ ḳapiya Saam bë:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Gevu tamusën og sëḳ ġetunġ alam sën denelë honġ paya lo
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Yi degwa vu Davit*, loḳ nebë tena sën Davit nër yi bë yi Mehöböp-ë?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Alam pin nahën medo denenġo Yesu yi ġaġek, lob nër vu yi hur maluh bë,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Ham gweġin ham in alam-horek-yi. In ahëj neving bë dejöp tob ading nivesa vesa. Log ahëj neving bë alam debengwënġ vu sir medegeḳo sir jaḳ doḳ alam tabaaḳ. Gahëj neving panġsën bë na demedo lël mala gëp alam malaj doḳ dub-supinsën-yi ayo, gahëj neving bë jaḳ na dega nos namuġin gëp nyëġ-nos-böp-yi.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Alam sënë deneraa avëh alov hir begganġ yah vu sir, log denekuung raḳ bedenevenġev raḳ hus ading. Om doḳ buk-ġaġek-yi, og rëḳ denatöḳ vu maggin böpata rot mekesuu.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.