Lucas 15
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARA
1 Log alam sën deneḳo takës* losho alam nij paya deneya vu Yesu medenenġo yi ġaġek.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Lob Parisai* losho alam-horek-yi denër yi bë, “Mehö sënë ahë neving alam nijpaya, genegga nos ving sir.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Denër nebë sënë, lob Yesu nër ġaġek peggirinsën vu sir bë,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Bë ham ti yi sipsip 100 denare, lob nabë ti mala nama, og rëḳ gevuu 99 bare dega kesëḳ gëp nyëġ len ti, log na sero ti sën mala ma lo. Yö rëḳ sero niwëëk rot benatöḳ jaḳ loḳ mëm.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Bë natöḳ jaḳ, og rëḳ kerë jaḳ gëp baġë los kwa vesa menah.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Rëḳ nah berup begganġ, lob tahi yi alam lo, galam sën yiḳ sir begganġ-bu ti lo, bedenam vu yi, lob nanër vu sir nabë, ‘Hil kwad vesa! In sa sipsip ti mala ma, rëḳ setöḳ vu behaḳo yom ggökin.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Om yiḳ nebë saga, sa nanër vu ham nabë: Angër lo vu yaġek kwaj vesa in alam yohvu 99 nebë saga, in su huk neggëp vu sir bë rëḳ degërin sir rë. Gaḳ nabë alam nij paya ti gërin yi, og rëḳ kwaj vesa böpata rot vu yaġek kesuu.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Log nabë avëh ti neḳo yi monë ġahis nemadluho, loḳ ti mala ma, og rëḳ taggi doḳ ram gesekee begganġ ayo menesero rot, bemëm natöḳ jaḳ loḳ mëm.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Bë natöḳ vu, og rëḳ tahi yi alam lo, galam sën sir begganġ-bu ti lo na vu yi, log nanër vu sir nabë, ‘Hil kwad vesa! In sa hevuu sa monë ġahis ti, rëḳ sa sero metöḳ vu ggökin.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Om yiḳ nebë saga, sa nanër vu ham nabë: Bë mehöti sën nġaa nipaya neggëp vu yi lo gërin yi nom, og Anutu yi angër lo kwaj vesa rot.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Log Yesu nër ving bë, “Mehöti nalu maluh luu denedo,
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 lob amon nër vu luho amaj bë, ‘Amaġ-e, kwam bo beġebasuh honġ monë lu nġaa pin borot, beġebo gelek alu arig.’ Lob ama tunġ nġaa pin ggelek luho.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Lob amon su nedo hus ading rë, gaḳ pevis besupin hen beya nyëġ ading ti. Beya nedo, lob të yi monë pin ya raḳ nġaa nipaya paya sën nevonġ lo.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Vasap yi nġaa pin bemaya, log meyip böpata verup vu dob sagu. Lob neraḳ vu in nos lu nġaa.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Lob maam ya nevonġ huk vu mehöti ggëp nyëġ sagu. Lob mehö sënë vonġ yi ya, beya neġin yi bööḳ lo ggëp yi dob.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Lob kwa neya vu bööḳ hir nos rot bë ga, in mehöti su neloḳ vu yi rë.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Nebë sënë loḳ kwa yah töḳ raḳ ama, lob nër bë, ‘Amaġ yi hur lo hir nos nġahiseḳë, besu deyoh vu bë dega mepalët na rë. Rëḳ tum senġo yam nado sënë menadiiḳahëġ panġsën.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Om maam sa ḳedi jaḳ menah mena vu amaġ. Log sëḳ nanër vu yi nabë, “Amaġ. Sa hevonġ paya vu Anutu, gevu honġ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Om gwëbeng sa su mehö niġ vesa yoh vu bë ġenanër sa nabë nalum rë. Gaḳ gwetunġ sa natu honġ hur ti.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Log kedi raḳ meyah meya vu ama.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Nahën verup neyam ggëp ading teka, loḳ ama lë yi, lob kwa paya in yi. Lob seröġ beya kebi yi, gemul* yi. Loḳ nalu nër vu yi bë, ‘Amaġ, sa hevonġ paya vu Anutu, gevu honġ. Om sa su mehö niġ vesa yoh vu bë ġenanër sa nabë nalum sa rë.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Rëḳ ama nër vu yi hur lo bë, ‘Ham gweḳo tob ading malanġeri ti nam pevis bejöp doḳ yi. Geham naḳah seġes ti doḳ seḳë. Geham jöp suu doḳ vaha.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Geham gweḳo burmakau nalu tuveḳ sën jeji lo ti nam mengis, in hil aġa nos böp gekwad vesa in yi.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 In vonġ bë sa naluġ sënë diiḳ ya, rëḳ gwëbeng vesa loḳ yah ggökin. Mala ma, loḳ hil atöḳ vu yi ggökin.’ Lob kwaj vesa medenepisek in yi lo.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Log ari aġuu ya nedo huk anon, beverup dus raḳ begganġ, loḳ nġo geggaġeng dedun gedenelöö rot.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Lob tahi hur ti ya, beloḳ tepëḳ vu yi bë, ‘Denevonġ va sagu?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Loḳ nër yah vu yi bë, ‘Arim amon yom verup, om sën amam sis burmakau nalu tuveḳ sën jeji lo ti medenegga gekwaj vesa. In nalu su ya mala ma rë, gaḳ ya nedo vesa beyom verup.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Rëḳ nalu aġuu ahë sengën rot, lob su loḳ ya begganġ ayo rë. Lob ama luḳ ya dobnë, beya semu aye in yi.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Rëḳ nër yah vu ama bë, ‘Sa nehevonġ honġ huk menado yoh vu nġebek nġahiseḳë nebë honġ nġaa meris ti, gesa su neḳeyëh ayem beron ti rë. Rëḳ su ġenevo memëk nalu ti vu sa, behe los sa alam naha gekwamin vesa rë. Geyö nema rot.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Rëḳ nalum teka saga ya vasap honġ nġaa pin raḳ avëh baggëb lo, geyom verup, lob kwam vo yi beġesis burmakau nalu tuveḳ sën jeji lo in yi.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Loḳ ama nër yah vu bë, ‘Naluġ, honġeḳ alu nado loḳ ti yoh vu buk, besa nġaa pin tu honġ nġaa.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Gaḳ mëm hil kwad vesa benapisek in arim sënë. In vonġ bë diiḳ ya, rëḳ ma genedo vesa beyom verup ggökin. Mala maya veröḳ yi, loḳ hil halë yi ggökin.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.