João 4

Ġaġek Mewis (BZH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yesu nġo bë alam Parisai* deraḳ ni bë neripek hur maluh nġahiseḳë kesuu Jon.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Rëḳ Yesu su neripek sir rë, gaḳ yi hur maluh mu sën deneripek.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Nġo nebë saga lom vuu distrik Yudea geyah meya distrik Galilea ggökin.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Lob aggata sën yoh meya lo, og yoh ya distrik Samaria vuheng meya.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Lob ya metöḳ ya Samaria nyëġ böp ti arë nebë Sukar, dus vu dob len ti sën wirek Yakop vo vu nalu Yosep lo.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Lob asoreng sën wirek Yakop lev medeneḳo bël loḳ lo neggëp dus vu nyëġ saga. Yesu yoh meya verup, lom vaha ma beto nedo dus vu asoreng-bël-yi sënë avi. Raḳ siks krök sehuksën.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Lom Samaria* avëh ti verup in bë geḳo bël, lob Yesu nër vu yi bë, “Bël nam sa nanum!”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 In yi hur maluh deya nyëġ böp Sukar in bë debaġo nos.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Rëḳ Samaria* avëh nër yah vu bë, “Honġ Yuda, gesa Samaria* avëh, rëḳ nebë va sën ġenër vu sa bë ‘Bël nam sa nanum’—ë?” Nër nebë sënë in alam Yuda denelë alam Samaria* paya besu denevengwënġ vu sir rë.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Bë ġejaḳ nġaa sën Anutu vonġ vu honġ ni, beġejaḳ mehöti sën nër vu honġ bë ‘Bël nam sa nanum’ ni, og rëḳ kwetaġ vu yi lob bo bël-mala-tumsën-yi vu honġ.”
10 Jesus respondeu:
11 Rëḳ avëh nër yah vu yi bë, “Mehöböp, höm ḳetuḳ ma, log asoreng-bël-yi sënë adingseḳë rot, om rëḳ gweḳo bël-mala-tumsën-yi sënë vu tena?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Hil ḳenud Yakop num bël sënë ving nalu lo wirek, geyi reggu lo denum ving, log vo asoreng-bël-yi ti sënë vu he behe nanum. Rëḳ maḳ ġekuung bë ġekwesuu yi?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Rëḳ Yesu nër yah bë, “Alam pin sën denenum bël sënë rëḳ ayoj bev nah gökin in bël.
13 Jesus respondeu:
14 Gaḳ mehöti bë nanum bël sën sebo vu yi lo, og rëḳ nabë sën bël nebenguv loḳ yi. Log bël sënë rëḳ berup jaḳ buk, bebo mala-tumsën vu yi bemedo degwata los degwata.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Lom avëh nër bë, “Mehöböp, ġebo bël sënë vu sa in sa su ayoġ bev in bël, gesa su medo menom ġaḳo bël vu sënë gök gökin!”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Loḳ Yesu nër vu yi bë, “Ġena ġetahi reggam bemelu nom sënë rë!”
16 Jesus disse:
17 Rëḳ bë, “Sa reggaġ ma!” Lom Yesu nër yah vu bë, “Ġenër bë reggam ma, saga ġenër yönon rot.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 In wirek ġeraḳ maluh nemadvahi. Gaḳ mehö sën ġenewëp ving yi loḳ yi begganġ gwëbeng lo, og sagaḳ su reggam anon rë! Om ġenër yönon!”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Rëḳ avëh nër bë, “Mehöböp, gwëbeng seraḳ ni bë mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti honġ!
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 He ḳenumin lo denesupin sir vu ḳedu Gerisim sënë medenejom raḳ vu Anutu, rëḳ ham Yuda nenër bë hil najom jaḳ gëp Yerusalem yö timu.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Lom Yesu nër vu yi bë, “Avëh, gwevonġ geving sa ġaġek nabë buk ti vonġin berup, lob ham su rëḳ najom jaḳ vu hil Amad vu ḳedu sënë rë, beham su rëḳ najom jaḳ gëp Yerusalem yö timu geving rë.
21 Jesus respondeu:
22 Ham nejom raḳ vu nġaa sën ham duġin lo, rëḳ he og he najom raḳ vu nġaa sën he naraḳ ni lo. In mehö sën rëḳ geḳo mehönon nah vu Anutu lo rëḳ berup gëp Yuda.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Lob buk sën Anutu ggooin raḳ bë berup lo vonġin berup. Yönon, lob verup ggovek ya, om doḳ buk sënë og alam pin sën degevonġin nabë denajom jaḳ yönon lo, og rëḳ degetunġ ḳenuj los dahis vu hil Amad medenajom jaḳ los ayoj timu. Kë’, hil Amad Anutu nesero alam nebë saga in bë denadudeḳ vu yi.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Anutu yiḳ nebë Anon Vabuung. Om nabë alam degeḳo yi jaḳ, og degetunġ ḳenuj los dahis vu yi, medenajom jaḳ los ayoj timu.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Rëḳ avëh nër bë, “Seraḳ ni bë Mesia rëḳ nam. Sën denenër yi bë Mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo hil nah lo. Bë nam, og rëḳ nanër nġaa pin degwa ranġah vu hil.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Lom Yesu nër vu yi bë, “Yiḳ sa lo sën sa nevengwënġ ving honġ agi!”
26 Então Jesus disse:
27 Nenër nebë saga log yi hur maluh yom deverup. Lob kwaj ya nġahi in nevengwënġ ving avëh nyëġ ngwë ti sënë, rëḳ mehöti su loḳ tepëḳ in luho bë, “Bë bo va vu honġ-a?”, ma, “Nebë va sën genevengwënġ ving avëh-ë?” rë.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Lob avëh sënë vuu yi ḳetuḳ menedo, geyah meya begganġnë beyah nër vu yi alam bë,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Ham nam gwelë mehöti! Yi sënë og nër nġaa pin sën sa nehevonġ wirek lo ranġah vu sa. Maḳ yi Kerisi* ma va?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Lob to deya medeya vu Yesu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Nahën medo deneyam, log yi hur maluh denenër vu yi bë, “Tatovaha, ġegwa nos rë!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Rëḳ nër yah vu sir bë, “Sa nos sën sa naha lo nedo, geham su raḳ ni rë.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Lom yi hur maluh lo yö deloḳ tepëḳ vu sir bë, “Maḳ mehöti ḳo nos yam vu yi?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Rëḳ Yesu nër bë, “Sa nos nebë sënë: Sa bë sepa doḳ yi sën vonġ sa meseyam lo yi ġaġek. Besa bë semu yi huk begovek na. Ham nenër nebë sënë, ‘Kwev lubeluu govek na log nos nabunġ!’, rëḳ sa nanër vu ham nabë ham malamin jaḳ megeḳo doḳ megwelë huk rë. Nos anon loḳ beveroo raḳ beyoh vu bë hil ḳetöv bangupin.
34 Jesus lhes declarou:
35 Mehö sën nevo nos lo neḳo yi nyëvewen raḳ yi huk menedo, genesupin nos sën gwëbeng agi in medo mala-tumsën degwata los degwata, lob rëḳ mehö sën nevaroh nos lo gemehö sën nevo nos anon lo, luhoho rëḳ kwaj vesa doḳ ti.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Wirek alam hib denenër nebë, ‘Mehö ngwë nevaroh nos loḳ huk gengwë neḳo anon.’
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Ġaġek saga yönon, om sën sa hevonġ ham ya in bë ham gweḳo nos anon doḳ huk sën ham su vonġ huk in rë lo.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Alam ngwë yö devonġ huk in huk saga, rëḳ ham na gweḳo nos anon sën devonġ huk in bepum raḳ nemaj lo.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Lob Samaria* nġahiseḳë vu nyëġ saga denġo avëh sënë yi ġaġek, lom ayoj ya timu vu Yesu. In avëh sënë nër bë, “Nër nġaa pin sën sa hevonġ wirek lo ranġah vu sa!”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Lob alam Samaria* deyam vu yi bedeketaġ bë medo geving sir, lob nedo saga buk luu ving sir.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Lob alam vahi denġo yi ġaġek besir nġahiseḳë ayoj ya timu vu yi ving.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Lob denër vu avëh sënë bë, “Gwëbeng he su ayomin neya timu vu yi raḳ honġ ġaġek rë, gaḳ he nġo hanġo yi ġaġek behe raḳ ni bë yiḳ Mehö sënë, sën yam in bë doḳ vu mehönon megeḳo sir nah vu Anutu lo yönon.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Buk luu saga ggovek ya, lob Yesu vuu nyëġ sënë ya geyah meya distrik Galilea.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 In Yesu yö nër ġaġek vorot bë, “Su rëḳ degeḳo mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti arë jaḳ gëp yö yi begganġ degwa rë!”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Loḳ ya metöḳ ya distrik Galilea, lob alam Galilea kwaj vesa in ya vu sir, in ya delë buk-vabuung-ggöksën-yi ving, lom delë nġaa pin sën vonġ vu Yerusalem lo.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Log yah meya verup Kana vu distrik Galilea ggökin,—nyëġ sën vonġ bël tu wain lo. Lom mehö-los-bengö Herot* yi ggev ti nedo Kapernaum, lob nalu maluh niraḳ.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Mehö sënë nġo ġaġek bë Yesu vu distrik Yudea meyah verup distrik Galilea, lom ya ketaġ vu yi bë duḳ mena gevonġ benalu nivesa jaḳ, in dus raḳ bë nadiiḳ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Bë ham su gwelë nġaa böp aggagga rë, og ham su rëḳ gwevonġ geving rë!”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Rëḳ mehö-los-bengö yi ggev nër bë, “Mehöböp, ġenam alu aduḳ manah pevis in sa naluġ vonġin nadiiḳ!”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Rëḳ Yesu nër vu yi bë, “Ġenah meġena! Nalum rëḳ vesa doḳ.” Lob mehö sënë vonġ ving Yesu yi ġaġek meyah.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nahën neyök aggata log yi hur detöḳ verup vu yi bedenër vu yi bë, “Nalum vesa lok!”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Lob loḳ tepëḳ vu sir bë, “Hes mala va lom vesa loḳ-a?” Rëḳ denër bë, “Nikul veseveng loḳ seven krök buk.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Lom ama raḳ ni bë yiḳ veseveng raḳ hes mala sën Yesu nër vu yi bë nalu rëḳ vesa doḳ lo. Lom losho yi alam pin ayoj ya timu vu Yesu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Yesu vu distrik Yudea meyah verup distrik Galilea lo, lob vonġ nġaa böp sënë netu luu.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.