João 4

Ġaġek Mewis (BZH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesu nġo bë alam Parisai* deraḳ ni bë neripek hur maluh nġahiseḳë kesuu Jon.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 (Rëḳ Yesu su neripek sir rë, gaḳ yi hur maluh mu sën deneripek.)
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Nġo nebë saga lom vuu distrik Yudea geyah meya distrik Galilea ggökin.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Lob aggata sën yoh meya lo, og yoh ya distrik Samaria vuheng meya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Lob ya metöḳ ya Samaria nyëġ böp ti arë nebë Sukar, dus vu dob len ti sën wirek Yakop vo vu nalu Yosep lo.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Lob asoreng sën wirek Yakop lev medeneḳo bël loḳ lo neggëp dus vu nyëġ saga. Yesu yoh meya verup, lom vaha ma beto nedo dus vu asoreng-bël-yi sënë avi. Raḳ siks krök sehuksën.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Lom Samaria* avëh ti verup in bë geḳo bël, lob Yesu nër vu yi bë, “Bël nam sa nanum!”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 In yi hur maluh deya nyëġ böp Sukar in bë debaġo nos.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Rëḳ Samaria* avëh nër yah vu bë, “Honġ Yuda, gesa Samaria* avëh, rëḳ nebë va sën ġenër vu sa bë ‘Bël nam sa nanum’—ë?” Nër nebë sënë in alam Yuda denelë alam Samaria* paya besu denevengwënġ vu sir rë.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Bë ġejaḳ nġaa sën Anutu vonġ vu honġ ni, beġejaḳ mehöti sën nër vu honġ bë ‘Bël nam sa nanum’ ni, og rëḳ kwetaġ vu yi lob bo bël-mala-tumsën-yi vu honġ.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Rëḳ avëh nër yah vu yi bë, “Mehöböp, höm ḳetuḳ ma, log asoreng-bël-yi sënë adingseḳë rot, om rëḳ gweḳo bël-mala-tumsën-yi sënë vu tena?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Hil ḳenud Yakop num bël sënë ving nalu lo wirek, geyi reggu lo denum ving, log vo asoreng-bël-yi ti sënë vu he behe nanum. Rëḳ maḳ ġekuung bë ġekwesuu yi?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Rëḳ Yesu nër yah bë, “Alam pin sën denenum bël sënë rëḳ ayoj bev nah gökin in bël.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Gaḳ mehöti bë nanum bël sën sebo vu yi lo, og rëḳ nabë sën bël nebenguv loḳ yi. Log bël sënë rëḳ berup jaḳ buk, bebo mala-tumsën vu yi bemedo degwata los degwata.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Lom avëh nër bë, “Mehöböp, ġebo bël sënë vu sa in sa su ayoġ bev in bël, gesa su medo menom ġaḳo bël vu sënë gök gökin!”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Loḳ Yesu nër vu yi bë, “Ġena ġetahi reggam bemelu nom sënë rë!”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Rëḳ bë, “Sa reggaġ ma!” Lom Yesu nër yah vu bë, “Ġenër bë reggam ma, saga ġenër yönon rot.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 In wirek ġeraḳ maluh nemadvahi. Gaḳ mehö sën ġenewëp ving yi loḳ yi begganġ gwëbeng lo, og sagaḳ su reggam anon rë! Om ġenër yönon!”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Rëḳ avëh nër bë, “Mehöböp, gwëbeng seraḳ ni bë mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti honġ!
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 He ḳenumin lo denesupin sir vu ḳedu Gerisim sënë medenejom raḳ vu Anutu, rëḳ ham Yuda nenër bë hil najom jaḳ gëp Yerusalem yö timu.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Lom Yesu nër vu yi bë, “Avëh, gwevonġ geving sa ġaġek nabë buk ti vonġin berup, lob ham su rëḳ najom jaḳ vu hil Amad vu ḳedu sënë rë, beham su rëḳ najom jaḳ gëp Yerusalem yö timu geving rë.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ham nejom raḳ vu nġaa sën ham duġin lo, rëḳ he og he najom raḳ vu nġaa sën he naraḳ ni lo. In mehö sën rëḳ geḳo mehönon nah vu Anutu lo rëḳ berup gëp Yuda.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Lob buk sën Anutu ggooin raḳ bë berup lo vonġin berup. Yönon, lob verup ggovek ya, om doḳ buk sënë og alam pin sën degevonġin nabë denajom jaḳ yönon lo, og rëḳ degetunġ ḳenuj los dahis vu hil Amad medenajom jaḳ los ayoj timu. Kë’, hil Amad Anutu nesero alam nebë saga in bë denadudeḳ vu yi.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Anutu yiḳ nebë Anon Vabuung. Om nabë alam degeḳo yi jaḳ, og degetunġ ḳenuj los dahis vu yi, medenajom jaḳ los ayoj timu.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Rëḳ avëh nër bë, “Seraḳ ni bë Mesia rëḳ nam. Sën denenër yi bë Mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo hil nah lo. Bë nam, og rëḳ nanër nġaa pin degwa ranġah vu hil.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Lom Yesu nër vu yi bë, “Yiḳ sa lo sën sa nevengwënġ ving honġ agi!”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Nenër nebë saga log yi hur maluh yom deverup. Lob kwaj ya nġahi in nevengwënġ ving avëh nyëġ ngwë ti sënë, rëḳ mehöti su loḳ tepëḳ in luho bë, “Bë bo va vu honġ-a?”, ma, “Nebë va sën genevengwënġ ving avëh-ë?” rë.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Lob avëh sënë vuu yi ḳetuḳ menedo, geyah meya begganġnë beyah nër vu yi alam bë,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Ham nam gwelë mehöti! Yi sënë og nër nġaa pin sën sa nehevonġ wirek lo ranġah vu sa. Maḳ yi Kerisi* ma va?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Lob to deya medeya vu Yesu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Nahën medo deneyam, log yi hur maluh denenër vu yi bë, “Tatovaha, ġegwa nos rë!”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Rëḳ nër yah vu sir bë, “Sa nos sën sa naha lo nedo, geham su raḳ ni rë.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Lom yi hur maluh lo yö deloḳ tepëḳ vu sir bë, “Maḳ mehöti ḳo nos yam vu yi?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Rëḳ Yesu nër bë, “Sa nos nebë sënë: Sa bë sepa doḳ yi sën vonġ sa meseyam lo yi ġaġek. Besa bë semu yi huk begovek na. Ham nenër nebë sënë, ‘Kwev lubeluu govek na log nos nabunġ!’, rëḳ sa nanër vu ham nabë ham malamin jaḳ megeḳo doḳ megwelë huk rë. Nos anon loḳ beveroo raḳ beyoh vu bë hil ḳetöv bangupin.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Mehö sën nevo nos lo neḳo yi nyëvewen raḳ yi huk menedo, genesupin nos sën gwëbeng agi in medo mala-tumsën degwata los degwata, lob rëḳ mehö sën nevaroh nos lo gemehö sën nevo nos anon lo, luhoho rëḳ kwaj vesa doḳ ti.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Wirek alam hib denenër nebë, ‘Mehö ngwë nevaroh nos loḳ huk gengwë neḳo anon.’
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Ġaġek saga yönon, om sën sa hevonġ ham ya in bë ham gweḳo nos anon doḳ huk sën ham su vonġ huk in rë lo.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Alam ngwë yö devonġ huk in huk saga, rëḳ ham na gweḳo nos anon sën devonġ huk in bepum raḳ nemaj lo.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Lob Samaria* nġahiseḳë vu nyëġ saga denġo avëh sënë yi ġaġek, lom ayoj ya timu vu Yesu. In avëh sënë nër bë, “Nër nġaa pin sën sa hevonġ wirek lo ranġah vu sa!”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Lob alam Samaria* deyam vu yi bedeketaġ bë medo geving sir, lob nedo saga buk luu ving sir.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Lob alam vahi denġo yi ġaġek besir nġahiseḳë ayoj ya timu vu yi ving.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Lob denër vu avëh sënë bë, “Gwëbeng he su ayomin neya timu vu yi raḳ honġ ġaġek rë, gaḳ he nġo hanġo yi ġaġek behe raḳ ni bë yiḳ Mehö sënë, sën yam in bë doḳ vu mehönon megeḳo sir nah vu Anutu lo yönon.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Buk luu saga ggovek ya, lob Yesu vuu nyëġ sënë ya geyah meya distrik Galilea.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 In Yesu yö nër ġaġek vorot bë, “Su rëḳ degeḳo mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti arë jaḳ gëp yö yi begganġ degwa rë!”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Loḳ ya metöḳ ya distrik Galilea, lob alam Galilea kwaj vesa in ya vu sir, in ya delë buk-vabuung-ggöksën-yi ving, lom delë nġaa pin sën vonġ vu Yerusalem lo.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Log yah meya verup Kana vu distrik Galilea ggökin,—nyëġ sën vonġ bël tu wain lo. Lom mehö-los-bengö Herot* yi ggev ti nedo Kapernaum, lob nalu maluh niraḳ.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Mehö sënë nġo ġaġek bë Yesu vu distrik Yudea meyah verup distrik Galilea, lom ya ketaġ vu yi bë duḳ mena gevonġ benalu nivesa jaḳ, in dus raḳ bë nadiiḳ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Bë ham su gwelë nġaa böp aggagga rë, og ham su rëḳ gwevonġ geving rë!”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Rëḳ mehö-los-bengö yi ggev nër bë, “Mehöböp, ġenam alu aduḳ manah pevis in sa naluġ vonġin nadiiḳ!”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Rëḳ Yesu nër vu yi bë, “Ġenah meġena! Nalum rëḳ vesa doḳ.” Lob mehö sënë vonġ ving Yesu yi ġaġek meyah.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Nahën neyök aggata log yi hur detöḳ verup vu yi bedenër vu yi bë, “Nalum vesa lok!”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Lob loḳ tepëḳ vu sir bë, “Hes mala va lom vesa loḳ-a?” Rëḳ denër bë, “Nikul veseveng loḳ seven krök buk.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Lom ama raḳ ni bë yiḳ veseveng raḳ hes mala sën Yesu nër vu yi bë nalu rëḳ vesa doḳ lo. Lom losho yi alam pin ayoj ya timu vu Yesu.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yesu vu distrik Yudea meyah verup distrik Galilea lo, lob vonġ nġaa böp sënë netu luu.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.