João 4
Ġaġek Mewis (BZH) vs ARA
1 Yesu nġo bë alam Parisai* deraḳ ni bë neripek hur maluh nġahiseḳë kesuu Jon.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 (Rëḳ Yesu su neripek sir rë, gaḳ yi hur maluh mu sën deneripek.)
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Nġo nebë saga lom vuu distrik Yudea geyah meya distrik Galilea ggökin.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Lob aggata sën yoh meya lo, og yoh ya distrik Samaria vuheng meya.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Lob ya metöḳ ya Samaria nyëġ böp ti arë nebë Sukar, dus vu dob len ti sën wirek Yakop vo vu nalu Yosep lo.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Lob asoreng sën wirek Yakop lev medeneḳo bël loḳ lo neggëp dus vu nyëġ saga. Yesu yoh meya verup, lom vaha ma beto nedo dus vu asoreng-bël-yi sënë avi. Raḳ siks krök sehuksën.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Lom Samaria* avëh ti verup in bë geḳo bël, lob Yesu nër vu yi bë, “Bël nam sa nanum!”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 In yi hur maluh deya nyëġ böp Sukar in bë debaġo nos.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Rëḳ Samaria* avëh nër yah vu bë, “Honġ Yuda, gesa Samaria* avëh, rëḳ nebë va sën ġenër vu sa bë ‘Bël nam sa nanum’—ë?” Nër nebë sënë in alam Yuda denelë alam Samaria* paya besu denevengwënġ vu sir rë.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Bë ġejaḳ nġaa sën Anutu vonġ vu honġ ni, beġejaḳ mehöti sën nër vu honġ bë ‘Bël nam sa nanum’ ni, og rëḳ kwetaġ vu yi lob bo bël-mala-tumsën-yi vu honġ.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Rëḳ avëh nër yah vu yi bë, “Mehöböp, höm ḳetuḳ ma, log asoreng-bël-yi sënë adingseḳë rot, om rëḳ gweḳo bël-mala-tumsën-yi sënë vu tena?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Hil ḳenud Yakop num bël sënë ving nalu lo wirek, geyi reggu lo denum ving, log vo asoreng-bël-yi ti sënë vu he behe nanum. Rëḳ maḳ ġekuung bë ġekwesuu yi?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Rëḳ Yesu nër yah bë, “Alam pin sën denenum bël sënë rëḳ ayoj bev nah gökin in bël.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Gaḳ mehöti bë nanum bël sën sebo vu yi lo, og rëḳ nabë sën bël nebenguv loḳ yi. Log bël sënë rëḳ berup jaḳ buk, bebo mala-tumsën vu yi bemedo degwata los degwata.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Lom avëh nër bë, “Mehöböp, ġebo bël sënë vu sa in sa su ayoġ bev in bël, gesa su medo menom ġaḳo bël vu sënë gök gökin!”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Loḳ Yesu nër vu yi bë, “Ġena ġetahi reggam bemelu nom sënë rë!”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Rëḳ bë, “Sa reggaġ ma!” Lom Yesu nër yah vu bë, “Ġenër bë reggam ma, saga ġenër yönon rot.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 In wirek ġeraḳ maluh nemadvahi. Gaḳ mehö sën ġenewëp ving yi loḳ yi begganġ gwëbeng lo, og sagaḳ su reggam anon rë! Om ġenër yönon!”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Rëḳ avëh nër bë, “Mehöböp, gwëbeng seraḳ ni bë mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti honġ!
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 He ḳenumin lo denesupin sir vu ḳedu Gerisim sënë medenejom raḳ vu Anutu, rëḳ ham Yuda nenër bë hil najom jaḳ gëp Yerusalem yö timu.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Lom Yesu nër vu yi bë, “Avëh, gwevonġ geving sa ġaġek nabë buk ti vonġin berup, lob ham su rëḳ najom jaḳ vu hil Amad vu ḳedu sënë rë, beham su rëḳ najom jaḳ gëp Yerusalem yö timu geving rë.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ham nejom raḳ vu nġaa sën ham duġin lo, rëḳ he og he najom raḳ vu nġaa sën he naraḳ ni lo. In mehö sën rëḳ geḳo mehönon nah vu Anutu lo rëḳ berup gëp Yuda.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Lob buk sën Anutu ggooin raḳ bë berup lo vonġin berup. Yönon, lob verup ggovek ya, om doḳ buk sënë og alam pin sën degevonġin nabë denajom jaḳ yönon lo, og rëḳ degetunġ ḳenuj los dahis vu hil Amad medenajom jaḳ los ayoj timu. Kë’, hil Amad Anutu nesero alam nebë saga in bë denadudeḳ vu yi.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Anutu yiḳ nebë Anon Vabuung. Om nabë alam degeḳo yi jaḳ, og degetunġ ḳenuj los dahis vu yi, medenajom jaḳ los ayoj timu.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Rëḳ avëh nër bë, “Seraḳ ni bë Mesia rëḳ nam. Sën denenër yi bë Mehö sën Anutu ggooin raḳ in bë geḳo hil nah lo. Bë nam, og rëḳ nanër nġaa pin degwa ranġah vu hil.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Lom Yesu nër vu yi bë, “Yiḳ sa lo sën sa nevengwënġ ving honġ agi!”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nenër nebë saga log yi hur maluh yom deverup. Lob kwaj ya nġahi in nevengwënġ ving avëh nyëġ ngwë ti sënë, rëḳ mehöti su loḳ tepëḳ in luho bë, “Bë bo va vu honġ-a?”, ma, “Nebë va sën genevengwënġ ving avëh-ë?” rë.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Lob avëh sënë vuu yi ḳetuḳ menedo, geyah meya begganġnë beyah nër vu yi alam bë,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Ham nam gwelë mehöti! Yi sënë og nër nġaa pin sën sa nehevonġ wirek lo ranġah vu sa. Maḳ yi Kerisi* ma va?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Lob to deya medeya vu Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Nahën medo deneyam, log yi hur maluh denenër vu yi bë, “Tatovaha, ġegwa nos rë!”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Rëḳ nër yah vu sir bë, “Sa nos sën sa naha lo nedo, geham su raḳ ni rë.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Lom yi hur maluh lo yö deloḳ tepëḳ vu sir bë, “Maḳ mehöti ḳo nos yam vu yi?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Rëḳ Yesu nër bë, “Sa nos nebë sënë: Sa bë sepa doḳ yi sën vonġ sa meseyam lo yi ġaġek. Besa bë semu yi huk begovek na. Ham nenër nebë sënë, ‘Kwev lubeluu govek na log nos nabunġ!’, rëḳ sa nanër vu ham nabë ham malamin jaḳ megeḳo doḳ megwelë huk rë. Nos anon loḳ beveroo raḳ beyoh vu bë hil ḳetöv bangupin.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Mehö sën nevo nos lo neḳo yi nyëvewen raḳ yi huk menedo, genesupin nos sën gwëbeng agi in medo mala-tumsën degwata los degwata, lob rëḳ mehö sën nevaroh nos lo gemehö sën nevo nos anon lo, luhoho rëḳ kwaj vesa doḳ ti.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Wirek alam hib denenër nebë, ‘Mehö ngwë nevaroh nos loḳ huk gengwë neḳo anon.’
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Ġaġek saga yönon, om sën sa hevonġ ham ya in bë ham gweḳo nos anon doḳ huk sën ham su vonġ huk in rë lo.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Alam ngwë yö devonġ huk in huk saga, rëḳ ham na gweḳo nos anon sën devonġ huk in bepum raḳ nemaj lo.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Lob Samaria* nġahiseḳë vu nyëġ saga denġo avëh sënë yi ġaġek, lom ayoj ya timu vu Yesu. In avëh sënë nër bë, “Nër nġaa pin sën sa hevonġ wirek lo ranġah vu sa!”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Lob alam Samaria* deyam vu yi bedeketaġ bë medo geving sir, lob nedo saga buk luu ving sir.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Lob alam vahi denġo yi ġaġek besir nġahiseḳë ayoj ya timu vu yi ving.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Lob denër vu avëh sënë bë, “Gwëbeng he su ayomin neya timu vu yi raḳ honġ ġaġek rë, gaḳ he nġo hanġo yi ġaġek behe raḳ ni bë yiḳ Mehö sënë, sën yam in bë doḳ vu mehönon megeḳo sir nah vu Anutu lo yönon.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Buk luu saga ggovek ya, lob Yesu vuu nyëġ sënë ya geyah meya distrik Galilea.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 In Yesu yö nër ġaġek vorot bë, “Su rëḳ degeḳo mehö-nenër-ġaġek-ranġahsën ti arë jaḳ gëp yö yi begganġ degwa rë!”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Loḳ ya metöḳ ya distrik Galilea, lob alam Galilea kwaj vesa in ya vu sir, in ya delë buk-vabuung-ggöksën-yi ving, lom delë nġaa pin sën vonġ vu Yerusalem lo.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Log yah meya verup Kana vu distrik Galilea ggökin,—nyëġ sën vonġ bël tu wain lo. Lom mehö-los-bengö Herot* yi ggev ti nedo Kapernaum, lob nalu maluh niraḳ.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Mehö sënë nġo ġaġek bë Yesu vu distrik Yudea meyah verup distrik Galilea, lom ya ketaġ vu yi bë duḳ mena gevonġ benalu nivesa jaḳ, in dus raḳ bë nadiiḳ.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Loḳ Yesu nër yah vu yi bë, “Bë ham su gwelë nġaa böp aggagga rë, og ham su rëḳ gwevonġ geving rë!”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Rëḳ mehö-los-bengö yi ggev nër bë, “Mehöböp, ġenam alu aduḳ manah pevis in sa naluġ vonġin nadiiḳ!”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Rëḳ Yesu nër vu yi bë, “Ġenah meġena! Nalum rëḳ vesa doḳ.” Lob mehö sënë vonġ ving Yesu yi ġaġek meyah.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nahën neyök aggata log yi hur detöḳ verup vu yi bedenër vu yi bë, “Nalum vesa lok!”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Lob loḳ tepëḳ vu sir bë, “Hes mala va lom vesa loḳ-a?” Rëḳ denër bë, “Nikul veseveng loḳ seven krök buk.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Lom ama raḳ ni bë yiḳ veseveng raḳ hes mala sën Yesu nër vu yi bë nalu rëḳ vesa doḳ lo. Lom losho yi alam pin ayoj ya timu vu Yesu.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Yesu vu distrik Yudea meyah verup distrik Galilea lo, lob vonġ nġaa böp sënë netu luu.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.